Music Support: Levels Music Championship 2

Levels en Grounds hebben de handen ineengeslagen voor de tweede editie van de Levels Music Championships! Tijdens de wedstrijd, die vanuit Music Support Rotterdam ondersteund wordt, zullen vier artiesten met elkaar de strijd aan gaan. 

De eerste editie van de Levels Music Championships werd gewonnen door Grote Prijs van Rotterdam (2019) finalist/publieksprijs winnaar The Boogie Brothers. Zaterdag 13 juni om 19:00 vindt de tweede editie van de Levels Music Championships plaats met Ruhwel als presentator!

Levels Music Championship 2
Live vanuit Grounds gaan vier artiesten met elkaar de strijd aan voor de felbegeerde titel. De Rotterdamse artiesten die het tegen elkaar gaan opnemen zijn Tiziana, Drip James, Skoda en Dripple6ix. Benieuwd wie de wedstrijd gaat winnen? Volg het live via het YouTube-kanaal van Levels en stem op je favoriet!

Music Support Rotterdam
Met Music Support Rotterdam levert de Popunie, in samenwerking met creatieve en ondernemende muzikanten en organisatoren in de stad, een bijdrage aan een levendig optreedcircuit in Rotterdam met veel live muziek van lokaal talent.

Blijf op de hoogte van alle evenementen van Levels via Instagram en Facebook.

Tourverslag: Neighbours Burning Neighbours

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Neighbours Burning Neighbours vertrok begin 2020 naar o.a. Ljubljana, Slovenië  om daar op te treden op het MENT festival. Over die ervaring schreef de band het volgende verslag. 
De tour

Na een hele mooie tour in mei 2019, gingen we begin 2020 weer op tour. Eén van de redenen dat we dit keer de wijde wereld in trokken was omdat we geselecteerd waren om op te treden op MENT festival in Ljubljana, Slovenië.

Na een hoop plannen begon er zich uiteindelijk een mooie route te ontwaren die ons via Duitsland naar Midden-Europa en de Balkan bracht, alvorens ons weer naar Nederland te brengen via de Alpen. Een prachtige tour voor een vakantieganger dus, maar ook voor de reizende muzikant een geweldige route.

Het gezelschap bestond dit keer, naast de band, uit geluidstechnicus Elmo en Marèl, die wanneer nodig als tourmanager fungeerde. En zo vertrokken we op de laatste dag van januari richting Kassel, een stad die precies in het midden van Duitsland ligt. Niet wetende wat we nu weten – dat onze tour qua timing bijna niet beter had gekund.

Want ook in een tourverslag kan je er niet omheen, dat de coronacrisis de muziekwereld ernstig heeft verstoord. En een internationale tour zou wel eens één van de laatste dingen kunnen zijn die weer terugkomen.

Maar laten we ons daar niet te veel op focussen. Ten tijde van deze tour waren we daar nog helemaal niet mee bezig. Ik hoop dat als je dit verslag leest het zelf ook weer een beetje vergeet!

De amoebe

Wat is het tour-gevoel? Nieuwe mensen leren kennen? Met een kater de hele dag in de bus zitten? Op vreemde plekken slapen? Tja, eigenlijk is het antwoord op alles “ja”. Maar wat ons betreft is het vooral het samen met elkaar zijn. Want, vanaf de eerste tot en met de laatste dag ben je bijna de hele tijd samen. In een groep met een fijne dynamiek (zoals bij ons) is dat absoluut geen afstraffing!

Tijdens de vorige tour zijn we dit fenomeen “de amoebe” gaan noemen en ook dit keer was de amoebe weer erg aanwezig. Naast het spelen, de toffe plekken, en de nieuwe mensen is dit voor ons allemaal één van de belangrijkste redenen om op tour te gaan.

