Releases april 2020

  • Knife Massage

  • Knife Massage

De ervaren rotten Steffan Hofland (Beach Coma), Jim Impelmans (Sociale Onrust), Franco Ludwig (The Blues Junkies) en Bart Hoogvliet (Smudged Toads) vormen Knife Massage. Een harde over-the-top garagepunk band met een psychedelic twist die zo uit dezelfde goot gevist lijkt waarin ook gespuis als Ty Segall en de oude Thee Oh Sees zich ophielden.

Hun motto: “Knife Massage will give you a hard time. A massage shouldn’t be given with knifes, most people know that.”

Toffe single dit; opgenomen, gemixt en gemasterd door maestro Niek Driesschen in de Duct Tape studio. Let’s rumble and rock!

  • Shplook!

  • Shark Inferno
    • Genre: psychedelia, grungepunk
    • Release-type: album
    • Label: self-released

Misschien is Shark Inferno wel één van de best bewaarde rock ‘n’ roll geheimen in Rotterdam. Dit van origine Detroitse duo bracht in april twee albums uit en met Shplook! staat hun teller op 16 in totaal! Ook deze is als vanouds goed gevuld met hun mix van pschedelische rock, spacepunk en sludgy grunge.

Met zo’n hoge productiviteit en output is uiteraard niet alles even goed. Het geheel lijkt meer een totaal experiment rondom songs die elkaar in essentie niet veel ontlopen, maar waartussen wel pareltjes te vinden zijn voor de liefhebber van dit soort oprechte garagerock.

Het nummer Anya Phillips bijvoorbeeld is al een underground clubhit in Athene, Griekenland, waar een recensie sprak van “Experimental diamonds”. En ook een track als Fuck Cancer is op een bepaalde manier wel indrukwekkend. Wij zeggen dan; Check it our for yourself!

Ashtar is de vier track debuut-ep van dj en producer Filip Chlipalski aka Deep Filip. De sterke tracks Bashar en Ashtar kregen tevens remixen van Joss Martin en The Oddness. Beide stukken willen een hypnotiserende reis bieden waarover Filip het volgende verteld: “Ashtar geeft voor mij de groei van het menselijke bewustzijn weer, waar wij momenteel in zitten. Ik heb mij de afgelopen jaren hier veel mee bezig gehouden en ik zie dit in de komende jaren zich nog alleen maar verder uitbreiden, waarbij wij ook in contact zullen komen met andere, buitenaardse civilisaties.

Ashtar is een buitenaards collectief die de menselijkheid bijstaat bij de verruiming van ons bewustzijn. Bashar is een buitenaards collectief wat de menselijkheid leert over onze geschiedenis, waar we vandaan komen, alsmede ons bijstaat bij de verruiming van ons bewustzijn. Beide platen hebben voor mij een ‘happy’ vibe om ons zowel op persoonlijk als collectief bij te staan in donkere tijden van crisis.

Beide platen maken gebruik van vocals. In Ashtar heb ik een positieve boodschap verwerkt en in Bashar heb ik vocals van een Keltische plaat verwerkt en op mijn eigen manier ingebracht. Ashtar is mijn eerste eigen ep waar ik onwijs blij mee ben. Het heeft bijna een jaar geduurd en in dit jaar is mijn productie veel veranderd. In al mijn producties verwerk ik positieve energie, zodat de luisteraar er met een plezierig gevoel naar kan luisteren. Ik hoop met deze ep te inspireren om de creativiteit, op wat voor gebied dan ook, in jezelf te vinden en dit met de wereld te kunnen delen.” 

Hoe dan ook, wij horen interessante elektronische muziek waarop het momenteel ook zeer fijn thuiswerken is!

  • 2/2

  • Frank Rensen
    • Genre: singer/songwriter, indie-folk
    • Release-type: ep, cd, digitaal
    • Label: self-released

Frank Rensen is een singer/songwriter en ‘finger style’ gitarist uit Rotterdam. De afgelopen jaren was hij op zoek naar een eigen geluid en van lieverlee heeft hij die zeker gevonden.

In 2018 werkte Frank aan zijn tweede ep 1/2 die hij zelf opnam en produceerde en vervolgens in 2019 uitbracht. Van 1/2 werden meerder songs opgepikt door de Spotify’s van Nederland, Engeland, Denemarken en Japan. Een opmerkelijke prestatie.

Nu is het vervolg hierop in de vorm van de ep 2/2 met daarop vijf songs in een ruim kwartiertje uitgebracht. Het lijkt muziek uit een andere tijd die echter zeker niet oubollig klinkt, verre van, en dat is knap. Frank’s zeer fraaie, folky liedjes van grote muzikaliteit zijn niet alleen een lust voor het oor, maar ook voor het oog want het artwork is zoals altijd weer prachtig.

  • Putro

  • Putro
    • Genre: alternative rock, grunge
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

Putro is een Nederlands/Engelse rockformatie opgericht onder de rook van de Rotterdamse haven, met leden uit Deleven, The Stoves en soloartiest Simon Bell in de gelederen. Opgericht in 2019 met als doel muziek uit te brengen met een DIY-mentaliteit. Hun zelfverklaarde benadering van muziek bevat grunge-achtige ondertonen met een solide groovy ruggengraat.

Deze naar henzelf vernoemde ep met daarop zes nummers is opgenomen in de eigen studio, met eigen middelen. Geproduceerd, opgenomen en gemixt door gitarist Menno Vermeulen.

Inmiddels werkt de band al weer hard aan het debuutalbum en is klaar om, wanneer dat weer mogelijk is, zo snel mogelijk de weg op gaan. De muziek op Putro is tof en met de DIY mentaliteit zit het blijkbaar ook wel goed.

  • B4 The Madness: Revenge Of The Geek!

