Tourverslag: Disturbance in Duitsland

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Disturbance toerde af naar Duisland.

16 augustus : Lola – Groningen (Nederland)
We beginnen onze mini tour met een optreden in het Noorden van Nederland, bij Lola in Groningen. Jona, heeft onze huurbus vandaag rond 13.00 opgehaald in Den Haag. Als vervolgens onze backline, Lennart (onze chauffeur voor dit weekend), Rob, Jona2 en Joz zijn opgepikt gaan we rond 16.30 richting Groningen.

Het is een reis van zo’n 2,5 uur, dus we zouden in theorie de afgesproken aankomsttijd van 20.00 moeten kunnen realiseren, echter moet er dan niets tegenzitten. En je raadt het al, dat zit het altijd. Doordat we genoodzaakt zijn in de spits te vertrekken komen we de nodige files tegen, en daarbovenop nog een paar openstaande bruggen. Toch zijn we rond 20.30 in Groningen. Er wordt gerekend op onze backline, waar nu blijkt, nog 3 andere bands over moeten spelen.

Breakout, onze vrienden uit Parijs waar we mee hadden afgesproken onze beide backlines over de avond te verspreiden, zijn gestrand in Braunsweig (Duitsland) met een kapotte auto, 4 uur verwijderd van Groningen. Dit kan helaas de beste overkomen … zorg dus altijd dat de chauffeur lid is van de ANWB zodat er eventueel snel geschakeld kan worden middels alternatief vervoer. Optredens missen, betekent inkomsten missen die hard nodig zijn. Breakout geeft aan niet meer te kunnen komen. Dus onze backline wordt opgebouwd en er volgen wat snelle soundchecks, en stelt ons in de gelegenheid wat koud geworden Tjap Tjoi naar binnen te werken. We ontvangen onze 4 drankmuntjes per persoon voor vanavond. Direct daarop volgt de beslissing om 2 kratten Hertog-Jan in de supermarkt te halen voor achter in de bus. Onze eigen backstage bier, om het zo maar te zeggen.

Het is een mooie zaal met een sferisch plafond inclusief kroonluchters. Capaciteit is pakweg 80 man, de zaal is gezellig vol. De geluidsman begrijpt hoe het werkt, en het geluid klinkt solide. Onze backline wordt niet uitversterkt gezien de grootte van de zaal, monitors zijn zodoende ook niet nodig en de PA klinkt prima.

De eerste band staat veel later dan gepland pas om 22.00 uur op het podium. 00.15 mogen wij als headliner op de planken. Eigenlijk vinden we dit net iets te laat voor op een doordeweekse dag, en wat mensen zijn al naar huis vanwege verplichtingen de volgende dag. Het mag de pret niet drukken, de aanwezigen inclusief wijzelf genieten met volle teugen. Er wordt besloten de backline te laten staan in Lola, en wij begeven ons naar onze slaapplek. De huiskamer van organisator Steven is omgetoverd tot bandslaapkamer, met matrassen, luchtbedjes en veldbedden. Omdat niemand echt veel gegeten heeft die avond, besluiten we maar wat te bestellen, want inmiddels vallen er een paar letterlijk om van de honger.

‘S Ochtends worden we verwend met verse koffie en tosti’s. We hebben weer een flinke rit voor de boeg richting Lubeck, dus rond 11.00 uur vertrekken we naar Lola om de boel in te laden, we krijgen wat centen voor de moeite en we vervolgen rond 11.30 onze weg naar Duitsland. We hebben afgesproken rond 17.00 uur te arriveren. We weten inmiddels dat de duitse wegen geen garantie geven om lekker door te crossen door de files waar je soms uit het niets in terechtkomt, in de vakantieperiode is dit iets om nog meer rekening mee te houden dan normaal, vandaar dat we vroeg vertrekken.

17 augustus 2018 : VeB – Lubeck (Duitsland)
Na een fijne rit met onze huurbus die we dankzij steun van de Popunie hebben kunnen huren, komen we na gemiddeld een uur of twee in de file gestaan te hebben precies op de afgesproken tijd aan in Lubeck. We worden verwelkomd door organisator Tom, die blij is dat we na 4x vragen eindelijk konden ingaan op zijn verzoek om te komen spelen in de VeB. Ik heb gehoord dat jullie van dansen houden, was het eerste wat hij vroeg. Onze reputatie snelt ons vooruit. Hij belooft ons een 80’s discoparty na afloop van het concert. Wij kijken wat om ons heen … en zien het niet echt gebeuren maar lachen vriendelijk met Tom mee. Hij vertelt ons dat we ooit samen hebben opgetreden in Utrecht, met zijn oude band. Kleine wereld.

VeB is een onderdeel van een groot complex, waar nog een grotere zaal, een cafe, en onder andere een ruimte voor politieke evenementen zich bevinden. Wij spelen vanavond in het cafe, met een capaciteit van zo’n 50 man. Het was vroeger een kraakpand, maar nu is het semi legaal – ze betalen symbolisch 1 euro huur per maand. Het lokale programma speelt over onze backline dus er wordt na een koude klets begonnen met opbouwen. Tom tovert een klein mengpaneeltje tevoorschijn om de PA aan te sturen waar de zang mee wordt uitversterkt. Het is een redelijk oud beestje, en heeft moeite om boven onze onversterkte backline uit te komen. We moeten het er maar mee doen. De soundcheck verloopt soepel, onze drummer houdt zich wat meer in en wij zetten onze versterkers wat zachter, en zo voorkomen we dat Rob zn stembanden helemaal aan gort zingt.

