Tourverslag: Deformer in Japan

01 Deformer in Japan
Nadat Deformer in 2015 een muzikaal spoor van vernieling achterliet in Japan, volgde al snel een nieuwe uitnodiging. De Japanners lijken geen genoeg te krijgen van de Rotterdamse jungle/breakcore pioniers. Zoals genoemd in zijn vorige tourverslag, stond Japan al tijden op het verlanglijstje van Mike Redman, maar om al zo snel weer een aantal optredens te kunnen verzorgen had hij alleen maar kunnen hopen. De eerste ervaring van Mike Redman was destijds geweldig, nu is hij opnieuw gearriveerd in Tokyo.

Japan is een bijzonder land. Een land van contrasten, van tempels tot neon en ook van extremen. Vandaar dat mijn ‘extreme’ muziek daar dan ook aanslaat. Enerzijds zie ik extreme truttigheid en zodra ik de andere kant opkijk zie ik precies het tegenovergestelde. Interessant… Zonder al te veel in herhaling te treden van mijn vorige verslag, ben ik toch opnieuw gegrepen door de Japanse beleefdheid, achter de behoudendheid op straat lijken de remmen dan ook extra los te gaan tijdens een optreden.

Mike Redman at the golden temple JapanHet is druk in Tokyo en mensen lijken het er over het algemeen naar hun zin te hebben. Er hangt in ieder geval geen chagrijnige sfeer op straat. Ook is dit de eerste stad waar mensen hun smartphone kunnen gebruiken zonder een ander voor de voeten te lopen of te vertragen. Er wordt overal flink gegeten en de winkels zijn onophoudelijk. Ik zoek naar de obscure winkeltjes met vhs tapes en rare platen (die er in overvloed zijn), maar ik kom ook op plekken terecht waarbij het lijkt alsof ik in een labyrint van De Bijenkorf terecht ben gekomen.

Ik ben inmiddels flink de wereld over gegaan als Deformer, maar ik betrap mij er zelf af en toe op dat ik mijn ogen hier nog steeds uitkijk. Niemand hier kijkt op van o.a. de cosplayers (over het algemeen jongeren die zo zijn uitgedost, dat ze regelrecht uit een anime zijn gestapt). Iedere keer word ik toch weer met mijn neus op de feiten gedrukt hoe stijfjes het toch in Rotterdam is. ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg…’ Nou, dit is zeer normaal in Tokyo, maar zou een bezienswaardigheid in Rotterdam zijn. Ik voel mij stiekem wel thuis tussen al deze bezienswaardigheden.

Ik ben zelf af en toe ook een bezienswaardigheid, mede omdat ik ondanks de drukte wegens mijn lengte goed overzicht behoud. Ik hoop dat ik niet zoals mijn mede toeristen een verdwaalde indruk heb gemaakt. Dit zal zijn meegevallen, want ik verbleef in Tokyo in dezelfde wijk als de vorige keer (Shinjuku) en toen had ik de omgeving al aardig uitgekamd. De eerste paar dagen spreek ik af met de organisatie die mij heeft geboekt en krijg nieuwe plekken te zien en bijzonder eten voorgeschoteld.

Online optreden voor honderdduizenden mensen Deformer at Dommune 2
Het eerste optreden is een rare. Het bevindt zich in een club, maar de club blijkt secundair. Ondanks dat ik er nog nooit van had gehoord, is het een zeer bekende plek en het gaat hier om een online optreden dat aan letterlijk honderdduizenden mensen live wordt gestreamd. De plek heet Dommune en is de inspiratie geweest voor het bekende Boiler Room in Engeland waarmee zij ook samenwerken. Artiesten als Jeff Mills zijn mij hier voorgegaan, I’m not worthy!

Het is spannend, want je staat in een kleine club, maar wetende dat er zoveel mensen live meekijken brengt toch wel wat spanning met zich mee. Voor mijn optreden vindt er een interview plaats met mijn held George Clinton en treden er een aantal geweldige Japanse artiesten op die redelijk in dezelfde lijn draaien als ik. Als import artiest krijg je altijd de beste tijd om op te treden en die tijd is ondertussen aangebroken.

