Het Rotterdamse trio Forbidden Wizards maakt punk, hyperactieve leip swingende noisey punk van hoog artistiek niveau. Op Saved By Sabrina The Teenage Vampire Slayer razen in ruim 11 minuten tien tracks voorbij waar we weinig woorden aan zullen vuilmaken. Ze zijn geweldig!

O ja, er is nog een clippie bij het liedje Other Realm én ze hebben een goede levensfilosofie; “Maak je geen zorgen, doe ff lekker je eigen ding”. Doen we, doei!

Voor het debuut van haar band Ilsha schreef songwriter Ilse Hamelink vijf nummers die zowel persoonlijk als uitbundig weten te zijn. Elk nummer is een momentopname van een bepaald moment in de tijd, waarbij de gevoelens en gedachten van dat precieze moment in geluid worden vastgelegd. Zo leeft Ilse ook: open voor alle emoties, terwijl ze een open boek blijft over haar twijfels en angsten. Dive is geenszins een ‘easy album’, maar de rauwe, naakte kern van de nummers is draaglijker gemaakt door de kleurrijke arrangementen die de band toevoegt. Deze lagen maken het luisteren naar de plaat een verhelderende ervaring in plaats van een pijnlijke.

Dive is een experimenteel folkalbum geworden waarin je kunt ronddwalen. De repetitieve zanglijnen zijn rustgevend en meeslepend tegelijk. Terwijl je jezelf wentelt in melancholie, kun je soms merken dat je boven de grond zweeft. Er is constant licht in de duisternis van deze plaat en de hemelse stem van Ilse leidt je ernaartoe. De prachtige eenvoud van de liedjes is geworteld in de natuur, waar je vrede kunt hebben met wie je bent: op blote voeten in het gras, deze speciale momenten vereeuwigen in liedjes, de tovenarij van goede kunst. De spanning, dynamiek, trieste leegte en weelderige arrangementen van de plaat zullen gevoelens oproepen, en deze gevoelens zullen gewoon welkom zijn. Dive is een plaat om degenen die verdrietig en huilend zijn te troosten.

Geheel terecht is de muziekpers dan ook lovend over deze ep. De Subjectivisten schreven b.v.: “intense mini-soundtracks vol contemplatieve pracht” en Here Comes The Flood: “a memorable trip through emotions by way of intricate multi-layered compositions that sparkle and shine”. Met deze overtuigende debuut-ep Dive heeft Ilsha een compact werkstuk gecreëerd waarin desalniettemin al vele muzikale nuances schuilgaan die daadwerkelijk een opbeurende ambiance weten te scheppen. Een proeve van muzikaliteit die een grote belofte voor de toekomst inhoudt en doet uitzien naar een full length album.

In Your Hands is het derde album van Lewsberg en laat een verrassend vernieuwd geluid horen. Net als hun titelloze debuut uit 2018 en tweede album In This House (2020), wordt deze plaat door de Rotterdamse band zelf uitgebracht. In Noord-Amerika wederom door het label 12XU.

Voor In Your Hands werd Lewsberg gereduceerd tot een trio: Arie van Vliet (gitaar, viool, zang), Michiel Klein (gitaar, drum loops, toetsen) en Shalita Dietrich (bas, percussie, zang). De negen nummers werden afgelopen zomer opgenomen en gemixt in Schenk Studio en geproduceerd door Jan Schenk en Michiel. De mastering werd door Jasper Boogaard (bekend van Nagasaki Swim) gedaan. Ieders bijdrage heeft van In Your Hands een opvallend werk van rudimentaire schoonheid en met een betoverende uitwerking gemaakt; Chapeau!

