Toffe Haan – Tof Nog

  • Tof Nog

  • Toffe Haan
    • Genre: Nederlandstalige rock
    • Release-type: album, cd, digitaal
    • Label: TH Records

Laatst kreeg ik een mail van de Popunie. Er is nog een recensie te maken van een band die zijn wortels heeft in Naaldwijk en Rotterdam. De band heet Toffe Haan en dat is het ook; ‘Tof’. En zo is ook de titel van het album: Tof Nog.

Wat ik voorgeschoteld krijg, is een muur van geluid. De stijlen lopen sterk uiteen. Van bluesrock, rock, tot een heel subtiele samenzang in de traditie van Crosby, Stills and Nash, maar dan wel in een stevig jasje. Ze kunnen het en dat laten ze ook weten, zoals een haan dat ook kan laten zien. Stoer, trots en robuust. De muziek van Toffe Haan is goed genoeg om een zaal in beweging te krijgen en tegelijkertijd tot nadenken te stemmen.

Zelf omschrijven ze het als cabaret rock, wat ook goed is te horen in het openingsnummer En Daarom Koop Ik Nog Steeds Geen Auto van het album, maar je kunt ook luidkeels meezingen op Ik Kan Er Echt Niks Mee. Slepend is het daarop volgende nummer Ode. Persoonlijke favorieten heb ik ook. Geen Donder en Please Doe zijn voor mij de hoogtepunten op het album.

Wie het budget niet heeft om al het afzonderlijke materiaal van De Dijk en Bløf aan te schaffen, is met Tof Nog in één keer klaar. Deze jongens hebben onder meer de stijlen van beide Nederlandstalige bands weten samen te smelten tot één geluid. Je hoort ook nog de illustere Amazing Stroopwafels er in terug. Toffe Haan verdient meer dan alleen Rotterdam.

Meer Toffe Haan? Check hun Facebook-pagina.

Interview: Thanatos viert 35 jaar in eigen Rotterdam

“Hoe cliché het misschien ook klinkt; metal zit in mijn bloed en we hebben er nog steeds plezier in om op te treden en nieuwe nummers te schrijven. Als je echt ergens in gelooft, krijg je het linksom of rechtsom uiteindelijk voor elkaar.” – Stephan Gebédi

De van oorsprong Rotterdamse en oudste deathmetal band van Nederland Thanatos viert dit jaar hun 35 jarig bestaan. Dit doen ze met een speciale anniversary-show in Baroeg op 16 maart met supports Soulburn en Graceless. De dames van Submit Fest (Monica, Jessica en Pushpa) spraken Stephan Gebédi, gitarist en vocalist vanaf dag één, speciaal voor de Popunie over dit bijzondere jubileum.

Thanatos, Stephan Gebédi tweede van links.

Submit Fest: 35 jaar Thanatos, wow! Wat zijn voor jou de mooiste herinneringen en prestaties waar je het meest trots op bent?
Stephan Gebédi: Het is inderdaad vrij bizar dat we 35 jaar, nadat we als 15/16-jarigen begonnen te repeteren in de zolderkamer van onze toenmalige drummer, nog steeds bestaan. Ik denk dat ik daar het meest trots op ben, dat we nog steeds bestaan en dat we nog steeds albums maken en optreden en relevant zijn.

Natuurlijk springen me wel een paar toffe momenten te binnen zoals ons eerste optreden in Portugal voor ruim 1000 man, die letterlijk en figuurlijk de tent afbraken. We hadden toen nog niet eens een album uitgebracht en werden onthaald als rocksterren.

Het moment waarop we onze eerste echte plaat in onze handen hielden was ook geweldig. Daarnaast hebben we in de loop der jaren vaak opgetreden met bands waar we vroeger grote fans van waren en die ons dus ook te gek bleken te vinden. Dat zijn mooie momenten.

Veel bands houden het niet zo lang vol. Wat heeft je geïnspireerd om te blijven spelen?
Nou, wij hebben ook onze ups en downs gehad en vele line up-wisselingen en we zijn begin jaren negentig zelfs een flinke tijd uit elkaar geweest, maar elke keer kreeg ik toch weer de kriebels om door te gaan. En hoe cliché het misschien ook klinkt; metal zit in mijn bloed en we hebben er nog steeds plezier in om op te treden en nieuwe nummers te schrijven.

Wat was je voornaamste doel toen je de band oprichtte en heb je dit bereikt? Door de jaren heen lijkt dit wel met vallen en opstaan te zijn gegaan!
Het eerste en voornaamste doel was om ooit een echt platencontract te krijgen en een cd/lp te kunnen uitbrengen. Het heeft ons maar liefst zes jaar gekost voordat dat uiteindelijk lukte, dus we hebben ons die eerste zes jaar op zijn Hollands gezegd ‘de tering’ gewerkt om zover te komen.

Daarna begon het natuurlijk pas echt. Toen we eenmaal een plaat uit hadden gebracht, wilden we natuurlijk dat de volgende een stuk beter was en wilden we ook vaker buiten Nederland spelen en steeds grotere shows doen. Zo verleg je je doelen steeds weer.

En ja, we hebben veel tegenslag gehad en over het algemeen weinig geluk gehad met platenlabels, maar vijf jaar geleden kwamen we met veel omwegen dan toch bij een groot label terecht (Century Media) en dan ben je blij dat je het bijltje er niet voortijdig bij hebt neergegooid.

