Releases maart 2024

  • Another Taste

  • Another Taste

Another Taste is een in Rotterdam geboren conceptband gevormd door een groep oude vrienden, bestaande uit Bobby van Putten (toetsen), Bob Roche (bas), Barend Lippens (toetsen) en Teun van Zoggel (drums). Geïnspireerd door de doe-het-zelf-aanpak van de obscure private press-cultuur van eind jaren zeventig en tachtig. Hun eerste releases waren meestal het resultaat van late night-sessies tussen hen vier in de studio van hun coproducent Danilo Plessow (MCDE), wat leidde tot de oprichting van Space Grapes Records.

De eerste nummers van de band werden uitgebracht onder verschillende pseudoniemen zoals Mad Honey, GALXTC of Jambonne en verzamelden al snel een trouwe aanhang en steun van onder meer Gilles Peterson en Kenny Dope. Op het debuutalbum Another Taste komen dan ook een mix van boogie, funk uit de jaren 70 en obscure disco samen – ontstaan uit het opduiken van vergeten geluiden en het opnieuw uitvinden ervan voor de moderne tijd. Een recept dat ze de afgelopen jaren met succes hebben bereid in de studio en op tournee langs enkele van de beste podia van Europa. Boogie ’till you drop!

  • Schaduw

  • Jeroenorama
    • Genre: singer/songwriter
    • Release-type: album
    • Label: self-released

Op het tweede album van de Nederlandstalige singer/songwriter en gitaarbouwer Jeroen Koedoot uit Brielle vinden we zeven nummers met ‘schaduw’ als overkoepelend thema. Over deze release vermeldt Jeroen het volgende: “Als ik teksten maak weet ik niet altijd gelijk waar het over gaat, meestal openbaart de betekenis zich later. Zo ook nu, tijdens het uitwerken en opnemen van de muziek is het duidelijk geworden dat gebeurtenissen van de afgelopen vijf jaar hun sporen hebben achtergelaten. Verlies, rouw, mentale gezondheid en zorgen zijn kernwoorden die terugkomen op het album. Wees niet getreurd, het is niet alleen maar somberheid en pessimisme wat de klok slaat. Zonder licht is er namelijk geen schaduw.”

  • Imagine A Dancefloor

  • River Man
    • Genre: electronics, lo-fi house, UK garage
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

Met een achtergrond in diverse genres als electronics, klassiek, folk en hiphop put Theun Zeijdner (River Man en ook Khaligo) uit een breed scala aan invloeden. De van origine Brabander studeert aan de HKU en woont in Rotterdam. Het resultaat van dit alles is spannende muziek van een kunstenaar met een scherp oor voor bewegende texturen, directe melodieën, warme harmonieën en ingewikkelde, soms onaangename ritmes.

Beïnvloed door zijn omgeving is het werk van River Man vaak een weerspiegeling van de manier waarop hij de wereld om hem heen ziet. Of een weerspiegeling van wat er in hemzelf omgaat, als iemand met een diep gevoel en een verlangen om expressief te zijn. Hier slaagt hij goed in. De drie tracks op ep Imagine A Dancefloor klinken uitgebalanceerd en weten de aandacht heel goed vast te houden vanwege hun innerlijke kracht. Al met al knap werk met een fijne rustgevende uitwerking!

Jethesis (aka Jeth) vervult als Jethro Minheere diverse rollen bij het creatieve talentenplatform Cult North. Hij is hier niet alleen coach, producer en energieke presentator maar zelf ook een uitstekende opnameartiest. De 15 tracks van Omnificence 1: Caligo vormen als geheel dan ook een bijzonder werkstuk; namelijk een superdik hiphop album van het duistere soort gepresenteerd als ware het een hoorspel.

Jethro laat als Jethesis duidelijk een ander geluid horen dan eerder onder zijn Jeth alias. We zijn dan ook benieuwd waar deze begenadigd artiest in de toekomst nog meer mee op de proppen komt. Omnificence 1: Caligo staat voorlopig op repeat!