De eveneens Rotterdamse muzikant Niek Hilkmann schreef zo’n treffend stuk over deze nieuwe Lewsberg plaat dat we dit graag integraal plaatsen:

“Soms gaat verandering gepaard met grote schokken, soms met kleine stappen. Op In Your Hands, het nieuwe album van Lewsberg, lijkt een beetje van beide te gebeuren. Neem het tweede nummer, The Corner. Een opmerkelijk discreet nummer: een viool speelt een eenvoudige melodie; een zachte drumloop houdt de vinger aan de pols. “This brick is a brick to build”, klinkt het, maar even later: “This brick is a brick to throw”. Een steen biedt vele mogelijkheden, voor wie hem wil zien. De ene keer als onderdeel van iets groters dat komen gaat, de andere keer gewoon als een simpele steen, achtergelaten op de grond. De meeste dingen zijn tenslotte relatief. Soms kun je meer bereiken door iets te breken dan door iets op te bouwen. Als je denkt te kunnen bepalen welke van de twee nodig is, houd je jezelf voor de gek.

In Your Hands belichaamt het moment waarop alle stenen er zijn, maar de muur nog moet worden gebouwd. Het is een moment met perspectief, een moment waarop alles nog mogelijk lijkt, maar voorzichtigheid is geboden. Het album klinkt zowel kleiner als ruimtelijker dan de voorgaande albums. Gitaarakkoorden worden getokkeld in plaats van fel aangeslagen, de basgitaar krijgt meer ruimte voor melodische verkenningen, het drumstel wordt gedemonteerd tot slechts een tom en een tamboerijn. Er zit twijfel in de tekst, maar het is een sterk soort twijfel. Een twijfel die een verkeerde beslissing in de weg kan staan ​​maar ook uitnodigt tot een goed gesprek.

De oude Lewsberg is vakkundig gesloopt en de bouwstenen zijn te bezichtigen. Klaar voor toekomstige toepassingen en tegelijkertijd al helemaal klaar. In Your Hands is dan ook een ode aan het potentieel en een oproep om daar voorzichtig plaats voor te maken. Precies wat we nu nodig hebben. Maar als ik dit zo stoutmoedig zou beweren, zou ik niet veel van Lewsberg hebben geleerd.” – Niek Hilkmann (oktober 2021)

De half Spaanse Raquel Kurpershoek studeerde ‘zang’ op de afdeling wereldmuziek van Codarts, het conservatorium van Rotterdam. Een flamencodanseres als moeder en in haar jeugd alle schoolvakanties doorbrengen in hun huis in de buurt van Traslasierra zorgde voor een hele diepe band met het oude Andalusië, zijn flamenco en manier van leven.

In 2018 startte zij een opvallende crowdfunding om haar droom waar te maken: een korte film, Traslasierra, maken waarin een flamencozanger in een dorp terechtkomt waar alleen dove mensen wonen. Als prachtige metafoor voor de positie waarin doven zich in de maatschappij bevinden en waardering voor de vitaliteit, vindingrijkheid en doorzettingsvermogen waarmee dove mensen zich een plaatsje in de maatschappij verwerven. Dit succesvolle project kreeg terecht ook veel internationale aandacht en won b.v. de Eerste Prijs op het Galicië Film Festival en de eerste Europese Pijler van Sociale Rechten-prijs.

Hierna werd het tijd om zich te richten op haar muziek carrière en deze maand verscheen dan ook Raquel’s debuut-ep Mil Cosas (A Thousand Things). Deze vormt de vastlegging en afsluiting van een, zoals ze zelf zegt, hele mooie fase in haar leven tijdens de studie aan Codarts. Waar ze vele verschillende muziekstijlen en mensen leerde kennen die haar hebben gemaakt tot wie ze nu is. Dit mondde uit in vier prachtige ‘kleine’ flamenco liedjes waarop ze begeleid word door Alejandro Hurtado Garcia op gitaar en Danny Rombout op slagwerk. Hartverwarmend plaatje van een beloftevol en sociaal geëngageerd artiest!

Van de Rotterdamse artiest en producer Moods verscheen de instrumentale lp Music Ruined My Life op het van Kraak & Smaak bekende Boogie Angst label. Na eerdere singles Talk About It en Music Saved My Life, krijgt zijn samensmelting van soul, R&B en alternatieve invloeden nu een geheel nieuwe dynamiek omdat het werk volledig live is opgenomen.