Elmo & Marel

Wat is de grootste frustratie op tour? Nee, het heeft niks met slaapplekken te maken en ook niet met eten. Of files. Nee, verreweg het ergste is een geluidsman die zegt dat je te hard speelt en dat het zachter moet. Waarna wij dan vervolgens proberen uit te leggen dat we een harde band zijn en het dus ook hard moet klinken. Dat gaat niet altijd even soepel, want soms ben je moe omdat je slecht heb geslapen, slecht hebt gegeten en in de file hebt gestaan. Dat was een belangrijke reden voor ons om een eigen geluidstechnicus mee te nemen. En die vonden wij in Elmo Taihitu.

Dat was een goede keuze! Elmo is erg professioneel en ook een erg kundige geluidstechnicus, die goed nadenkt over hoe een band hoort te klinken. We hebben veel complimenten gehad over hoe goed het geluid was, met als hoogtepunt onze laatste show, in Venster 99 in Wenen, waar we te horen kregen dat een band daar nog nooit zo goed had geklonken! Daarnaast was het ook heel gezellig met Elmo en paste hij goed binnen de amoebe.

Het zesde lid van onze tourparty was Marèl, die op de vorige tour ook al de laatste paar dagen had meegepikt. Dus in die zin was dat weinig nieuws voor ons. Wat wel nieuw was, was dat Marèl dit keer ook meer taken op zich nam als tourmanager. Dat gaf ons als band zijnde veel rust. Eigenlijk is het enige waar je aan wil denken de show die je gaat spelen. Je wilt liever niet bezig zijn met waar het slaapadres is, waar je de sleutel moet ophalen en hoe laat je de volgende dag bij de venue moet zijn om je spullen op te halen. Als die überhaupt al mogen blijven staan.

Extra crew meenemen is wat ons betreft echt een groot pluspunt! Mits je tourbus groot genoeg is natuurlijk. Daarnaast heeft Elmo ook een rijbewijs en drie chauffeurs op een tour waarbij je per dag gemiddeld vier uur op de weg zit is geen overbodige luxe!

Opstaan, ontbijt & klaar voor vertrek

Als je wakker wordt op tour moet je soms even om je heen kijken. Je vraagt je af waar je bent en welke dag het is. Waarna snel de vraag rijst: hoe is hier de douche-situatie?

Tijdens deze tour hebben we op veel verschillende soorten plekken geslapen, van hotelkamers met auto thema of in Venetiaanse stijl, tot een omgebouwde gevangenis in Ljubljana. Maar de douche-situatie is niet altijd ideaal. Zo was er een badkamer in ons hotel in Chomutov waar de douchekophouder kapot was (met één hand douchen is toch knap lastig).

Tijdens onze vorige tour sliepen we voornamelijk bij mensen thuis, die dan in de ochtend zich uitsloofden voor ons om een lekker ontbijt op tafel te zetten. Dit keer was dat een stuk minder en ontbeten we vaak buiten de deur. Het is dan een goed idee om aan bijvoorbeeld de mensen die de show georganiseerd hebben te vragen wat leuke plekken zijn om te ontbijten, want je wil ook geen uren kwijt zijn met zoeken naar een leuke plek.

Als iedereen opgefrist is en ontbeten heeft en de koffie op is, is het weer tijd om de bus in te stappen. Maar eerst natuurlijk afscheid nemen van de hosts en ze een bedankje geven in de vorm van een goodie bag (tasje + single + een pak stroopwafels).

On the road

In Nederland zijn we het niet gewend om lange stukken af te leggen. Van Rotterdam naar Groningen vinden we al een roteind. Maar als je op tour bent is zo’n afstand (een kleine 3 uur rijden) opeens een relaxte dag.

Dat het rijden er bij hoort is het eerste dat je moet accepteren als je op tour gaat. De bus wordt een beetje je home away from home. Gelukkig hadden wij een hele ruime bus, met genoeg ruimte voor benen, rugtassen en natuurlijk snacks!