  • Inhale / Exhale

  • Chris Sigl
    • Genre: singer/songwriter, folky indiepop
    • Release-type: ep
    • Label: Risk Media

Eerder deze maand verschenen er van Chris, een super actieve artiest die b.v. ook nog deel uitmaakt van de act Nullzwei, al wat tracks die nu terugkomen op deze ep-release. De zes kleine liedjes op Inhale / Exhale klinken prachtig ‘open’ en weten een zeer aangename sfeer op te roepen. Fijne folktronica waar je naar wilt blijven luisteren!

  • Bal Populaire

  • The Kik

Het album Bal Populaire werd opgenomen in de legendarische Telstar Studio’s van Johhnny Hoes in Weert en de ‘making of’ video’s van dit avontuur zie je hier. Het verbaast dan ook niet dat op het album in alles de liefde voor het Nederlandse levenslied doorklinkt.

Kundig laat The Kik op Bal Populaire ook nieuwe publieksgroepen kennismaken met de oer- Hollandse traditie van het levenslied. Frontman Dave von Raven treedt hiermee in de voetsporen van Pierre Karner en ontpopt zich langzaamaan steeds meer tot een waardig opvolger.

  • Vluchtgedrag

  • RIICO
    • Genre: hiphop, urbanpop
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

Ricardo dos Santos alias RIICO is een Kaapverdiaanse jongen van Delfshaven, dé meest multiculturele wijk van Rotterdam-West, die zijn passie heeft gevonden in muziek. Hij vond al vroeg zijn weg in het rappen, waarbij hij z’n inspiratie haalt uit de mooie èn minder mooie momenten in het leven. De lessen die daaruit voortvloeien deelt hij graag in de hoop om zielen te raken en mensen te inspireren.

Hoewel al flink wat jaren bezig zet RIICO toch weer een stap vooruit met deze overtuigende nieuwe ep Vluchtgedrag. Met zijn rauwe stem neemt hij de luisteraar op een muzikale manier mee in zijn achtbaan; enjoy!

  • The Three-Body Solution

  • Kevtendencies
    • Genre: lo-fi hiphop
    • Release-type: album
    • Label: HardHeaderz

Net als bij z’n vorige album Rapvillainy: The 36 Laws Of Lyricism (december 2022) dropt Kevtendencies op Bandcamp het volledige The Three-Body Solution werkstuk met 15 tracks. Hiernaast is op Spotify nu de ep uitvoering te vinden van 10 tracks met als vanouds weer een voedzaam portie hallucinerende hiphop in optima forma!

  • Momentos

  • Beatriz

Momentos is de debuut-ep van de band rondom voormalig Codarts student Laura Beatriz Argudin Tella. Op het grensvlak van de culturele kloof tussen haar Cubaanse thuisland en de bruisende artistieke energie van het leven in Rotterdam, heeft Beatriz artistieke samenwerkingen gecultiveerd die het paspoort zijn geworden voor haar inventieve muzikale persoonlijkheid.

Eén blik op haar band (percussionist Steven Brezet, drummer Daan Arets, bassist Patricia Mancheño, trombonist Pablo Martinez en saxofonist Sylvester ‘Sly5thAve’ Uzoma Onyejiaka II, en speciale gasten fluitist Camila Argudin, Gerardo Rosales op güiro, synth en toetsenist Emiel van Rijthoven en Leonid Muños op bata) laat je een ‘Verenigde Naties’ van nieuwsgierige muzikale talenten zien verzameld uit Nederland, Spanje, Venezuela, Cuba en de VS. Topplaatje!

  • Into The Light

  • Asiah
    • Genre: singer/songwriter, modern r&b, urbanpop
    • Release-type: album
    • Label: self-released

Wederom een prima release van Asiah! De opkomende artiest in de r&b scene, is van jongs af aan al bezig met het maken van muziek en heeft zichzelf piano en gitaar leren spelen, naast het beheersen van de kunst van rappen, zingen, produceren en mixen.

Hij laat zich inspireren door artiesten als Bryson Tiller, PARTYNEXTDOOR, Drake en The Weeknd. De combinatie van deze inspiratie en z’n zelfstudie heeft bijgedragen aan het originele en eigentijdse geluid dat Asiah ook weer op Into The Light heeft ontwikkeld.