Het eten is erg goed verzorgd, op het menu staat pasta, en we kunnen kiezen uit een tomaten chilisaus en een kokos pindasaus, compleet veganistisch. In Duitsland begint alles wat later dan in Nederland, zodoende begint het voorprogramma pas om 22.30. Het is het eerste optreden van de band, en er is een flinke aanhang aanwezig om hier getuige van te mogen zijn. Wij betreden de arena rond 23.30 – optreden ging goed, publiek reageert ietwat schaapachtig op de pogingen van Rob om het publiek wat beter te leren kennen 🙂 wij hebben allemaal wat moeite met het volume van de PA, dus we doen dit optreden iets meer op de automatische piloot. Al met al een geslaagde gig! Na de laatste noot slingert Tom de 80’s discomachine aan en wordt er tot in de vroege uurtjes gedanst, en gelachen. De bar is vanaf dat we aankwamen gratis voor de band, dus we komen niets tekort.

De slaapzaal bevindt zich achter een geloten deur waar wij de sleutel van ontvangen op 2e verdieping. We treffen daar een paar stapelbedden met ranzige matrassen aan. Wij zijn duidelijk niet de eerste band die hier overnacht. Het maakt niet uit, iedereen is blij dat de ogen dicht kunnen. We hoeven morgen maar een klein stukje te rijden, naar Hamburg, dus de wekker laten we lekker voor wat het is.

18 augustus : Lobusch – Hamburg (Duitsland)
De volgende morgen staat er een heerlijke ontbijttafel voor ons klaar, met broodjes en koffie. Het is heerlijk weer, we besluiten nog even wat rond te wandelen in Lubeck, en we gaan op zoek naar een apotheek om pleisters voor drummer Jona aan te schaffen vanwege wat blaren op zijn vingers door de afgelopen twee klamme, zweterige optredens. We laden de backline en slaapspullen in, we krijgen wederom wat centen voor de moeite van organisator Tom en rond 17.00 uur zetten we koers richting Hamburg.

We rijden eerst naar onze slaapplek bij ons contact aldaar, Michelle, waarna we de bus voor de deur parkeren bij Lobuch en onze backline voor de laatste keer uitladen. Er spelen nog twee Poolse bands die misschien ook een backline bij zich hebben maar niemand weet het zeker. Er wordt besloten onze backline op te bouwen, en later in overleg te kijken hoe we het gaan doen. In de tuin van Lobusch is men al druk bezig met het eten, een vegan burger BBQ. We krijgen allen een stempel waarmee we de gehele avond drank kunnen halen aan de bar.

Hier hanteren ze in tegenstelling tot de meeste duitse zaaltjes wel een curfew, omdat de concertzaal tussen woonhuizen in staat. Dus de avond met 2 poolse voorprogramma’s zal op tijd beginnen, volgens Duitse begrippen dan, want de eerste band slaat pas om 22.30 uur de eerste noot aan, rond 23.15 speelt Morus, en met een scheef oog en samengeknepen billen volgen we de set van deze poolse punks. Om 01.00 uur moet het afgelopen zijn met de herrie, dus de tijd dringt inmiddels een beetje … rond 00.15 staan wij na een supersnelle linecheck op het podium. We rekken de boel een beetje tot 01.15 en we kijken terug op een succesvolle show. Deze show is erg drukbezocht, ondanks de vele gelijktijdige evenementen (Cockney Rejects speelt om de hoek, maar dat concert was redelijk vroeg afgelopen dus veel van het publiek aldaar komt hier het feest vervolgen).

Er is niet veel geld beschikbaar, de organisator roept van alle bands een vertegenwoordiger naar achter en in overleg wordt besloten het geld eerlijk te verdelen over de 3 bands. We drinken nog een aantal pilsjes en we vertrekken lopend naar onze slaapplek. Backline laten we wederom staan in Lobusch, die laden we de volgende ochtend in voor vertrek naar Nederland. 11.30 ontbijt Lobusch met broodjes en koffie. We rijden op tijd terug ivm files, dus om 11.30 vertrekken we richting Rotterdam. De reis heeft 10 uur geduurd, rond 21.30 aankomst Rotterdam.

 

Meer Disturbance vind je op hun Facebook-pagina.

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.

Investeer in Talent: FLiNK

FLiNK bestaat uit vier man: Arthur Flink op trompet/keys, Robin Koerts op bas, Satindra Kalpoe op drums en Eni-Less op turntables. Stuk voor stuk muzikanten met het hart op de juiste plaats. Ze hebben allen hun sporen verdiend in de jazz/funk/pop en de diverse crossover stromingen. Arthur Flink speelde in State Of Monc, Eni-Less in Stöma, Satindra Kalpoe bij Anouk en Robin Koerts vloog de wereld over met Saskia Laroo. En nu maakt FLiNK een plaat!

 

We maken de plaat niet alleen voor onszelf. De opnames zijn klaar en het mixen is in volle gang. We kunnen niet wachten om de muziek aan jullie te laten horen. Het liefst in een prachtige vinyl persing, of het altijd handzame cd formaat. Om de perskosten te financieren zijn we deze presales gestart en als we de target halen kunnen we daadwerkelijk de persen laten rollen. Dan kun je FLiNK óók vasthouden! Bij ieder fysiek product zit, als klap op de vuurpijl, een downloadcode. Houd je er óók van om onze muziek vast te pakken: Dit is je kans!

Steun het project via hun eigen crowfdfundingpagina.