Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. De ambitieuze meiden van The Maybellenes gingen in juli 2015 al naar Parijs en wilde deze zomer nagaan of hun muziek ook in Berlijn aanslaat. Tijd dus voor een vijfdaagse stadstour in de Duitse hoofdstad. Lees hier hun verslag…

Na een geslaagde tour in Parijs vorig jaar hebben we dit jaar, ondanks onze individuele drukke schema’s, op het laatste moment besloten een tour te doen. Ditmaal naar… Berlijn! Naast dit verslag hebben we veel van onze optredens en belevenissen gefilmd, wat op ons Youtube kanaal komt te staan.

Dag 1:
Daar gingen we dan, weer op pad met de auto en dit keer geen geleende auto maar de auto van Danique. Een reis van zes uur, maar met genoeg goede cd’s en autodrop was dit zo voorbij.

Eenmaal aangekomen in Berlijn (+/- 15:30) werden we al helemaal gelukkig van onze slaap accommodatie. We overnachtten in het Scube Park, in een kleine houten ‘Scube’ met maar net genoeg ruimte om in te slapen. Spullen achtergelaten en op weg naar de eerste gig in de Jää-äär Bar.

Na het eten van een overheerlijke Brädwurst werden we warm ontvangen door de ‘host’ van die avond; Ulpa. Een mooie vriendelijke vrouw vol enthousiasme. Omdat we uit het buitenland kwamen mochten wij als laatste spelen en werd er zelfs gevraagd om een paar toegiften. Ulpa vroeg ook of wij interesse hadden om een keer de hele avond een show te geven. Dit is natuurlijk een groot compliment, dus wellicht dat het er in de toekomst nog van komt.

Deze avond hebben we nieuwe muzikanten leren kennen waaronder Pascal Blackmore. Hij viel op door zijn erg fijne en boeiende gitaarspel. De open mic was redelijk vroeg afgelopen waardoor we meteen, met Pascal mee, naar een volgende locatie zijn gegaan. De Lagari bleek een bar met veel muzikanten en comedians.

De avond werd opgedeeld in twee delen met een pauze tussendoor. Voorafgaand kwam de ‘host’ Liliana op het podium. Zij had de uitstraling van Amy Winehouse in haar slechte tijden maar was een erg slimme, grappige en intimiderende vrouw. Er werd vriendelijk doch dwingend verzocht geen mobiele telefoons te gebruiken en respect te tonen voor elkaar. (“Please all put your phones in your vagina and put it on vibrate”)

Wij mochten de 2^de set van de avond openen en wederom werd er gevraagd om een toegift. Men was erg enthousiast en ook van Liliana kregen we een knuffel van waardering. Veel Maybellenes stickers weggegeven die het nog steeds goed doen bij de mensen. Veel internationale artiesten, onder andere uit Australië, Texas en Canada, kwamen naar deze plek.

Met een voldaan gevoel hebben we de andere artiesten gezien en uiteindelijk terug naar “huis” gegaan om na deze lange dag heerlijk in slaap te vallen.

Dag 2:
Na een ontspannen ontbijt in de zon zijn we met instrumenten op pad gegaan om op straat te spelen. De eerste plek waar we het wilden proberen was op Alexanderplatz. Hier stonden echter al een aantal muzikanten te spelen waardoor er geen plek was voor ons om te staan. Hier kwamen we wel de neef van Amé tegen die per toeval ook in Berlijn was deze dag. Hij ging gezellig met ons mee op stap naar de volgende locatie; Brandenburger Tor.

Na vriendelijk gevraagd te hebben aan de politie of we daar mochten staan om te spelen hebben we een plekje gezocht en zijn muziek gaan maken. Helaas werden we behandeld als attractie. Men wilde met ons op de foto en filmde maar verder werd er geen oprechte interesse getoond en zijn we snel gestopt met spelen.

Vlakbij staat de Bundestag waar ook veel toeristen zijn. Hier gebeurde echter hetzelfde als bij de Brandenburger Tor. Waarna we enigszins terneergeslagen een pauze namen bij de Starbucks (dat vrolijkte ons weer een beetje op). De neef van Amé ging daarna zijn eigen weg en wij gingen terug naar de camping om even te eten en ons klaar te maken voor de open mic.