De acht nummers op Music Ruined My Life werden immers samen met een volledige band live opgenomen in Leiden tijdens het hoogtepunt van de pandemie. “Er was niet echt een enorm concept of doel voor deze plaat, het ging meer om het aanboren van de pure vreugde van het maken en creëren van muziek”, legt hij uit. “De pandemie was zo’n rare tijd, er was veel onzekerheid in alle aspecten van het leven. Dus het voelde bijna als het perfecte moment om iets nieuws te proberen. Het was een echte kick om de band samen in één kamer te hebben, ik vond het leuk hoe de plaat bij elkaar kwam en hoe elke artiest zijn eigen energie in het project bracht.

Ik werk graag met zang en ik vind de vocalisten met wie ik tot nu toe aan projecten heb gewerkt, geweldig. Maar als je dat element eruit haalt en meer focust op de instrumentatie en het arrangement, is het een heel andere ervaring, en dat is iets waar ik echt van heb genoten voor Music Ruined My Life.”

Deze spontane mini docu over de albumopname geeft dit proces heel goed weer. Moods laat op Music Ruined My Life een uiterst sfeervolle fusie van jazz en hedendaagse soulklanken horen en verkent nieuwsgierig de grenzen tussen elektronische en moderne R&B muziek. Topalbum!

De Rotterdamse band Seven Stars Over Sicily staat bekend om hun eigengereide mix van americana, chamberfolk, surf symphonies, nu wave, acoustic soul, southern krautrock, 60’s garagerock, dirty blues en psychedelica. Op hun eerste volledige studioalbum genaamd And Here Comes The Night (maart 2019) was dan ook sprake van een duistere en meeslepende sound. Het nieuwe album The Endless Sea laat horen hoe de band al deze invloeden op formidabele wijze nog verder heeft doorontwikkeld tot iets onmiskenbaar eigens.

Indachtig de albumtitel omschrijven ze dit zelf als een avontuurlijke reis langs een continu veranderend muzikaal landschap. Treffend ‘maritieme noir’ of ‘ocean disco’ genoemd. Als referentie kun je denken aan acts als Beach House, Deep Sea Arcade, A Flock Of Seagulls, The Coral of The Baltic Sea Philharmonic.

Opgenomen in Sven Hammond’s Marmalade Studio en de Soundport Studio is de band niet over één nacht eis gegaan. Op het grotendeels zelf geproduceerde album horen we ook gastbijdragen van Anne Bakker, Janine van Osta, Merle Sibbel en The Promised Land Ensemble. Het resultaat is een prachtplaat op vinyl waarop we niet snel uitgekeken raken omdat we keer op keer iets nieuws ontdekken.

Één van Rotterdams meest illustere koppels betreft het duo Marijn Verbiesen (Red Brut, Sweat Tongue) en Michiel Klein (Lewsberg, Sweat Tongue). Zij gaan ook schuil achter de naam Goldblum. Hun spannende lo-fi muziek maken ze o.a. met vlooienmarkt cassettes, willekeurig gesneden tape loops en goedkope keyboards. Gezongen wordt er in het Engels en Nederlands.

Of Feathers And Bones is hun eerste volledige album als Goldblum. Poëtisch melodrama sijpelt hierop door de tien nummers, die met een griezelige elegantie de ervaring oproept van slaapwandelen in een verlaten filmset. Daar waar nog steeds een glinstering en glamour majestueus weergalmt onder het stof. Goldblum weet als het ware dromen te orkestreren in geluid. Door de gelaagdheid van onheilspellende tapeloops, sprankelend klokkengelui en beklijvende klaviermelodieën – gedramatiseerd door Marijns plechtige uitspraken – presenteert Of Feathers And Bones een heel scala aan invloeden.

Qua sfeer en emotie slingeren deze tussen loom esoterisme, verwarde slaapliedjes en onvoorziene chaos. Deze songs bieden de luisteraar het onmiskenbare gevoel van een surrealistische reis, alsof je de muffe ruimte van vervaagde ansichtkaarten betreedt op de geluiden uit bekende én onbekende werelden. Bijzonder is het zeker, maar ook zeker niet ieders kopje thee. Buitencategorie!

Marijn: lyrics, vocals, keyboards, bells, harmonica en contact mics. Michiel: tape loops, keyboards, effects, montage en mix.

De playlist Adriaan Sessions #1 is het resultaat van een aantal studio sessies voor de aankomende RTV Rijnmond-serie Adriaan Ontmoet. Hierbij nodigt Adriaan Feyaerts, in het dagelijks leven percussionist bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest, voor elke aflevering Rotterdamse artiesten uit voor een unieke cross-over ontmoeting.

Op Adriaan Sessions #1 vinden we zes wonderschone stukken. Een fraai nummer met blazer Efe Erdem, dat een soort Ibrahim Maalouf achtige sfeer en emotie weet op te roepen. Twee zalig meanderende songs met de zeer expressieve Nederlandstalige singer/songwriter Flip Noorman; karaktervol en contrastrijk. En tenslotte, naast een Interlude door Adriaan solo, nog twee erg fijne alternatieve popsongs met de altijd betoverende Luka. Divers, kwalitatief en uniek dus.

Al met al een hartstikke tof initiatief van Adriaan Feyaerts en een mooie gelegenheid voor lokale artiesten om zich eens buiten hun comfortzone te begeven. Met een muzikantenvijver zo vol als de Rotterdamse kan dit concept ook nog wel een tijd vooruit. Hopelijk wordt het  dan ook een langlopende serie waarmee RTV Rijnmond de diverse Rotterdamse muzikantengemeenschap van harte ondersteunt, dat is in het huidige tijdsgewricht belangrijker dan ooit. Op naar de volgende sessie!

Opgroeiend in Rotterdam werd Elijah omringd door muziek via de platencollectie van zijn vader. Geïnspireerd raakte hij door artiesten als Radiohead, Marvin Gaye en D’Angelo. Maar ook rapcrooners als Future en Young Thug hielpen hem bij het ontwikkelen van zijn eigen sound. Voorganger A Sunday Kind Of Love (september 2019) en het uitbrengen van de daarop volgende singles Lose Control en Enticing beschouwde Elijah als “Een gids naar een gezonder manier om emoties te accepteren en te uiten”.

In dit proces heeft deze zanger, producer en songwriter zijn werk verder kunnen aanscherpen met de hulp van z’n huidige productieteam bestaande uit Jopie en Rijnbaart. Het welluidende resultaat horen we op Elijah’s nieuwe ep Arranged Escape. Acht intrigerende stukken in een krappe 21 minuten waarin aanstekelijke hooks heel organisch samengaan met onorthodoxe melodieën die de aandacht welhaast hypnotisch weten vast te houden door een heerlijk authentiek bandgeluid.

Over de eerlijkheid en kwetsbaarheid in zijn teksten merkte hij al op: “Om eerlijk te zijn, ik weet het niet. Soms voelt het als geesten (haha). Ik denk dat het mijn hoofd en hart is die wanhopig op zoek zijn naar een verlossing. Vanaf nu vind ik die release in het schrijven van muziek of gewoon gewoon schreeuwen hoe ik me voel.”

Prima, ga daar vooral mee door! Want wij kunnen niet anders concluderen dan dat Elijah Waters het vermogen heeft om emotionele en pakkende lyriek met schijnbaar moeiteloos gemak te combineren met melodieën die vertrouwd aandoen en toch vernieuwend zijn. Dit maakt Arranged Escape een fraaie release om met recht trots op te zijn!