  • Black Magic Spell

  • Company Of Wizards
    • Genre: loud music, symphonic punkmetal
    • Release-type: album
    • Label: self-released

Company Of Wizards is de punk/indie eenmansband van singer/songwriter Pieter Sneep. Terwijl hij als snowboard instructeur de wereld rondreist helpt een internationaal netwerk van vrienden hem bij het live opnemen en spelen van z’n deuntjes. Sinds mei 2021 verscheen er deze maand weer iets tastbaars van zijn hand. En hoe; het nieuwe album Black Magic Spell bevat een wilde mix van symfonische rock en -metal gebracht met een gezonde punk attitude.

  • Imaginarium

  • Imaginarium

Debuutalbum van het Rotterdamse dub-jazz collectief waarin we naast regelneef Anton de Bruin (keys) ook Peter Somuah (trompet), Jesse Schilderink (sax), Thijmen Molema (drums), Joop de Graaf (bas) en Milan Boone (gitaar) tegenkomen. Imaginarium werd door Simon Akkermans opgenomen in zijn Epic Rainbow Unicorn Studio’s in het pand waar ooit de WaterFront Studio’s zaten en verschijnt op het lokale Sundown Recordings van Anton, hoe Rotterdams kun je het krijgen?

Deze geweldige band was al als één van de Popunie Live acts te zien op het Grasnapolsky Fetival en staat op 25 mei op het RauwFest in Rotown. Check ze uit!

  • My Shadow Was A Nun

  • Maj Rachel
    • Genre: avant-garde, experimental pop
    • Release-type: album, colored lp, cd, digitaal
    • Label: Redrum Recordz

Maj Rachel is producer, componist, singer/songwriter, geluidskunstenaar en performer van haar avant-garde, filmische muziek en deep-listening composities. Momenteel bezig op het gebied van ervaringsgerichte en ruimtelijke geluidskunst en performance. Met haar debuut My Shadow Was A Nun creëert Maj Rachel een amalgaam van soul, musique concrète, sound design experimenten en klassiek. Ze gebruikt objecten als percussie, veldopnames, piano, gitaar, synths, viool en effecten in composities die rijk aan kleur en contrast zijn.

Haar muziek is abstract, paradoxaal en vol emotie. Soms verzinkt haar stem in een tumultueuze zee van galm en vervorming, om vervolgens naar voren te komen in zachte, bitterzoete melodieën en grillig. Kortom, het is een krachtig debuutalbum dat de geest, het hart en de buik boeit.

Dit zegt Maj zelf over haar debuut: “Zo gevoelig en toch zo immuun. Lichtstralen schijnen door miljoenen gaten. Door de zon lijkt de zwarte dikke muur lichtgrijs. Het licht trekt uiteen in kleuren. Liefde voelt pijnlijk en toch mooi. Je bent er, ook al ben je dat niet. Een brein houdt er niet van om te denken dat het alleen is. Geluid gearrangeerd tot persoonlijke verhalen, allemaal zelf opgenomen. Omdat geluid diepe emoties creëert.”

  • Nothing, Interesting

  • Library Card
    • Genre: loud music, post-punk, indierock
    • Release-type: ep, 12" colored vinyl, cd, cassette, digitaal
    • Label: At Ease Ltd.

Expressief en toch bedachtzaam, schurend en toch melodieus, explosief en toch introvert: Library Card is een band van contrasten. Van deze winnaars van de Sena Performers Grote Prijs van Rotterdam 2023 verscheen de langverwachte debuut-ep Nothing, Interesting.

De overrompelende plaat schommelt rusteloos van hoekige post-punk naar verleidelijke post-rock en snelle garage, geproduceerd en gemixt door Daan Duurland (Personal Trainer) en opgenomen in de Katzwijm Studio (Voorhout). Zelfs in een stad die bekend staat om zijn eigenzinnige gitaarmuziek, is Library Card snel een hoogtepunt geworden.

  • 30 Anos De Carreira (Ao Vivo No Coliseu De Lisboa)

  • Gil Semedo

Sinds zijn debuutalbum Menina in 1991 heeft Gil wereldwijd meer dan een miljoen platen verkocht, waardoor hij een van de grootste artiesten in de PALOP (Portugees sprekende Afrikaanse landen) en zijn diaspora is. Gil vond zijn eigen muziekgenre ‘Caboswing’ uit: een combinatie van traditionele Kaapverdische muziek als coladeira, funana en batuco gemixt met zouk, pop, R&B en Afro-Caribische invloeden.

