The Early Warning Company
cd-album
singer/songwriter / indiepop

Orlando is de band rondom singer/songwriter Tessa Douwstra die in 2012 afstudeerde op de afdeling Pop van Codarts Rotterdam. Als Tessa een jongen was geweest, dan hadden haar ouders haar Orlando genoemd; dat ze zelf alsnog deze naam kiest voor haar muzikaal alter-ego zou Virginia Woolf deugd hebben gedaan.

Woolf zou ook zeker wel raad hebben geweten met de stream-of-consciousness stijl van Orlando’s songteksten. Van alle songs die in deze stijl zijn geschreven lijkt het dromerige Leave A Key waarmee het album afgesloten wordt nog het meest op een transcriptie van een dialoog met een slaapdronken persoon.

De volledige tekst, weergegeven in het boekje zonder hoofdletters of interpunctie, laat het aan de luisteraar over om daar zelf orde in te scheppen, of om het te laten zoals het is: “talk to me while you’re asleep i hear your every word the guns you have always drown half of all that could be heard don’t forget what mama said to leave a key next door we’re not the same you man the planes i don’t get paid for the war the city ballet is in town today they sell tickets at the door it’s okay we don’t have to fix it now“.

In een interview met 3voor12 zegt Tessa zelf dat ze het moeilijk vindt om over haar teksten te praten. Liever heeft ze dat mensen er zelf een interpretatie aan geven, en als die anders is dan de hare, dan zal zij de laatste zijn om dit met opgeheven vinger recht te gaan zetten; dat is volgens haar niet de bedoeling van de muziek.

Orlando – The Early Warning Company

De combinatie van de abstracte en multi-interpretabele teksten met een geaspireerd zanggeluid en een begeleiding van een stevige band met blazerssectie, doet me in het eerste nummer al direct denken aan het nummer Perth van Bon Iver. Maar waar Bon Iver sporadisch gebruik maakt van een trompettist en trombonist voor extra effect, zijn deze (plus een hoornist) bij Orlando een wezenlijk onderdeel van de band. Toen Tessa, die veel ervaring had opgedaan als vocalist bij onder andere de bands Chef’ Special en Wooden Saints, eens ging nadenken over het opnemen van een eigen album met haar eigen songs, boog ze zich eerst over het fenomeen van de “unique selling point”.

Haar idee om de rol die in de doorsnee popband is weggelegd voor toetsenisten te laten vervullen door een blazerssectie, werd enthousiast ontvangen door hoornist en arrangeur Morris Kliphuis, die zij kende van Chef’ Special. De sectie werd aangevuld door Bernadette Evers (trombone) en Coos Zwagerman (trompet en bugel) en de arrangementen werden gemaakt door Morris en door Tessa zelf, deels in samenwerking met Jan Teertstra en Arjen de Bock.

De blazerssectie als unique selling point in Tessa’s artistieke visie is echt een schot in de roos. Hoewel Tessa mooi zingt, past ze een sound toe die tegenwoordig heel erg veel andere zangeressen ook gebruiken. Haar liedjes vind ik leuk, vooral de eerste drie, maar daarna neemt mijn interesse een beetje af. De teksten vind ik goed en boeiend, maar soms net een tikkeltje te willekeurig en vaag. Maar de band is zo ijzersterk dat deze van alle ingrediënten een prachtig geheel smeedt dat meer is dan de som der delen. Wat The Early Warning Company anders maakt dan andere popalbums is de muzikale chemie: het klopt, en dat voel je.