Massa

11024674_995228003835787_4424846685896392264_o(geen titel)
cd-ep / download-ep
instrumental sludge / psychedelica

Massa is een jonge band uit Rotterdam, gevormd in 2014. De huidige bezetting bestaat uit drie leden: gitarist en sampler Boris, drummer Andrew en bassiste Sjanneke.

Ze omschrijven zichzelf als “een sludgy, vadsige instrumentale rockband uit Rotterdam”; een zeer accurate omschrijving als je het mij vraagt. De stijl van de band kenmerkt zich door fuzzy gitaarpartijen, psychedelische samples en ballen in de ritmesectie.

Even interessant als grappig is dat de band geen echte frontman lijkt te hebben. Mannen en dame bewijzen dat eeuwig solerende gitaristen of publiek-charmerende zangers niet nodig zijn om een goede vibe te creëren, en verdienen daarom een compliment.

De band houdt van optreden en is voornamelijk te vinden in het café/poppodium circuit. Op het podium weten de bandleden een trippy scene te creëren, waar het als rockfan moeilijk is om niet in meegezogen te worden. “Less Is More”; meer dan drie man hebben de rockers niet nodig om een podium klein te laten lijken.

De titelloze ep telt vier nummers en komt binnen met een luide knal; The Deep End. Het was meteen mijn favoriet; een track met harde, dikke, vieze gitaarlicks en her en der psychedelische samples. Hiernaast wordt in het nummer gebruik gemaakt van ‘stops’ – korte pauzes voor de instrumenten – waardoor voorkomen wordt dat de richting zoek raakt in de dikke brei van geluid.

Voor wie bang is dat de band houdt van herrie om de wil van herrie, zal de afwisseling van sludge met meer melodische gitaarriffs een aangename verrassing zijn bij het beluisteren van de ep.

In het nummer Dr. Frank wordt gebruik gemaakt van een gesampelde stem, wat voor mij verfrissend werkte als onregelmatig sludge-rock luisteraar. Het getuigt van creativiteit.

Voor het ongetrainde oor zal de sludginess van Massa overweldigend zijn, maar de liefhebber herkent in de band een hoop potentie. De band is leergierig maar lijkt niet op zoek naar het forceren van een rode draad; de ep klinkt organisch, experimenteel en vooral HARD! Massa laat mij achter, benieuwd naar hun sound in de toekomst.

Wil je meer weten over Massa? Check dan de website en like de Facebookpagina.

Yanell Braumuller

De laatste seconden

Processed with Rookie CamHet is 2069. Ik kijk uit het ziekenhuisraam en zie de regen vallen. Het doet me aan jou denken. Nóg hoor ik het tikken van je stok. Gehaast en vastberaden. Altijd op zoek naar de oplossing van de puzzel. Zo zie jij jouw patiënten, als puzzels. Hun ziektebeelden zijn codes die alleen jij kunt kraken. Ondanks die Vicodin-verslaving. Ik vergeet nooit hoe je me tot wanhoop dreef.  Onmogelijk om mee samen te werken. Saai was het in elk geval nooit. Als ik er nu, in mijn laatste seconden, op terugkijk, voelt het bijna onwerkelijk. Alsof er iets niet klopt. Die jonge vrouw die voor de televisie op de bank hing. Was ik dat? Nee, dat kan haast niet. Dat zou tragisch zijn.

Het is verontrustend. Wat als ik zó veel series kijk dat ik op de laatste ogenblikken van mijn leven, nét voordat ik die tunnel in ga, een mix van scènes voorbij zie komen. Dr. House die vermoedt dat het lupus is, Dr. House die ontdekt dat het toch een infectie is, Dr. House die zeker weet dat het lupus is. De beelden die je schijnt te zien tijdens je laatste ademstoten. Dat die afkomstig zijn uit een serie.

Omdat ik door al dat kijken helemaal ben vergeten dat ik zelf een leven heb. En dat ik dat pas besef wanneer het te laat is. Ik leef mee met de ontwikkelingen van personages en tegelijkertijd sta ik zelf stil. Terwijl House staphylococcus aureus (je weet wel, die bacterie die een bloedstroominfectie kan veroorzaken) bij een patiënt constateert, heb ik dat ene idee voor een song nog steeds niet uitgewerkt en als íets mijn aandacht nodig heeft, is het mijn gitaarspel.

Geweldige muzikanten die ik ken, zeggen dat ze hun skills blijven ontwikkelen door voor de televisie, eindeloos op hun instrument te oefenen. Ik pak mijn gitaar en begin te spelen. Dit werkt! Misschien zal ik toch, in de laatste seconden van mijn leven, dat moment zien waarop ik die moeilijke partij onder de knie kreeg.
Met op de achtergrond Dr. House natuurlijk. Ik vraag me af wat hij heeft zitten kijken, terwijl hij eindeloos repeteerde, want hij is een fantastische muzikant. Als het mij nou toch niet lukt met die gitaarpartij, kan ik altijd nog met al mijn medische kennis aan de slag in het ziekenhuis.

Daisy Cools

In een reeks van zes ep’s onder de noemer ‘The Europe Files’, woont Daisy steeds zo’n vijf maanden in een Europese stad waar ze optreedt en liedjes schrijft. De eerste ep getiteld ‘The Paris file’ kwam uit in 2011, waarna ‘Palermo’ (2012) en ‘Lissabon’ (2014) volgden. Op zoek naar het gevoel van vrijheid, deelt Daisy door middel van liedjes haar ervaringen tijdens het verblijf in de verschillende steden. Momenteel woont zij in Rotterdam en is ze regelmatig in de Rocktown Studios te vinden voor opnames van haar tweede album. Meer informatie over Daisy en haar muziek kun je vinden op haar website.