  • Grown George

B4 The Madness: Revenge Of The Geek! van Grown George kwam halverwege april uit. Zoals uit de titel valt op te maken is dit project een opwarmer voor zijn aankomende album The Madness dat gepland staat voor eind 2020/begin 2021.

Als één van de leden van het Rotterdamse collectief Green Cabin werd er al veel bereikt. Na veel internationale streams op vorige releases als Crumbs (80k+ op Spotify), Lisp (105k+ op Spotify) en featurings op projecten als Burning Rivers (Elijah Waters) en GC Tape Vol. 1 en 2 is het nu tijd voor de aanloop naar een eerste Grown George solo album.

B4 The Madness: Revenge Of The Geek! vormt alvast het sterke begin van een reeks projecten gefocust op het ontwikkelen van een nieuwe sound. Op de ep vinden we onder andere producties van Saman (o.a. Fivio Foreign, D Block Europe), M3 en Grown George. De mix en mastering van alle acht tracks is gedaan door George zelf. Het is een lekker hazy plaatje geworden waarop het ook prima onthaasten is.

Op de website van het gloednieuwe label We Don’t Care is trouwens, als een soort cd-boekje, een digitaal ‘booklet’ beschikbaar met daarin o.a. de teksten en credits.

  • This Time Next Year

  • Blind Surfer
    • Genre: indierock
    • Release-type: album
    • Label: self-released

Alternative rock band Blind Surfer is geïnspireerd door acts als Moss, Damien Jurado, Wilco en bovenal The Beatles. Kwaliteitsacts dus. Vorig jaar brachten de Rotterdammers al enkele singles uit en kreeg airplay op o.a. Radio2, Radio1, Kink.nl en Radio5. Vol trots presenteren ze nu hun debuutalbum This Time Next Year. Volledig terecht wat ons betreft.

De afgelopen twee jaar reisde de band Nederland en Engeland door om hun muziek op te nemen. Zeeland, Rotterdam, Manchester, om uiteindelijk te belanden in de magistrale Abbey Road Studios om de 12 songs van het album af te mixen. Een droom die uitkwam, met een zeer sterk album als resultaat.

Ze wilde This Time Next Year aanvankelijk met een mooi releasefeestje uitbrengen, maar dat liep natuurlijk anders vanwege de coronacrisis. Besloten werd, mede om de titel van het album verder niet té veel eer aan te doen, om het album dan maar online te droppen zodat iedereen er naar kan luisteren in deze maffe tijden.

Op een later moment komt er ongetwijfeld wel weer een situatie waarin ze de tracks live de wereld in kunnen slingeren. Wij zijn hier zeer benieuwd naar. Ondertussen heeft o.a. Kink.nl het album opgepikt dus het begin is er. Goed bezig!

  • Traplove

  • Jack

In 2018 bracht Jack op Rotterdam Airlines de track Trapjack uit waarna het hard ging voor de jonge rapper uit Rotterdam. Zijn ep Plan A kwam bij de release in 2019 meteen binnen op nummer 3 in de album top 100. Vervolgens gooide hij begin dit jaar opnieuw hoge ogen door met de Britse M Huncho No Love In The Streets uit te brengen.

Beide staan in eigen land bekend om hun wavy flows en deze artiesten op dezelfde track zorgen voor een meertalige melancholische trapbanger. De samenwerking met M Huncho kwam overigens heel natuurlijk tot stand. “Hij had een show in Amsterdam en hij zocht iemand voor zijn voorprogramma. Toen heeft hij mij geconnect en van het een kwam het ander,” vertelde Jack eind vorig jaar aan Youssef en Ouassima van FunX.

Op dit tiptop geproduceerde debuut-album met 15 tracks, staan featurings uit eigen land van Sevn Alias, Dopebwoy, Lila, Idaly en DJEZJA naast eerder genoemde M Huncho. Kenmerkend voor Jack zijn het in essentie romantische songs gecombineerd met tracks die de keuzes die hij op de straat maakt beschrijven. De praatzang en en lome trapbeats maken Traplove helemaal af; een sterk album met het geluid van nu.

  • Bridge The Gap

  • Redbourg Group
    • Genre: moderne jazz
    • Release-type: album, cd, digitaal
    • Label: ZenneZ Records

Redbourg Group is het sextet rondom gitarist/componist Yuri Rhodenborgh bestaande uit een nieuwe generatie jazz muzikanten. Hun gezamenlijk zoektocht naar de grenzen tussen moderne jazz, klassiek en inspiratie uit de natuur leverde het materiaal op voor album-debuut Bridge The Gap. Eerder verscheen de ep Traelanipan (2018).

Rhodenborgh’s grootste inspiratiebronnen zijn Kurt Rosenwinkel, Julian Lage, Maurice Ravel en Olivier Messiaen. In 2019 was Yuri overigens geselecteerd voor de prestigieuze Criss Cross Europe Tour en hij is ook gitarist bij het Nationale Jeugd Jazz Orkest (NJJO). Opmerkelijker is echter een andere passie van Yuri namelijk ‘highlining’.

De tien stukken op Bridge The Gap lijken daardoor hoorbaar aan deze extreme sport gerelateerd vanwege de onverwachte richtingen en rijke, klassieke harmonieën die soepel gecombineerd worden met vloeiende melodieën en explosief gitaarspel. Resultaat; een krachtige, moderne jazzplaat van hoog niveau.

  • Keeper Of The Earth

  • Highway Chile
    • Genre: loud music, heavy metal
    • Release-type: album, 12" colored vinyl
    • Label: No Dust Records

Highway Chile is natuurlijk één van de grotere namen uit de prehistorie van de vaderlandse hardrock. In 1981 ontstaan met in de bezetting Armand van der Stigchel (zang), Ben Blaauw (17 jr!, gitaar), Martin Mens (gitaar), Ernst Thimister (bas) en Ernst van Ee (drums) krijgt de band in de eerste maanden ruim honderd optredens door het hele land…

…Na jaren waarin van alles gebeurde kwam de Rotterdamse band in 2008 met een verrassende release op het gerenommeerde Mausoleum Records met daarop een mengeling van nieuw werk, covers en re-makes; Keeper Of The Earth.

