Winne – Oprecht Door Zee

  • Oprecht Door Zee

  • Winne
    • Genre: hiphop
    • Release-type: album, cd, digitaal
    • Label: TopNotch

In 2005 kwam Winne met het nummer Top 3 MC waarmee de rapper de Nederlandse hiphop scene overdonderde. Na een mixtape in 2007 en debuut-album in 2009 zijn we nu maar liefst negen jaar en vier maanden verder en mogen we het tweede album van de in West opgegroeide rapper verwerken. Behoort hij na dit album nog steeds tot Top 3 MC?

Oprecht Door Zee begint met een acroniem van de titel van het album. Nieuwsgierig verwerk ik de eerste klanken van de track ODZ. Lines als “De troon van mij, zou er naast kunnen zitten” worden afgewisseld met “Black lives matter, maar uit de mond van Marshall. Dat betekent dat het nodig is”. Marshall Mathers (matter) is de naam van Eminem. Sorry, maar ik wou gewoon echt niet dat die line over je hoofd vloog. “Onderweg we pompten Winne zonder strijd. Ik weet nog dat we hingen op het plein” improviseert de frontman van Broederliefde Emms op de track Fata Morgana. Op de tweede track worden twee hiphop generaties van Rotterdam feilloos gefuseerd.

De beats zijn precies zoals je dit van Winne kan verwachten. Goeie harde drums met samples die een gevoelige ondertoon hebben. Dit past ook precies bij de mc, zo rapt hij emotievol op de track Schoonheid. Tijdens het luisteren van het album krijg ik heel erg het gevoel dat Winston precies weet wat bij hem past. Hij blijft in de laan waarin wij als fan hem willen horen. Verre van geforceerd, dit is gewoon hoe de positieve man is ingesteld!

Pas op de vijfde track Drive By’s wordt de sound van het album wat meer hedendaags. Niet alleen de snaren die je normaal hoort op trap tracks maar ook de gastbijdrages van Josylvio en Vic9 maken dit tot het hitgedeelte van het album. Deze track staat dan ook ver bovenaan in verschillende Spotify-lijsten. Brand New Day, RCL (Rotterdam City Lights)  en  Alleen Maar Love zijn de feel good anthems die op het moment van schrijven de Insta-stories rondom Rotterdam domineerden.

In een interview vertelt Winne dat hij van plan was om een drieluik te maken. Op het eerste album staat een storytelling track genaamd Crime Passionele. Een fan favoriet. Het betreft een verhaal dat, helaas, eindigt in een filmische dood. Dit album betreft het een verhaal over cultuur. Ik wil er niet te veel over vertellen, omdat je dit moet horen van de artiest zelf. Om je vast op te warmen, de track begint met “Broek wordt een rok, blouse wordt een top. Hoofddoek gaat af, snel in haar tas, snel naar de klas”.

Als liefhebber van Winne ken je natuurlijk lotgenoot Feis. Na de inmiddels legendarische Lijn 5 freestyle sessie van deze twee heren, bijdrage op elk project, was een verse van Feis een vast ingrediënt voor een Winne album. Dit keer krijgen we die op Weinig Real waarbij de goede vrienden vergezeld worden door ras Rotterdammer Kevin.

Als ik iemand kennis wil laten maken met Winne, nee sterker nog, als ik iemand kennis zou willen laten maken met Nederlandse hiphop zou ik de track Blond En Blauw laten horen. In het multiculturele Rotterdam is het noodzakelijk dat sommige onderwerpen worden besproken. De manier hoe deze artiesten dat doen is prachtig! In de eerste helft van de track hoor je de visie van een Surinaamse man (Winne), in de derde verse de visie van een man met bloed van de Antillen gemengd met die van Nederland (Fresku), in het laatste gedeelte een spokenword voorgedragen door een Nederlandse man (Derek Otte).

