Audio-visueel kunstenaar en bassist Bart Kalkman blijkt van vele markten thuis. Niet alleen grauw rockend in de band Neighbours Burning Neighbours, maar sinds kort ook de lo-fi electronics kant onderzoekend onder zijn alterego Maushaund.

De huidige quarantaine doet dan ook bijzondere dingen met mensen. Bart bekeek een tutorial en maakte binnen 24 uur zijn debuut-ep We’ll Meet Again met daarop vier erg fijn meanderende tracks met een aparte hiphop vibe zonder dat het straight hiphop is. Deze muziek is op een heldere manier trippy, lo-fi maar zeer muzikaal, relaxt en tegelijkertijd toch spannend… zoiets. Uitgebracht op het Leidse boetieklabel Smikkelbaard dat het terecht als volgt promoot: “It’s the perfect soundtrack for these disorienting days.”

In Mark’s tweede worp in de maand maart staan wederom vijf kraakhelder geproduceerde tracks van grote klasse. De subtiele opbouw en het stevige, maar aangename, tempo zorgen juist ook in de thuis-quarantaine voor het soms broodnodige adrenalineshot.

Vooral de track Daktari (The Wait) weet bijvoorbeeld een geheel andere wereld dan de huiskamer in gedachte te brengen. De exclusieve Bandcamp ep The 3rd Letter gaat dan ook blindelings een tijdje op ‘repeat’!

Nadat Erwin Leon jarenlang succesvol drummer was bij diverse bands en acts, werd het tijd voor een pauze, bezinning en voor iets waar zijn hart lag. Hij kocht een gitaar en begon met spelen. Hij speelde veel. Er volgde als vanzelf stukjes tekst, melodietjes en uiteindelijk liedjes.

Het resultaat: poëtische nederpop en nederblues die klinkt als een mengelmoes tussen Boudewijn de Groot, Mark Knopfler, Maaike Ouboter en De Dijk. Geschreven met een flinke scheut kleinkunst en een scherpe maatschappijkritische blik.

De prachtige debuut-ep Liever presenteert Erwin Leon samen met zijn band (bestaande uit toetsenist en tevens co-producer van de plaat T.B. Florusse, (contra)bassist Martijn Eikenhout, gitarist Sebastiaan Notenboom en kersverse drummer Frans Price) op 21 juni (V11). Een eerder interview van ons met Erwin Leon vind je hier.

De Rotterdamse producer en dj Mark du Mosch is zeker geen onbekende in de Nederlandse alternatieve ‘dance’ scene. Gerespecteerd vanwege zijn niet voor de hand liggende geluid en onderscheidende creativiteit.

Op deze exclusieve Bandcamp release vijf tracks waarin de authentieke (Italo) disco en Hi-NRG sounds en patronen doorlopend ergens diep onder de oppervlakte glinsteren. Maar dan op zo’n originele manier geproduceerd dat er wel degelijk iets nieuws is ontstaan. Bijzonder fraai!

“Expect perfectly executed analogue bliss from a craftsman who is slowly yet steadily making his way into the records bags of global house and techno connoisseurs.”

Producer Jack $hirak (Julien Willemsen, uit Capelle a/d IJssel) en de Amsterdamse rapper Bokoesam brachten kortgeleden hun gezamenlijke project GoGo Club Vol. 1 uit. Een interessante samenwerking want de twee hebben hiermee een heuse op dancehall georiënteerde plaat gemaakt. De gastbijdrages komen zelfs van niemand minder dan de grote Jamaicaanse dancehall namen Sikka Rymes en Leftside.

De productie van de plaat is van topniveau en ook de rap en teksten mogen er zijn. Volume 1 telt acht zomerse laidback tracks en wij hopen snel op een tweede deel. Evenals de singles Laat en Bumpa 2 Bumpa kreeg ook Boring Girl een video en die laatste vind je hier.

Op vrijdag 27 maart verscheen het tweede album van de Rotterdamse band Lewsberg, getiteld In This House. De plaat is net als het titelloze debuut uit 2018 door de band zelf uitgebracht.

