Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. The Afterveins tourden eerder door Frankrijk en België (juli 2013), Frankrijk (juli 2014) en Polen (september 2014). En dit jaar deden ze van 14 t/m 21 juni een eerste verkennende tour naar Italië en opnieuw Frankrijk. Ze speelden vier shows; in San Gemini, Reggio Emilia, Arcore (It) en Calais (Fr) – zochten grenzen op, maakten kilometers en soms wat stennis.
Deze Italiaanse shows zijn (mede) geregeld door de in Rotterdam wonende songwriter Valentina die onder de naam Majirelle ons zal vergezellen en onze support act zal zijn. Op een mooie zonnige zondag vertrokken wij uit onze knusse stad voor de tour naar Italië. Omdat twee dagen vooraf de chauffeur die eigenlijk mee zou gaan af had gezegd, vanwege pech met de auto in Spanje, hebben we na een oproep op facebook zowaar iemand weten te vinden die mee wilde gaan. Ontzettend mooi natuurlijk, dus off we go! We gaan naar Stuttgart, maar eerst nog even onze chauffeur Stan ophalen nabij Geleen.
Stuttgart
Na een flinke rit van een uur of zes komen we dan toch echt aan in Stuttgart, een mooie industriestad. Je kan zien dat de mentaliteit er één is van hard werken, maar de stad zelf oogt toch zeker wel vriendelijk. De eerste nacht sliepen we in een hotel in Stuttgart om de grote afstand tussen Nederland en Italië te overbruggen.
Nadat we een broodje Döner gegeten hebben, zijn we lekker een biertje gaan drinken vlakbij het hotel en restaurant. Na een paar halve liters besloten we maar terug te gaan naar het hotel omdat de dag erna weer een flinke afstand moest worden gereden.
Aangekomen in het hotel, gingen we naar onze kamers waar we nog even hebben gelachen en wat hebben gedronken. Toen Xander en Stan hun slaapvertrek in gingen gebeurde er echter wat vervelends. Xander wilde het raam open doen omdat het erg warm was buiten, maar kreeg deze niet open. Na drie keer trekken trok hij het volledige raam eruit dat op het hoofd van Stan viel.
Erg vervelend natuurlijk, Xander voelde zich nogal schuldig, maar uiteindelijk zou zo iets natuurlijk niet mogen kunnen in een beetje een fatsoenlijk hotel. Naja, toch maar slapen dan en morgen maar verder kijken…
15/6 Rimini
Al vroeg werden wij wakker. Een lekker ontbijtje stond voor ons te wachten in de kantine van het hotel. Na toch maar eventjes gemeld te hebben dat het echt niet zo mag zijn, dat je zomaar een kantel/kiep-raam uit het kozijn trekt vertrokken we rond een uur of 11 naar Rimini.
Helaas kwamen we er pas na een tijdje achter dat we verkeerd aan het rijden waren omdat Stan dacht dat we via Nürnberg naar Italië moesten, terwijl we toch al vrij dicht bij München waren.
Nu reden we twee uur om, maar ach, het kon de pret niet drukken en we gingen er gewoon voor. Gewoon af en toe stoppen, wat eten, wat drinken en uiteraard lekker dollen met elkaar in de bezwete, warme bus.
Gelukkig hadden we ook nog wat pornografische tijdschriften in de auto liggen waar we zo nu in dan konden kijken als afleiding. Na een goeie rit van zeven uur door pittoreske bergdorpjes en mooie landschappen, met op de achtergrond prachtige Tiroler muziek die uit de radio kwam, kwamen we dan toch echt aan in Rimini.
Op zich een gezellig stadje aan de kust. Valentina had een slaapplek geregeld bij haar vriendin Franceska die super gastvrij was en onze direct een biertje, wijntje en lekkere zelf gebakken pizza aanbood.
Het werd ons al meteen duidelijk: we zijn in Italië, het land van mooie vrouwen, heerlijk eten, prachtige pleinen en de zon. Lekker slapen dan maar.
16/6 San Gemini
Na wakker worden dan toch maar vroeg in de ochtend weer een stuk rijden naar San Gemini. Dit was zo’n twee uurtjes rijden vanaf Rimini, een stuk korter dus dan de dagen hiervoor. Nog even een bak koffie er in en er weer vandoor…
De reis ging door prachtige bergachtige gebieden over wat ze in Romeinse termen aquaducten noemen. Een prachtige reis waarbij we tussendoor stopten voor een bak koffie en een stuk pizza. Na een uurtje of twee rijden, kwamen we dan aan in Terni, een mooi plaatsje vlakbij de locatie waar ons optreden was.
