Live-verslag: Winne ODZ tour – FEIS was in the building!

Afgelopen vrijdag 5 april was ik bij het concert van Winne in Annabel. Naar dit optreden werd lang uitgekeken. Dat komt natuurlijk door het ontzettend tragische verlies van rapper FEIS, die tijdens de jaarwisseling werd doodgeschoten. Een vreselijke gebeurtenis waar de hiphop scene nog steeds niet van bekomen is. Winne stond voor de moeilijke keuze; of de tour afzeggen of doorgaan. Gelukkig heeft hij besloten om de tour door te laten gaan. Zoals hij zelf zegt zou zijn rechterhand FEIS het zeker zo gewild hebben.

Gezien de massale opkomst naar de uitverkochte Annabel was het publiek het hier roerend mee eens. Er zijn na de tragedie al een paar concerten geweest elders in het land. Maar voor de echte diehard hiphop liefhebber is er geen betere locatie dan de ‘heilige grond’ van het poppodium Annabel. En alles kwam op een perfecte manier samen afgelopen vrijdag.

De setting was puur en stijlvol, het voorprogramma solide, de dj was on point en bracht het wachtende publiek vooraf al in de juiste sfeer. Toen was het moment daar; terwijl de beeltenis en de naam van FEIS geprojecteerd werden op een groot scherm, verscheen Winne ten tonele. Een groot applaus en daarna een ijzingwekkende stilte, terwijl Winne met zorgvuldig gekozen woorden de rollercoaster van de afgelopen vier maanden beschreef.

Na die indrukwekkende speech volgde een minutenlang applaus van waardering en respect en ging de avond pas echt goed van start. Onder het motto, niet de dood van FEIS betreuren maar juist zijn leven en legacy vieren, bestookte Winne het publiek met perfect uitgevoerde nummers van zijn albums en vooral de collabo ’s met FEIS vormden ware hoogtepunten. Op driekwart van het concert kwam het nummer waar iedereen op wachtte; ingeluid door het bekende geluid van de saxofoon gingen de aanstekers en mobieltjes massaal de lucht in bij het absolute meesterwerk Superman.

Velen hielden het niet droog toen FEIS zijn onnavolgbare couplet klonk door de speakers van Annabel, gevisualiseerd met sfeerbeelden van zijn vele optredens. Bijna alle aanwezigen rapten het hele couplet woord voor woord mee en even was het stil in de rest van het immense Annabel pand. Een zeer indrukwekkend moment. Op het einde van het concert werd iedereen van het rapcollectief Ecktuh Ecktuh op het podium geroepen voor een onvervalste posse cut zoals hun roemruchte track Rotterdam waarop rappers als Alee Rock, Eddy Ra, Crim-Son, Milz en FEIS onder leiding van U-niq hun iconische coupletten spitten.

Zoals ik al zei, op deze avond kwam alles samen; gedenken, herdenken maar vooral genieten van pure hiphop op hoog niveau gebracht door Winne die op een respectabele en respectvolle manier zijn rapbuddy FEIS geëerd heeft. Dit was een van de beste hiphop concerten die ik in jaren beleefd heb. En FEIS Was In The Building!

PS. Winne is met zijn Oprecht Door Zee tour nog te zien in Paradiso-Noord op 12-4 en op het MOMO Festival op 18-4 in het Theater Rotterdam.

Volg Winne op Facebook voor het laatste nieuws en shows!

Copyright foto Nisa Lavin

Verkeerd

Gisteren overkwam het me weer. Aankomen op een locatie en uitvinden dat ik verkeerd zit. Het zat zo. Al 10 jaar draai ik voor een bepaald evenement in Rotterdam. De laatste drie jaar was dit evenement op dezelfde locatie. Dit jaar was het ergens anders, dat was niet doorgeven en ik had het niet gecheckt.

Het is een vreemde gewaarwording, aankomen met de auto -want dj-booth mee- en zien dat het hek dichtzit en de verlichting uitstaat van het pand waar je denkt te gaan draaien. Na contact kreeg ik de nieuwe plek door. De locaties zitten niet ver van elkaar en door de jaren heen heb ik geleerd extra tijd te reserveren voor het geval dat er iets anders loopt dan gepland.

Het was zeker niet de eerste keer…
Vorig jaar werd ik geboekt door IFFR. Het ging over een specifiek zakelijk onderdeel van dat evenement, wat altijd afgesloten wordt met een feest. Het jaar daarvoor draaide ik voor dezelfde club mensen in horecagelegenheid Aloha. Het werd een knalfeest, mede door de bijzondere locatie. Het oude Tropicana Zwembadgebouw zou zomaar kunnen dienen als een decor van een filmscène. Afijn, door die ervaring had ik de mail met instructies niet helemaal goed gelezen en na een korte scan aangenomen dat mijn boeking weer op die plek zou zijn.

Wat dus niet zo was. De bestemming was Boompjes op de Boompjes(kade). Die wel weer overgaat in de Maasboulevard waar Aloha zit. In mijn beleving een mogelijke vergissing.

Aloha binnenlopend met een deel van mijn dj-apparatuur werd ik doorverwezen naar een verbaasde bedrijfsleider. Achteraf gezien logisch. Ik werd wat ongeduldig toen mij werd verteld dat er geen evenement gepland was die avond. “Geeneens op de hoogte van wat er plaatsvond in de eigen tent deze dame”, dacht ik. Tijdens mijn betoog checkte ik mijn mail op de smartphone en kwam er achter dat ik fout zat. Letterlijk… Mijn excuses werden lachend aanvaard.

Nog een geval van verkeerd
In het verleden werd ik geboekt door een evenementenbureau, achteraf omschreven als het betere ‘snelle jongens & meidenwerk’. Er kwam een aanvraag binnen en ik werd ingezet. De briefing was al apart. “Het is op een middelbare school op de Beukelsdijk. Er zitten jongeren van diverse nationaliteiten daar. Het is daarom een Urban-Party. Doe maar een shirt aan met korte mouwen want tattoos zijn hip”. Hmm… die inkt had ik niet genomen om als USP (uniek verkoop punt) te dienen. Maar geen probleem, het is lekker weer en ik toonde me flexibel.

De persoon die me binnenliet lichtte me in wat de werkelijke reden was van het feest. De directeur en zijn vrouw -lerares op dezelfde school- vierden een jubileum. 25 Jaar bij de school. Genodigden: vakgenoten, familie en vrienden. Net even anders dus als doorgesproken. Even later kwamen de feestvierders zich voorstellen. Twee zestigers van het oude stempel, zeer vriendelijke en correcte Oud-Rotterdammers. Ze werkten al sinds 1985 samen op de school.

De muzieksmaak kwam niet overeen met mijn meegekregen informatie. Geen R&B, rap en reggaeton maar Cliff Richard, The Cats en graag veel Nederlandstalig. Muziek uit de seventies maar liever geen soul en disco. Dat werd de hele avond graven in mijn digitale muziekcollectie. Mijn korte mouwen contrasteerden enigszins, ook was er een mismatch met mijn knalrode shirt met witte cassettebandjes-opdruk.

Bij terugkoppeling naar mijn contactpersoon van het evenementenbureau de volgende dag volgde haar antwoord: “Oh, uiteindelijk alles goed gegaan, toch”?