Popweek Special: IFFR in WORM

International Film Festival Rotterdam (IFFR), de Popunie en WORM slaan de handen ineen voor een bijzondere presentatie. Een uitgelezen selectie van drie muziekdocumentaires over Rotterdamse muzikanten óf door Rotterdamse muzikanten gemaakt wordt op zondag 3 november gepresenteerd.

De films die vertoond worden:

Vinyljunkies
Sommige muziekliefhebbers kunnen maar geen genoeg krijgen van het eindeloos speuren naar platen. Zo ook in platenzaak Demonfuzz Records op de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam. Elsbeth van Noppen maakte een documentaire over de eindeloze zoektocht van deze zogeheten vinyljunkies.

De koning van de Nederlandstalige rock & roll
De Rotterdamse singer/songwriter Eric de Boer, beter bekend als Ricky de Sire, werkt al sinds de vroege jaren ’80 aan een imposant, maar tot dusver volstrekt onbekend gebleven en onbegrepen oeuvre. Desondanks werkt deze ongekroonde koning van de Nederlandstalige rock-‘n-roll onvermoeibaar aan zijn repertoire en fysieke conditie, om klaar te zijn voor een doorbraak.

In dit regiedebuut van Bastiaan Bosma wordt eindelijk recht gedaan aan zijn unieke talent, dat vooral ligt in het schrijven van liedjes die even bevreemdend als poëtisch zijn: “Ik voel een kut om mijn lul / Maar die vrouw heeft een zak over haar hoofd […] Ik voel me van mijn zaad beroofd.” “Is het geen cabaret wat je doet?”, vraagt een radiomaker. De Boer corrigeert hem: “dit is liedkunst, en het gaat over dingen die er echt toe doen.” In ingetogen zwart-witbeelden reflecteert de muzikant op zijn werk, leven en toekomstdromen – een intiem portret van een uitzonderlijk gedreven artiest.

Home Of The Brave
HipHopHuis heeft de handen ineengeslagen met Koala Koncepts, om een video te maken waarmee ze een ode brengen aan de Rotterdamse hiphop cultuur. Het resultaat, Home Of The Brave, is een visuele mix van beelden van de family en woorden van the legendary Black Ice.

Hiernaast zullen er videoclips uit de selectie van de IFFR Rotterdam Dag vertoond worden en kun je een Q & A met de makers of hoofdpersonen verwachten gehost door Marco Martens.

Datum: zondag 3 november
Aanvang: 18.00
Locatie: WORM
Entree: €5
Facebook-event | Ticket-link

De Rotterdamse Popweek is een initiatief van de Popunie, wordt georganiseerd door de Rotterdamse popsector en is onderdeel van de agenda van Rotterdam Festivals. Het evenement wordt verder mede mogelijk gemaakt door Gemeente Rotterdam, Rotterdam Festivals, Stichting PopUp Rotterdam en Stichting Bevordering van Volkskracht.

Het portret: Amber MacLean

Rotterdam is een Walhalla voor liefhebbers van ruige muziek. Dit vloeit o.a. voort uit het enthousiasme van de locals en de mond tot mond reclame binnen de scene. Een bekend gezicht in deze scene is Amber MacLean, die gitaar speelt en zingt in Forbidden Wizards en de bas bespeelde in Pig Frenzy. Na een opzwepende pleesessie op haar favoriete Rotterdamse festival Baroeg Open Air klets ik uitgebreid met de vrolijke Amber over haar ambities, ervaringen en passies in de muziek.

 

‘’Punk is altijd een groot deel van mijn leven geweest”.

Introductie
Amber (27) kreeg op haar 11e een gitaar in de handen gedrukt door haar vader, die zijn hele leven in punkbands heeft gespeeld. Hij leerde haar een E, een A en een D-akkoord, en meldde vervolgens dat ze nu Blitzkrieg Bop van The Ramones kon spelen. Niet veel later startte ze een band, Promises, waarvoor de Buzzcocks als grootste inspiratiebron dienden.

 

Promises participeerde in het Popunie project High School Music Competition, waar ze als beginnende band o.a. tips en tricks kregen naast de kans om ergens te spelen.

Na vijf jaar gespeeld te hebben, begint Amber aan de studie geschiedenis aan de Universiteit Leiden waarbij de muziek tot haar afstuderen op een laag pitje heeft gestaan. Dit liep gewoon zo totdat haar broer Ross MacLean en gemeenschappelijke vriend Tom van Garderen, samen met Amber op het ‘zogenaamd’ grappige idee kwamen om een punkband te beginnen. Forbidden Wizards werd een succes; ze spelen nu vijf jaar samen en hebben ondertussen een behoorlijke naam opgebouwd in de punkscene.