We gingen naar Terni om eventjes de ouders van Valentina te begroeten en daar lekker te gaan eten. Nou, dat eten kunnen ze wel in Italië! We werden vol gepropt met heerlijke pizza. Je merkt wel dat hier andere ingrediënten worden gebruikt dan bij ons. Na een uurtje, na al zes keer te hebben gezegd dat we toch echt wel genoeg gegeten hadden en met buikpijn van al het eten de tafel verlieten, gingen we even lekker chillen. Een ware siësta, lekker hoor!
Na een paar uur vertrokken we naar Il Torchio waar we netjes op tijd aan kwamen voor het opbouwen en eten. Taverna del Torchio was gelegen op de meest bizar mooie plek die je je maar kan voorstellen. In zo’n middeleeuws dorpje op een berg. Het leek wel een soort van oud fort.
De organisatie was heel aardig en we kregen fantastisch smaakvol eten in het restaurant. Na het opbouwen en eten gingen we genieten van het prachtige romantische uitzicht op de bergen en uiteraard nuttigen we hierbij bier en wijn, die overigens in Italië wel heel erg lekker is.
Een uurtje of twee later, rond half 11 begint het concert. Omdat ze in Italië alles super relaxed aan doen speelt tijd niet echt een rol. Wat ons ook verbaasde was dat in dit dorpje in the middle of nowhere zowaar best veel mensen op ons concert afkwamen. Overal uit de straatjes kwamen mensen voor het concert en zelfs Valentina’s vader was gekomen. Het optreden was erg leuk en de mensen hadden het naar hun zin. Wel waren ze nog wat afwachtend en begrepen niet helemaal wat er nou allemaal gebeurde.
Xander sprak na afloop nog met de organisator en die zei dat we absoluut welkom waren om terug te komen en dat hij de volgende keer, als het minder last minute is, zes shows voor ons wilde regelen. Fijn om dit soort connecties op te bouwen voor een volgende keer! Ze namen later op de avond onder een Romeinse brug zelfs nog een interview met ons op voor op het internet.
Na een avond lekker drinken, heerlijk eten en een leuk optreden gingen we naar de plek waar we zouden slapen. Stan had veel gedronken en was erg gezellig maar het leek ons toch geen verstandig plan als hij zou rijden en dus reed Aswin ons naar de slaapplaats.
Deze was een stukje van het dorp waar we speelden af. Na 25 minuutjes rijden door het donker over allemaal rare kronkelpaadjes, wat best spannend was, kwamen we aan op de plaats van bestemming. Dit was in een nog ouder dorpje dan waar we zojuist gespeeld hadden. We konden onze ogen gewoon niet geloven dat hier mensen woonden. Na nog eventjes gitaar te hebben gespeeld en te hebben gelachen gingen we toch echt slapen.
17/6 Reggio Emilia
Na een warme nacht vertrokken we alweer vroeg om naar Reggio Emilia te gaan. Wij hadden nog nooit gehoord van deze plaats, maar de naam klinkt erg romantisch…
Na een uur of vier rijden kwamen we aan en niets bleek minder waar. De plek waar we spelen, La Ghirba, is gelegen onder een prachtige Romeinse ark met een biologisch-organische osteria. Dat staat voor een zak met water, die mensen kunnen drinken als ze moe zijn.
Eigenlijk staat het dus voor de plek waar even kan worden uitgerust. Niets is minder waar want de sfeer was super gezellig, relaxed en open. Een lichte plek met een mooi binnenpleintje, waar je rustig kan zitten en eten.
Opvallender is nog dat in deze bar enkel vrouwen werken: een paar hele mooie vrouwen én een lesbisch stelletje. Onze host van de avond is echter een hele vriendelijke man die Paolo heet en waaraan je zeker meteen kon merken dat muziek zijn lust en zijn leven is.
Na een uurtje of twee allemaal heerlijke (lokale) drankjes te hebben gedronken en ook lokale snack specialiteiten te hebben gegeten was het alweer tijd voor het eten. Een rijkelijk gevulde tafel met zalig zelfgemaakt organisch eten, super vers en met heel veel smaak.
Het optreden zelf vond buiten plaats. Dat was, zoals wij hebben ervaren, de stylo van Italië. Als het warm is, spelen we gewoon buiten. Dat zouden ze in Nederland ook wel eens mogen doen.
Het optreden ging lekker en de mensen hadden het naar hun zin. Het was niet megadruk bezocht, maar toch kon je zien dat deze mensen allemaal super geïnteresseerd waren in de muziek en dat het echt gewaardeerd werd.
