Rotterdamse Popweek: Music Talks #2

musictalks2Op dinsdag 10 november presenteren Arts and Culture Studies (EUR), Grounds, and Roodkapje voor de tweede keer Music Talks, een artistiek symposium over ‘muziek, creatieve scenes en de stad’. In deze editie staat de (Rotterdamse) muziekscene centraal. Is de scene ‘überhip’ of ‘pretty dead’? 

Tijdens het symposium wordt academische kennis en praktische kennis bij elkaar te brengen om te komen tot een beter begrip van muziekscenes in een stad, en daarbij wordt uiteraard ingezoomd Rotterdam. Vragen die in elk geval aan de orde komen: Waarom is een muziekscene belangrijk? Wat is de rol ervan voor muzikanten persoonlijk en voor de ontwikkeling van hun carrière? Hoe ontwikkelt een scene in tijd en plaats? Wat is de betekenis van een muziekscene voor het creatieve imago van Rotterdam?

Rotterdam staat bekend om zijn haven en identiteit als ‘werkstad’. Aan de andere kant is het ook een stad waar grote investeringen zijn gedaan in de culturele en creatieve industrie om het imago van de stad opnieuw op te bouwen. In de afgelopen decennia is Rotterdam meer en meer een broedplaats geworden voor een ‘creatieve Renaissance’.

Een muziekscene is het startpunt voor veel muzikanten; zij acteren tezamen als de creatieve ‘humuslaag’ van de stad; Ze triggeren samenwerkingen tussen artiesten in verschillende disciplines, die zich met elkaar trans-lokaal kunnen ontwikkelen. Rotterdam’s muziekscene werd onlangs in De Volkskrant als “mogelijk de meest interessante van Nederland’. Tegelijkertijd beargumenteren andere media dat het internet een killer is voor lokale muziekscenes.

Tafelgasten
Tafelgasten zijn Brian Hracs (University of Southhampton, UK), Steven Pieters (Triphouse Rotterdam), Erik Braun (Erasmus School of Economics (ESE)), Nina Onland (Promoter at V11, booker and project manager at Rock ‘n’ Roll Highschool), Roodkapje performance by KOBE, en optredens van Liselot van Oosterom en Bruno Ferro Xavier da Silva.

Muziek van Liselot van Oosterom en Bruno Ferro Xavier da Silva
Liselot van Oosterom heeft gestuurd aan het Conservatorium in Rotterdam en wellicht ken je haar wel van De Beste Singer-Songwriter van Nederland… Ze groeide op met klassieke muziek. Haar eerste instrument was dan ook een viool, maar het duurde niet lang voordat ze overstapte naar de piano en het zingen. Op haar veertiende begon ze met het schrijven van haar eigen liedjes. Haar inspiratie haalt ze voornamelijk uit alles wat ze meemaakt op het gebied van liefde.




Bruno Ferro Xavier da Silva heeft in de afgelopen jaren een bijzondere weg in het clubcircuit afgelegd. Als bekende in de Rotterdamse improvisatiescene en frontman van diverse bands (Stöma, Doodoo’s Coffee, Doktor Schnitt). Hij is toegewijd aan zijn basgitaar en gebruikt het in combinatie met strijkstok, samples en elektronische effecten. Met gemak mixt de Rotterdamse muzikant/componist punk, funk, jazz, hiphop, electro, ambient en drum ‘n bass tot zijn eigen geluid. De eigenzinnige bassist is naast zijn muziekprojecten (o.a. met moderne dans) ook actief als beeldend kunstenaar die met het kunstenaarscollectief Antistrot (internationaal) exposeert.

Bruno speelde op festivals als Lowlands, Metropolis, Poetry International, stond in het Rotterdamse voorprogramma van Tricky en Bush, speelde in Tokio, Moskou, New York, Kopenhagen, Londen en had tours door Duitsland, Rusland en Japan.




Extra informatie
Datum: dinsdag 10 november
Locatie: Podium Grounds, Pieter de Hoochweg 125
Aanvang: 19.30 uur
Entree: gratis
Facebookevent

LOGO_POPWEEK-low-resMusic Talks vindt plaats in Popunie’s Rotterdamse Popweek: Tien dagen lang wordt vanuit Popunie en de Rotterdamse podia de Rotterdamse popcultuur in de schijnwerpers gezet. Lees hier wat er nog meer plaatsvindt in deze week of download de app.

 

Het event wordt mede mogelijk gemaakt door the City of Rotterdam, Erasmus Trustfonds, Stichting Elise Mathilde Fonds, Stichting HMA Schadee-fonds and the Erasmus Research Centre for Media, Communication and Culture.