Door metalblad Aardschok destijds positief ontvangen: “Highway Chile probeert niet krampachtig modern te klinken, maar serveert op de cd een frisse, energieke variant op de hardrock waarmee de band ooit bekend werd”. De plaat bevat onder meer een gastsolo van gitarist Ben Blaauw, de Rainbow klassieker Long Live Rock ’n Roll als cover en een sample van wijlen Alfred Lagarde.

Anno 2020 betreft de re-release van het inmiddels legendarische album Keeper Of The Earth een ‘limited colored vinyl edition’ van slechts 200 exemplaren. Remastered met full color booklet en exclusief uitgebracht op No Dust Records. Must have voor de jonge headbanger met historisch besef!

  • Emotional Scrapings And Psychic Residue

  • Shark Inferno
    • Genre: psychedelia, grungepunk
    • Release-type: album
    • Label: self-released

Het 15e album van Shark Inferno getiteld Emotional Scrapings And Psychic Residue is het eerste van de twee die in april uitgebracht werden. In 15 variaties wordt de garagerock en spacepunk ditmaal opgediend.

De tracks krijgen door de psychedelische effecten zondermeer een eigen draai, maar maken het album als geheel ook een flinke kluif om te verstouwen. Ga je er echter eens goed voor zitten dan heeft dit op een bepaalde manier toch een welhaast hypnotiserende werking. Four Horsemen is wat dit betreft een goed voorbeeld. Dus hou je van de muziek die doorgaans op het Fuzz Club label verschijnt dan moet je zeker Shark Inferno eens beluisteren.

  • Time Passing By

  • Thijmen
    • Genre: folktronica, ambient
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

Net voordat de herfst aanbrak ging de relatie van producer en singer/songwriter Thijmen Hoebink uit. Wat hierna volgde was een periode van reflectie. Thijmen nam zijn relatie, karakter en leven onder de loep. Met zijn debuut-ep Time Passing By heeft hij voor deze periode een soundtrack geschreven.

Hierop vijf werkelijk prachtig vormgegeven songs met grote zeggingskracht. Een plaat die meteen op repeat gaat. Vanwege de ‘drive’ en ‘pit’ in de nummers is het geen al te treurig geheel geworden, maar eerder een verzameling van zeer verschillende emoties. Het proces van vallen, opstaan en weer doorgaan vertaald in muziek als het ware. Zeer fraai!

Multi-instrumentalist Thijmen Hoebink werkte op deze ep samen met Noah Seelmann (piano), Henri Van Den Berg-Bezemer (drum) en Pierre Hagelaars (gitaar).

  • Love Ain’t My Kind Of Luck

  • Shoebills
    • Genre: rootsrock, americana
    • Release-type: ep, cassette, digitaal
    • Label: self-released

Turend over de Leuvehaven lieten de boys van Shoebills zich inspireren door de jaren ’60 en ’70 van Cream, een dansende Tom Waits en het melancholische Little Feat. De Rotterdammers presenteren nu de ep Love Ain’t My Kind Of Luck. Opgenomen in de Wisseloord Studio’s door, veelgevraagd en een van de beste producers op dit gebied, Sam Jones.

Alle tracks zijn tegelijkertijd ingespeeld en opgenomen in dezelfde ruimte zonder de instrumenten van elkaar te isoleren. Dit geeft een puristisch livegeluid waarbij de mogelijkheid om achteraf de sporen te bewerken beperkt wordt. Ofwel ‘what you hear is what you get’.

Wel heeft in het mixproces Matthijs Kievits (compagnon van Sam Jones) zijn magie er nog op losgelaten om de expressieve livesound van Shoebills ook op deze debuut-ep te karakteriseren. Missie geslaagd wat ons betreft, zeker ook omdat de zes in genre uiteenlopende songs worden gespeeld met de vrijheid van jazz, maar dan met de attitude van psychedelische rock.

Het sterke Love Ain’t My Kind Of Luck is online te beluisteren en enkel fysiek te koop op cassetteband. Ten opzichte van vinyl is dit nog redelijk betaalbaar en brengt toch een uniek ‘compressed’ geluid met zich mee dat ten goede komt aan de sound. Voor het najaar ligt de release van nog meer verrassende songs uit deze Wisseloord sessie in het verschiet!

  • Summerland

  • DOOL
    • Genre: loud music, dark rock
    • Release-type: album, 12" colored vinyl, cd, digitaal
    • Label: Prophecy Productions

DOOL, opgericht in 2015, legde een spirituele en muzikale reis af die hen sindsdien en op basis van slechts één album en twee singles al ver bracht. Aan de hand van het nieuwe album Summerland, kun je echter concluderen dat de succesvolle voorganger Here Now, Then There (2017) slechts een warming-up was.

Summerland blijkt namelijk op vele fronten gevarieerder. Zoals de band zelf aangeeft; het gevolg van een constante evolutie en de zoektocht naar extase, rust en vrijheid. We horen een buitengewoon overtuigende mix van dark- en post-rock, met invloeden uit het Midden-Oosten, psychedelia en metal. Elk nummer toont een eigen identiteit binnen een thematisch kader en de toegankelijkheid gaat hierbij niet verloren. Kortom; de band is in blakende vorm.

De groep nam het album op in de DAFT Studios in Malmédy (België) en Studio Cobra in het Zweedse Stockholm met Martin Ehrencrona. Mix en mastering werden gedaan door Cult Of Luna’s drummer Magnus Lindberg. DOOL nodigde Per Wiberg (Opeth, Spiritual Beggars, Candlemass) uit op Hammond-orgel en achtergrondzangeres Farida Lemouchi (The Devil’s Blood) alsook Okoi Jones (Bölzer) voor de gesproken tekst in The Well’s Run Dry.

