Alles voor artiesten Alles voor organisatoren

SHAH – De Grondslag

3 augustus 2018 • Recensies • Conchitta Bottse

  • De Grondslag

  • SHAH
    • Genre: Hiphop
    • Release-type: album, digitaal
    • Label: Stylus Music

SHAH, het alter-ego van de Rotterdamse rapper Shaquille Barbolina, is vanaf kleins af aan al bezig met muziek en leerde al vroeg piano, trompet en drums spelen. Vorig jaar dropte hij zijn album De Grondslag, een plaat met negen tracks met samenwerkingen met Oussi B en Flinken Jongen. SHAH is naar eigen zeggen een fan van alle muziekgenres, maar focust zich met zijn rap meer op de club, van clubhits tot trapbangers.

Tijdens het intro van de plaat hoor je de stem van zijn moeder die een hartverwarmend verhaal vertelt over haar zoon, waarna SHAH zelf verder vertelt over de strubbelingen waarmee hij in de aanloop naar het maken van zijn plaat te maken heeft gehad. Daarna trapt hij af met Save Me, een bombastische uptempo track waarbij de beat helaas zijn vocalen nogal overstemt. SHAH rapt zowel in het Nederlands, Engels, Papiamentu en Sranang Tongo en is daarmee van vele markten thuis. Helaas blijven de beats zijn stem gedurende de gehele plaat overstemmen; soms wat minder, soms wat meer. Kwestie van goede mix en master, iets wat de investering altijd waard is.

Dat SHAH zicht focust op de club blijkt wel uit een track zoals Space; dikke (club)bassen met halverwege de track een switch in de beat (‘DJ, switch die beat!’) en een catchy refreintje dat bij de gemiddelde partyganger zeker in de smaak zal vallen. Ook de tracks Bati Bo Sanka en Man Down met Flinken (spelfout of woordgrapje?) Jongen zijn echte clubbangers waarbij je onmogelijk stil kunt staan. Klein puntje van kritiek: de opbouw van de tracks is vrijwel steeds hetzelfde, waardoor het geheel een beetje voorspelbaar wordt. SHAH mag ook wat meer met flows variëren, om op die manier beter de aandacht van de luisteraar vast te houden.

Al met al heeft SHAH een redelijk herkenbare en energieke eigen sound, maar zou hij zichzelf nadrukkelijker kunnen onderscheiden door meer af te wisselen met flows waardoor zijn tracks minder voorspelbaar worden. Ook productioneel gezien (nogmaals, een goede mix en master is de investering ALTIJD waard!) liggen er nog kansen voor verdere ontwikkeling. Als SHAH met bovenstaande punten aan de slag gaat, belooft dit veel goeds voor een volgende plaat.

Volg SHAH op Facebook voor het laatste nieuws en shows

Meer zoals dit

Alexandra Alden – Wild Honey

2 augustus 2018 • Recensies • Mark Ritsema

  • Wild Honey

  • Alexandra Alden
    • Genre: singer/songwriter, folk
    • Release-type: album, 12" vinyl, digitaal
    • Label: M.A.R.S. Worldwide

Van de met millennia oude geschiedenis en mystiek omhulde Mediterrane eilandengroep Malta kwam Alexandra Alden naar het nuchtere Rotterdam om zang te studeren aan het Codarts conservatorium. Haar poëtische songs vonden gehoor bij het Rotterdamse producersteam Hanyo van Oosterom en Ocki Klootwijk, resulterend in het dromerige en ingetogen album Wild Honey.

Op Malta kende Alexandra Alden al succes met haar eerste ep The Curious Child (2013). Een kleinood vol pop-georiënteerde folksongs van een oude ziel van 16 jaar. Vijf jaar later en ver van haar thuisland lijkt zij haar muzikale vorm gevonden te hebben.

Met tokkelende gitaarspel begeleid Alden haar warm-expressieve zang. Opvallend hoe haar teksten daarbij, hoewel soms bijna lispelend gezongen, altijd verstaanbaar blijven en haar songs zo altijd in dienst staan van een vertelling. Onmiskenbaar is daarbij de invloed van de folk uit de vroege jaren 70 met namen als Joni Mitchell en vooral Britse zangeressen als Bridget St John, Sandy Denny en Mary Hopkin. De bezwerend mineure zangmelodie van de single Darling roept onmiskenbaar herinneringen op aan Nick Drake. Maar Alden durft vooral dezelfde breekbaarheid te tonen als deze voorbeelden.

Van Oosterom en Klootwijk (die onder andere het producersteam vormden achter het doorbraakalbum Rivertown Fairytales van Michael Prins) voelden dit goed aan en zorgden voor een warme en minimale begeleiding in de studio. Van een eenzame cello tot een ronkend orgel of wat desolate pianonoten, alles staat in dienst van de song. Tegelijk doorbreken zij soms de serene sfeer dankbaar. Zoals in Candles waarin het halverwege wel lijkt te gaan onweren met duister tromgeroffel en een distortiongitaar. Ook Alden klinkt hier op haar donkerst en bijna soulfull.

Er hangt een nevel van Mediterrane mystiek en poëzie om Aldens songs die tegelijk werelds en zelfs rauw kunnen zijn. Prachtig is het beeld dat Alden schept in opener Pilgrim, waarin zij een pelgrimstocht vol ontberingen beschrijft op weg naar haar geliefde. In Mexico moppert zij over het vertrek van haar broer naar dit land en het feit dat zij niet meekan. Het refrein “Traveling is easy, so long as we pack light…” geeft het vervolgens een metaforische meerwaarde.

Wild Honey is een donkere luisterplaat die je qua verstilde schoonheid soms naar adem doet happen. Tegelijk wordt het nergens somber, met dank aan Aldens prettige stem en vocale mijmeringen waar altijd licht doorheen schijnt. “There’s comfort in cleaning”, zingt zij in het eerder genoemde Mexico. Met haar tijdloze muziek biedt Alexandra Alden op haar beurt troost. Wild Honey is een plaat om diep in de nacht te draaien, langzaam wegzinkend in eigen, niet onprettige gedachten.

Lees het vorige bericht