Na de show werden we warm onthaald en hebben we de avond afgesloten in een underground café in de stad met de barvrouwen en Paolo. We moesten er lachen om de schreeuwende Italianen; er lag er zelfs eentje op een bank te slapen.
19/6 Arcore
Het volgende optreden vond plaats in een stadje genaamd Arcore. Niet Hardcore, ook al zou het best leuk zijn als mensen er over straat aan het hakken waren.
Anyway, na een reis van een klein anderhalf uurtje, kwamen we aan op de plek waar gespeeld moest worden. Arci Blob; een vette kroeg met een mooi podium.
We werden goed verwend met allerlei drank. Leuk was dat het hele gebeuren wat weg had van een oud jeugdhonk met een voetbaltafel en een chill-out spot.
Op zich werd het steeds drukker en drukker dus we verwachtte dat ons optreden ook wel goed bezocht zou worden. Maar helaas hadden de meesten mensen meer zin om buiten een drankje te doen waardoor we uiteindelijk niet zo veel publiek hadden.
Toch waren de mensen die stonden te kijken omver geblazen en kwamen deze mensen achteraf super dankbaar naar ons toe en konden we ook nog wat merch verkopen.
De nacht sloten we af op het dak, waar we naar de mooie sterrenhemel konden kijken en in slaap vielen op wat banken en een paar kussens.
Frankrijk
Vandaag hebben wij een dag vrij. In plaats van optreden moesten we vandaag echt de tijd nemen om diep Frankrijk in te rijden.
We hebben de hele dag gereden en kwamen uiteindelijk aan in de countryside van Frankrijk. Prachtig mooie velden en wat bossen. Helaas ging tijdens het rijden wel een band lek, maar gelukkig hadden we reservebanden en hoefde we die alleen maar een beetje op te pompen. Uiteindelijk hebben we die nacht geslapen in een chalet met één kamer, groot genoeg voor vijf.
21/6 Calais
De laatste dag van de tour is aangebroken. We zijn weer lekker gaan rijden en na een uur of drie, kwamen we aan in Calais. Eigenlijk best wel een lelijke stad als je er zo op afrijdt. Het leek wel een ghetto; er waren super veel kampen langs de weg met vluchtelingen. Echt erg om zo iets te moeten zien. Ze worden ook nog eens goed onder de duim gehouden door de politie, die ook werkelijk overal langs de weg stond.
Uiteindelijk kwamen we aan bij het podium, met de nadruk op hét pódium: het was echt gigantisch. Tijdens dit Fête de la musique à la Halle (place d’Armes) stond de gehele dag in het teken van muziek en er stonden ook overal bands te spelen en ook achter het podium stond het vol met bands; erg leuk.
Een hoop van de muziek was niet bepaald onze smaak, maar wel erg tof dat ze zo actief een dag met muziek vieren. We zijn maar even de stad ingedoken, want we speelden pas laat op de avond.
Het was wel erg jammer dat het geluid op het podium al de hele dag niet echt om aan te horen was, dus we hoopten op beter. Helaas werd dat nogal in het roet gegooid doordat Xander’s versterker er, vlak voor we het eerste nummer wilden in zetten, volledig mee kapte.
Dan maar een andere versterker en doorgaan, maar dat is toch niet hetzelfde. Uiteindelijk hebben we ons best gedaan en vonden de mensen het supertof. Wij baalden alleen wel dat het absoluut niet zo’n mega optreden was, maar ja dat kan gebeuren. Na het optreden heeft Xander de kapotte versterker ritueel gedumpt in de zee.
Conclusie
Uiteindelijk kijken wij tevreden terug op deze tour; we hebben een hoop nieuwe contacten opgedaan waardoor we een volgende keer voor meer shows terug kunnen komen. Je moet gewoon ergens een begin maken en dat dit soms wat kleinschaliger is, is dan logisch.
Door deze tour hebben we iets waarop we volgende keer kunnen voortbouwen en ingangen die we niet hadden gehad, als we niet gegaan waren. Terugkijkend hebben we natuurlijk wel erg grote afstanden gereden en hadden dit logistiek beter kunnen plannen.
Maar al met al was het een hele ervaring en hebben we genoten van alle geuren en kleuren van het land. We hebben elke avond een plek gehad om te slapen, een bord met lekker eten, te drinken en bovenal waren de shows erg leuk. Ook al was het af en toe afzien; dat hoort nou eenmaal bij het zitten in een band.
Meer weten over The Afterveins? Bekijk hun website of Facebook.
Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.
