Hoe een musical deuren opent voor de nieuwe hiphop generatie

column tomas de paauwDe titel staat, nu is het tijd deze te verantwoorden. “Who lives. Who dies. Who tells your story.” Deze drie zinnen vatten eigenlijk heel Hamilton samen. Een musical die mij, als spoken word artiest en mens, een nieuwe kijk op hiphop heeft gegeven.

Voordat ik uitleg waarom gaan we eerst een paar stappen terug.

Wat is Hamilton? Hamilton is een musical over Alexander Hamilton. Wie is Alexander Hamilton? Alexander Hamilton is de eerste minister van financiën van de V.S.

Zijn we nu veel verder? Nee, maar wees gerust, de belangrijkste puzzelstukjes hebben we.

Naast het downloaden van muziek heb ik twee muziekalbums gekocht de afgelopen drie jaar. De eerste was Lobi Da Basi van Typhoon, de tweede is de officiële soundtrack van Hamilton.

Deze soundtrack hoorde ik ontzettend vaak van mijn mee rappende vriendin en haar laptop. Leuk, dacht ik eerst, best tof. Totdat ik haar een keer zag huilen terwijl ze Hamilton materiaal op YouTube keek.

Eerlijk is eerlijk, ik vond het goed en tof maar begreep het simpelweg niet. ‘Mai Inglish just isnt perfekt joe no’. En je Engels moet van een bepaald niveau zijn wil je alles (in één keer) begrijpen.

Ik legde me neer bij het feit dat dit niet ging gebeuren en luisterde de soundtrack drie à vier keer in een week. Door 10 uur naar hetzelfde materiaal te luisteren (2,5 uur per show) begon ik Hamilton niet alleen beter te verstaan, maar begon ik ook het verhaal en de show te zien.

Begreep ik alles? Hell no! Maar het begon te komen. Hoe de opening een lang gedicht was. Hoe een visie over de dood herhaald werd totdat de dood daadwerkelijk kwam opdagen. Hoe vriendschap resulteerde in haat. Hoe vreemdgaan geheim gehouden werd. Hoe Engeland en Frankrijk van de partij waren tijdens de oorlog in Amerika. Hoe elkaar neerschieten tijdens duels legaal was in New Jersey.

Hoe kan het dat ik zoveel informatie krijg van alleen wat liedjes? De reden is dat elk liedje, elk stuk tekst, elke bar en elke zin baas is.

Sinds ik het grootste en belangrijkste gedeelte van de soundtrack heb weten te begrijpen, heb ik een nieuwe kijk op hiphop in het algemeen. Ik snap nu waarom veel rap albums interludes en sketches hebben. Dit geeft extra dimensie en karakter.

Verder heb ik me door Hamilton ook verdiept in andere creatievelingen als J.K Rowling, Kendrick Lamar en Bep van Klaveren. Ik vind het namelijk ontzettend interessant om een kijkje te nemen achter de schermen van creaties die je zelf tof vindt, omdat je hier zowel herkenning als mind blowing simplicity kan vinden.

Hierdoor heb ik mezelf, als artiest en als mens, beter leren kennen. Er is een bepaalde investering in jezelf nodig om stappen vooruit te blijven maken.

Informatie opdoen, jezelf verdiepen in je omgeving, reizen, fouten maken (a.k.a leermomenten creëren) enz. Als spoken word artiest moet ik mezelf fan noemen van Hamilton, en dat met de kanttekening dat ik de show nog nooit heb gezien. Dat is juist misschien wel de magie.

Hamilton richt zich op groei, liefde, vriendschap, politiek, vreemdgaan, verlies, verraad en racisme. In een tijdperk waarin we veel worden blootgesteld aan contextloze informatie is het een zegen dat er een verhaal is waarmee diverse universele belangen uitgelicht en verspreid worden.

Rotterdam heeft een bijzonder verhaal en ontzettend veel unieke verhalenvertellers. Of je die nu ziet in Broederliefde of Winne, in Jules Deelder of Aboutaleb, in Neda Boin of Gery Mendes, in Stacii Samidin of Khalid Amakran, in Derek Otte of YMP, in Jandino of Kenneth Asporaat, in Coen Moulijn of André van Duin, in je buurman, nichtje, bakker, fietsenmaker of loempia verkoper.

Weet dat er een Rotterdams verhaal in je spiegel staat. Wij Rotterdammers luisteren naar elkaar en is jouw verhaal niet in woorden, dan kijken we wel naar jouw verhaal.

Rotterdammers supporten elkaar, want zo zijn wij. Dus ga aan de slag met jouw verhaal. Verdiep je in de verhalen van anderen. Kom tot mooie en lelijke conclusies. Bouw bruggen, wees eerlijk en tot slot, wees vooral jezelf.

“Want je leeft en je zal sterven. Hoe zal men jouw verhalen vertellen. En hoe zal de toekomst jouw verleden spiegelen?”

Wat leuke feitjes:
– De snelste rap in Hamilton is de track Guns And Ships, gerapt door Daveed Diggs. De track heeft gemiddeld vier woorden per seconde en een max van 6,3 woorden p/s. Het Guinness World Record in aantal woorden in een commerciële single staat op naam van Eminem met Rap God. In dit nummer rapt Eminem gemiddeld 4,28 woorden p/s met een max snelheid van 6,5 woorden p/s. Zoals je ziet is dit verschil minimaal en je moet bedenken dat Daveed niet los gaat achter de mic, maar staat te dansen, springen en acteert tijdens deze track.

– Zowel Nas als Common werkten als inspiratie en samenwerkingspartners aan de Hamilton mixtape. Deze mixtape topt alle charts in de genres hiphop, rap en urban. Naast Nas en Common staan o.a Sia, Queen Latifa, Miguel, Alicia Keys, Usher, Wiz Khalifa, Ashanti en Kelly Clarkson op de mixtape. Deze is geproduceerd door The Roots.

Tomas de Paauw

Tomas de Paauw is oprichter en organisator van Spraakuhloos, een platform voor spoken word. Hij is speler in Flow spoken word gala en schreef eerder voor jongeren opinieplatform Young Critics.

Copyright foto: Yezsideproduction

Popunie Live presenteert Vangelis Sopamena in BIRD

Homegrown JanuaryOp donderdag 26 januari is er weer een Popunie Live presents Homegrown. In het café van BIRD hebben we dit keer Vangelis Sopamena op het programma staan .

Vangelis Sopamena is een Rotterdamse songwriter. Hij schrijft zijn nummers samen met gitarist Laurens Dengkengbrengt en maakt een eclectische mix van r&b, funk en folk. Verwacht originele tracks die zowel groovy als intiem zijn.

Extra informatie
Datum: donderdag 26 januari
Locatie: BIRD, Raampoortstraat 26-28
Aanvang: 22:00 u
Entree: gratis

Bekijk het event op de site van BIRD of het Facebookevent