Tussendoor kwam Pig Frenzy op haar pad. De huidige drummer van deze band Lukas kwam met de oproep of iemand met hem een band wilde beginnen in de stijl van Warsaw (pré Joy Division). Samen met Timo en Micha kwam de band tot stand en met Amber op de bas ontplofte het gezelschap in korte tijd. Na een jaar werd het spelen in combinatie met het succes van Forbidden Wizards echter een te grote druk en was het feestje van Pig Frenzy voor Amber voorbij. Gone but not forgotten kan ze zich nu volledig focussen op het raggen met de Wizards en het opbouwen van haar muzikale carrière.

Copyright foto: Michiel de Wilde

‘’Op mijn 15e was de (nu niet meer actieve) band Kezus Krijst voor mij dé Rotterdamse punkband. Ik keek enorm naar ze op en nu ben ik bevriend met ze, wat de 15-jarige fangirl in mij nog steeds niet helemaal kan bevatten.’’

Muzikale levenslessen
Een deel van mijn persoonlijke groei heb ik te danken aan de vele ervaringen die ik in de muziek heb gehad. Van levenslessen door het leren van een instrument zoals doorzetten en fouten durven maken tot het van me afbijten als er nare mannetjes bij een show zijn, die het iets te leuk vinden om zich asociaal te gedragen, omdat er een meissie in de band zit.

Naast het schreeuwen en herrie maken in Forbidden Wizards ben ik ook een beetje de manager, aangezien mensen vaak naar de frontman / -vrouw stappen. We doen alles samen hoor, maar dat deel regel ik voornamelijk. Ook probeer ik ons te promoten waar het kan, zodat we de aandacht vasthouden. Zo ben je met alle aspecten van in een band spelen bezig, en daar leer je heel veel van.’’

‘’Dan was ik een hoopje, maar wel een cool hoopje.’’

Pig Frenzy
‘’Toen Pig Frenzy op mijn pad kwam was bas spelen niet mijn eerste keuze. Ik wilde eigenlijk zingen om me daarin te ontwikkelen, maar na de rolverdeling bleef de bas over, een instrument dat ik nog nooit gespeeld had. Nu ben ik dankbaar dat ik het aardig onder de knie heb, het is heel mooi meegenomen.

Ik mis Pig Frenzy elke dag, maar als ik nu nog met beide bands zou spelen was ik een hoopje geweest. Een cool hoopje, maar wel een hoopje. In zulke situaties moet je je grens kunnen aangeven, zodat het niet ten koste van jou gaat en je jezelf als muzikant altijd voor de volle 100% kan geven.’’

“Het logo van de band staat op mijn been getatoeëerd.”

Kapot geslagen bas
‘’Pig Frenzy is voor mij met een letterlijke knaller afgesloten, ik heb mijn toenmalige bas kapotgeslagen bij mijn laatste show tijdens Skinfest in een bierschuur in Mierlo. Die hangt nu als aandenken aan de muur. Ik had het de rest van de band (en Ross en Tom die met het idee kwamen) expres niet verteld, voor het geval ik het niet zou kunnen (dat ding was zwaar!). Dus de reacties waren fantastisch.

Het logo van de s/t ep van Pig Frenzy staat ook op mijn been getatoeëerd, omdat zij en onze tijd samen veel voor mij betekenen. Het logo is getekend door de Franse kunstenares Lise Bisleau, wiens werk ik heel vet vind. De tattoo is gezet door Lennard Goossens, de zanger van Pressure Pact, die beginnend tatoeëerder is. Zo kwamen allemaal toffe werelden samen.’’

Copyright foto: Miff Pleasant 

Ga gewoon spelen
‘’Ik ben de bas dus gaan leren spelen voor Frenzy, wat al vrij snel goed ging omdat ik de ervaring van het gitaar spelen had. Voor iedereen die wilt beginnen met gitaar leren spelen heb ik één tip: doe het gewoon. Ga gewoon spelen, durf fouten te maken en wissel af tussen akoestisch en elektrisch als je die mogelijkheid hebt. Het is heel prettig om het allebei te beheersen.’’

‘’Als je de ambitie hebt om zelf muziek te gaan schrijven is het heel tof om met verschillende genres te oefenen.’’

Oefenen met The Ramones
‘’Toen ik begon met spelen bestond de gemakkelijke toegang tot het internet net, en kon je heel gemakkelijk gitaartabs online vinden. Zo oefende ik voornamelijk met My Chemical Romance, maar ook The Ramones waren lekker om te spelen, omdat hun nummers vaak uit maar vier akkoorden bestaan. Als je de ambitie hebt om zelf muziek te gaan schrijven is het heel tof om met verschillende genres te oefenen, zodat je die kennis en geluiden kan toepassen op je werk.’’