Harder qua geluid, maar menselijker van toon: de nieuwe plaat komt op een andere manier binnen dan het debuut. Tegelijkertijd is ook op dit tweede album de hang naar existentialisme en zwarte humor nooit ver weg. Zowel muzikaal als tekstueel; In This House laat de luisteraar in de 10 songs geen moment rustig onderuit zakken.

De video bij single From Never To Once werd gemaakt door de Rotterdamse kunstenaar Wouter Venema, die ook een aandeel heeft in het ontwerp van de hoes van het album. In Noord-Amerika wordt het album uitgebracht door het coole 12XU.

Magdalena Grozdanić maakte Brave in eigen beheer, samen met haar vrienden. Het album laat een originele mix van blues, country en soul horen. Semi-akoestisch, intiem, intuïtief. Voornamelijk één of twee takes om het zo authentiek en spontaan mogelijk te houden en dat is goed gelukt. Naast zingen speelt Magoće viool en is ze te horen op mondharmonica en gitaar. Een alleskunner dus die wij al leerden kennen als vocalist van de electropop act Greyson Pure.

Over de inhoud van Brave vertelt ze het volgende: “Ik vind herkenning in de poëzie, emotie en passie van blues, country en soul. Mede mogelijk gemaakt door mijn Slavisch bloed. Daarom ook de artiestennaam Magoće. Dit spreek je uit als Magotjè, het is de koosnaam die m’n familie voor mij heeft.”

De acht liedjes op deze ep zitten dan ook vol melancholie, passie en nostalgie. Het zijn als het ware kleine romantische odes aan de liefde. Brave kent bovendien een visueel concept waarbij elk nummer een eigen foto heeft en deze vind je op haar website. De releaseparty en optredens stonden gepland voor maart, maar konden vanwege de lockdown helaas niet doorgaan. Gelukkig bracht Magoće haar plaat wel gewoon uit zodat we, tot ze weer live gaat optreden, kunnen genieten van deze verrassende debuut-ep.

In deze corona tijden moet je als muzikant toch wat. Voormalig Sena Grote Prijs van Rotterdam finalist Dax Niesten bracht als ’tussendoortje’ een verzameling demo’s uit wat een hypnotiserend geheel opleverde. Wij vroegen naar de achtergrond: “Nadat ik mijn eerste album in 2017 had opgenomen, heb ik heel slecht voor mijn spullen gezorgd waardoor ik eindigde met een kapotte interface en microfoon. Het maken van nieuwe muziek moest doorgaan dus begon ik mijn liedjes op te nemen met de microfoon van mijn laptop. Meestal schreef en nam ik een nummer op en vergat het daarna.

Na ongeveer een jaar begon ik te werken aan mijn aankomende album ‘Play Nice’. Een paar van mijn laptop mic demo’s begon ik opnieuw op te nemen en uit te werken. Met twee nummers uit zit ik nu midden in het uitbrengen van mijn aankomende album ‘Play Nice’. Helaas moet ik de release van het hele album uitstellen wegens de corona omstandigheden. Dus besloot ik deze tussendoor uit te brengen.”

In een tijd van grote en ingrijpende gebeurtenissen vormen oprechte kleine liedjes als bijvoorbeeld On A Cloud welhaast een surrealistische verademing, chapeau!

De Rotterdamse band Thanatos werd opgericht in 1984 en is daarmee de eerste death/thrash metal band van Nederland. De band is dan ook een bekende naam binnen de loud music scene en heeft in de loop der jaren vele optredens in binnen- en buitenland gegeven en het podium gedeeld met vele grootheden uit de internationale metalscene.

Het prachtig vormgegeven Violent Death Rituals is het zevende volledige studio album van Thanatos en wordt uitgebracht op het Franse label Listenable Records. Negen spijkerharde songs van internationaal niveau!