Het is dan ook de top plaat van internationaal niveau geworden waar je aan de hand van de optredens altijd op hoopte en die zo gegund is. Proficiat!

  • Huis

  • Machinefabriek
    • Genre: electronics, folktronica
    • Release-type: album
    • Label: self-released

Rutger Zuydervelt (Machinefabriek) nam Huis op in Arnhem (2007) en bracht het toen uit als 3″ cd-r. In april kwam dit album met 10 tracks voor het eerst beschikbaar op de streaming platforms. Over dit internationale samenwerkingsverband zegt Rutger het volgende: “Huis was made when I was obsessively into (and influenced by) the more playfull side of the so-called ‘folktronica’ scene: The Books, Múm, Colleen, Tape, Anne Laplantine, etc. I just loved the almost childlike quirkiness and melancholy of these artists.

A big reason why I like Huis, is that it contains the early beginnings of my (still ongoing) collaborations with the Chantal Acda, Peter Broderick and Aaron Martin, who all suplied instrument recordings for me to work with. I owe a lot to these amazing people.

I’m not sure why none of these tracks appears on the compilation Weleer (Lampse, 2007) – I guess that one was already in production when I finished Huis. I’m also not sure why I waited so long with making this available digitally, but here it is. And it’s quite a charmer, if I may say so myself.”

Op Huis horen we naast Rutger Zuydervelt bijdragen van Chantal Acda (piano), Peter Broderick (balalaika, viool, trompet, celesta, zingende zaag), Aaron Martin (cello) en Jetske de Boer (stem).

  • The Sounds Outside

  • Chantal Acda & Rutger Zuydervelt
    • Genre: experimental electronics
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

Rutger en de Belgische muzikante Chantal Acda kennen elkaar al geruime tijd en vanwege het momenteel aan huis gekluisterd zijn, besloten ze gezamenlijk iets nieuws te creëren. Dit resulteerde in het toepasselijk getitelde en intrigerende stuk The Sounds Outside.

“Twenty strange minutes, with vocals, synths (Chantal’s favorite Moog Grandmother can be seen on the cover) and electronics stitched together like some weird Frankenstein monster. Not exactly easy listening, but a lot of fun to make.”

Op Bandcamp te downloaden voor een ‘pay-what-you-want’ bijdrage. Enjoy!

  • Amalgaam

  • Machinefabriek
    • Genre: experimental electronics, ambient
    • Release-type: album, cd, digitaal
    • Label: Zoharum

Rutger Zuydervelt (Machinefabriek) heeft deze maand zijn toch al hoge release tempo nog maar eens opgeschroefd en komt met meerdere releases. Bijvoorbeeld Amalgaam:

“Amalgaam is a raw and unpolished album. Which doesn’t mean that it’s blunt or trite. The grainy, textural sounds on this record have a fleeting, cinematic quality to them, combining spaciousness with a sense of intimacy – at times interrupted by noisier outbursts.

The album is based on a series of improvisations on a very hands-on hardware setup, with an old tone generator, effects pedals, dictaphones, contact mics, etc. This material was then mixed and edited into the pieces on this album, while retaining the liveliness of the source material. The only deviation is ‘Metallic (Edit)’, which is an older track that originally appeared on a Japanese compilation tape, but – especially in this newly edited form – seemed to fit between the Amalgaam pieces perfectly.”

Liefhebbers van ambient en experimentele field recordings weten dan genoeg; checken!

  • The Devil Wears Margiela

  • Drip James
    • Genre: trap, metal
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

In deze tijden van quarantaine toch gewoon hard blijven werken bracht Drip James ertoe zijn ep The Devil Wears Margiela uit te brengen. Hierop een wat meer experimentele sound die een  interessante combinatie van trap en metal laat horen.

De vier Nederlandstalige tracks zijn geproduceerd door Outrage en de engineering is geheel verzorgd door Yungsurcha. Op twee nummers staat een featuring; de eerste is van Guus Reijken, bekend van de metalband Meadows, in het nummer Iloveszandorlavey. De tweede featuring is ONI INC. in de track Yeah. Deze uit Las Vegas afkomstige artiest is daar al jaren bezig met het maken van trap metal.

Al met al heeft dit een hele dikke ep opgeleverd met een moddervette industriële sound; top!

  • Reheated Cabbage

  • Forbidden Wizards
    • Genre: loud music, punk
    • Release-type: album, 10" vinyl, digitaal
    • Label: Spazz Records

Forbidden Wizards zijn zus en broer Amber (gitaar/zang) en Ross Maclean (bas) en Tom van Garderen (drums). Het is een band die de mouwen opstroopt, direct begint te spelen en de muziek voor zich laat spreken. Ze houden er niet van om te pronken met wie ze het podium gedeeld hebben of op welke festivals ze gestaan hebben. Hun biografie bestaat daarom enkel uit de volgende drie woorden: “We make punk.”

Op deze 10″ vinyl release vinden we de twee ep’s It’s Always Sunny On The 3rd Rock from The Sun en Married… With Spud, die vorig jaar uitkwamen op cassette via het Tilburgse Humanimaal label. De laatste werd bovendien opgepikt door het coole underground Youtube kanaal Anti. Een citaat uit de omschrijving luidt; “To put it bluntly, this album just blew me the f*ck away.” en daar is geen woord van gelogen!

Gebundeld en opgediend als Reheated Cabbage brengt het Rotterdamse label Spazz Records nu beide ep’s opnieuw uit op authentiek zwart 10″ vinyl in een oplage van 300.

