Investeer in Talent: Line en Row

16 oktober 2017 • Algemeen • Redactie

Erwin Leon, de man achter Line en Row en o.a. de drummer van SEVDALIZA heeft altijd de noodzaak gevoeld zijn eigen boodschap uit te dragen en zijn eigen muziek te schrijven. Op 2 oktober is dan ook zijn solo debuutplaat uitgekomen op Spotify, Apple Music en andere online streaming services. Hij wil de ep op een unieke wijze uit gaan brengen op mp3-speler en kan jouw hulp goed gebruiken. Via een crowdfundingcampagne op VoorDeKunst probeert hij het budget hiervoor rond te krijgen.

Waar ik jouw hulp voor nodig heb

Op 2 oktober is dan ook mijn solo debuutplaat uitgekomen op Spotify, Apple Music en andere online streaming services. Ik heb de plaat volledig zelf geschreven, alle instrumenten zelf ingespeeld, gezongen, geproduceerd, gemixt en gemastered. Alleen op Never Alone zijn de backing vocals (deels) ingezongen door de eveneens Rotterdamse zangeres Wendy van der Torre.

Maar graag wil ik naast de release op deze platforms ook mijn muziek op een meer unieke wijze uitgeven. Ik heb bedacht dit op een MP3-speler te doen. Deze wordt geleverd in een exclusieve jewel-box (doosje), met artwork gemaakt door de Rotterdamse ontwerper & illustrator Manouk van Eesteren.

Ik heb hier echter wel de hulp voor nodig van iedereen die mij, mijn muziek en mijn project een warm hart toedraagt. Ik ben daarom een crowdfundingsactie gestart/

Ik vraag dus geen geld om mijn ep te maken, deze staat zelfs al online. Ik heb zelf al jarenlang zowel tijd als geld geïnvesteerd in de kennis, instrumenten en het gereedschap dat ik nodig had om deze debuut-ep te maken. Via de crowdfundingsite zijn er ook T-shirts en tasjes met de artwork van de ep en Line en Row te bestellen.

Last seen… (debuut-ep)
De ep bevat vier tracks over hoe millennials (zoals ikzelf) in de hedendaagse wereld moeten omgaan met het overschot aan prikkels in het nieuws, op het internet, in het dagelijks leven, in het omgaan met mensen en in de liefde. De tracks gaan over hoe we dankbaar zouden willen zijn voor een vrijheid waar we nooit voor hebben gevochten, waardoor we ons moeilijk kunnen beseffen waarvoor we dankbaar willen zijn.

De ep gaat over de weg naar volwassenheid, over hoe je jezelf kan zien groeien maar ook kan zien breken op je Facebook-tijdlijn, op een Instagram-feed, via Twitter hashtags. De plaat gaat over het altijd maar online zijn, angst voelen om alleen te zijn, maar toch verlangen naar het (letterlijk) verbreken van de verbinding…

…Daarom trek ik me soms terug en zoek ik naar stilte, verlatenheid, overal en nergens. En daarom ben ik voor het laatst gezien…

Ik vraag de lieve mensen om mij heen om mij te helpen mijn muziek op originele wijze onder de mensen te krijgen en om mijn bereik als solo-act te vergroten. De plaat alleen maken heeft namelijk heel wat voordelen, omdat je zelf keuzes kunt maken en je eigen weg kan volgen, maar soms mag je hulp accepteren als je iets unieks wilt doen.

Volg Line en Row op Facebook.
Voor meer informatie over deze crowdfundingactie kijk je op zijn page binnen de website van VoorDeKunst.

Meer zoals dit

Willemijn de Boer – Stukje Bij Beetje

13 oktober 2017 • Recensies • Hans van der Maas

Stukje bij Beetje
Willemijn de Boer
- Genre: singer/songwriter
- Release-type: ep
- Label: self-released

Een meer dan aangename verrassing in de cd-speler. Wanneer je op start drukt, begint er een stem poëtische verhalen zingen over herkenbare situaties in de liefde en over verdriet, met mooie, minimale muzikale begeleiding. Theatermuziek, zo veel is zeker. KleinKunst met twee hele grote K’s. Willemijn de Boer uit Rotterdam noemt zichzelf singer/songwriter en ze heeft als passie om kleinkunst aan een bredere doelgroep te helpen. En dat gaat wel lukken.

Haar nieuwe ep Stukje Bij Beetje telt vijf nummers die je meenemen in de wonderlijke gedachtespinsels van Willemijn. Uit het leven gegrepen, maar op een manier verwoord die een grote taalcreativiteit verraadt.

Net Zo Koud bijvoorbeeld, een miniatuurtje over wederzijdse aandacht, dat vooral door de sfeer van het nummer als vanzelf je mond sluit en je oren opent. Dat geldt overigens, ongeveer in dezelfde mate, voor alle nummers. In Lang Gelukkig Leven stelt ze haar denkbeeldige lief de vragen die je elkaar kunt stellen wanneer je echt voor elkaar kiest: zullen we lachen over alles dat kapot is, en als we te neer geslagen, zullen we elkaar dan dragen, zullen we koste wat het kost alles snel vergeten, zullen we zwemmen in de zee, al ben ik bang voor water, neem me mee.

De Boer neemt duidelijk geen genoegen met minder, maar blijkt dusdanig grondig en zorgvuldig te schaven aan haar teksten, dat ze als vanzelf gaan leven. Ze heeft een stem die haar woorden op een fijne manier ondersteunen, duidelijk articulerend en warm. Je moet maar durven om je zo minimaal, zo bloot te durven geven, je zo kwetsbaar op te stellen. Willemijn de Boer doet het en slaagt erin cum laude.