Gavran is een doom/sludge trio bestaande uit Jamie Kobić (drums/vocalen), Freek van Rooyen (gitaar) en Ritsaart Vetter (bas). De band komt uit Rotterdam en hun geluid komt uit de zwaarste hoeken van het genre. Met inspiratiebronnen als Amenra, YOB en Neurosis is het geluid van de band loodzwaar, atmosferisch en zeer emotioneel. De muziek van het ijzersterke debuutalbum is opgenomen door Tim de Gieter (Every Stranger Looks Like You, Amenra, Pa$$ion Crimes…) in België en gemastered door Alan Douches (Mastodon, Converge, High on Fire…) in New York. In een later stadium volgen de vinyl en cd uitgaven.

Ze beschrijven het album graag met de volgende anekdote: “Genadeloos beweegt het zich in één richting voort. Haar pad is gelegd met voorspoed, maar ook onverhard door twijfel en verlies, met één absolute zekerheid ergens onderweg: alles heeft een einde.”

Het is een anekdote waar in zekere zin de kern van de tekstuele thema’s en het concept van het album in is samengevat: tijd, het bestaan, leven en dood. De realisatie dat dit dus een richting uit gaat en iets is waar je niet altijd grip op hebt, dat daarbinnen veel moois kan ontstaan, maar ook een bagage (verleden/jeugd) en veel onzekerheid kan voortdragen en dat je ook mensen verliest die je dierbaar zijn. En tevens de realisatie dat het voor jezelf als persoon ook niet oneindig is… Heavy music for heavy times!

Be Subtle! is de instrumentale solo-act van Reinout Haank. In januari 2019 debuteerde hij met de single Education en volgde het plan om iedere maand een nieuw nummer uit te brengen. Sindsdien houdt Reinout dit vol; elke maand wordt een nieuw nummer geschreven, opgenomen, gemixed/gemastered en uitgebracht.

De naam Be Subtle! komt overigens vanuit Reinouts gevoel dat vrijwel alles tegenwoordig extreem groot of extreem klein moet zijn. Vele creaties zijn vulgair of aanstootgevend om aandacht te trekken en er heerste bij hem het gevoel dat alles wat meer ‘subtiel’ zou moeten zijn. Het uitroepteken achter de naam dient niet alleen om nog wat extra nadruk te geven aan dit punt, maar ook om een tegenstrijdigheid toe te voegen.

Vanwege het concept als geheel zijn er ook imperfecte nummers verschenen, maar dat vormt juist de uitdaging en het doel sinds het begin. Imperfectie is volgens Be Subtle! immers iets waardoor de muziek ‘anders’ is in een zee van tot in de puntjes afgewerkte content. Alle in 2019 uitgebrachte tracks heeft Reinout nu gebundeld tot zijn debuut-album Age Of Reputation en het is een intrigerende plaat geworden die liefhebbers van progressieve rock en metal niet snel zal gaan vervelen. Knap!

Op het album Jairzinho laat de Rotterdam Airlines head honcho Jairzinho Walden in 15 tracks overtuigend verschillende kanten van de actuele urbanpop horen. Van relaxte ballad achtige songs zoals Lonely en Hoofdstuk 34 tot wat stuwender tracks als Perfecte Timing, Zegen en het vrolijke Solero.

Onder de gastartiesten vinden we Jiri11, Snelle, Dé Panama, Nathan, Bres, Jermo Pogba en Chip Charlez. Gelukkig is het wel één geheel gebleven en voegt Jairzinho met zijn vierde album een mooie nieuwe loot toe aan de Rotterdam Airlines boom. Laat de zomer maar komen!

Op Puna verscheen overigens een uitgebreid en openhartig interview met Jairzinho en dat vind je hier.

Het Rotterdamse vijftal Golden Caves heeft een achtergrond op Codarts en is inmiddels één van de meest veelbelovende vertegenwoordigers van de nieuwe generatie progressieve rock. Denk hierbij niet aan de muziek die je (groot)ouders goed vinden want dit is veel meer van nu! Ze hebben dan ook hoorbaar meer met Radiohead en Steven Wilson dan met Camel en Jethro Tull.

