Silver Pockets Full – Stay Close

  • Stay Close

  • Silver Pockets Full
    • Genre: poprock
    • Release-type: ep, cd, digitaal
    • Label: self-released

In december bracht de band Silver Pockets Full hun ep Stay Close uit. De heren brengen vijf ijzersterke, maar ook diverse songs gevuld met toffe zanglijntjes en instrumentpartijen. Een waardige opvolger van hun album uit 2016; Where We’re Coming From.

De eerste track Setting Things on Fire komt meteen binnen met een krachtige intro. Er wordt gedurende het nummer goed gebruik gemaakt van dynamiek in de muziek. Dit zorgt ervoor dat je vanzelf wordt meegesleept in het refrein, waar overigens toffe meerstemmigheid van de zang in zit. De sound van de mix werkt ook heel goed bij de muziek, het voelt niet overgeproduceerd waardoor het organisch blijft klinken.

De bluesy/funky vibe van het tweede nummer Spinning Around zorgt voor een aangename verassing ten opzichte van het eerste nummer. De sound van de band valt wederom op, de levendigheid van de muziek is heel sterk aanwezig. Ook past het rauwe stemgeluid van de zanger er goed bij.

Even helemaal terug bij de derde track Soothe Your Soul, nog zo’n mooie verrassing. De veelzijdigheid van de band is ondertussen duidelijk. Ook is duidelijk dat de band weet hoe ze sterke songs moeten schrijven. Het geweldige zangarrangement van dit nummer zorgt ervoor dat dit mijn favoriet van de ep is.

De bluesy vibe keert terug bij Stay Close. Deze mooie ballad laat nogmaals zien dat de heren verstand hebben van muziek maken. Het enige wat me opviel aan dit nummer was de sound van de elektrische gitaar tijdens de solo, deze mocht naar mijn mening iets meer afgesteld worden op de rest van het nummer. Dit neemt natuurlijk niet weg dat het gitaarspel goed is.

Met Way You Love sluit Silver Pockets Full hun ep sterk af. Catchy melodieën worden afgewisseld met sterke partijen van de instrumentalisten. Het toffe aan dit nummer is dat de band volledig uitpakt richting het einde, maar toch klein afsluit met enkel zang en gitaar.

Vijf ijzersterke songs zijn het absoluut. Één minpunt: het zijn er maar vijf! Na het beluisteren van de ep Stay Close wilde ik graag meer horen van deze band. Voor nu ga ik terug naar het eerdere werk van de heren, maar ik ben benieuwd wat de toekomst gaat brengen!

Meer Silver Pockets Full? Check de website!

Tourverslag: Pig Frenzy door Europa

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Pig Frenzy toerde af naar Frankrijk, Spanje en Portugal.

Dag 1 Left of the Dial – V11

19 oktober 2018 – dé dag dat het grote stadse festival Left Of The Dial haar eerste editie geniet. Dit showcase festival is tevens het eerste optreden van de tour (eigenlijk niet helemaal officieel onderdeel van de tour, maar dat maakt het niet minder leuk, want Rotterdam – ja toch). Wij spelen op V11 en worden gehost door Spazz Records (die ken je wel, hét nieuwe Rotterdamse label dat o.a. onze 7” heeft uitgebracht). De tour had niet beter kunnen starten, zo samen met vette bands zoals JC Thomas and The Missing Slippers en Les Robots. Wanneer we klaar zijn met spelen, moeten we snel inpakken en tourbus Chantal in om richting Zuid-Frankrijk te rijden. Ons strakke schema loopt iets uit door een lichte hersenschudding 😉 (zie foto, lobi joe Bart). Na lief uitgezwaaid te worden door onze vrienden (jullie weten wie jullie zijn <3) en onze peetouders van Spazz Records, gaan we even twaalf uur rijden naar Toulouse – onze eerste officiële show van de tour.

Copyright foto: Michele van Vliet

Dag 2 Toulouse – Bar Du Ravelin

Na een lange rit komen wij dan toch eindelijk aan in Toulouse, iedereen is een beetje kapot (niet gek na een rit van 12u en die geflipte-honderdertig-tegen-de-muur-files rondom Parijs). We gaan direct naar het huis van de promotor AKA Bit Rug. Ze is erg gastvrij en we mogen gelukkig even gebruik maken van haar douche en haar toilet om te bamsen. We meuren enorm, zeker niet gek na zo’n lange reis. Na even daar thuis (kamertje van zes vierkante meter) gezeten te hebben en wat biertjes hebben weggetikt, gaan we op stap naar de venue.

Als we aankomen bij Le Ravelin zien we een klein barretje naast een (helaas dichte) tattooshop. Op het pleintje voor de venue spelen de hele avondjes groepjes mannen petanque. Deze avond spelen samen met de Franse bands TRAP en The Janitors. Net voor de aanvang was het – heel belangrijk – tijd om te eten. Het eten was bijzonder goed; eten van deze kwaliteit zul je zelden zien bij een show in Nederland (dit was overigens ook de enige avond van de tour waar we geen pizza voorgeschoteld kregen).