 

Zappa achtige jamsessies
‘’Wanneer je wat verder bent kan je gaan jammen met wat vrienden. Dit is iets wat ik eerst heel spannend vond (wat meer mensen zo zullen ervaren), maar Tom en Ross zorgden ervoor dat ik makkelijker over die drempel kon gaan. Hun advies was dan ook om gewoon wat geluiden te maken, de jampartij klonk uiteindelijk als iets wat zo uit de pick van Zappa of Captain Beefheart zou kunnen komen. Het is fijn om er lol in te hebben en het niet gelijk te serieus nemen, maar er zijn ook zeker wat nummers voor Forbidden Wizards uitgekomen. Win-win.’’

 

‘’Soms wordt er “All girls to the front!” geroepen, daar ben ik persoonlijk niet zo van.’’

Geen onderscheid maar gelijkheid
‘’De punkwereld wordt aardig gedomineerd door mannen, maar je ziet hier steeds meer verandering in. Er zijn veel vrouwen die laten zien wat ze kunnen. Ook heb je ‘all girl’ bands, die heel tof kunnen zijn. Echter vind ik persoonlijk dat een deel van deze bands zich te veel focussen op het geslacht van hun formatie en hebben ze vaak een terugkerend feministisch thema.

Soms wordt er “All girls to the front!” geroepen en daar ben ik niet zo van. Dan maak je juist onderscheid tussen man en vrouw, terwijl het in deze wereld gaat over gelijkheid. Mensen moeten naar je toe komen om je te complimenteren over je gitaarwerk; juist niet om te zeggen “je speelt wel goed voor een meisje!”. De focus op vrouwen in de muziek verbetert of verslechtert de situatie niet per se. Doe gewoon je ding, wie je ook bent.

Copyright foto: Theo Huijgens

“Ik draag expres jurkjes en rokjes om het contrast tussen mijn uiterlijk en de muziek te benadrukken.”

Female fronted
‘’Stiekem maak ik er wel gebruik van hoor – ik draag juist jurkjes en rokjes om het contrast tussen mijn uiterlijk en de muziek te benadrukken om vervolgens iedereen helemaal weg te blazen. Dat is fucking geweldig! Het is gewoon mijn kledingstijl, maar het aandikken ervan is leuk, omdat grote stoere mannen van een blonde meid met krullen vaak niet verwachten dat ze zulke muziek maakt.

Zeker in het begin kreeg ik veel opmerkingen over dat ze niks van mij verwachtten als wijffie, maar tegenwoordig speel ik zo veel en op zo’n niveau dat ik de afgelopen twee jaar niet ben aangesproken over mijn geslacht. Ik word behandeld als een gelijke.

Ik haat het ook als we ‘female fronted’ worden genoemd, omdat ik met twee super getalenteerde gasten in de band zit. Het gaat toch om ons drie en de muziek, niet om wat ik tussen m’n beentjes heb zitten? Alleen Wilco, die Fritürfest in Eurotrash organiseerde, mag ons zo noemen, omdat ik weet dat dat als grap bedoeld is.’’

Copyright foto: Miff Pleasant 

Eerlijke verdeling
‘’We zijn net terug van een weekender in Engeland waar we samen met de bands Paranoid State en Tense Reaction mochten spelen. Dat zijn allemaal oude rotten van rond de 40 en 50, die ons meevroegen. Wat een ontzettend grote eer was dat. Zij behandelden ons ook echt als gelijke, niet als een jong bandje dat net om de hoek komt kijken, wat we in principe wel zijn.

We hadden drie avonden en ze zeiden direct dat wij allemaal een keer als eerste, tweede en derde zouden spelen om het eerlijk te verdelen. Ik vond dat zo mooi, ik had stiekem tranen in mijn ogen, haha.’’

Met Tense Reaction. Copyright foto: Jan Peter Jansen

“Je wilt het liefste iedereen op je verjaardag uitnodigen.”

Rotterdam = kwaliteit
‘’De punkscene in Nederland / Rotterdam is als een ontzettend fijne familie; je wilt het liefste iedereen op je verjaardag uitnodigen. Iets wat mij is opgevallen is dat overal in Nederland bij een Rotterdamse punkband gelijk van kwaliteit uitgegaan wordt. “Rotterdam! Ik dacht al, jullie spelen zo goed, jullie komen vast uit Rotterdam.”

Hier zal Duct Tape Studio ook vast een rol in spelen want zij hebben ondertussen een aardige naam opgebouwd in Nederland. Er was daar laatst een Abba avond en toen zongen we over Voulez-Vous “Bruja Kru”. Hier is Gewoon Fucking Raggen mee begonnen als benaming voor alle Rotterdamse bandjes en het is blijven hangen.’’

 

‘’We gaan binnenkort shows aankondigen waarvan ik zelf nog niet geloof dat we ze gaan spelen.’’