De band gooit niet voor niets hoge ogen in binnen- en buitenland met zijn dynamische mix van moderne rock, alternatieve invloeden en aansprekende poppy vocalen. In 2017 kwam debuutalbum Collision uit waarna optredens op bekende festivals als Progdreams, ProgPower Europe en een succesvolle tour in Engeland volgde, met als absoluut hoogtepunt Summer’s End, het oudste progrock festival van Engeland.

Nu is daar de opvolger Dysergy en die laat goed horen hoe de band op alle vlakken gegroeid is. De tien uitgebalanceerde songs rondom het thema innerlijke conflicten en loskoppeling van de buitenwereld klinken als een klok. We zijn heel benieuwd waar dit de band ditmaal zal brengen. Het was dus even wachten, maar er ligt nu wel een album om trots op te zijn!

Sinds 2014 vormen Deformer en Bong-ra de overrompelende act Voodoom. Beide mannen, gerespecteerde artiesten binnen de alternatieve ‘dance’ scene en pioniers binnen de extreme electronic breakbeat muziek, omschrijven dit gezamenlijke zijproject zelf als: “dark ritualistic jungle, inspired by oldschool UK jungle combined with their menacing signature sound. Third member Scapu-Lox brings a totally unique ingredient to the music by adding vocals in Surinam language to the recipe.”

Na het debuut op PRSPCT Recordings in 2015 volgde o.a. een uitnodiging van het Japanse label MHz om een soundtrack voor Q Hayashida’s populaire manga serie Dorohedoro te maken wat resulteerde in de track Blaka Smoko. In 2017 kwam wederom op PRSPCT Recordings de ep Tribesmen uit. Hierna werd het vizier vooral gericht op de eigen solo-carrières.

Op Sacrificial Artefacts, mede uitgebracht door het Japanse Murder Channel label, wordt nu voor het eerst al het Voodoom werk verzameld, waaronder de gezochte Blaka Smoko track, unreleased dubs en een speciale remix door UK jungle pionier Bizzy B. Het fraaie artwork is uiteraard van de hand van Mike Redman.

Junglists already know this is the real deal and you better believe it!

Producer en singer/songwriter ​Donna Lugassy is een echte aanpakker. Ze heeft op haar eigen label de ep Love & Breakups uitgebracht en deed ook zowel de compositie, productie als mix zelf. De oud Codarts student heeft de laatste jaren samengewerkt met allerlei (inter)nationale artiesten zoals VINAI, 22Bullets, Robosonic & Ferreck en Sidney ​Samson​’s Deadly ​Zoo project. Ze is hierdoor logischerwijs vooral internationaal georiënteerd.

Donna vertelt iets over de achtergronden van de zes tracks: “In ‘Moonrise’ there is the push & pull of first getting to know someone. Then ‘Coldest’ is the part where I have fallen for this person and I’m head over heels thinking this is the one I need. ‘Nobody (loves like I do)’ is the part where there are beginning to show cracks in the relationship and I am so invested, letting the other person know I’m all in and would do anything for them. ‘How Bout You’ is about the other person not coming through for me as I feel that they should have and false promises are getting too much.

‘Break Up’ is where I’m getting fed up with the bullshit and reject the other person and get a real big attitude with them and then followed by ‘I wish’, where I feel like I made a mistake by breaking up with them and I have regrets on what I did, rejecting them. Then its usually a wrap and I start all over with a new person back at Moonrise… That’s when the next relationship is starting, to do everything all over again and repeat the pattern.”

Op Donna’s overtuigende r&b en urbanpop wordt terecht al positief gereageerd in de internationale pers: “Lugassy combines the effortless realness of vintage early 2000 staples while deriving her powerful message in the context of her own life.” – Girls Are Awesome
“Through its warm layers and Lugassy’s silvery vocals, ‘Moonrise’ ebbs with an emotional delight.” – Aupium

Michael Paul Efraïm Sohilait, beter bekend als MPES, heeft na een reeks singles vanaf zijn debuut Voorbij (2016) nu een ep met daarop acht songs uitgebracht via Rotterdam Airlines: Moodswings.