Bob Dylan & de eenzame strijd van het Engelse Wijf

mark lottermanJe zou kunnen zeggen dat ik een dingetje heb met Bob Dylan; vrienden van me noemen het een obsessie. Ik denk dat ze gewoon jaloers zijn, omdat hun idool niet zo goed is als de mijne.

Afgelopen weekend bezocht ik twee concerten van Bob in de Royal Albert Hall (bekend van Guus Meeuwis). De eerste avond was ik alleen maar heel erg boos. Naast me zat een juppenstel, waarvan de vrouwtjesjup onophoudelijk praatte.  Ik snap niet wat er nou zo belangrijk kan zijn dat je niet anderhalf uur je juppenbek kan houden. Als je wil praten moet je maar naar een slecht concert gaan.

Ik kan me bijvoorbeeld niet voorstellen dat er bij een concert van Paul McCartney iemand is die het erg zou vinden. De tweede avond was daarentegen fantastisch. Ik zat die avond achter een Engels Wijf. Het Engelse wijf heet Anne (dat je in het Engels als “En” uitspreekt).

We kennen ze allemaal, de Engelse wijven: beetje bollig, lang haar, dronken en daardoor iets te zelfverzekerd, wat uiteindelijk resulteert in een hysterische huilbui omdat ze eigenlijk toch heel onzeker zijn. Ze lijken bovendien allemaal een beetje op Adele.

Het zijn misschien wel de leukste soort vrouwen die er bestaan. Anne zat lekker op haar stoel te dansen. Ze maakte van die Arabische handbewegingen boven haar hoofd. Dat je dan je hand 360 graden wil draaien maar erachter komt dat dat helemaal niet kan waardoor één en ander een hopeloze uitstraling krijgt.

Anne stoorde zich duidelijk aan de desinteresse van haar omgeving. Desinteresse is inderdaad een ramp. Zeker bij Bob. Ga dan lekker naar een concert van James Taylor, die mikt op die doelgroep. En inderdaad: om ons heen zaten de meest wonderlijke mensen.

Naast me zat een boze, bolle Indiër, die 8 liedjes te laat binnenkwam. Hij had kortgeschoren haar met een kuifje voorop geplakt. Tijdens elk applaus keek hij boos om zich heen, op zoek naar een schuldige voor zijn ongetwijfeld moeilijke leven.

Achter me zat een hele rij bejaarden die geduldig wachtten op Blowin’ in the Wind, om het vervolgens niet te herkennen. Anne probeerde mensen mee te krijgen om te dansen. Ze was er maar druk mee. Ik werd bang dat ze mijn enthousiasme voor Bob zou opmerken en haar pijlen voor de rest van de avond op mij zou richten.

Engelse Wijven hebben namelijk altijd een dingetje met me. Ze zien mij als ideale huwelijkskandidaat; willen kinderen met me maken. Ze reageren natuurlijk op mijn positieve houding tegenover Engelse Wijven, maar beseffen niet dat dit enthousiasme niet erotisch van aard is.

“Eit radder lissen” antwoordde ik toen ze me ten dans vroeg. Ik probeerde lief te lachen, wat blijkbaar lukte, want ze wees naar haar metgezellin en zei: “Riellie, ei em not ee lesbiun” Ik reageerde met “joe sjoet poet det on ee teesjurt”. Ze vond al snel een nieuw slachtoffer in een jongen zonder humor met een bril.

Engelse Wijven vormen een serieuze bedreiging voor humorlozen. Engelse Wijven communiceren namelijk in een zelf uitgevonden erotische vorm van humor die je wel een beetje moet begrijpen.

Deze humor bestaat uit 5 stappen:

  1. Het Engelse wijf maakt een slechte grap
  2. Het Engelse wijf beseft dat ze een slechte grap maakt
  3. Het Engelse wijf zet een ondeugende blik op om de slechte grap te maskeren
  4. Het Engelse wijf beseft plots dat niemand er intrapt
  5. Iedereen moet lachen

Je kan er minzaam over doen, maar de Lama’s kwamen nooit verder dan stap 1. Het blijkt een kunde.

De humorloze werd kribbig en begon zelfs een beetje te duwen. Anne gaf het maar op. Anne was alleen vanavond. Een eenzaam Engels Wijf.

Toen Bob aan het eind van het concert Autum Leaves inzette stond Anne op en begon hard en vals mee te zingen. Dronken tranen biggelden haar over de wangen. Ik keek zo eens naar haar en dacht: “Wat een dappere vrouw”. 

Toen ik de zaal verliet zag ik Anne ergens in een hoekje liggen; ze had ruzie met een mooie blonde jongen. Ze snauwde hem toe: “Well, you’re not even attractive!!!” En inderdaad, hij leek in niets op mij.

Mark Lotterman

Mark Lotterman is singer/songwriter. Zijn muziek en tourdata vind je hier. Zijn nieuwste album Holland kun je hier beluisteren.