Popunie Music Export ondersteunt 20 buitenlandse tours van Rotterdamse acts in 2014

European-Release-Tour-2014-Poster- The HeartedRotterdam barst van het muzikale talent dat rijp is om zijn kunsten in het buitenland te gaan vertolken. In 2014 heeft de Popunie een aantal van deze toptalenten met de investeringsregeling Music Export Rotterdam geholpen om in het buitenland zichzelf en Rotterdam op de kaart te zetten.

Maar liefst 20 buitenlandse tours zijn ondersteund waarmee deze ambassadeurs de stad Rotterdam als popmuziekstad internationaal onder de aandacht hebben gebracht.

De drempel om in het buitenland op te treden is vrij hoog vanwege de kosten, de administratieve rompslomp (visa, verzekeringen, vervoer apparatuur en instrumentaria) en het ontbreken van directe inkomsten. De meeste muzikanten missen hiervoor de middelen, terwijl de potentie volop aanwezig is en er kansen liggen. Om meer ruggensteun aan de export van Rotterdamse popmuziek te geven, heeft de Popunie in 2014 de toursupport regeling Music Export Rotterdam ontwikkeld, die dankzij financiële steun van de gemeente tot stand is gekomen. De hoofddoelstellingen zijn:

Half Way Station op rstssdj.com

Promotie van de Rotterdamse muziek, de muzikanten en de stad over de landsgrenzen

* Netwerken creëren door aanleg centrale database met contacten waardoor de weg voor Europese optredens geplaveid wordt voor meer Rotterdamse acts

* Kennisoverdracht: o.a. middels tourverslagen op de Popunie site

* Deskundigheidsbevordering: o.a. door workshops over touren in het buitenland

In 2014 is er volop beroep gedaan op de regeling en zijn er 20 buitenlandse tours ondersteund. Zo trad Cosmic Carnival als Nederlandse vertegenwoordiger op tijdens de Global Battle of the Bands en Wolf In Loveland op het prestigieuze Reeperbahn festival. De acts hebben tevens op creatieve wijze Rotterdam gepromoot. Sommigen door de stad bij elk optreden te noemen, anderen vertolkten een nummer over Rotterdam of zetten logo’s van de stad op het promotiemateriaal. Eén band heeft het lumineuze idee bedacht en uitgevoerd om tijdens elk van de vijf shows in Engeland een shirt van een andere Rotterdamse band op het podium aan te trekken. En een band kreeg een live review in een Franse krant waarin de Rotterdamse komaf meermalen stond vermeld. Zo hebben de acts Rotterdam als muziekstad in het buitenland in de schijnwerpers gezet.

Fuzzbrats Engeland tour

Fuzzbrat Okkie promoot de stad

Dit zijn de ambassadeurs van de Rotterdamse popmuziek 2014:

fuzzbrats flyers

Tourflyers van The Fuzzbrats

Band en locatie
The Cosmic Carnival – Chiang Mai, Thailand
AGNITA – 20-tal locaties in Londen
Wolf in Loveland – Duitsland, Zwitserland en Luxemburg
Accelerators – Duitsland, Denemarken en Luxemburg
St. Polaroid – Duitsland, Tsjechië en Slowakije
The Sweet Release Of Death – Polen en Oostenrijk
Sommerhus – Zuid-Afrika en Swaziland
GOLD – Muskelrock Festival, Zweden
The Yes Please – Festival International Art, Frankrijk
The Bat Bites – The Monster Zero Mash, Italië
Thin Pillow – Spanje, Portugal en Frankrijk
GOLD – Slovenië en Duitsland
The Hearted – Duitsland en Frankrijk
Half Way Station – Frankrijk
The Afterveins – Polen
Wolf in Loveland – Dutch Impact Reeperbahn, Hamburg
Mark Lotterman – Isle Of Wight, Engeland
The Fuzzbrats – Engeland
Michel Ebben – Engeland
Bregje Sanne Lacourt – Engeland
Half Way Station – Frankrijk

Ook in 2015 is er weer de mogelijkheid om toursupport aan te vragen bij Popunie Music Export Rotterdam.