De prima klinkende ep kent bijdrages van Jozo, Zefanio, Quessswho, Sevirio en Kevcody. Grappig feitje is dat de video bij de sterke smooth ballad On Top is gemaakt van het behind-the-scenes materiaal geschoten tijdens de opname van de clip bij de single Laten Gaan. Al met al een toegankelijke ep gericht op de liefhebbers van lekker lome r&b.

Drs. B oftewel Benne van der Velde bracht op Soundcloud een een aantal tracks van zijn inmiddels uitverkochte ep Met Hart En Piel uit 2011 opnieuw uit samen met wat losse tracks uit 2012. Dit ter voorbereiding op z’n nieuwe songs die voor het eerst in het Engels zullen zijn en bovendien in een heel ander genre, namelijk singer/songwriter.

Tot die tijd genieten we van dit oudere hiphop werk van deze creatieve schrijver, dichter, rapper en performer met een interessante geschiedenis: “Na het domineren van de Poetryslam scene in de eerste helft van het vorige decennium (overwinningen in zeven steden en een plek in de landelijke finale) maakte Benne op succesvolle wijze de overstap van het podium naar papier met zijn eerste officiële bundel in 2005. Sindsdien publiceerden vier uitgeverijen poëzie van hem. Voor een vijfde was hij mederedacteur van een bloemlezing met hekeldichten.

Hij studeerde 18 maanden ‘Writing for Performance’ aan de Hoge School voor de Kunsten in Utrecht en zag als gevolg daarvan drie toneelstukken van zijn hand opgevoerd worden voordat hij gedwongen werd deze opleiding te verlaten toen gaandeweg bleek dat hij verdraaid koppig kan zijn. Benne predikte deze instelling gedurende de vele workshops poëzie en rap die hij sindsdien op verschillende scholen en andere instituten mocht geven.

Benne was redacteur bij verschillende literaire tijdschriften, zijn vrouw en hij bestierden een 2e hands boekwinkel, van 2008 tot 2010 was hij als bezoldigd stadsdichter in dienst van de gemeente Vlaardingen. Een aantal van zijn korte sci-fi en fantasieverhalen vonden tot nu toe hun weg naar verschillende medium gerelateerde tijdschriften en bloemlezingen.”

We kijken uit naar Benne’s aanstaande Engelstalige werk!

Sadra Hemati gaat al een aantal jaren schuil achter de naam Logosamphia. Op het  Poolse fijnproevers label Istotne Nagr verscheen een cassette met 14 tracks die goed weergeven waar deze Rotterdamse DIY artiest voor staat. Hier het bijzondere verhaal achter deze unieke release:

“I remember discovering Logosamphia, a Rotterdam-based producer with Iranian origin, back when the MySpace was still at its peak (around 2008). I believe it happened thanks to Yan Hart-Lemonnier, a chief of Ego Twister Records (also contributing by mastering this tape release), who put Logosamphia in one of his mixes; it could also be that I unearthed it through one of MySpace’s ’top friend’ connections, my preferred way of digging out music from the web those days. In any case, it caught my attention almost immediately.

It certainly was rooted in the breakcore genre, having amen breaks and sometimes gabba kicks, but at the same time there was some genuine element to it making Logosamphia seem a completely separate phenomenon with its own inimitable sound. Surely, it was all about those motoric beats constantly rushing forward as if they never wanted to stop (as a result of which I used to include Logosamphia in almost every mix I had been targeting for the dance floors); or maybe it was about the mixture of pumping bass, balkanic 8-bit melodies and highly repetitive mutated voice scraps, creating a disturbing effect behind the scenes.