Extreme Cold Winter werd in 2009 gestart door A.J. van Drenth (gitarist/vocalist in bands als Temple, Beyond Belief en Beast of Revelation), drummer Seth van de Loo (Severe Torture, Centurian en Cthuluminati) en zanger Pim Blankenstein (ook frontman van Rotterdams doom/death metal icoon Officium Triste). In 2015 lanceerde de band eindelijk een vijf nummers tellende ep genaamd Paradise Ends Here. Deze ontving uitstekende recensies in de internationale underground scene en wekte de nodige verwachtingen voor een volledig album. Dat bleek een tijdje te gaan duren… tot deze maand!

World Exit lost gelukkig alle verwachtingen moeiteloos in en brengt precies wat je van een ervaren kwaliteitsband als Extreme Cold Winter wilt horen. Elk nummer op deze plaat klinkt huiveringwekkend, zwaar en dreigend. De band definieert met World Exit als het ware de essentie van sombere en extreme metalmuziek. Oftewel een klein uur old school death en doom metal-muziek van hoog niveau voor de liefhebbers.

Van Drenth’s heavy gitaarriffs (die herinneringen oproepen aan Beyond Belief) zijn op World Exit buitengewoon goed in balans. Van de Loo vult dit aan met daverend gebeuk wat qua sfeer zorgt voor de juiste vernietigende en beladen uitstraling van de plaat. Het vocale werk van Blankenstein speelt vervolgens een cruciale rol in het toevoegen van een dubbele dosis kwaadaardigheid. Op deze vruchtbare basis komen dan nog de basbijdragen van studio-eigenaar Hans Pieters en de keyboards van Carsten Altena (The Monolith Deathcult). Gezamenlijk laten deze oude rotten de duistere metal muziek op World Exit swingen als in modder copulerende nijlpaarden na een flinke wandeling; vies, zwaar en log, maar onontkoombaar. Klasse plaat!

Djesco10 is een in Rotterdam opgegroeide artiest die in 2018 zijn debuut-ep Ver Weg uitbracht. Hierop handelde zijn teksten over diverse levenservaringen die hem hebben gevormd tot de persoon die hij vandaag de dag is. Zo vertelde hij onder meer over z’n beste vriend die verkeerde keuzes maakte, het vechten tegen gedachtes, evenals lessen van zijn moeder over hoe mooi het leven kan zijn ondanks de tegenslagen.

Tevens leverde hij na het winnen van de Sena Performers Grote Prijs van Rotterdam 2018 en vervolgens ook nog de Rotterdam Music Award voor ‘De Belofte’ bijdragen aan diverse  initiatieven in de stad. Bijvoorbeeld Street Dreams i.s.m. Kunsthal Rotterdam, Get Loose Festival, de heropening van de Maastunnel, Coolhaven Collab en het Benefiet Concert voor Mozambique.

Over de titel van zijn nieuwe ep vertelt Djesco10: “Ik zei tegen Winne; ik heb geen idee hoe ik mijn volgende project moet noemen. Hij antwoordde: “Djess je denkt weer eens te moeilijk na! Als je vorige ep Ver Weg heette dan moet je volgende muziek ‘iets verder’ heten”. Dus bij deze.” Op de nieuwe ep wordt er trouwens samengewerkt met Alwiya, Crooks en Harry Femer.

Waar Ver Weg dus het verhaal vertelde van Djesco10 die ‘mentaal ver weg’ is van de rest en van zichzelf, neemt dit vervolgproject Iets Verder ons in zes ingetogen songs mee in Djesco’s journey naar ‘houden van jezelf’. Zijn motto hierbij luidt: “Wat ik doe laat ik werken, ik doe niet wat werkt.” Of zoals hij zelf ervaren heeft en heel fraai weet te verwerken: “Als dingen tegen zitten in life? Stop dan niet, maar ren door. Je blessings liggen simpelweg iets verder!” Een mooie en wijze levensles bij een ep die het zeker verdiend om beluisterd te worden. Djesco10 raakt!

Laat het klikken van tandwielen in deze versnellingsbak je meenemen naar een andere wereld. Een land vol organische synthesizers, diepe baslijnen, straffe drums en lo-fi-texturen, afgetopt met warme zang en aanzwellende strijkers. Dragonfruit wil je meenemen op een genre-overstijgende reis door hun muziek.

