Kid Harlequin

CS2773602-02A-BIGWired
cd-album / download-album
industrial rock

Industrial rock wordt, als je naam niet Trent Reznor is, al snel potsierlijk. Zie: alles en iedereen, die zich in de afgelopen pak ‘em beet tien jaar daaraan heeft gewaagd. Onze oosterburen lusten er desondanks nog steeds pap van, wat het dan wel weer logisch maakt dat Kid Harlequin voor zijn eerste langspeler Wired aldaar een distributiedeal tekende. Ook sleepte de band rond frontman Juliën Graute (vroeger in Kinkobra) vorig jaar de Grote Prijs van Nederland in de wacht en tourde zo verdienstelijk in de UK dat er dit najaar tweede trip op de agenda staat. Sowieso wordt het een druk najaar, want de band werd ook geselecteerd voor de Popronde.

Het gaat, kortom, lekker met Kid Harlequin. Wellicht dat u daarom nu op de site van een Rotterdams medium een recensie leest van een band die eveneens door onze vrienden in Amsterdam wordt geclaimd als lokale band. Iedereen wil vrienden met Kid Harlequin zijn, lijkt wel. Dat zou zo maar nog veel meer kunnen gaan worden ten verdienste van Wired, het vervolg op de vorig jaar verschenen, naar de band vernoemde debuut-ep.

Graute nam met zijn collectief Wired binnen een week op in een oude garage, maar de plaat klinkt alles behalve afgeragd. Het debuut van Kid Harlequin was vooral erg hard en duister en in die zin ligt Wired duidelijk in het verlengde. De band is nog steeds niet zo van het happy-go-lucky, met titels als War Inside My Head, Burn It DownDrain All Your Colours en No Light At The End. En hoewel de eerste riffs van de plaat in Burn It Down en de marcherende laarzen in de titeltrack anders doen vermoeden, is Wired ook geen lompe beukplaat. De laag gestemde gitaren zijn hard, ja, maar worden altijd beteugeld door goede melodieën, subtiele synths en de voor dit genre relatief hoge stem van Graute.

De frontman zelf heeft er nooit een geheim van gemaakt in sterke mate te zijn geïnspireerd door Nine Inch Nails. Zo is er natuurlijk de Reznor en Bowie-cover I’m Afraid Of Americans, en ook Pigs is zowel qua titel, inhoud en sound schatplichtig aan NiN’s March Of The Pigs en de nauwelijks ingehouden seksuele frustratie van Closer. Daarnaast speelt Graute effectief leentjebuur bij Placebo (of specifieker: het stemgebruik van Brian Molko op de titeltrack en Bilateral), Ozzy Osbourne (Have To Let Go) en zelfs John Lennon (de tekst in het refrein van Burn It Down).

Maar al die invloeden zijn niet storend, want Kid Harlequin maakt er in alle gevallen iets eigens van. Daarom kan de band met Natural Habits, net als bij grote voorbeeld Reznor, ook prima een ballad maken zonder ongeloofwaardig te worden. Eigenlijk staat op deze plaat maar één misser, en dat is wanneer Juliën al soort-van-rappend iets te dicht in de buurt van een clichématige nu-metalsound komt, op Drain All Your Colours. Verder is Wired een heerlijk groovende wall-of-sound, die dankzij de prima band en het inventieve songschrijverschap van Graute nergens topzwaar wordt.

Meer weten over Kid Harlequin? Bezoek hun website of Facebookpagina.

Robin van Essel

Interview: Rotterdam Ska-Jazz Foundation

RSJF_kleur-2Afgelopen vrijdagavond 5 juni presenteerde de Rotterdam Ska-Jazz Foundation hun nieuwste langspeler: Knock-Turn-All. Onze verslaggeefster Tessa Smit was erbij en deed een interview met oerlid Dimitri over de geschiedenis van de band en de nieuwe plaat.

Waar was iedereen afgelopen vrijdag? De zon scheen al niet meer en toch was de opkomst in de Vibes, waar de Rotterdam Ska-Jazz Foundation (RSJF) het nieuwe album Knock-Turn-All ten gehore bracht matig. Wat mij betreft was het voorprogramma Phantom Four alleen al interessant genoeg om een kaartje te kopen.

RSJF_kleurZelfs ‘Rude Boy’ (Urban Dance Squad) was mee om de vocals op zich te nemen. RSJF is dan ook geen kleine jongen meer. Ze hebben inmiddels op heel wat festivals gespeeld en waren nu eindelijk weer eens te bewonderen in hun thuisstad.

Helaas waren er hoogstens 30 man binnen en was de interactie tussen publiek en de band gering. Een optreden wat had kunnen knallen door een ijzersterke samenstelling bleef wat slapjes door een verlegen publiek in een veel te lege zaal. Zonde. De aanstekelijke melodieën hadden de ideale basis moeten vormen voor een lekker dansje als afsluiter van de werkweek.

Drummer en regelaar Dimitri was zo vriendelijk om wat vragen te beantwoorden.

