Tasha’s World herrijst met nieuwe single

Tasha`s World is terug, sterker dan ooit tevoren! De Rotterdamse zangeres Natascha Slagtand weet vanaf 2001 – als Tasha’s World – veel soulliefhebbers voor zich te winnen met een geheel eigen door jazz en hiphop beïnvloede zangstijl.

tashasworldTasha’s World is terug met hernieuwde energie, vastbesloten om haar nieuwe muzikale koers te presenteren. Uiteraard blijft ze wel trouw aan het warme soulgeluid dat de fans de afgelopen 12 jaar van haar gewend zijn. Voor haar nieuwe single Running heeft is ze de samenwerking aangegaan met de gerenomeerde producers The Beat Royalty Group (LA). Op de single is ook Chicago’s hiphop belofte Sean (SB) Butler te horen.

Over Running zijn Tasha & SB het helemaal eens: “Deze song gaat over het soort liefde, welke niet wordt gehinderd door tijd en afstand. Wanneer je echt van iemand houdt, zijn dit immers kleine obstakels om te overwinnen. Running is een klassiek liefdesverhaal over een koning en zijn koningin, die beide de kracht en het verlangen bezitten en alles willen opgeven om bij elkaar te zijn”. Beluister haar nieuwe single hier.

Op dit moment is Tasha’s World in de studio bezig om de laatste hand te leggen aan het derde album BLCK GLD dat dit voorjaar zal verschijnen. Tasha besteedt de afgelopen jaren vooral aan haar gezin en de begeleiding van jong en nieuw talent in haar thuisstad Rotterdam. Maar nu is de tijd rijp om haar eigen artisticiteit weer alle ruimte te gunnen. Tasha’s World is een belangrijke, Nederlandse soulpionier. Ze is een van de eerste neo-soul artiesten die internationaal weet door te breken met diverse uitverkochte optredens in o.a. het Londense Jazz Café, New York (SOB’s), North Sea Jazz Kaapstad. Ook wint ze een Zilveren Harp en ontvangt in Engeland de befaamde Emma Award”(UK).

Voor meer informatie bezoek je de website van Tasha’s World.

Live-verslag: Horseshoe Creek @ Club Vibes

Op vrijdagavond 8 maart speelde Horseshoe Creek in Club Vibes. De vrolijke klanken van deze countrypop-band resulteerden al vlug in brede glimlachen en subtiel geswing onder het publiek.

Om precies 21:00 uur betreden de in totaal zeven bandleden het podium. De band, die halverwege 2012 werd opgericht op de Zadkine Popacademie te Rotterdam, brengt een eigen sound bestaande uit een combinatie van pop, country en southern-rock. Met in totaal vier nieuwe liedjes, zichtbaar plezier op het podium en een gitaar-capo die halverwege de avond plotseling verdwijnt, laat Horseshoe Creek het publiek voor een aangenaam verrassende avond staan.

De band trapt af met het nummer Season Train. Een aanstekelijk nummer, waarin de eigen sound van Horseshoe Creek direct naar voren komt. Leadgitarist Arthur Sibum laat zich meteen van zijn beste kant laat zien; gewapend met een cowboyhoed, lapsteel-gitaar en een leeg bierkrat welke fungeert als krukje, soleert hij alsof zijn leven er van af hangt. En met succes. Niet veel later laat Arthur ook nog even zien dat hij absoluut wel van wanten weet op de banjo en zijn mooie afgeragde Fender Telecaster.

horseshoecreek-1

Frontvrouw en songwriter Lisa de Bruijn neemt af en toe de tijd voor een praatje tussendoor, en doet dit naar eigen zeggen vooral om de tijd waarin de gitaren weer gestemd moeten worden te overbruggen. Het nummer Perfect Son wordt ingezet en de band raast net zo vlug weer door als bij het eerste nummer.  Eén van de hoogtepunten in de setlijst is het nummer Thousand Stars. Dit ijzersterke nummer is niet alleen een feest om naar te luisteren, maar ook om naar te kijken. Net als de rest van de liedjes bevat dit nummer een sterke dynamiek, wat in zulke gedetailleerde muziek erg belangrijk is.

Halverwege de set neemt de band afstand en zingt Lisa onder begeleiding van gitarist Elmar Peters, die trouwens op een prachtige hagelwitte Gretsch-gitaar speelt, het nummer Coming Home Tonight. Een mooi nummer, wat ondanks de kleine aankleding weinig mist. Een frisse afwisseling. De band gaat verder en vervolgt hun in totaal 60 minuten durende setlijst.

horseshoecreek-2

Elk bandlid heeft het duidelijk naar zijn zin, en dit is onderling ook te merken. De ritmesectie, bestaande uit bassist Leroy Klein en drummer Gijs de Waal, zet een behoorlijk strakke basis neer. Toetseniste Sara Lewenzstain geeft elk liedje iets extra’s met haar subtiele soundkeuze en begeleidende toetsenspel. De vocalen van Lisa de Bruijn worden fantastisch aangevuld door de tweede stem van Soraya van der Struif, die er niet voor schuwt af en toe wat contact met het publiek te maken. Wel komt ze in het begin wat nerveus over, maar dit blijkt niet ten nadele van haar vocale capaciteiten.

Wederom een rustmomentje; Lisa de Bruijn kondigt aan dat zij een nummer in haar eentje zal uitvoeren, en speelt en zingt het prachtige Jolene van Dolly Parton. Niet geheel gepland, volgens mij, aangezien dit liedje niet op de setlijst staat.

Nog ééntje, dan. In de afsluiter How A Country Girl Parties, geeft de band nog even alles wat ze in huis heeft en laat elk bandlid even horen wat ze kunnen. Met bruut countrygeweld wordt ook dit liedje tot een einde gebracht en onder luid applaus beëindigt de band hun optreden. Gitarist Arthur Sibum loopt naar een microfoon en sluit af met de woorden “gratis bier voor iedereen”.  Ik zou haast zeggen “was het maar zo’n feest”, maar dat lijkt me niet nodig. Het was al feest, vanavond.