In het toilet had ik al mijn afzichtelijke masker opgezet en ik ben er klaar voor. Extra spannend was dat er een andere dj-set stond dan ik gewend ben, dus er kan van alles misgaan. Ik heb nooit een vooruitgeplande set en ook kan ik redelijk improviseren, maar ik ben niet voor niets van ver gekomen en een goede afloop is dan ook wenselijk.

Eenmaal in de dj-booth ben ik omsingeld door camera’s en twee cameramannen die alles live filmen. In een hok zit een legendarische Japanse vj die ter plekke een edit maakt voor de stream. Inmiddels heeft de artiest voor mij de booth verlaten en here we go! Ik begin met mijn eerste track en de mensen die in de club zijn zie ik direct reageren.

Na een aantal tracks zit ik er voor mijn gevoel lekker in en ook de organisator steekt enthousiast zijn duim op, want de teller qua wereldwijde kijkers gaat ondertussen flink omhoog. Een uur vliegt voorbij en iedereen in de zaal juicht. Offline heb ik vervolgens nog even door gedraaid. Het was een nieuwe ervaring en een groot succes. Ik ben erg blij dat het allemaal goed is gegaan en na opnieuw een lekker hapje onderweg ga ik voldaan naar m’n hotel.

Mike in KyotoTokyo op z’n best
Een tweede optreden in Osaka is wegens omstandigheden gecanceld, jammer want Osaka is meer een party stad dan Tokyo. Doordat deze dag uitvalt bezoek ik Kyoto, een meer traditionele stad dat bekend staat om z’n tempels. De traditionele Buddhisten maken hier handig gebruik van de commerciële mogelijkheden, maar desalniettemin was de ervaring om hier aan de geschiedenis te snuffelen erg bijzonder.

De volgende dag weer terug naar Tokyo voor een ander optreden. Het is erg onaardig naar de Japanners toe, maar als toerist kan je gebruik maken van de JR railway pas en hierdoor relatief zeer goedkoop binnen Japan met de trein reizen, iets dat uitgesloten is voor de locale bevolking. Soms een beetje beschamend als je samen met Japanners reist. Ok, first drink is on me 😉

Het optreden in Tokyo zal plaatsvinden in een kleine club die gerund wordt door een jungle liefhebber. Toevallig heb ik daar ook iets mee, dus het vooruitzicht is goed. Excuses voor de herhaling van mijn vorige verslag, maar zodra ik de club binnenstap vliegt er opnieuw een enthousiaste Japanner om mijn nek en krijg hem moeilijk van mij afgeschud. Er wordt gejuicht en bezoekers halen Deformer platen tevoorschijn die ze gesigneerd willen hebben. Wow, ik voel mij ongemakkelijk vereerd. Een tip voor artiesten die ook van plan zijn om in Japan op te treden: neem teveel merchandise mee, want hier smullen ze van!

Zelfs zo erg dat toen mijn Deformer shirts op waren iemand mij zelfs heeft losgemaakt van het shirt dat ik aan had. (nee, ik had er niet in gezweet)

Deformer in TokyoDe sfeer zat er al goed in en toen ik eenmaal begon te draaien ging het dak eraf. In een motoriek die ik alleen in Japan heb meegemaakt danste het publiek uitzinnig op mijn herrie. Het werd een compleet andere set dan in Dommune. Dit bleek achteraf prettig, want de meeste bezoekers bleken ook het gestreamde optreden te hebben gezien.

Nou, ik ben verkocht. Japan en in dit geval Tokyo heeft zich van z’n beste kant laten zien. Ik heb veel nieuwe mensen ontmoet en ook dit keer weer zij er plannen gesmeed voor nieuwe optredens en projecten in de nabije toekomst.

Eerder al heb ik onder de naam VOODOOM (i.s.m. Bong-Ra) een soundtrack gemaakt voor een bekende Japanse manga, de volgende plannen klinken nog spannender. Wordt vervolgd!

