No. 1
cd-ep
garagerock / glampunk

Jammer dat er niet meer gerookt mag worden in de Nederlandse horeca want sommige rock n’ roll komt het beste tot zijn recht in een volle kroeg waar de tabaksrook de geur van het toilet maskeert. Die rock n’ roll moet iets van blues in zich hebben, maar heeft om het leuk te houden wel een vlot ritme nodig. Een soort Seasick Steve op een racefiets. Doe dat vijfmaal en je hebt Liar’s Dice. Deze Rotterdamse groep combineert oude blues- en garage-tradities tot explosieve rocksongs. Hun ep No.1 is de eerste kennismaking op cd-formaat.

Een snelle blik op de songtitels geeft al een goede indruk waar Liar’s Dice voor staat. Booze Hound, Bulletproof Tigerman, Chocolate Cake Sugar Rush, het zijn stuk voor leuzen voor grote, snelle happen van het bezopen leven. Booze Hound luidt de ep in met een bluesy Black Sabbath-sound. Liar’s Dice doet alleen minder lang over de opbouw dan Sabbath en stampt er al snel een lekker refrein doorheen. Meezingrefreinen zijn overigens een specialiteit van Liar’s Dice, zoals later op de plaat zal blijken. Ook opvallend zijn de toetsen die herinneren aan dat andere hondennummer: I Wanna Be Your Dog.

Bulletproof Tigerman gaat verder met meer punk en een vleugje funk. Ook in dit nummer is de titel goed mee te schreeuwen en is stilzitten geen optie.
Wat Londen kan, kan Rotterdam ook. Met Rotterdam Calling krijgt de Maasstad haar eigen ruige blues-/punk-anthem (dat overigens niets weg heeft van de Clash-klassieker). De nonchalante coupletten lopen over in een pakkend punkrefrein. Meer dan de titel hoef je niet te onthouden. Meeschreeuwen zul je!

Zoals op de meeste ep’s is de rit maar kort, maar het kleine half uur is genoeg om te horen dat de motor van Liar’s Dice loopt als een zonnetje. Hun sound weerspiegelt een chemie die het musiceren makkelijk maakt. Wie de drukte snel zat is moet niet in de menigte gaan staan, of zoals de band zelf zegt; “Finally a band we want to listen to. Fuck you!”

De titel No. 1 kan op verschillende manieren geïnterpreteerd worden. Het is de eerste ep én zou een winnaar kunnen zijn. Beide feiten staan als een huis. Liar’s Dice toont zich met hun eerste ep een band die niemand iets kan maken. Ze gaan hard en spelen het integer, zonder concessies. Rocken zit in hun instinct. Oude rotten als Iggy Pop en Johnny Thunders zouden trots op ze zijn.