Kan je wat vertellen over de opnames van het album Knock-Turn-All?
Om met een band de studio in te gaan is een behoorlijke operatie die een bijna militaire planning vereist. Je moet goed voorbereid voor de dag komen zodat als de band loopt, je kunt knallen. Dat betekent veel repeteren. In ons geval hebben we daar een extra oefening aan toegevoegd door de avond voorafgaand aan de opnamesessie flink door te zakken in de kroeg. Het resultaat is dat de volgende ochtend alles weer als nieuw klinkt. Dit is een beetje geïnspireerd op hoe de oude, romeinse legerleiding besluiten nam. Je neemt een beslissing dronken en als het de volgende ochtend op de nuchtere maag nog steeds hout snijdt, is het de juiste beslissing. Deze werkwijze sluit perfect aan bij onze andere liefhebberij: drinken. Uiteraard is deze hele theorie eigenlijk een leugentje om eigen bestwil. We zijn de avond tevoren gewoon veel te hard gaan drinken, de volgende ochtend natuurlijk spijt maar we hebben die spijt omgezet in daadkracht waardoor het niet katerig klinkt maar juist super energiek. Onlogisch eigenlijk…

RSJF_kleur-3Wat maakt RSJF?
Kill Your Darlings! Ons credo wat ska betreft is: laat de muziek die je mooi of goed vindt vooral wat het is. Verveel anderen niet met het kopiëren van wat al gedaan is en maak iets nieuws. We proberen de muziek die ons inspireert, ook oude ska, op onze eigen manier te verwerken. Zoals in ska veel latin en soul terug te horen is, komen er bij ons ook country, balkan en rock terug in de muziek. Dat hoekige is in combinatie met de off-beat iets wat goed aansluit bij onze eigen muzikale wortels. De nieuwe tracks op deze plaat zijn daarom volgens ons ook geen laf mix-drankje maar een potje zelf gebrouwen moonshine.

Kan je iets vertellen over de geschiedenis van RSJF?
Vóór de RSJF speelde Dimitri (drums) met Michael (bas) in Let’s Quit en ontmoetten ze Arjen op een feestje ergens eind 2002. Dimitri en Arjen kennen elkaar van The Obnoxious, waarin Arjen toen gitaar speelde. Arjen vertelde na een aantal biertjes dat hij eigenlijk zijn hele jeugd trombone speelde en had dat altijd achterwegen gelaten omdat het ‘not cool’ was in de punk scene waar we toen in opereerden. Onzin natuurlijk, en van het een kwam het ander. De RSJF heeft in de afgelopen 13 jaar een aantal bezettingswisselingen gehad. De ritmesectie is sinds 2004 vrijwel altijd in dezelfde samenstelling geweest, maar we werken graag met diverse blazers. Zo blijven de shows ook altijd spannend.

RSJF_kleur-4Nieuwe draai, nieuwe draai. Wat is er anders?
Als je de eerste plaat vergelijkt met ons laatste werk is het nog minder traditioneel. Nieuwe invloeden hebben een nog prominentere plek gekregen. De eerste demo’s voor de nieuwe plaat waren behoorlijk elektronisch en dat hebben we geprobeerd terug te laten komen in het eindproduct. We zijn tijdens de productie aan de slag gegaan met effecten en geluiden die iets extra’s toevoegen aan het totaalgeluid of de dynamiek. Zo zit er in de track K-danz een soort geluid wat behoorlijk onheilspellend is. Dat geluid is een stuk ijzer wat over de bassnaren van de gitaar getrokken wordt waardoor het net lijkt alsof er een soort kozakkenkoor in de studio staat te brommen. Dit hebben we weten te combineren met toch ook weer een heel akoestische sound.

Wat is jullie relatie met de band uit het voorprogramma: Phantom Four?
Wel, Leen vroeg ons of we een idee hadden voor een tweede band. Dat hadden we en Phantom Four was de eerste waar we aan dachten. Fantastische band en aardige lui! Ook erg gaaf dat Rude Boy meekwam. Over inspiratie uit onze jeugd gesproken…

RSJF_kleur-5

Kan je nog iets meer vertellen over de samenstelling van de band?
Zoals gezegd, Arjen en Dimitri kennen elkaar van The Obnoxious, Merijn (bas) speelt ook bij Eefje de Visser en Het Universumpje. Hidde (toetsen) komt uit Let’s Quit, Jeroen speelde met Michael in de Grooveteers. Daar speelde Stefan drums en hij is nu verantwoordelijk voor het mixen van onze laatste twee platen. Blazers waar we veel mee werken zijn Sander (Mr. Review, Dutch Ska Express, The Toasters), Coen (Atanga Boom, Caro Emerald), Salvo (trombonist uit Italië), Tommy (Tommy Tornado, Buskitos, The Toasters) en Peter (Caro Emerald). Dimitri speelt ook regelmatig met The Toasters.

Meer weten over Rotterdam Ska-Jazz Foundation? Bezoek hun Facebookpagina.

Tessa Smit

Tessa Smit is freelance fotografe. Benieuwd naar het werk van Tessa? Bezoek haar website.

Deze avond wordt mede gefinancierd door Popunie Music Support Rotterdam.