  • Onsterfelijk

  • Greves

“Niemand is onsterfelijk, iedereen is tastbaar”… Dit zijn de woorden van Greves in de titeltrack van zijn ep Onsterfelijk, die op 3 april uitkwam. Rapper en producer Greves had niet verwacht dat zijn debuut-ep vanwege het coronavirus zo’n andere dimensie en boodschap zou krijgen. Toch heeft hij besloten ‘m gewoon te releasen zoals gepland. Greves hoopt zodoende awareness te brengen en mensen wat kracht en hoop te geven in deze bizarre tijd.

Onsterfelijk gaat dan ook over vergiffenis, hoop, (on)sterfelijkheid, liefde, verdriet, hard werken en de staat van hiphop. Vier van de vijf tracks zijn geproduceerd door Greves zelf en laten een toegankelijke mix van hiphop, pop, r&B en trap horen. Opvallend zijn de drie fraaie bijdrages van zangeres Jacqueline Heikoop.

Verschenen op het nieuwe label ‘Snel Volwassen’ waarin een aantal ambitieuze lokale artiesten zich verenigden. Later dit jaar zal Greves nog twee ep’s releasen, Ride or Die en Snel Volwassen (met Relex en K3RN). Tot die tijd vormt Onsterfelijk een lekker uplifting plaatje!

  • Inner-Outcast

  • Deformer
    • Genre: electronics, jungle, metal
    • Release-type: album, 12" colored vinyl, digitaal
    • Label: Redrum Recordz

Mike Redman’s Deformer project heeft inmiddels een wereldwijde cultstatus opgebouwd. Het staat bekend om z’n extreme, horror infused electronic music en verrassende samenwerkingen met gerenommeerde muzikanten, visual artists en film studios. Deformer blijft zich constant vernieuwen zonder ooit water bij de wijn te doen. Consistent in being outrageous…

Op Inner-Outcast is de insteek metal en de cast internationaler dan ooit. We lezen hierover: “On four of six tracks Deformer’s fierce breakbeats enter into a deadly duel with the live drums of legendary ex-Suffocation drummer and blastbeat pioneer Mike Smith. Vernon Reid of Living Colour provided some menacing guitar solos, Body Count’s Ice-T speaks some threatening words, microphone assassin A-F-R-O drops some deadly verses and many more legends are making ‘Inner-Outcast’ an original, intense and above all, an unpolished release.

A special appearance is made by iconic Hollywood actor Tony Todd, providing a haunting vocal performance as horror villain Candyman. Oh, and the cherry on top is definitely the amazing cover art by visual artist Ed Repka, known for his classic artwork for legendary bands like Death and Megadeth. With ‘Inner-Outcast’, music journalists may have to come up with a new term for yet another genre, because Deformer’s ever evolving sound is more unorthodox than ever…”

Release your inner-outcast and enjoy!

  • Stappen Vooruit

  • Rooks
    • Genre: nederpop
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

Rooks is een Nederlandstalig initiatief van zanger/gitarist Don Rooks, wiens muziek zich laat typeren als pop met invloeden uit americana en rock. Denk hierbij aan bands als de Dijk, Bløf en Acda en de Munnik. Sinds 2018 timmert Don met de rest van de band aan de weg, wat eerder al de ep Het Water en een succesvolle theatershow opleverde.

Op de nieuwe ep Stappen Vooruit hebben ze naar eigen zeggen hun ‘sound’ gevonden, met een meer vintage insteek dan hun eerdere muziek. De zes nummers zijn ook geheel door de band zelf opgenomen, gemixt en uitgebracht. Die vrijheid heeft het mogelijk gemaakt een verzameling nummers op te nemen die helemaal aan hun eigen visie voldoen: een ode aan de helden van de Nederpop, maar dan wel op hun eigen manier.

  • Rebellionaire 1995-2006

  • DJ Wesper
    • Genre: electronics, minimal, dark wave, ambient
    • Release-type: album
    • Label: self-released

In april vierde de Vlaardingse dj, muzikant, componist, producer en clipmaker Wesper zijn 25-jarig jubileum in de muziek met het Bandcamp album Rebellionaire 1995-2006. 

Wesper begon ooit als ‘Spur’ en nam in 1995 zijn eerste geluidscollage op. Na wat experimenten ging hij korte nummers produceren en bewees van meerdere markten thuis te zijn. Na de cassettes Selected Intuition Works (1996), Grazest Hits (1997), de albums Drinkfist Refreshing (1999), Blasthead (2002) en sindsdien diverse netlabel releases, is Wesper nog steeds erg productief. Is het niet in muziek, dan wel in videoclips, waarvan hij er sinds 2005 al de nodige heeft geproduceerd.

Sinds Wesper zich bezighoudt met dance, produceerde hij al meer dan 300 nummers en remixes, waarvan een selectie via netlabels verscheen. Later dit jaar zal het album Séances 59140 Sessions uitkomen, een minimal techno ‘soundscape’ die is uitgezonden op Franse radio. Als dj trad hij op in België, Frankrijk, Malta en Sri Lanka en organiseerde dj-avonden in Amsterdam en Rotterdam.

Rebellionaire bevat een selectie van de studio-opnames uit de periode 1995 tot 2006, voordat Wesper zijn alias ‘Spur’ vaarwel zei en zich stortte op de minimal techno en progressive house. Op deze verzamelaar is de veelzijdigheid van Wesper goed te horen. Van breakbeat, noiserock, dubreggae, minimal dub techno, industrial, dark wave, shoegaze tot ambient; alles met een warm en vooral eigen geluid. Prachtdocument!

  • Mystic Summernight

  • Lemming ft. Harriët Meijers

Lemming, in 1973 in Rockanje ontstaan, kun je eigenlijk best als pionier van gothic muziek zien. Met spectaculaire shows gehuld in mysterie wisten ze eenieder te verbazen en hun songs vielen op door originaliteit en vindingrijkheid. Lucifera, Father John en Queen Jacula zijn de meest gekende.

Lemming toerde destijds met diverse Engelse topbands door West-Europa. Hun spectaculaire shows zoals nooit eerder vertoond maakte ze een publiekslieveling en inspireerde menig artiest door een totaal nieuwe stijl en manier van performen. Gedurende de jaren richten bandleden andere acts op als Picture en Helloïse, maar na een pauze startte de band in 2002 weer op rondom oerleden Walter McKey en Tony Gloudie. Het comeback album Worldwide volgde in 2006.

Genoeg geschiedenis. Lemming zou Lemming niet zijn als ze anno nu niet weer met een spectaculair idee kwamen; een duet met een operazangeres! Het resultaat is de ep Mystic Summernight met sopraan Harriët Meijers als voorloper van het aanstaande album Summernights. De magie kent uiteraard een ander elan, maar Lemming blijkt bewonderenswaardig trouw aan zichzelf.

Met haar stem en performance weet Harriët Meijers het titelnummer dan ook een bijzondere sfeer mee te geven. Er zijn hiervan een radio- en een rockversie met subtiele gitaarsolo opgenomen. Knap koorwerk geeft de track Being Alive (een bewerkt eigen nummer uit 1984) een opvallend krachtige impuls. Het werd niet voor niets al op een buitenlands compilatiealbum opgenomen. In Foolish Heart komt de unieke zang van Wally Mckey goed naar voren en maakt het een tijdloos nummer dat ook inhoudelijk perfect aansluit bij Mystic Sumernight. Inspirerend hoe deze overtuigende senioren na al die jaren nog zo blijven schitteren met eigen werk, super!

  • Luister Liedjes

  • Woes Ploum
    • Genre: singer/songwriter
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

Woes kennen we als bassist in de kindercore band Kinderen Tegen Kinderen. Maar deze Rotterdamse singer/songwriter geeft met deze nieuwe ep Luister Liedjes zijn visitekaartje af voor huiskamerconcerten en poëzie festivals. Gewoon, vijf kleine liedjes over het leven en de liefde gebracht met voornamelijk zang en gitaar.

Hoe dat zo? “Vorig jaar had ik met veel plezier wat huiskamer-concert achtige optredens gedaan, en dat smaakte naar meer. Echter mijn eerste solo plaat ‘Tot Hier’ is niet echt representatief voor wat ik tegenwoordig breng live. Daarom besloot ik een aantal liedjes op te gaan nemen en op een plaatje te zetten, zodat ik dat kon gebruiken als visitekaartje.

Afgelopen jaar in de spaarzame vrije uurtjes die ik had heb ik een vijftal liedjes opgenomen en laten afmixen door Emil van Steenwijk, en ze lagen op de plank om uit te brengen. Vervolgens was de vraag, hoe breng ik ze uit? Stuk voor stuk of als een cd of een korter ep-tje. Op het moment dat de corona in de buurt kwam worden een aantal keuzes ineens erg makkelijk: zo snel mogelijk uploaden, voor je het weet lig je aan de beademing!

Ik had dit plaatje het liefst uitgebracht ergens in de zomer op een zonnig festivalletje, misschien dat wat vrienden mee hadden willen spelen. Dat moet dan maar een ander jaar worden. Kijk er nu al naar uit! Dat gezegd hebbende, veel plezier met deze ep met vijf van mijn dierbare liedjes.”

De Spotify-playlist van april

Breng jij een album of ep uit? Meld je release hier aan!

Interview: Ruwhel Emers

Niet commercieel, wel ondernemend!

Ruwhel is een welbekende artiest in de Rotterdamse hiphopscene. Met zijn act WatWatIs stond hij op o.a. WOO HAH!, Crazy Sexy Cool en Get Loose Festival. Afgelopen jaar besloot Ruwhel echter om zijn solo-carrière aan te pakken en nam ook de programmering van Hiphop Café in Podium Grounds over, wat hij omgedoopt heeft tot het nieuwe concept ‘Levels’. Hoogste tijd dus voor een interview.

We kennen je vooral van het label HardHeaderz en de act WatWatIs, maar de afgelopen tijd hebben we je flink zien ondernemen als o.a. solo-artiest en organisator. Vertel, hoe is dat zo gekomen?

“Drie jaar geleden, in de zomer van 2017, merkte ik dat ik heel leergierig en gedreven ben. Dat heb ik eigenlijk vanaf jongs af aan al gehad. Ik wilde altijd de beste zijn in gamen bijvoorbeeld. In muziek wil ik ook de beste versie van mezelf zijn, dus begon ik als manager van mijn hiphop-act WatWatIs. We stonden toen binnen twee maanden al op WOO HAH! Dat was echt gangster man, dat vond ik gewoon echt heel erg leuk om te doen.”

WOO HAH! In twee maanden? Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?

“We hadden een optreden in Tilburg. Max, de organisator van het concert was een flexe guy, dus werden we vrienden. Toen werd bekend dat hij een talentenpodium kreeg op het festival en zeiden we “we gaan dit gewoon doen”. Sindsdien merk ik dat ik het ondernemen rondom een muzikale act gewoon heel leuk vind en ben ik me er steeds meer in gaan verdiepen.”

Stel, iemand anders heeft zoiets van ik wil ook wel eens op zo’n podium staan, hoe pak je dit dan aan?

“Doe goed voorwerk. Zorg dat je bijvoorbeeld genoeg shows hebt gedaan. Mijn tip aan rappers is eerst heel veel gratis shows doen, treed op waar je kan. Ook al doe je het gratis, geef alles en doe alsof je 500 euro krijgt. Lever prestatie, gedraag je goed en verkoop jezelf goed.”

Gratis spelen… dat is niet zo aantrekkelijk, toch? Wat heeft dit jou dan opgeleverd?

