Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Dit keer lezen we over de elfdaagse trip van Thin Pillow die hen via Frankrijk en Spanje naar Portugal bracht.

Dag 1| 14 juli | Startpunt Bordeaux (FR)
Na een verdomd lange treinreis vanuit Nice kon ik mij in de ghetto van Bordeaux eindelijk weer herenigen met mijn lieftallige bandleden. Na het bespreken van onze reis, onder het genot van pizza en een biertje (die nog werd gejat door een zwerver waarvan we niet konden zeggen of het een man of een vrouw was), gingen we naar ons hostel. Om ons voor te bereiden op wat de aankomende tien dagen te wachten stond; een tour door Portugal en Spanje met alleen onze bandleden, backline en brandweerbus.

Dag 2 | 15 juli | Via Salamanca (SP) richting Lissabon (POR)
Vroeg op voor vertrek richting Lissabon waar we de 17e ons eerste optreden hadden in de Sabotage Club. Maar voor we daar aan konden denken moesten we eerst nog een lange weg gaan. Het was buiten zeker 35 graden, maar in onze brandweerbus zonder airco zeker 50. Dus toen we eindelijk aankwamen in Salamanca voor een tussenstop, zochten we gelijk een plek op om te zwemmen. Dit deden we in een ondiep riviertje met kut stenen, maar het was een genot. Dit werd nog beter nadat we flinke pullen pils hadden gekregen van een aardige vent, waarvan Tommy zijn hond Luna had gered. We konden niet met elkaar praten want hij sprak natuurlijk geen woord Engels, maar toch konden we elkaar begrijpen met behulp van gebaren. Dit epic moment werd nog even onderbroken omdat Michael de sleutels van de brandweerbus had laten liggen op een bankje. Het kwam goed omdat een aardig vrouwtje ernaast had gewacht totdat iemand zou terugkeren. Wat een geluk!

Dag 3 | 16 juli | Lissabon (POR)
Na een lange en vooral zweterige reis zijn we uiteindelijk goed aangekomen op onze eerste bestemming; Lissabon. Op de camping gingen we op zoek naar wat vrouwelijk schoon voor Michael en Jasper, maar die waren er niet. Michael ging dan maar Barbie Girl en andere irritante kampvuurliedjes op z’n gitaar spelen voor een groep 14-jarige jongeren. Mooi moment!

Dag 4 | 17 juli | Lissabon (POR) – Sabotage Club
Dit was me het dagje wel. Eindelijk een beetje vrije tijd en geen gereis, dus lekker wat tanning time en units spotten aan het zwembad. Natuurlijk is iedereen lekker verbrand (behalve ik hèhè) als we ons moeten gaan klaarmaken voor het eerste optreden. We wilden deze tour graag onze single meenemen op vinyl, maar die lompe mensen konden het niet op tijd leveren. We kregen hiervoor in de plaats cd’s die ze gratis, direct naar de Sabotage Club, zouden opsturen. Maar natuurlijk kon ook dit niet goed gaan; UPS vroeg fikse verzendkosten om op te hoesten die de eigenaar van de club niet ging betalen. Langs dus bij het UPS-kantoor om even uit te zoeken wat het zoveelste probleem was. Na veel te lang wachten kregen we onze cd’s gelukkig toch gratis mee.

Onze lieve Barend was hier zijn iPhone vergeten… die later dus gejat bleek te zijn. Want gelukkig hadden ze een camera hangen en konden op beelden bekijken wie dat ding had meegenomen. En alsof dit niet al erg genoeg was, bleken ook nog Barend’s filmcamera en analoge camera uit zijn tas te zijn gejat. Dus helaas geen aftermovie van onze tour. We waren veel te laat voor de soundcheck, dus had de achtergebleven Tommy die samen met de bandleden van The Zanibar Aliens gedaan; de band waarmee we die avond gingen optreden. De eigenaar van de club leek op een maffiabaas uit een film, maar gaf ons na al dit gedoe een shot tequila; nu kon de avond beginnen! The Zanibar Aliens waren heel nice en ook onze show ging goed. Helaas was het niet druk maar de mensen die er waren, waren heel enthousiast en we hebben toch nog veel van die cd’s verkocht dus het was niet voor niets. We hadden hier wel een deurdeal dus kregen niet veel geld, maar The Zanibar Aliens waren zo sick dat ze ons meer geld gaven, omdat we zover hadden gereisd.