Dit alles blijkt overtuigend vastgelegd op het debuutalbum Gears Of The Giant Machine en maakt Dragonfruit een goed voorbeeld van een aanstormende band die de grenzen van genres wil verleggen. De soepele mix van gesamplede hiphop en neo-soul invloeden geeft de Rotterdamse groep de ruimte om hun steeds groter wordende horizon nog verder te verbreden. In augustus werd bijvoorbeeld nog een ep samen met een strijkorkest uitgebracht.

Het langverwachte ‘eigen’ debuutalbum staat vol met moderne R&B, rijke lo-fi en elektronica die de accenten legt. In tracks als het kleurrijke Digital Princess klinkt ook duidelijk de aansprekende lyriek van zangeres Danique van der Vlugt door die veelal in het teken staat ​​van vrouwelijke empowerment. Zij weet als geen ander de serieuze ondertoon van ‘accepteren wie je bent en hiervan houden’ feestelijk te verpakken en zo meestal zeer goed binnen te komen.

Hoe dan ook, het album als geheel wil een ontsnapping bieden uit het alledaagse en slaagt daar heel goed in. Laat je in de huidige sombere tijden verrassen en verwonderen door de uitbundige creativiteit van Dragonfruit op Gears Of The Giant Machine, daar krijg je zeker geen spijt van. Van harte aanbevolen!

De ep-titel staat met een reden voor de samensmelting van de woorden ‘evolueren’ en ‘liefde’. De evoluerende muzikale structuren in house, afrobeat en jazz inspireerden het Rotterdamse talent Beau Zwart bij het vormgeven van Evolove. Het idee om deze verschillende genres te combineren ontstond na een avondje dansen op de bank met zijn vriendin. Na urenlang dansen en wisselen tussen verschillende stemmingen en genres, was het concept van deze ep geboren. Geboren uit liefde (om te dansen).

Op het prachtige Evolove staan vier nieuwe tracks waarvan er drie een speelse remix krijgen. Zo levert Beau’s oude label homie K15 een persoonlijke kijk op de track For MXM in echte London brokenbeat-stijl. Mysterieuze nieuwkomer Lu-Lu voegt een opzwepende, zomerklare interpretatie van het titelnummer toen aan deze tweede release op INI Movement.

Beau Zwart maakte al vroeg kennis met muziek en leerde tijdens zijn jeugd klassieke piano. Verbaasd over de mogelijkheden van het werk van klassieke componisten van oudere generaties begon hij zijn eigen composities te schrijven. In zijn tienerjaren ontdekte hij jazz en elektronische muziek en implementeerde dit niet alleen in zijn composities, maar ook in optredens en dj-sets. Dit in combinatie met zijn verschillende releases tonen Beau zondermeer als één van de smaakmakers binnen de huidige Rotterdamse muzikantenscene.

In mei 2020 verscheen de opvallende debuut-ep 2 Gedachtes, 7 Dagen, 9 Jaar van Shaquille R.J. Hennep ook wel bekend als Sha Hennep. De 13 stukken die erop stonden worden deze maand opgevolgd door een nieuwe ep met zes tracks onder de noemer T.I.S Sha (wat staat voor ‘Toewijding Is Succes’). Een ep met ruim 21 minuten gevarieerde urbanpop die zowel toegankelijk herkenbaar als redelijk ‘eigen’ klinkt.

Sinds zijn eerste singles in 2019 heeft Sha een regelmatige output en bouwt hij gestaag aan zijn discografie. En dat begint vruchten af te werpen want door zijn single Dear Next Generation (juli ’20) kon hij een tweejarige distributie deal tekenen bij In Corsa distributie. T.I.S Sha is hiervan al een tastbaar resultaat. Shaquille treedt overigens live op met naast z’n vaste dj een all-female liveband. Een artiest om in de gaten te houden dus!