“Podiumervaring, je leert om te gaan met publiek, verschillende situaties (mics, ruimtes) en je wordt gewoon een betere artiest.”

Denk je dat je ook vaker geboekt wordt dan? Wat haal je daar dan uit?

“Jawel. Vooral in het begin, als je de show goed aanpakt, dan krijg je er weer een extra show voor terug en kun je zo alle locaties uitspelen in je eigen stad, dat is allemaal ervaring waardoor je een betere artiest wordt. Als je er geen geld uithaalt, kun je het wel gebruiken voor je CV of je marketing.”

Oké, de beginfase heb je dan gehad, wat gebeurde er na WOO HAH?

“We hadden ons album uitgebracht en ik merkte dat we meer respect kregen van degenen die ons kenden in de omgeving. Daarop zijn we gaan bouwen. Zelf professioneler te werk gaan, we begonnen geld te verdienen met muziek. Het geld dat we verdienden, investeerden we zelf weer in onze act. Daardoor kun je bijvoorbeeld weer goede videoclips maken. In dat soort keuzes zie je al dat we een ondernemende mindset hadden. We dachten voornamelijk na over hoe we de waarde van onze naam groter konden maken.

Op een begeven moment kwamen we in aanraking met productiehuis Flow. Die eerste ontmoeting was toen we in de finale stonden van de Grote Prijs van Rotterdam in 2016. Hij had ons eerst wat kleinere shows gegeven waar we gewoonweg hebben gesloopt. Ook als er twintig mensen waren, gewoon een moshpit bouwen en slopen.

Toen wist YMP, van Flow, dat we gewoon een goede aanvulling zouden zijn op elk podium waar hij ons neer zou zetten. Via hen kregen we uiteindelijk shows op Get Loose Festival en Crazy Sexy Cool. Zakelijk gezien is de waarde van de act toen gestegen. Ik vind dat we die plekken gewoon verdiend hebben, doordat we overal waar we stonden een goede show weggaven.”

Wat heeft jou deze samenwerking met Flow het meeste opgeleverd?

“Ik denk een andere status in de stad. Niet dat ik die hele guy ben, maar het is een CV. Het zijn goede plekken waar je kunt staan, de festivals die we hebben gedaan zijn wel echt de beste in Rotterdam denk ik.

En toen ben je solo gegaan? Waarom?

“Dat is precies waarom ik solo ben gegaan, omdat je een plafond bereikt, aangezien je independent artiest bent. Er wordt veel geld aan hiphop verdiend door labels, met alle respect naar labels toe. Ondanks dat kwaliteit vanzelf komt bovendrijven, is het een game waar je niet makkelijk doorheen komt. Uiteindelijk luisteren mensen veel naar playlists en ik denk niet dat dat snel zou gebeuren voor ons, aangezien niemand geld verdiende aan onze muziek.

Die situatie was toen dus het spreekwoordelijke plafond wat we bereikt hadden. In plaats van mezelf daardoor af te remmen of te moeten verkopen, heb ik gekozen om het artistiek inhoudelijke uitdagender te maken en toen ben ik muziek met theater gaan combineren.

Dus toen ben ik solo gegaan inderdaad. Ik houd van theater, muziek en acteren. Als je alleen bent, kun je jezelf ook beter aan de man brengen, want het gaat om je eigen identiteit. Je kunt het op je eigen tempo doen, dus ongeremd. Niet dat ik me per se echt geremd voelde, maar als je iets doet, moet je het toch met meerdere mensen eens zijn. Als je een groot plan hebt, moeten alle stapjes kloppen, dus iemand gaat het nooit alle stappen met je eens zijn. Dus dan moet je het zelf gaan doen.”

Foto © Yeshano Hasselbank

Copyright foto: Yeshano Hasselbank

Je hebt een album Zondes Van Een Kind uitgebracht, een nieuwe weg die je bent ingegaan, vertel.

“Dat album is toen inderdaad uitgebracht en heb ik speciaal gemaakt voor de theatershow. In deze show vertel ik over drie sleutelmomenten in mijn leven die mij gevormd hebben tot wie ik nu ben. Het is autobiografisch. Na het luisteren van het album ken je me dus best goed. Om dit te kunnen realiseren hebben we bij een fonds aangevraagd: Fonds Podiumkunsten. Dat heeft mijn onderneming zeker een niveau omhoog gebracht.”

Tof, dit fonds heb je zelf aangevraagd?

“Productiehuis Flow heeft dit samen met mij gedaan. Ik wist zelf ook niet dat het mogelijk was. Ik dacht “denk je echt dat ik geld zou krijgen van de overheid om te rappen?” Haha, maar ik heb het geld echt gekregen om deze productie aan te pakken. Ik ben daardoor echt anders naar dingen gaan kijken. Ik heb bijvoorbeeld ook een audioboek gemaakt met Ivan Winter. Het heeft mij op een nieuw niveau gebracht.”

Als je vanuit een fonds financiering krijgt, biedt dat natuurlijk meer mogelijkheden. Had je dit project zonder het fonds kunnen doen?

“Jawel, maar niet op hetzelfde niveau. Ik moest de theatershow maken, maar ernaast ook gewoon werken. Voordat je op het niveau komt dat je geld kunt verdienen met rappen, zou je ten alle tijden een risico moeten nemen. Ik heb het risico genomen, niet wetende of ik dit geld zou krijgen. Ik vond het belangrijk om te maken wat ik wil maken. Het fonds betaalt je ook voor de uren die je erin stopt. Dus daarom ben ik blij dat dat is gelukt. Ik ben blij dat we er iets tofs van hebben kunnen maken, ik ben heel trots op het album.”


Hoe was de respons?

“Heel goed. Ik krijg dm’s via Instagram van jongens die gewoon beter begrijpen hoe ik mij voel. Ik had nooit verwacht dat ik zulke reacties zou krijgen, maar ik maak muziek zodat we elkaar beter kunnen begrijpen.”