Na het eten loopt de bar langzaam vol en er hangt een beetje een gespannen sfeer. Ons is niet duidelijk of dit komt omdat het de eerste show is, of dat het aan de plek ligt. Het publiek, wat nogal rechts militair gekleed was, bleef ons echter de hele avond vertellen dat zij géén neo-nazis zijn. Oké dan. TRAP opent de avond, het is erg vette boemtak hardcore. Na TRAP zijn wij aan de beurt, de show gaat goed, alleen lijkt het publiek ons niet zo goed te begrijpen. We krijgen vooral wat verwarde blikken. Misschien is dit de eerste keer dat ze iemand in hun onderbroek zien.

Dag 3 Madrid – Wurlitzer Ballroom

De volgende dag hebben onze beschermengelen ons wakker gemaakt, want blijkbaar was er die dag een marathon in Toulouse en mochten wij nog op het nippertje het centrum uit rijden. Weg uit Frankrijk – op naar Spanje! Na de aparte show van gisteren voelt dit echt als een opluchting. Na wederom een lange rit van negen uur, worden we heel gastvrij ontvangen door de leden van de andere band Kings of the Beach (die ons helpen uitladen, muchas gracias) en ontmoeten we Luis Glez, de boeker die grotendeels de tour heeft geboekt. Luis zocht in de zomer al contact met ons om via zijn label Ciudad Oasis onze ep in Spanje op vinyl uit te brengen. Toen dat toch niet mogelijk bleek, wilde hij in plaats van vinyl ons een tour door Spanje en Portugal aanbieden.

De sfeer in Madrid voelt direct al zoveel beter dan in Toulouse en we hebben er enorm zin in. We spelen in Wurlitzer Ballroom, dé venue van Madrid, waar Amber bij iedere poster staat te flippen over wie er nog meer gespeeld hebben. We spelen deze avond met Kings of the Beach, een garage band die (toevallig) net terug is van een minitour door Portugal. Samen met Luis en Kings of the Beach gaan we op stap om wat te eten en het is erg gezellig. We eten kebab bij de Turk – alsof we Rotterdam nooit verlaten hebben.

Terug bij de venue opent Kings of the Beach de avond, ze geven een bizar goede show. We komen er achter dat ze voorheen ook met Iguana Death Cult hebben gespeeld en dat ze elkaar kennen – wederom, alsof we Rotterdam nooit verlaten hebben. Na het hand-in-hand-bamsen is het tijd voor de show. De show gaat erg goed en het publiek lijkt het erg tof te vinden! Ondanks dat het zondag is, hebben we een goede wilde show neer kunnen zetten. De barman/eigenaar zei zelfs dat hij het de beste show in tijden vond en zo konden we dus de rest van de avond gratis bier drinken. Na heel veel bier, is het tijd om naar het hotel te gaan. Eerst stopten we natuurlijk voor een midnightsnack en zijn we Timo bijna kwijtgeraakt aan een groep hongerige Spanjaarden in de McDonald’s terwijl de rest van ons buiten een monoloog van een Rus aanhoorden. Madrid rules.

Dag 4 Vrij, onderweg naar Oviedo, Palacio

De wekker gaat weer vroeg, want we hebben weer een flinke zes uur te gaan in het busje. Gelukkig was de buurman al twee uur voordat de wekker ging in de muur aan het boren, dus waren we op tijd wakker om allemaal rustig te douchen. De reis gaat goed en rond een uur of acht komen we aan in Norena, waar we Tony Uria, een vriend van Amber ontmoeten. Tony heeft voor ons de show in Oviedo geregeld en gaf ons deze avond onderdak. We worden warm ontvangen en we gaan eerst wat eten en traditioneel cider drinken in het pittoreske minicentrum van Norena. Cider drinken is een evenement in Asturias (Google het maar), en onze pogingen tot inschenken worden lachend door de locals aanschouwd.

Onze slaapplek is het oud 1e eeuws familie palacio van Tony – Palacio del Rebollín. Het is mega groot en zwaar verwaarloosd, heel vet! Na een flinke rondleiding door het palacio, is het natuurlijk weer tijd voor bier. Na drie drukke dagen rijden en spelen genieten we hier enorm van. Er zijn ook nog andere vrienden van Tony bij, met wie we een feestje bouwen. We zingen wat valse karaoke om de geesten weg te jagen en ontdekken het palacio nog meer in het donker. In de ochtend is het tijd om te slapen, want de volgende dag is tijd voor Oviedo!

Dag 5 Oviedo – Gong Galaxy Club

Vanaf het palacio is het maar 30 minuten rijden richting Oviedo, Gong Galaxy Club. Een kleine venue wat een beetje als Bar³ aanvoelt. De boeker hoopt dat het druk wordt, maar weet het niet zeker aangezien het dinsdag is en wij de enige band zijn van de avond. We verwachten er niet veel van, maar uiteindelijk staat het helemaal vol. We spelen een hele goede show en iedereen vindt het super tof! Achteraf spreekt iedereen ons aan en verkopen we aardig wat merch. Flink wat mensen hadden speciaal een stuk gereden om ons te kunnen zien. Helaas moest iedereen vroeg weg, omdat het een dinsdag was, dus zijn we dronken geworden met Tony en Sergio, de eigenaar van Gong Galaxy Club bij wie we sliepen. Chachi!