Arcanoa heet de plek van de open mic. Onze eerste indruk was een beetje negatief. De man achter de bar deed erg kortaf en ongeïnteresseerd toen wij ons voor kwamen stellen. Door andere muzikanten werd er gevraagd of we rock speelden waardoor we al helemaal dachten dat we hier niet op de juiste plek waren. Na even twijfelen of we wel zouden blijven hebben we ons toch ingeschreven om te spelen.

De eerste act begon (degene die vroeg welk genre we speelde) en hij speelde singer/songwriter muziek, waardoor we iets meer vertrouwen kregen in onze performance. Wij mochten als tweede ‘das podium’ betreden en vreemd genoeg vond het publiek het erg gaaf. Net als de vorige avond werd er gevraagd om een “Zugabe”.

Na het spelen kwam er een man naar ons toe die graag een nummer van ons op wilde nemen in zijn thuisstudio op donderdag ochtend. We hebben de vriendelijke man maar gezegd dat we woensdag avond naar huis gingen (ipv. donderdag) omdat we het niet zagen zitten met een vreemde naar zijn huis te gaan.

Onze eerste indruk was duidelijk verkeerd en hebben uiteindelijk een erg leuke avond gehad. Er was ook nog een artiest die zingende zaag over een nummer van Mozart speelde en een oude man die op een AC/DC manier in het Duits aan het zingen was.

Eenmaal weer op de camping aangekomen werd ons gevraagd of we daar een liedje wilde laten horen. Heel zachtjes hebben we twee liedjes gespeeld om niet iedereen wakker te maken, wat een leuke afsluiter was van een dag die wat minder goed begon, maar uiteindelijk toch erg geslaagd was.

Dag 3:
Vol goede moed begonnen we deze dag met het spelen op straat. We zijn naar het langst overgebleven stuk van de Berlijnse muur gegaan. Er bleek echter een bouwput te zijn aan de overkant van de muur. Gelukkig hoorde je hier minder van aan de achterzijde bij het water en dus hebben we ons hier opgesteld.

Wederom weinig animo; wel werd er door twee vrouwen gevraagd waar we vandaan kwamen en zij bleven even zitten aan het water om lekker van de muziek te genieten. Na dat zij weg waren bleef er niemand meer staan en zijn wij uiteindelijk ook maar gestopt met spelen. We hebben zelf ook even de toerist uitgehangen en de indrukwekkende muur bekeken.

De volgende locatie waar we wilden spelen was de Hackescher Markt. Eerst moesten we even schuilen voor een heftige regenbui waarna het opeens prachtig weer werd met een redelijk stevige wind. De markt bleek geen markt te hebben deze dag maar we zijn toch op het plein gaan spelen. Mensen die er al zaten vonden het aangenaam en bleven aandachtig luisteren. Maar degene die langsliepen toonden echter weinig interesse en uiteindelijk hebben we de conclusie getrokken dat onze muziek op straat in Berlijn minder goed werkt dan in het romantische Parijs vorig jaar.

Het was alweer tijd om ergens een hapje te eten en daar hebben we het adres opgezocht van de volgende open mic waar we heen wilde. Helaas kwamen we er achter dat Joe’s Bar, dat hoog aangeschreven stond, helemaal niet meer bestond. Vervolgens gezocht naar andere plekken om te spelen, alleen was er voor deze dag niks op internet te vinden. We besloten om het toch nog maar eens op straat te proberen en zijn teruggegaan naar Alexanderplatz.

Hier waren twee jongemannen aan het drummen op emmers en deksels. Danique was uiteraard meteen helemaal getriggerd en is er met haar cajon bij gaan zitten. Ze heeft ook even op hun eigen gemaakt drumstel gespeeld en één van de jongens was erg geïnteresseerd in haar cajon die ze mee had gekregen ter promotie van de winkel El Cajon Percussie. De jongens vertelde haar dat ze nog 10 minuten zouden spelen en wij daarna hun plek konden gebruiken om te spelen.

Eindelijk bleven de mensen staan en luisteren naar onze muziek. Een man was lekker aan het dansen en mensen aan het aansporen mee te doen. Veel mensen waren benieuwd waar we vandaan kwamen en uit welke stad. Wat ons opviel was dat het publiek anders was dan in Parijs. In Parijs bleven vooral vrouwen staan en luisteren, nu bleven vooral mannen en stelletjes staan. Een van deze mannen vond het zo leuk en was erg gecharmeerd van Maaike. Hij heeft haar later op de avond nog een Facebook bericht gestuurd waarin hij verteld ooit met een vrouw zoals zij hoopt te trouwen. Veel andere mensen wilde deze avond op de foto met Maaike. We hebben veel stickers weggegeven en een paar tasjes. Zelfs mannen namen ze aan, ondanks de gele kleur.