Mike Redman

Geef Deformer een like op Facebook en blijf op de hoogte van het laatste nieuws. Onlangs is een nieuwe plaat uitgebracht, Counter Carnage. Bekijk de clip op Youtube. Deformer zal als één van de Popunie Live acts ook optreden tijdens Baroeg Open Air 2017. Advies: neem een helm mee!

 

export

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.

Allround dj

De vragen “wat draai je het liefst?” en “welke stijl draai je?” worden mij het meest gesteld wanneer ik tijdens ontmoetingen vertel dat ik dj ben. Wanneer men mij niet kent van mijn werk zijn dat ook de meest voor de hand liggende vragen over de werkzaamheden.

Nou is daar voor mij niet eenvoudig antwoord op te geven. Op de één of andere manier vind ik het nou eenmaal leuk om verschillende soorten muziek te draaien op wisselende gelegenheden.

Voor mensen die mij niet kennen is het dan ook lastig om mijn antwoord te volgen. Hetzelfde antwoord betekent voor de jonge vrager iets anders dan voor de oudere vragensteller. Oudere mensen zijn minder bekend met de absolute sterrenstatus die dj’s tegenwoordig kunnen hebben.

Jongeren hebben dus een ander referentiekader. Zij begrijpen niet dat een dj tot -laten we zeggen- 1992 meestal onzichtbaar zijn werk deed als de lichten aangingen van de horecagelegenheid waar zij draaiden, ze de dansvloer schoon gingen vegen of de toiletten gingen reinigen.

Als dj heb ik meerdere soorten muziek die ik graag draai. Ik ben begonnen in de rockhoek en ging vanuit daar juist het commerciële circuit in, omdat ik overeenkomsten hoor en voel tussen verschillende soorten populaire muziek. Mixen vind ik prachtig, uitvinden dat je een 00’s rocksong kan mixen met een house-achtige plaat op 128 bpm, heerlijk.

Net zo goed, is het juiste moment in een plaat vinden om de volgende erin te knallen een echte stap voorwaarts geweest voor mij in de tijd dat ik echt professioneel ging draaien. Het afwisselen van stijlen heeft echt mijn stijl bepaald. Op avonden waar het publiek veel kan hebben verder gaan dan wordt verwacht. Van een jaren tachtig gothic plaat naar drum&bass bijvoorbeeld.

Vaak kan het herkennen van een stuk gesamplede muziek een hulpmiddel zijn. De uit samples opgebouwde hit Golddigger van Kanye West kan je vooraf laten gaan door een stuk van I Got A Woman van Ray Charles.

Ray Charles – I Got A Woman (original 1954)

Waar ik het meest voor word geboekt zijn allround klussen. Dat zijn avonden waar verschillende soorten muziek worden gevraagd om de avond te laten slagen. Door mijn diverse muziekinteresse is dit ook wat ik het leukste vind om te doen.

Commerciële avonden met dit uitgangspunt zijn populair, denk maar aan een oud- en nieuwfeest. Feesten waar mensen niet voor één soort muziek komen, maar juist voor de afwisseling en herkenbaarheid. Dat hoeft niet persé top 40 muziek te zijn. Avonden met alternatieve muziek kunnen ook zeker dit karakter hebben.

Wanneer je mij vraagt wat de gevraagde muziek was van de afgelopen werkweekenden is het antwoord rock&roll, punk en rockabilly. Dit draaide ik tijdens Scumbash Festival vorig weekend.

In die week draaide ik op woensdag Rotterdams/Nederlandstalig (Nieuwe Luxor Theater). Donderdag, zaterdag en zondag rockabilly, rhythm & blues en gritty goul (op een gigantisch grote motorbeurs, Jaarbeurs Utrecht) en de tussenliggende vrijdag top 40 muziek van nu afgewisseld met jaren zeventig popmuziek op een familiefeest.

Dus ik draaide Jaap Valkhoff, The Exploited, Bill Haley, Lou Rawls en Romeo Santos. Hoe omschrijf je dat allemaal dan in één antwoord? Oh, ik draai graag leuke muziek.