Ook de route was zeer aangenaam. Slovenië is vooral een mooi land om doorheen te rijden en in Oostenrijk hebben we wat van de Alpen gezien, wat natuurlijk altijd indrukwekkend is voor mensen die het vlakke Nederland gewend zijn.

Aankomst, wachten, eten, wachten, soundcheck

Tegen het eind van de reis begint iedereen in de bus vaak weer een beetje wakker te worden en naar buiten te kijken. De aankomst op een (vaak) nieuwe plek is toch altijd spannend en leuk. Want vaak weet je toch niet helemaal wat je kan verwachten.

Eenmaal de bus uit ontmoet je vaak de organisator van de show of de mensen van de venue. Omdat we zo’n nette band zijn, zijn we vrijwel altijd ruim op tijd, dus dat betekent dat we lang moeten wachten voor we iets kunnen gaan doen. Vaak kunnen we in deze tijd goed de venue ontdekken en even op het podium staan om te kijken hoe het allemaal aanvoelt.

Alles moet natuurlijk ook de bus uit, want we spelen altijd over onze eigen backline. Het sjouwen is niet het leukste onderdeel van touren, maar het hoort er wel bij.

Als uiteindelijk alles op het podium is opgebouwd kunnen we soundchecken. Meestal eten we na de soundcheck, maar het verschilt per show.

De shows

Waar het tijdens touren om draait zijn natuurlijk de shows. We speelden er negen. De eerste was in Sandershaus te Kassel. In een kelder met precies een goed aantal mensen in het publiek voor deze opwarmer, daarna volgde Cafe Rouge in Chomutov en Noch Besser Leben in Leipzig.

De vierde show was in Brno, locatie Bajkazyl. Georganiseerd door Bed People Booking. Een toffe, drukke avond in een fietsenshop/craftbeerbar/concertzaal. We speelden samen met Sinks, een band uit Brno. Zoek ze op, ze zijn het waard. De vijfde was in Fuga, Bratislava, een grote gothic grot. Deze werd georganiseerd door 52 Hertz Whale, weer een toffe band. Maar, echt, zonder grappen. Ook nog zo’n mooie bijkomstigheid, op tour leer je nieuwe bands kennen en ga je sowieso met minimaal drie verse bandshirts naar huis. Show zes was in Zagreb, in AKC Attack.

Na Zagreb volgde de show waar de tour eigenlijk omheen was gepland namelijk, MENT(!!!) in Ljubljana, wat een dag, wat een dag. We zaten wel lekker in het ritme na zes shows, maar deze voelde toch iets spannender. We speelden in Klub Gromka, voor ons speelden onze vrienden van 52 Hertz Whale… in een Neighbours Burning Neighbours t-shirt <3 daarna mochten wij. De zaal was afgeladen, het was nog even spannend of men wel bleef staan, omdat onze show een overlap had met die van Black Country, New Road. Gelukkig bleef bijna iedereen tot de laatste noot staan. Echt… geen woorden. Hierna namen we even een vrije dag om alles te laten landen.

Als toetje mochten we de dagen erna nog spelen in Sub, Graz en Venster 99, Wenen, samen met Sinks. De laatste show in Wenen was perfect om mee af te sluiten, de promotors van Fractal Nights hadden al weken hun best gedaan om de show te promoten op het internet. Wederom stond de zaal helemaal vol.

We zijn zo bizar dankbaar dat we dit nog hebben mogen meemaken dit jaar. Dat we als knuffelende amoebe door het leven zijn gegaan, hoestend en proestend bij elkaar in de tourbus en dicht naast elkaar op het podium. De shows waren te gek en van een niveau, dat we niet eerder mee hebben gemaakt. Het is zo ontzettend bijzonder om muziek live te kunnen delen met mensen. Het is een soort sjamanistische levensenergie, die er vrij komt en waarbij je als band en publiek echt even een moment los kan komen van de tijd en voelt “ja, dit is het leven”. We hopen dan ook dat we dit gevoel in de toekomst weer kunnen gaan delen met mensen.