Wonderful Copenhagen #2 – The Lonely International

roufIedereen weet dat internationale studenten en expats de noodlottige ‘lonely ones’ zijn. Hoe leuk, gezellig of aardig ze ook zijn: uiteindelijk vertrekken ze weer. Dus waarom zou je investeren in samenwerkingen of vriendschappen met een beperkte houdbaarheidsdatum?

Het organiseren van muzikanten op het conservatorium in een nieuw land heeft veel voeten in de aarde. Het gevaar van internationaal isolement ligt op de loer, omdat de andere internationals net als ik zoekende zijn en zich bij bosjes aanbieden. Het zou makkelijk zijn me te vestigen op dat internationale eilandje, maar om een beetje te aarden in Denemarken is het belangrijk ook met locals te coöpereren. Het heeft even geduurd, maar ik heb een mooie mix van muzikanten gevonden voor mijn project Southbound. Met een Deen, een half Bosnische Deen, een Noor en een (Marokkaanse) Nederlander – zoveel kleuren! – zijn we een gemêleerd gezelschap. Al snel blijkt hoe belangrijk het is de Denen erbij te hebben. Zij weten precies welke podia we moeten hebben, en hebben het juiste netwerk.

Hoe vind je ze dan, die Denen? Ik heb een eenvoudige methode ontwikkeld om mijn positie als buitenlander te verstevigen.

1. Ordinaire omkoping. De Deense variant van de Hollandse pepernoot heet ‘pebernøder’ en is niet te pruimen. Als ik rond de feestdagen met een zak pepernoten in de studylounge zit, komen de Denen er vanzelf bij zitten. Als de winter voorbij is schakel ik over op boterhammen met hagelslag en kaasblokjes.
2. Leer vieze woorden in het Deens. Als je een beetje ‘straats’ kunt vloeken is de kans groot op high fives en vervolggeprekken. Op taalles gaan is leuk, alleen: je komt er geen Deen tegen…
3. Overtuig de Denen van de intensiteit die gepaard gaat met de tijdelijkheid van jouw verblijf. Werken met een international is net als een vakantieliefde: de vergankelijkheid maakt de ervaring intenser en grootser.

Na enkele maanden denk ik de smaak te pakken te hebben. Ik heb immers mijn instrumentalisten, weet de weg in de supermarkt en kan koffie bestellen in het Deens. Maar dan komt de dag dat ik me weer een totale vreemdeling voel. Het is J-day. De dag dat de ‘julebryg’ (of het kerstbier) gelanceerd wordt. Een jaarlijks terugkerende traditie, waarbij de complete natie achter trucks van grote brouwerijen aan rent op jacht naar gratis pils en blauwe kerstmutsen. Het is de eerste week van november en Mariah Carey’s eeuwige kersthit schalt overal door de speakers. Ik weet niet wat me overkomt.

Ik roep naar mijn Nederlandse bezoek: “WAT GEBEURT HIER?” Een random Nederlander roept van een afstandje iets lolligs terug in onze moerstaal. Dit soort situaties komen vaak voor. Enkel vanwege de overeenkomstige taal voelt men een onmetelijke drang tot contact en kameraadschap. Als we elkaar op straat in Rotterdam waren tegengekomen, was die jongen me straal voorbij gelopen. We hebben behalve het Nederlands niets gemeen. Ik vind het een behoorlijk storend fenomeen, maar ik snap het. Diep van binnen dragen we allemaal een stukje ‘lonely international’ in ons.

Hoe graag ik ook in afzienbare tijd een Deen wil worden, ik zal mijn lot als buitenstaander moeten aanvaarden. Op feestjes zal ik altijd degene zijn die de taal tot op schattige hoogte beheerst, maar de woordgrapjes niet snapt. Degene voor wie in gesprekken altijd omgeschakeld moet worden naar Engels. Een blok aan ieders been. Ik heb besloten van mezelf het meest intense blok te maken. Met kilo’s lekkere pepernoten, een handje vol smerig Deens geklets en heel veel muzikale ideeën. Dat laatste is immers waar ik voor gekomen ben. Daar ligt mijn passie, en daar komt geen landgrens, taalbarrière of cultuurverschil tussen.