Na 9 jaar en 4 maanden en een old school debuut-album ligt de lat wel heel erg hoog! Het album is prachtig in elkaar gezet en het voelt als een echt album. Het gevoel dat je vroeger nog kreeg van het luisteren van een album. Toen ik met angst op de ‘afspeel’ knop op mijn Spotify klikte, merkte ik al snel dat ik nergens bang voor hoef te zijn. Dit is Winne. Het maakt mij als Rotterdammer en hiphopliefhebber trots. Behoort hij na dit album nog steeds tot Top 3 MC? Sowieso!

Meer over Winne vind je op zijn Facebook-pagina.

Hermano – North Of The World

  • North Of The World

  • Hermano
    • Genre: post-rock, soundscape
    • Release-type: album, cd, digitaal
    • Label: self-released

Voor iedereen die graag wil ontdekken dat samples nog steeds uit echte instrumenten kunnen komen; en voor diegenen die graag in een andere wereld getrokken willen worden, presenteert Hermano een prettige sound met hun eerste release North Of The World.

Michalis Michailidis en Dillon Baiocchi – oprichters van dit typische duo (dat eigenlijk meer klinkt als een band met saxofoon, klarinet, fluit, gitaar, yayli tanbur, hun vocals en effecten) beschrijven Hermano als ‘het onbewuste uitdagen op een reis door tijd en ruimte via het omzetten van de realiteit middels rijke geluiden.’

Anders uitgelegd: een muzikaal bad met subtiele klankveranderende composities die veelal op improvisaties rusten waarin hun gehele instrumentarium vlotjes wordt gemixed en een heuse ‘North of the world-sound’ creeert.

Hoewel ik benieuwd ben wat er gebeurt als dit duo zich in andere muzikale tonaliteiten zou begeven – ik denk dat zij heel wat meer ter tafel kunnen brengen – is North Of The World een verfijnde totaalervaring. Sfeervolle, zwaar omarmende soundscapes en een mix van verschillende muzieksferen van postrock tot down tempo.

De 13 tracks op het album laten zich luisteren als drie grote hoofdstukken. Eén tot vier vormen het eerste segment, track vijf opent subtiel het tweede lyrische gedeelte en we sluiten af met de laatste drie composities als derde deel.

Falling Asleep – de eerste uit een reeks van drie ‘fallling asleeps’ – is een mooie, transcendente binnenkomer. Quiet Dream volgt zachtjes en leidt ons vriendelijk naar het volgende nummer. Awakening (Part 1) bouwt verder op het ietwat ruigere pad wat ingezet was in de derde track en sluit dit hoofdstuk af.

High Places opent het tweede, meer lyrische hoofdstuk met zowel de titeltrack North Of The World als Facing The Waves als bijna kleine ‘singer/songwriter-songs’ in plaats van composities. Facing The Waves is ook het eerste stuk wat een duidelijk andere sound neerzet met de saxofoon.

Sailing South is mijn absolute favoriet. Het trekt me in een wereld, een verhaal – niet simpelweg als track, maar als een brok emotie; wat in dit genre een absolute plus is als je dat voor mekaar krijgt. Na ¾ van de plaat verlangen mijn oren naar iets significants anders. Als je van de duivel spreekt, zie je zijn staart: Aurora laat een sound horen die buiten het conventionele arsenaal van de heren treedt. Fijn. Eternal Dream – een samensmelting van alle subtiliteiten die Hermano in zijn mars heeft – is een mooie afsluiter van hun werk.

North Of The World is een plaat om vaak terug te luisteren waarbij je telkens nieuwe lagen ontdekt. Als een boot die langzaam aan de horizon vaart, met in het kielzog de ondergaande zon als veranderlijke kleuring. Als dat niet uitnodigt tot luisteren, weet ik het ook niet meer.

Laptoptest: Prima mix
Oordopjes test: Rustig gemixte instrumenten, hoewel het gros van de bas verloren gaat
Bij het eten? Zeker
In de auto? Neehee; tenzij je zachtjes een ongeluk in wil glijden.
Feest? Bring it on!! Er zijn feestjes waar Hermano perfect zou passen!