Als je het vergelijkt met nu, zijn het belang en effect van de muziek en de metalscene nog net zoals in de jaren 80, toen jullie de eerste death/thrash metalband van Nederland waren? Wat is jouw perspectief hierop?
Ik wil niet als een oude lul klinken en zeggen dat alles vroeger veel beter was, maar het is tegenwoordig allemaal wel een stuk minder intens en gezapiger dan in de jaren 80 en 90. De metalscene heeft wel een stuk aan rauwheid verloren en is sterk vercommercialiseerd. Vroeger was het gewoon meer een ‘wij tegen de rest van de wereld’ gevoel en tegenwoordig is het allemaal wat braver en meer politiek correct geworden.

Aan de andere kant wordt er nog steeds goeie muziek gemaakt en zijn er veel mensen die daar met volle teugen van genieten. Dus niet alles is nu kut of zo. Het was toen natuurlijk ook een andere tijd; death en thrash metal stonden nog in hun kinderschoenen en werd beschouwd als ‘gevaarlijke muziek’ door ouders en instanties, dat is nu wel anders…

Wij geloven zelf in de kracht en toekomst van de Nederlandse metalscene. Wat vind jij vandaag de dag een mooie ontwikkeling?
Ik denk dat het goed is dat er verschillende platforms zijn waarop jonge bands zich kunnen presenteren. Ook zijn de festivals en jongerencentra nu allemaal beter georganiseerd dan dertig jaar geleden.

En het is natuurlijk een goede zaak dat de jongere generatie metalfans hun eigen identiteit vinden en er bands met een nieuw geluid blijven ontstaan. Toen wij begonnen vond de oude garde hardrockers onze nieuwere stijlen als death en thrash ook helemaal bagger. Dat heb je nu ook, maar een groot deel van de nieuwe fans is gelukkig ook wel benieuwd naar de geschiedenis van metal. Maar daarnaast is het belangrijk dat je gewoon je eigen ding blijft doen?

Is er volgens jou veel veranderd binnen de Rotterdamse scene? Hoe zie jij deze nu?
Vroeger hadden we meerdere hardrock/metal kroegen in Rotterdam, dat mis ik wel een beetje; eens in de paar maanden een Metal Monday in Bar³ is leuk maar veel te weinig. Daarnaast had je vroeger natuurlijk ook nog Nighttown (later Watt) waar zo’n dikke 1000 man in konden en waar ik veel geweldige bands heb mogen zien.

Baroeg doet het natuurlijk nog steeds prima, maar een zaal ter grootte van de Melkweg, Tivoli of het Paard waar iets grotere bands komen, zouden we natuurlijk ook gewoon moeten hebben in Rotterdam.

Op 16 maart speelt Thanatos in Baroeg een speciale jubileumshow. Hoe voelt het om thuis te spelen en het hier in Rotterdam te vieren?
Dat is altijd speciaal. We hebben uiteraard veel grotere shows gedaan, maar in je eigen stad voor veel bekenden is natuurlijk altijd anders.

Het belooft al een bijzondere show te worden, maar wat verwachten jullie als band van deze avond?
Het zal deze keer een iets losser sfeertje hebben dan normaal; we gaan wat ex-bandleden het podium opsleuren en het gaat er deze keer vooral om dat het een gezellig feestje wordt met hopelijk veel vrienden en bekenden.

Uiteraard zullen we ons best doen, maar met allerlei gastmuzikanten erbij wordt het natuurlijk wel iets meer een zootje dan normaal en is het niet zo erg als het niet allemaal perfect klinkt. Maar ik weet dat de oud-bandleden die mee doen ook goed voor de dag willen komen.

Verder zullen we in de ombouwpauzes dia’s uit het verleden tonen, ons eigen speciale jubileumbier verkopen en een aantal hele oude nummers spelen. Maar ook een compleet nieuw nummer.

Op 22 april komt er een compilatiealbum uit. Wat kun je hierover vertellen en hoort hier ook een reeks shows bij?
Het compilatiealbum verschijnt puur om het 35-jarig jubileum te vieren; alle oude demo’s van 1984-1991 staan erop, een obscure live opname uit 1985 en om het voor onszelf ook een beetje interessant te maken hebben we in januari twee stokoude nummers opnieuw opgenomen met de huidige line-up en onze allereerste gitarist als gastmuzikant. Zodoende staan er ook nog twee nummers op dat album die wél goed klinken, haha. Want sommige van die hele oude tapes klinken echt vreselijk.

 

Wat mogen we verder van Thanatos verwachten in de toekomst en zijn er nog dingen die je heel graag wilt bereiken? Op naar de volgende 35? Een nieuw album?
Haha, nou, zeker niet op naar de volgende 35 jaar; op een gegeven moment moet je als extreme metalband ook wel weten wanneer je moet stoppen, maar er komt inderdaad een nieuw album. We hebben zojuist een nieuw platencontract getekend en we gaan in de herfst beginnen met de opnames. Het volgende album zal waarschijnlijk aan het begin van 2020 verschijnen en daarna kijken we wel weer verder. Ik heb in dit wereldje inmiddels wel geleerd niet té ver vooruit te denken”

35 jaar is een lange tijd aan ervaring. Wat zou je jonge Nederlandse metal artiesten nog mee willen geven en wie moeten we volgens jullie echt in de gaten houden?
In ieder geval dat ze beter hun kansen moeten grijpen dan wij; wij hebben door ons eigen gedrag en de nodige pech toch wel wat grote mogelijkheden laten liggen.

Verder gewoon je eigen pad blijven volgen en ondanks tegenslagen niet opgeven. Als je echt ergens in gelooft, krijg je het linksom of rechtsom uiteindelijk voor elkaar.

Volg Thanatos op Facebook voor het laatste nieuws en shows en kijk ook eens op hun website!