Hiphop was jarenlang dood. Er was weinig creativiteit en productiviteit. Zoals iedereen weet leven we nu midden in een recessie. Bezuinigen, bezuinigen en nog eens bezuinigingen. Uiteraard heeft de muziekindustrie hier ook last van. Sinds 2008 daalt de verkoop van albums. Daar waar rappers als 50 Cent, Eminem, Jay-Z en Kanye West makkelijk platina kregen na een week (1 miljoen albums verkocht), is het hedendaags een prestatie als je 350.000 albums in totaal verkoopt.

Niet alleen de recessie heeft gezorgd voor dalende verkoopcijfers, het internet natuurlijk ook: Het bekende download verhaal. Ik bespaar iedereen de details, want dat is zo saai en we weten het onderhand wel. 2012 was al een goed jaar voor hiphop. Youngsters als Kendrick Lamar, Ab Soul en de 17-jarige Joe Badass hebben allemaal afzonderlijke gezorgd voor memorabele albums. En oudgediende als Nas, T.I. en Tech N9ne lieten met hun albums zien dat ze ook nog lang niet versleten zijn. In 2012 werd de wereld ook wakker geschud met een oudgediende die zichzelf helemaal opnieuw uitgevonden heeft namelijk 2chainz. In een jaar tijd heeft hij op 63 featuring songs gestaan waarvan er 15 nummer één zijn geworden.

Anno 2013 leeft hiphop dus weer en dat allemaal vanwege één man genaamd Kendrick Lamar. Zijn debuutalbum Good Kidd Mad City is het eerste album in de geschiedenis waarvan de tijdlijn van het eerste tot het laatste nummer zich op één en dezelfde dag bevind. Het begint met wakker worden en eindigt met slapen gaan. De jonge mc heeft hoogstpersoonlijk de hele rapwereld op zijn kop gezet met een featuring op het nummer van Big Sean genaamd Control. Op deze track zegt hij dat hij zowel de king van New York als van LA is. Hij zegt dat hij vrienden is met iedereen in de game, echter geeft hij tegelijkertijd aan dat rap een sport is en dat hij de beste is. Hij wilt alle fans van elke rapper kapen om vervolgens elke fan hun favoriete rapper te te laten vergeten. Hij noemt een heleboel namen in zijn verse, maar hij dist ze niet. Hij geeft slechts aan dat hij de beste is; denk jij dat je beter bent? Put your lyrics where your mouth is. De rapwereld is jarenlang de essentie vergeten waar het daadwerkelijk om gaat. Het gaat niet om geld, kleding en vrouwen. Het gaat om wie de nummer één is! Wie de beste is! Wie heeft de kroon? Wie is de king van New York!? Dat vergeten een heleboel rappers.

Het leek lange tijd meer te gaan om wie de meeste vrouwen heeft gehad en wie het meeste geld uitgeeft aan sieraden of strippers. 2013 is echter weer een prachtig jaar voor hiphop. De levende legende Jay-Z heeft met zijn nieuwe album Magna Carta de lat heel hoog gelegd. Kanye West’s Yeezus is wederom zeer creatief. Asap Rocky en J. Cole hebben laten zien met hun albums dat ook de nieuwe generatie zeer getalenteerd is. Hiernaast kijk ik zeer zeker nog uit naar de nieuwe albums van 50cent, Eminem en 2chainz. Hiphop leeft weer en na de statements van Kendrick Lamar ben ik benieuwd wie hem lyricaal aan kan. Wie is nou daadwerkelijk de koning van New York? Als je het aan mij vraagt is de king van New York al een tijdje dood.

YMP

YMP is een dichter/lyricale woordsmid, 25 jaar geleden geboren en getogen in Rotterdam. Ik ben gaan dichten, omdat ik zeer negatieve ervaringen wist om te zetten in positieve gebeurtenissen. Ik schreef ouderwetse brieven en toen werd mij verteld dat het pure poëzie was. Daar ben ik op gaan voortborduren en dat heeft geleid tot: YoungMichkeshPoemshit (YMP). Deze naam is eigenlijk een samenvoeging van alle bijnamen die ik kreeg in m’n leven. De eerste bijnaam was Young Mich, een neef gaf me de naam Kesh, Poems is wat ik schrijf en dat is mijn shit. Wil je me beter leren kennen check dan mijn blog.