Dag 5 | 18 juli | Cascais (POR) – Stairway Club
Dag vijf alweer, jaja. We gingen richting Cascais voor onze tweede show van de tour. Een heel leuk stadje niet zo ver van Lissabon. In de middag hadden we even tijd om het strand te bezoeken voordat we richting de Stairway Club gingen om op te bouwen. De Stairway Club was een sicke plek en de eigenaren (twee broers rond de 30 jaar) waren ook heel chill. We hadden een hotelletje 100 meter van de club en na het opbouwen namen ze ons mee uit eten naar een gezellig restaurantje in een leuk straatje.

De geluidsman ging ook mee en was stilistisch een hippie dude die 20 minuten met de auto in de bergen woonden met al zijn eigen voorzieningen en vijf honden. Hierover vertelde hij tijdens het eten. Na het eten namen ze ons mee met een rondleiding door het stadje en gingen we nog even een koffietje doen. We waren klaar voor het optreden! Ons voorprogramma Da Monstra maakte mega space muziek met allemaal zelf gemaakte instrumenten. We hadden zelfs Nederlandse support deze avond en onze nieuwe vrienden van The Zanibar Aliens waren er ook. De zaal was goed gevuld en het publiek ging goed los. Kortom een geslaagd optreden, met na afloop veel shotjes en pullen bier.

Door: Miles-lee (dag 1 t/m 5)

Dag 6 | 19 juli | Alijo (POR) – Mercado
We hadden weinig tijd om te slapen omdat er veel gereden moest worden. Met een kater gingen we de bus in om een kleine vijf uur te rijden naar Alijo, een dorpje in de bergen in de buurt van Vila Real. Niemandsland dus. Eenmaal aangekomen waren er een paar tienermeisjes die met ons (en specifiek Tommy) op de foto wilden. Wederom werden we opgewacht door een zaaleigenaar die ons mee uit eten nam. Moet gezegd worden; de gastvrijheid van onze contactpersonen behoorden tot de betere momenten van de tour. Heel fijn wanneer zulke lui je zo ontvangen na uren in de bus zitten. Maar goed; ik dwaal af. De locatie van het optreden leek totaal niet op die van de eerdere gigs in Portugal. We moesten optreden buiten een bar, op een terras grenzend aan een enorm leeg parkeer- en marktplein (Mercado). Klinkt ongezellig, maar niets bleek minder waar toen we terugkwamen van het eten en zagen dat het al aardig druk was geworden.

Het was één van de intiemere en rustigere optredens die we hebben gedaan, waar iedereen aandachtig luisterde. Dat kwam ons ook wel goed uit, omdat we aardig uitgeput waren na twee shows en veel reizen. Ook hier was na de gig tijd voor bier en shotjes. We hadden het graag later gemaakt, maar we moesten de dag erna een lange rit naar San Sebastian maken.

Dag 7 | 20 juli | San Sebastian (SP) – Le Bukowski
Met de bekende kater stapten we de bus in om naar San Sebastian te vertrekken. We kwamen daar wat later dan gepland aan omdat we ons eerlijk gezegd niet hadden gerealiseerd dat er een uur tijdsverschil tussen Portugal en Spanje zit. Dus bij deze een tip voor als je een tour plant: check de tijdzones en neem je tijdsplanning zeer ruim. Zeker als je door de bergen rijdt. Omdat we wat te laat arriveerden bij Le Bukowski konden we niet uitgebreid eten zoals voorheen en moesten snel opbouwen, maar dit was alsnog ruim voor showtijd klaar. De show in San Sebastian was het drukst bezocht van allemaal. Er was ook nu weer Nederlandse aanhang vanuit het surfcamp in Zarautz, waar we de dagen hierna zouden verblijven. Maar zelfs zonder de Nederlandse support waren er veel Spaanse mensen die kwamen kijken. De gig was wat energieker dan de vorige in Alijo en dat merkte je ook in het publiek. Toffe plek om te spelen dit! Na het optreden gingen we nog de stad in met de jongens en meisjes van het surfcamp, maar we zochten na een tijdje al weer de weg naar het hotel op, aangezien er op zondagavond niet veel open is in San Sebastian.

Dag 8 | 21 juli | Zarautz (SP) – Surfblend
Om 12 uur werden we gewekt door een boze, Spaans pratende hotelmedewerker die non-verbaal duidelijk maakte dat we weg moesten wezen. Lekkere manier om de dag te beginnen! We vertrokken daarna snel naar Zarautz, om daar zoveel mogelijk strand mee te pakken. Een flinke lunch en een bb gun gevecht op het parkeerterrein later, vertrokken we richting het surfcamp. We mochten drie dagen op surfcamp Surfblend in Zarautz verblijven door als tegenprestatie een optreden te geven en een akoestisch setje op een berg bij zonsondergang te spelen. Nadat we onze spullen hadden gedropt in de tent, gingen we richting het strand voor een surf lesje. Erg zwaar voor een eerste keer. Na talloze keren van de plank vallen en een poosje zonnen, begonnen we met het hele camp aan een wandeling bergop, waar wij een paar liedjes akoestisch moesten spelen. Wij zijn van nature geen band die veel akoestisch speelt, maar het was wel grappig om voor één keer kampvuur-versies van onze liedjes te horen. Na zonsondergang gingen we kletsen met de andere surfcampers en na een bepaalde tijd maar terug naar de tent. Na vier dagen gigs op een rij was het fijn om even een avondje te chillen en gelukkig hadden we de dag erna ook nog een rustdag.

Dag 9 | 22 juli | Zarautz (SP) – Surfblend
Zoals gezegd was dit een rustig dagje met weinig op de planning. Veel strand en surfen dus. Het enige wat op de planning stond was de uitdaging om een PA systeem te huren voor ons optreden de volgende dag, omdat deze na miscommunicatie niet aanwezig bleek op Surfblend. Miles, Tommy en ik bezochten in de binnenstad van Zarautz een aantal kroegen in de hoop er een te kunnen lenen voor de gig, maar zonder succes. Wel kregen we na wat rondvragen een telefoonnummer van een lokaal verhuurbedrijf waar we een PA konden huren. Ook weer geregeld! In de avond met onze nieuwe vrienden van de camping tapas gaan eten en rondgehangen in het centrum van Zarautz. Wat skinnydip-avonturen later zijn we weer in de tent beland om te tukken na een heftige avond.

Dag 10 | 23 juli | Zarautz (SP) – Surfblend
In de ochtend van deze laatste showdag van de tour, hadden we afgesproken met het verhuurbedrijf om de PA op te halen. Na wat gepuzzel met verkeerde telefoonnummers later vonden we de gast en konden na het inladen snel weer weg. De laatste kans om op het strand door te brengen werd door sommige bandleden benut, terwijl de rest toch nog even bleef uitrusten in de tent. Rond 9 uur was het showtijd voor ons laatste optreden en na nog wat problemen met het PA systeem, konden we eindelijk beginnen! Dit optreden was zonder twijfel waar het publiek het meest los ging en het was een mooie en zelfs een beetje emotionele afsluiter van de Thin Pillow tour. Na de gig hebben we met z’n allen teruggekeken op de afgelopen dagen en geproost op het einde van de tour. Barend moest de dag erna weer vroeg op om z’n vliegtuig te halen, dus we besloten maar niet mee te feesten met de rest van de camping… Behalve Michael, die toch nog flink de party-vibe te pakken had.

Dag 11 | 24 juli | Via Blois (FR) terug naar Nederland
Deze ochtend moest Barend vroeg op om het vliegtuig te pakken naar Nederland voor zijn andere muzikale verplichtingen. Een kort afscheid later gingen we weer verder slapen. We hadden nu geen haast meer en zagen de terugreis naar Nederland relaxed tegemoet. Deze dag was vooral een reisdagje. Na uren rijden zijn we op instinct naar de Franse stad Blois gereden. Hier hebben we ietwat luxer gegeten dan al het tankstation voedsel dat we de afgelopen dagen aten en blikten terug op een succesvolle tour. Te laat voor hotels of campings hebben we maar langs de snelweg de tent opgezet.

De dag hierna zijn we aan één stuk door naar Nederland gereden en kwamen rond 5 uur aan bij Tommy’s huis. We hebben eerder in dit verslag onze tour ‘succesvol’ genoemd. Dat was het in meerdere opzichten: het viel financieel erg mee. We hebben uiteindelijk wel verlies gedraaid (hadden we van te voren ook becijfert), maar omdat we meer merch hebben verkocht dan gedacht en de benzine/tol kosten een beetje hadden overschat, viel het uiteindelijk mee in de eindbegroting. Ook voor onze contacten was deze tour succesvol. Aan alle bookers, clubeigenaren en organisators die ons zagen hebben we een duidelijk visitekaartje afgegeven en zij zien ons meer dan graag volgend jaar terugkomen. Dit biedt mogelijkheden om het volgend jaar grootser aan te pakken. Voor onszelf was het ook een bijzondere ervaring. Met elkaar muziek maken schept uit zichzelf al een band, maar die band wordt alleen maar hechter als je zo’n lange tijd 24 uur per dag als vrienden een uniek avontuur beleeft. Bandbonding op z’n best!

Door: Jasper (dag 6 t/m 11)

Voor meer informatie bezoek je de Facebook pagina van Thin Pillow.

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.