Dag 6 130 tegen de muur richting Porto

‘S ochtends (te) vroeg vertrekken we richting Porto met veel zin en een kater. Deze dag hebben we vrij en we gebruiken dit om de stad een beetje te verkennen. Zo komen we terecht bij Bunker Records, een te gekke platenzaak in een half verlaten winkelcentrum. Timo is hier eerder geweest en had toen ook contact met de eigenaar. Terwijl we binnen lopen krijgen we gelijk biertjes aangereikt en beginnen we een gesprek over muziek en concerten waar deze meneer is geweest. Hij was voornamelijk trots op zijn oude kaartjes van Dynamo Open Air (Brabant heuu). Hij koopt een aantal singles om in zijn winkel te verkopen en zegt ook zeker bij onze show te zijn de dag daarna. Na afscheid genomen te hebben, gaan we terug naar het hostel om daarna wat te gaan eten en even de stad in te gaan naar nog een verlaten winkelcentrum voor het cafe STOP.

Dag 7 Porto Woodstock 69’

De show vindt plaats in een winkelcentrum, wat blijkbaar heel gebruikelijk is in Portugal. Je kan er zelfs binnen roken. We spelen deze avond met Terebentina, een no wave band uit Porto. Ook hier gaan we weer gezellig met een enorme groep uit eten. Het is goed en dit hadden we echt even nodig. In Portugal en Spanje eten ze natuurlijk pas rond half tien. Wij zijn dat niet gewend en we eten telkens voor het laatst iets om 02.00 uur, niet verstandig. Een van de Portugezen blijkt een Nederlandse vrouw te hebben en een beetje Nederlands te spreken. Alsof we Rotterdam nooit verlaten hebben. Terebentina opent de avond en geven een bizar goede show weg, de zanger heeft iets weg van Nick Cave met een zonnebril op (Amber glibberde bijna weg). Wij mogen de avond afsluiten, de show ging goed en iedereen lijkt het tof te vinden. Shoutout naar de eigenaar van Bunker Records, die niet alleen echt was komen opdagen, maar een groepje oude rockers had meegenomen.

Dag 8 Lissabon Sabotage Club

Vanuit Porto rijden we naar Lissabon, het is een erg mooie rit langs de kust van Portugal. Als we aankomen in het hostel is er al een iemand van de supportact die avond. We praten wat met hem en de hostel eigenaren. We krijgen een privékamer waar we heeeeeel blij mee zijn. Iedereen neemt even een douche en we maken ons klaar om naar Sabotage Club te gaan. Hier doen we een soundcheck en eten we (alweer) pizza met de doorgesnoven, handtastelijke eigenaar. Als we bij de bus staan komt Chris van LGM studio ineens aangelopen! Hij was op vakantie en kwam samen met zijn vrouw even kijken. Ook zijn er drie vrienden van Timo die komen kijken, de sfeer zit er goed in! Alsof we Rotterdam nooit verlaten hebben.

We spelen samen met Elephant Maze, een tweemansband die een combinatie maakt tussen stoner en garage. Ze geven die avond hun release feestje en het publiek gaat aardig los. Ook onze show werd goed ontvangen, het is wederom weer zooitje. Veel bier, een pit. Kortom, een geslaagde show!

Dag 9 Evora Sociedade Harmonia

De show waar je het minst van verwacht is altijd het best! Toen wij Evora binnen reden, leek het ons onmogelijk dat daar binnen vijf uur een punk show zou gaan plaatsvinden. Het is een heel oud Romeins dorpje ten oosten van Lissabon. Ook de venue is heel oud en apart. Het is een heel groot pand (dient als cultuurcentrum) met overal kamers en ruimtes. Het wordt steeds drukker en langzaamaan vullen de kamers en ruimtes zich met allerlei mensen. Het is direct erg gezellig en er hangt een goede sfeer. Het publiek is erg gemixt; er zijn mensen van 40/50 maar ook jongeren van een jaar of 16.

Onze support van de avond is J. Vega, een Spaans garage bandje. Toen wij mochten spelen was het publiek al best een beetje dronken en dat was erg te merken tijdens de show. Iedereen doet enthousiast mee, er is een pit, er wordt met bier gegooid. Natuurlijk breekt Micha een snaar aan het begin van de allerlaatste show van de tour, maar gelukkig mag hij een gitaar lenen van J. Vega (gracias). Er wordt zelfs gevraagd om een encore. Achteraf krijgen we erg leuke reacties.

Tevreden sluiten we deze tour af door nog even te dansen bij de dj die na ons draait, techno is wel even wat anders na al dat gitaargeweld. Het zit er weer op.

Dag 10 Terug naar huis

De week vloog als een gek voorbij, we hebben nog een lange reis voor de boeg, maar het was het allemaal meer dan waard. Veel vrienden gemaakt, veel contacten uitgewisseld en het is zeker de bedoeling om nog terug te komen!