From that moment on I’ve been closely following all of Sadra Hemati’s musical activities, witnessing his releases on labels like Ego Twister, Darling Dada, Metronomicon Audio and Enfant Terrible plus tons of stuff released on his own. What I observed over the time is that more and more oriental motifs began to surface while beats started moving from 4/4 dancey rhythms to more complex patterns turning Logosamphia’s music even more interesting. And then there’s the ‘Omni Passage’ cassette, totally distinct one, containing four very quiet ambient pieces played on Omnichord – a kind of follow-up to this work you can now find on side B of ‘Marginal Imperialism / Arrogant Impoverishment’.

In essence, what Sadra brings to Istotne Nagr. is a split release with himself: side A is filled with classic Logosamphia trademark sound, brighter and more upbeat while the side B is a collection of 100% hardware jams recorded all in one take. It’s more focused on moody, melancholic melodies (hello again Omnichord!), very minimalistic and slowly flowing, sometimes accompanied by noisy glitches percolating back and forth between the background and the foreground. These fourteen tracks are my selection out of over five-hour long recordings Logosamphia sent to me after I proposed releasing this tape.” – Marcin from Istotne Nagr.

Producer Boris Bunnik (Conforce, Hexagon, Vernon Felicity, Silent Harbour) heeft onder zijn Versalife alias de ep Cosmic Language uitgebracht die verscheen op het Oostenrijkse label TRUST. Een plaat met daarop vier prachttracks:

“This one is reserved for club ready electro and comes on the Trust label out of Austria. As always these tracks are exquisite analogue explorations with multiple things going on a once, from burrowing basslines to squealing synths, bright, shiny pads to grittier drums. There is darkness on the opener ‘Neogenesis’ before more celestial styles on ‘Cosmic Language’. ‘Recirculator’ drops into a thumping techno groove and ‘Gravitational Anomaly’ steals the show at the end with its suggestive rhythm and lithe synth work.”

Na het winnen van de Sena Grote Prijs van Rotterdam 2016 en de release van debuut-album Behold in hetzelfde jaar verscheen, eindelijk, opvolger Faster Into Flames. Acht nieuwe tracks  in krap 40 minuten volgens het beproefde en succesvolle recept van gierend en flitsend (dubbel)gitaarwerk, donderende drums en daar bovenop de catchy zang die het nog eens wat verder boven het maaiveld doet uitstijgen.

Het album is opgenomen in de Gentse Yellow Tape studio, bekend van o.a. El Guapo Stuntteam, The Glücks en ’t Hof van Commerce. Een topalbum dat het lange wachten waard blijkt, alhoewel we de volgende graag toch wat sneller tegemoet zien!

Rutger Zuydervelt (Machinefabriek) maakte de soundtrack bij de Nederlands, Belgisch, Italiaanse co-productie Porselein/Porcelain, een psychologisch drama van Jenneke Boeijink. Naast de muziek die uiteindelijk in de film terechtkwam bevat dit album 12 extra tracks.

Belangrijke bijdragen op dit fraaie ambient album zijn er van de geweldige Italiaanse cellist Francesco Guerri, die o.a. speelde met Carla Bozulich, Jessica Moss en William Parker.

Over de film: “The lives of Anna, Paul and their young son Thomas look perfect – from the outside. Paul has a well-paid, demanding career, Anna has a studio at home where she works with porcelain and Thomas is a angelic child. They have money, friends and each other. But when Thomas bites one of his friends at school, the first cracks appear in the glossy exterior of this ‘perfect’ life.

It marks the start of a long, frustrating search for the cause of their son’s aggression: a process that mercilessly exposes the frailties they each carefully hide and prompts the parents to take desperate measures – even calling in the help of an almost complete stranger.

Jenneke Boeijink’s fiction feature debut builds the tension painstakingly from the start; from the very first moment the camera zooms in from high above Rotterdam’s multi-storey housing to this family’s house. The psychological drama carried by actress Laura de Boer, Flemish actor Tom Vermeir and young Neathan van der Gronden demonstrates just how fragile happiness can be.”