Ik stond net 2 weken ingeschreven bij de KvK. Ik raakte in contact met Kenneth, een organisator van concerten. Hij benaderde mij als fondsenwerver. We hadden een gesprek. Het duurde 2,5 uur. Na afloop had ik hem heel veel tips en ideeën gegeven. Maar had ik nog geen opdracht.

We maakten een vervolgafspraak. Hij had me inmiddels zijn projectplan gestuurd. Ik gaf tijdens het gesprek volop feedback op het plan. Ook dit keer bleef het vervolg onduidelijk. En ik durfde er eigenlijk ook niet echt over te beginnen. Het zou vast goed komen. Dacht ik. We moesten maar een derde afspraak maken. Hij belde me nog eens op tussendoor met een “klein vraagje”. Dat werd een telefoongesprek van een half uur.

Tijdens de derde afspraak gaf ik weer allerlei adviezen. Na anderhalf uur drong ik erop aan dat we nu toch echt wel ter zake moesten komen. We spraken af dat ik een offerte zou maken. Dat deed ik braaf.

En toen bleef het stil.

Ik belde.

Het bleef stil.

Ik mailde.

Het bleef stil.

Ik stuurde een SMS.

Het bleef stil.

Weken later belde Kenneth nog een keer. Weer met een vraag. Ik antwoordde dat ik zijn vraag zou beantwoorden nadat hij de ondertekende offerte aan me op had gestuurd. Dat zou hij doen.

Ik heb nooit meer wat van hem gehoord.

Ik voelde me een enorme mislukkeling. Alles bij elkaar had ik hier zeker twee dagen aan besteed. Drie afspraken, een paar telefoontjes, reistijd, het lezen van een projectplan van ruim veertig pagina’s. En het had me helemaal niets opgeleverd. Kenneth was natuurlijk nooit van plan geweest met mij in zee te gaan. Hij wilde gewoon gratis profiteren van mijn adviezen en ideeën. En ik had hem ruimschoots die kans gegeven. Hoe stom kun je zijn.

Ik heb er een paar nachten slecht van geslapen. Hoe kon het dat ik dit niet door had gehad? Als dit was wat me te wachten stond als zelfstandige? Was ik dan wel geschikt voor het ondernemerschap?

Na een paar dagen had ik mezelf bij elkaar geraapt. Schouders eronder en weer door. Ik blijf tenslotte Rotterdammer. Ik nam me één ding voor. Dit ging me geen tweede keer overkomen. Hoe kon ik dit in de toekomst voorkomen?

Ik zette het voor mezelf op een rijtje:

1. Eén gesprek om kennis te maken met een mogelijke klant moet voldoende zijn. Daarna besluiten we of we met elkaar verder willen of niet.
2. Een kennismakingsgesprek of verkoopgesprek is GEEN gratis adviesgesprek.
3. Feedback geven op plannen is mijn werk. Dat doe ik dus pas als ik een opdracht heb.
4. Aan het eind van het kennismakingsgesprek geef ik duidelijk aan wat de vervolgstappen zijn.

Ik heb me hier daarna altijd aan gehouden. Daardoor heb ik nooit meer zoveel tijd gestoken in een klant-die-eigenlijk-geen-klant-is. Het is een hele waardevolle les geweest. En dat al in de eerste maand van mijn ondernemerschap. Zonder ervoor te hoeven betalen. Eigenlijk best goed gedaan van mij.

Elke fout is een kans om te leren en te groeien. Jezelf dingen kwalijk nemen gaat je daar zeker niet bij helpen. Kritisch kijken naar hoe je iets hebt aangepakt en wat daaraan te verbeteren valt wel.

Heb jij wel eens iets vergelijkbaars meegemaakt? Dat je veel tijd stak in een contact omdat je dacht dat er iets tofs uit zou komen? Maar dat je uiteindelijk alleen maar je ideeën gratis weg zat te geven? Welke lessen heb je daaruit geleerd?

Maaike van Steenis

Maaike van Steenis is trainer en leert muzikanten en creatieve ondernemers hoe ze meer kunnen verdienen met hun werk en een succesvol bedrijf kunnen opbouwen. Meer is eigenaar van het bedrijf Succesvol Ondernemen als Creatief. Meer informatie daarover vind je op haar website.