Erg blij dat het toch nog een succes was op straat zijn we hierna naar de camping teruggekeerd. We hebben onszelf bij de supermarkt in de buurt getrakteerd op een fles wijn, waarbij we de supermarkt-baas een sticker gaven. Hij plakte de sticker op zijn T-shirt dus heeft goed reclame voor ons gemaakt die avond.

Dag 4:
De laatste volle dag is alweer aangebroken. We zijn deze middag zonder instrumenten op pad te gaan om zelf even te genieten van de stad Berlijn. Uiteraard kon een bezoek aan een muziekwinkel niet ontbreken. Danique koos JustMusic uit; een supergrote muziekwinkel met vier verdiepingen, waaronder een voor percussie en drums. Daan was helemaal in haar element en heeft bijna alles wel even aangeraakt om te horen hoe het klinkt. Ook de gitaar afdeling was enorm. We hebben hier wel een uur rondgelopen.

Hierna zijn we naar Humana gegaan. Maaike houdt van kringloop winkels en dit is een van de grotere in Berlijn. Armen vol kleding waren Daan en Maaike aan het passen. Amé heeft het niet zo op kringloop winkels dus die liep voorzichtig rond en keurde de outfits van Maaike en Daan. Uiteindelijk verlieten we de winkel met niks voor Maaike, niks voor Daan en een jas voor Amé. Hierna een bezoek gebracht aan de Saturn, #musicsupport, om cd’s te kopen.

De middag ging snel voorbij en het was tijd om de instrumenten op te halen en naar de laatste open mic van deze trip te gaan. Knutschfleck heet deze bar. Eenmaal aangekomen werd er meteen gevraagd wat we kwamen doen, op een toon alsof we iets raars deden. We vroegen of er een open mic was en ze zei dat die er in principe wel was, maar dat mensen meestal vooral voor de karaoke kwamen wat later op de avond plaats zou vinden.

We hebben nog even gewacht of er meer muzikanten zouden komen maar deze kwamen helaas niet. De sfeer in deze bar was ook niet zo gezellig dus zijn we de straat weer op gegaan. Deze bar lag gelukkig vlakbij Alexanderplatz en omdat we hier de dag ervoor succes hadden zijn we daar naar teruggekeerd. Een plekje uit de wind gezocht en gaan!!

Al snel werden we opgemerkt door een stel uit Amerika die voorstelde om op zondag mee te doen aan ‘Germany Got Talent’. Verder kende ze een producer en ging onze muziek bij hem neerleggen. Een groep stoere jongens bleef ook aandachtig luisteren en ging liefelijk op de grond zitten. Er liep één jongen langs die Daan een goede knipoog gaf. Ook werd Amé gevraagd of ze met een man op de foto wilde.

Toen gebeurde iets merkwaardigs; een zwerver kwam de hoek omlopen met enkel een blauwe onderbroek, een jas en twee verschillende slippers aan. Hij bleef staan vlak voor onze spullen en het leek alsof hij over onze spullen wilde gaan plassen. Een beetje in paniek stopte we met spelen en gingen een stuk bij hem vandaan, omdat hij daar maar roerloos bleef staan. De jongens die op de grond waren gaan zitten stonden heldhaftig op en hebben deze man weggejaagd. Als dank hebben we ze stickers en tasjes gegeven en namen ze dit met plezier aan.

We wilden ook nog naar het Mauerpark gaan alleen was het al laat en donker geworden waardoor het park verlaten was. In plaats daarvan hebben we een mini-sessie gedaan in het metrostation omdat Maaike daar de akoestiek erg fijn vond. Als afsluiter van het tourtje hebben we nog even wat gedronken en de filmpjes teruggekeken die we de afgelopen dagen gemaakt hadden. Het laatste nachtje op de camping lekker geslapen en vroeg terug naar Nederland gegaan.

We hebben het erg leuk gehad in Berlijn. Onze straatmuziek werkte minder goed dan in Parijs, maar bij de Open Mic sessies des te beter!!

Wil je meer weten over The Maybellenes? Bezoek hun website of Facebookpagina.
Het tourverslag van hun trip naar Parijs (2015) vind je hier.

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam