Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. De winnaar van de Grote Prijs van Rotterdam 2013 The Afterveins had al wat ervaring in het buitenland en kon er via het Stage Europe Network (SEN) uitwisselingsprogramma ditmaal op uit richting Polen. In dit tourverslag vertellen ze over hun belevenissen.

Toen wij te horen kregen dat we via het SEN uitwisselingsprogramma voor bands naar Polen mochten om te spelen op het Soundrive Festival in Gdansk waren wij erg enthousiast. We hebben in het verleden al eerder getourd door Frankrijk dus hadden al wat tour ervaring, maar we hadden nog nooit de kans gekregen om naar Polen te gaan. Van tevoren hadden we alleen nooit zien aankomen dat de tour zo hectisch en soms zelfs een beetje eng zou worden…

Berlijn
De tour begon op een mooie zonnige ochtend in het huis van Aswin waar we altijd verzamelen om de spullen in te laden en te vertrekken. We vertrokken vol goede moed naar Berlijn om vanuit daar de afstand te overbruggen naar Warshau waar wij als eerste zouden spelen. We zijn in één ruk, met maar een paar tussenpauzes, naar Berlijn gereden en tussendoor hebben we zelfs nog twee lifters meegenomen die ook naar Berlijn moesten. En we kwamen een vriendelijke Ier tegen die ons twee tientjes voor een rondje bier gaf. Het waren aardige jongens die werkten in het Marihuana museum (leuk detail!). Toen we eindelijk in de urban sferen van Berlijn terecht kwamen duurde het niet lang voor wij een hostel gevonden hadden genaamd Die Fabriek.

Na het inchecken zijn we direct even de buurt gaan verkennen en stopten uiteindelijk in een rockbar in de buurt van het hostel. Na hier anderhalf uur te hebben doorgebracht wilden we weer teruggaan. Op de terugweg liepen wij langs een park en vonden het wel leuk om hier doorheen te lopen, om zo ook nog iets anders te zien van Berlijn. Helaas eindigde dit minder leuk dan geplant en liep deze wandeling uit op een achtervolging door twee Duitse junkies die het minder goed met ons voorhadden.

Nadat deze duistere figuren uit het niets opdoken hebben wij het als groep op een lopen gezet en zijn de dichtstbijzijnde Shisha Lounge ingerend. Daar hadden ze een besloten feestje en waren we eigenlijk niet welkom, maar na duidelijk te maken dat het buiten toch echt niet ok was besloten ze de politie te bellen. Er ontstond een hoop heisa rondom de lounge omdat de junks ons stonden op te wachten. Toen wij zelf gingen kijken wat er aan de hand was werden Maks, Xander en Spencer recht vóór de Lounge in elkaar geslagen met een plank met een spijker erin…

Even later zetten de junks het op een rennen en dachten we dat we weer veilig waren. Maar toen we later terugliepen naar het hostel stonden ze ons op de hoek van de straat nog op te wachten. Nadat de vechtpartij eindigde met een hoop bloed arriveerde dan eindelijk de politie. Na een uur met de politie te hebben gepraat konden we pas terug naar het hostel om dan toch eindelijk te gaan slapen.

Rockin’ Warsawa
Wat nu?… Warshau lets go!… dus met veel pijn de auto ingestapt en toch weer doorgegaan met rijden. Voor ons gevoel hadden we het ergste onderhand wel gehad. Na een tijdje gereden te hebben kwamen we bij de Duits/Poolse grens waar maar één snelweg was. Helaas kwamen we er achter dat we met geen mogelijkheid via deze weg Polen in konden komen en zijn daarom om gaan rijden via binnenwegen om deze snelweg te omzeilen. Na twee uur te hebben gezocht vonden we dan eindelijk de doorgang en konden we verder met de rit. Uiteindelijk kwamen we in het begin van de avond in Warshau aan. Een mooie stad met veel franje maar ook een andere kant, veel vierkante, saaie en grauwe gebouwen staken boven het mooie stuk van de stad uit. Je kon goed zien dat we diep in het Oostblok zaten.

Na even te hebben gezocht en te hebben gebeld werden we door een aardige Mateusz opgehaald en naar de venue gebracht. Deze heette Chmury, te vergelijken met een zaaltje als Roodkapje maar dan iets kleiner, en vonden we enorm gezellig. We speelden hier samen met een band The Saturday Tea die veel weg hadden van Jack White in onze opinie. Een vette band die net als wij ook niet beschikte over een bassist. Ook zij zouden een dag later spelen op het Sounddrive Festival en hadden helaas niet zo goed nieuws voor ons. Ze vertelde namelijk dat het festival had besloten om het podium waarop wij om 22.00 uur zouden spelen te cancellen, waardoor wij nu ineens om 17.00 uur moesten spelen op het hoofdpodium. Dit was slechts 15 uur voor het festival even besloten en voor ons natuurlijk een nogal heftige verandering in de planning van de dag! Aan het einde van de avond werden we door een lief stelletje opgevangen waar we overnacht hebben.

Dansen in Gdansk
Toen we de volgende dag opstonden besefte we ons dat het al iets te laat was en we moesten haasten om op tijd in Gdansk aan te komen. Snel de auto in en we waren los. Het stel dat ons had laten overnachten ging ook met ons mee. Dat was natuurlijk gezellig voor een rit die zich over wel erg saaie wegen begaf. Na een paar uur rijden kwamen we dan eindelijk in Gdansk en werd het al erg krap met de showtime op het Soundrive Festival en dus besloot Xander maar even te gaan bellen met de organisatie. Deze ging er blijkbaar al vanuit dat wij helemaal niet meer zouden komen spelen. Dit was natuurlijk niet zo en Xander drong aan dat ze moesten wachten en dat we er al bijna waren…

Na een hoop gedoe kwamen we dan eindelijk het festivalterrein op. We dumpte de auto achter het gebouw en twee minuten later stonden we op het podium met onze gear. Nog drie minuten later stonden we aangesloten en waren ready to go! De show ging erg lekker en de respons was goed. Omdat we zo gestresst waren konden we dit er lekker afspelen en dat is toch altijd wel fijn. Tijdens het optreden werd Xander zelfs nog bijna het festival gebouw uitgesleept door een Poolse uitsmijter, maar dit ging uiteindelijk net niet door. We hebben op het festival nog rondgehangen met de andere bands en zijn uiteindelijk moe naar het hostel gereden waar we zouden overnachten. Hier was het erg mooi met een rode vloer en comfortabele bedden. Maks en Xander hebben nog lang gehangen met de band Gonzo and the Prezident, die het uiteindelijk ook voor gezien hield. Tenslotte nog even genoten van de ambiance van het hostel.

De volgende dag konden we uitslapen en zijn uiteindelijk weer lekker naar Nederland gereden. Omdat we op de terugweg geen hostel  konden vinden hebben we dit maar in één keer gedaan. Dit is echter circa 12 uur rijden en raden we mensen af om te doen.

Al met al was het een mooi avontuur, erg wild en we hebben er veel van geleerd. We raden aan om, zeker als je in het buitenland gaat touren, gewoon contract afspraken te maken met de festivals of organisaties omdat je rare praktijken zoals in Gdansk liever wilt voorkomen. Mocht er dan toch iets gebeuren dan kan je het festival in ieder geval aansprakelijk stellen en moeten ze je tegemoet komen op een andere manier. Verder was het enorm leuk en inspirerend.

Voor meer informatie bezoek je de website van The Afterveins.

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.