Vind je dat er nu veel aandacht voor gevoelens is in het hiphop genre?

Rap staat voor rhythm & poetry. Het is altijd een kunst geweest voor mensen om te uiten hoe ze zich voelen. Alleen vind ik het jammer dat bedrijven veel geld hebben verdiend met de verhalen van mensen. Uiteindelijk is een hele andere sound dan de oorspronkelijke vorm van hiphop commercieel geworden.

De liefde en empowerment, het verzet tegen overheid, systemen die ons neer houden, dat is nu ontwikkeld tot iets anders, het is meer een business geworden. Als je in de club kunt spelen, ben je meer waard. Wat ik probeer te maken is de puurste vorm van hiphop, althans dat is mijn intentie.

Waarom kies je dan niet voor de commerciële manier? Als daar nu meer succes mee te behalen valt?

Dan zou ik me anders voor moeten doen dan ik ben, dat is niet mijn stijl, ik ben er wel erg fan van. Je gaat mij nooit horen klagen over artiesten als Frenna en Josylvio. Die vind ik keihard. Dat is ook belangrijk en nodig, bij elke artiest moet je luisteren naar het geheel. In feestmuziek kan vast ook inhoud zitten, maar het is gewoon niet mijn stijl.

Dus de stijl van hiphop, poetry, het delen van je leven, is volgens jou niet populair. Waarom dan niet?

“Het komt door het publiek. Mensen houden er niet van om voor een spiegel gezet te worden.”

Is het ook niet een soort van punk? Dat het niet bedoeld is voor het grote publiek?

“Ik heb heel veel respect voor punk artiesten: ze doen wat ze willen en zijn gewoon henzelf. Kijk, de indruk die ik heb, is dat het publiek bepaalt wat populair is. Als er op dit moment de sound van ‘feesten, niet willen nadenken, geen verantwoordelijkheid nemen’ populair is, dan is dat de fase waarin de maatschappij nu is en dus de massa nu is. We zijn nu niet in een reflecterende en genezende fase. Wij zijn in een fase van “fuck it, ik wil weg van mijn problemen” en dat is nu populair. Het is ook wat wordt gepromoot natuurlijk. Maar het publiek in het algemeen is volgens mij in die fase.”

Foto © Speakeasy

Copyright foto: Speakeasy

Je bent nu fulltime aan het ondernemen, geen baan meer, spannend… Wat doe je nu als ondernemer?

“Ik geef voornamelijk workshops en treed op. Ik heb het organiseren van Hiphop Café overgenomen. Ik wilde de naam graag veranderen, omdat ik er meer mee wilde doen dan alleen het café gebruiken. Dus ik heb de naam veranderd naar Levels, omdat ik vind dat het toegankelijk moet zijn voor iedereen. Vandaar de naam Levels: voor opkomende artiesten, maar ook hoog niveau. Alle niveaus gaan ermee te maken hebben en het is voor Rotterdam.”

Goed dat je een idee hebt en het ook uitwerkt. Hoe gaat het nu verder met Levels?

Levels is een toernooi met een knock out systeem. Je begint met z’n achten en dan ga je battlen tegen elkaar en dan blijkt wie de beste wordt. Gewoon met je eigen muziek, we beoordelen de artiesten op de show, nummers en hoeveel publiek kun je trekken. Ik denk dat het vaak wordt onderschat. Je kunt de beste rapper zijn, maar als je maar vijf man trekt voor je optreden dan betekent dat dat er iets mist.

Als jij niet zo goed kunt rappen, maar je trekt 400 man, dan heb je wel iets waar mensen van houden. Dus daarin proberen we een balans te vinden. De Boogie Brothers wonnen de ‘belt’ in december. Zij zijn de beste rappers van Rotterdam en als je het er niet mee eens bent, dan moet je ze dus uitdagen en het tegendeel bewijzen. Kijken of het je lukt.”

Als je terugkijkt op het proces. Wat zou je anders doen? Wat zou je andere beginnende artiesten mee willen geven?

“Ik denk dat alles op het juiste tempo is gegaan, in totaal nu vijf jaar. Je moet aan alle verschillende fases van artiest zijn wennen. Je komt op een gegeven moment in de fase waarbij je erachter komt dat er geen tijd meer is om te chillen. Ik wil nu gewoon werken. Voor mij is het tempo perfect, vertrouw gewoon op het proces en omarm de fases waar je in zit.

Foto © Yeshano Hasselbank

Copyright foto: Yeshano Hasselbank

Hoe heeft de Popunie jou kunnen helpen?

“De relatie met Popunie is erg goed. Soms loop ik even langs bij Popunie. Ik ken Popunie al zeker vijf jaar. Onze clips werden gepost in het clipoverzicht, ik vond dat helemaal de shit en we hebben met de Grote Prijs van Rotterdam meegedaan en een Popweek Special georganiseerd. In dat proces van de GPR heb ik veel geleerd. De Popunie heeft een belangrijk aandeel in mijn carrière en met al mijn vragen kan ik er nog steeds terecht.”

Wil je nog een S/O doen naar de Rotterdamse muziekscene?

Sowieso een shout out naar H&V Agency, Coach is de manager daarvan. S/O naar HardHeaderz, Productiehuis Flow, Cult North en Sammie Sedano. Ik vind de drillrappers ook geweldig, ja sorry, Qlas en Blacka vind ik keihard, ik ga daarover niet klagen haha. Je hebt zoveel goeie rappers in Rotterdam. Ik denk dat ik momenteel Sydje BW de tofste vind. Hij is een jonge upcoming rapper. Ze zeiden tegen hem “ga rappen” en hij deed het. Ik ben benieuwd hoe groot hij gaat worden de komende jaren.