We doen het zelf
‘’Mijn persoonlijke doel als muzikant? Het is al jaren mijn droom om getekend te worden bij Alternative Tentacles, het platenlabel van Jello Biafra van Dead Kennedys. Zij nemen niks digitaal aan, dus waarschijnlijk puilt zijn bureau (helaas) uit van de tapies, waaronder die van ons. Deze label droom is echter steeds minder belangrijk voor me geworden, het allerliefste wil ik met de band gewoon lekker veel spelen.

We werken nu samen met Humanimaal uit Tilburg die voor ons tapes bestellen en het dubwerk regelen. Het artwork maken we met z’n drieën, waar soms hele bijzondere creaties door ontstaan. Onze nieuwe ep Married… With Spud is nu op het Youtube kanaal Anti gepost, waar de vetste dingen op staan. Een groot deel van het snelle succes van Pig Frenzy hadden we te danken aan dit kanaal en nu met de Wizards zijn er ook hele toffe dingen op ons pad gekomen. We gaan binnenkort shows aankondigen waarvan ik zelf nog niet geloof dat we ze gaan spelen.’’

“Rotterdam is punk city.”

De Rotterdamse scene
‘’Het is jammer dat in Rotterdam veel toffe kleinere venues zijn verdwenen. Ik mis de Exit nog elke dag en heb er met Promises opgetreden. Gelukkig is Poortgebouw er nog wel. Poortgebouw is echt de shit. Het is ook gewoon heel kut dat Eurotrash United net weg is, er zijn geruchten dat er een nieuw podium komt maar dat is nog super onzeker. Verder is Pink Pank heel tof voor bandjes. De Bruja Kru is heel hecht dus via mond tot mond reclame hoor je snel over nieuwe bandjes etc. Het is heel leuk om zo verrast te worden door nieuwe acts.

Zo zijn o.a. Graf en Vulva net begonnen, welke beide nu al fucking vette muziek maken. The Heart Monitors zijn ook nog niet zo oud en heel lekker bezig, J.C Thomaz & The Missing Slippers zijn Rotterdamse helden die altijd waanzinnig goed spelen. Dat laatste geldt ook voor Rott’n’Damned, die al geruime tijd bestaan en nog steeds hun eerste plaat moeten uitbrengen. Elk jaar zeggen ze dat ‘ie dat jaar uitkomt, maar het wil maar niet echt opschieten, haha.’’

 

Rotterdam, overal en nergens
‘’Waar ben ik meestal te vinden in Rotterdam? In één woord: Bar³. Qua festivals is het Sjock Festival, het oudste festival van België, mijn favoriet. Ik kom daar altijd zoveel Rotterdammers tegen dat het voor mij als een Rotterdams festival voelt. Het is heel kleinschalig en ik hoop daar ooit nog een keer op de newcomers stage te staan.

Eendracht Festival is fantastisch, dat zoiets gewoon bestaat. En natuurlijk Baroeg Open Air; We hebben hier net gespeeld en dat we de kans hebben gekregen om hier ons ding te doen voelt als een droom die uitkomt.’’

 

LIJSTJES

Favoriete evenementen: Sjock Festival, Baroeg Open Air, Wave Fest en Tales From The Punx in Baroeg.

Favoriete muzikanten: Mijn broertje Ross en mijn geadopteerde broertje Tom. Verder qua huidige bands: Network76 uit Amsterdam, Pressure Pact uit Brabant, The Cosmosians uit Tilburg. Qua klassiekers: The Clash, Nick Cave & The Bad Seeds, Buzzcocks, David Bowie, The Ruts, Angelic Upstarts, Devo en ABBA.

 

Favoriete platen: Ik draai thuis altijd vinyl of tapies. Mijn favo platen zijn Bad Brains – Bad Brains, London Calling – The Clash, Killing Joke – Killing Joke. Verder draai ik vaak platen van Abba, Culture Club en Kraftwerk.

Ook verzamel ik musical soundtracks! Ik heb o.a. die van Grease, Footloose, Fame en Jesus Christ Superstar (mocht iemand musical soundtracks over hebben op zolder van ma en pa, en weg willen doen, hit me up!). Digitaal draai ik de lp Clone Age van Dark Web helemaal binnenstebuiten ondersteboven kapot.

Favoriete platform: Anti op Youtube, de Listen To This – Facebook groep (waar mensen nieuwe, toffe muziek delen). Als Rotterdammert is het ook handig om lid te worden van de Bruja Kru Facebook groep. Stay Bruja!!

Copyright foto: Michiel de Wilde

‘’Als je een band wilt starten of muziek wilt maken, doe het gewoon, er is altijd wel iemand die je goed vindt zolang je je ding maar doet.’’ 

 

‘’Tip: Volg Thomas Harteveld (Bang Your Radio) op Facebook, hij hoort als eerste over alle nieuwe bandjes en promoot ze gelijk.’’