Gil Semedo vierde in 2023 zijn 30-jarig jubileum en dit nieuwe album, live opgenomen in het Colosseum van Lissabon, biedt een indrukwekkend carrière overzicht. Let’s swing!

  • Stedentrip

  • Mark Lotterman
    • Genre: singer/songwriter, alternative pop
    • Release-type: album, 10" vinyl
    • Label: self-released

Na een afwezigheid van zes jaar, waarin Mark werkzaam was in jeugdzorg, is de Rotterdamse songwriter terug met Stedentrip, zijn eerste Nederlandstalige album. Het is een rauw portret van het leven in de moderne stad; van eerwraak tot yogaklasjes, spijbelende pubers tot angstige accountants, het hele spectrum is vertegenwoordigd.

Gastbijdragen komen van Lucky Fonz III, dichter Hans Verhagen, Edison-winnaar Teus Nobel en zangeres Sophie Reekers. Lotterman nam Stedentrip thuis op, en gebruikte hiervoor een 40 jaar oud keyboard dat hij van zijn vader erfde. Het artwork werd gemaakt door de Rotterdamse kunstenaar Johan Kleinjan, die als geen ander de stad kan vastleggen in zijn ongepolijste stijl. In 2023 was Kleinjan dan ook stadstekenaar van de havenstad.

Tussen 2007 en 2017 bracht Mark Lotterman vijf platen uit en tourde hij door binnen- en buitenland. Hij deelde het podium met Johnny Dowd, Simon Vinkenoog, Jim White en opende meerdere shows voor De Dijk en Sivert Høyem. Zijn laatste project/plaat, Holland, kwam uit met een boek waarin meer dan 100 kunstenaars, wetenschappers en gewone mensen reageerden op zijn muziek. Rond dit project volgden exposities in Nederland en Engeland. Aan dit fraaie oeuvre is weer iets heel moois toegevoegd; Stedentrip is te gek en weet als geen ander de tijdgeest te vangen!

De van oorsprong Rotterdamse Zoë Livay ademt muziek. Al op jonge leeftijd zingt ze in kerk- en popkoren, wat haar een veelzijdige stem geeft en haar liefde voor muziek versterkt. Dit leidt haar uiteindelijk naar Amsterdam waar ze voor het eerst haar gevoelens op papier durft te zetten en tot leven weet te wekken in de vorm van muziek.

Zoë’s missie als muzikale pionier is culturen verbinden en haar eigen verhaal delen om anderen te inspireren. Als ‘vrouw van de wereld’ straalt ze kracht uit, maar omarmt ze ook haar zachtere kant. Ze moedigt samenwerking en gendergelijkheid aan en is een rolmodel voor jonge vrouwen en meisjes, die ze inspireert om het beste in zichzelf naar boven te halen.

  • Sentinel Beast

  • Houwitser
    • Genre: loud music, deathmetal
    • Release-type: album
    • Label: Vidar Records

De geschiedenis van Houwitser gaat terug tot 1997 toen de band werd opgericht door Michel Alderliefsten (ex-Sinister). De oerbezetting werd voltooit met zanger Mike (ex-Sinister), drummer Aad (Sinister) en bassist Theo (Hail of Bullets). Het legendarische debuutalbum Death… But Not Buried verscheen in 1998 bij Displeased Records en kreeg goede recensies en goede verkopen.

Nu ligt er 12 jaar na de laatste uitgave (de dvd Moscow Atrocity) een langverwachte nieuwe release; Sentinel Beast met 10 brute deathmetalnummers met een vertrouwd oldschool geluid.

  • Woman Power III

  • Diversen Artiesten
    • Genre: hiphop, urbanpop
    • Release-type: album
    • Label: Visionaires

Het Rotterdamse label Visionaires presenteert voor de derde keer een compilatiealbum met louter vrouwelijke artiesten. Op Women Power III ditmaal acht tracks gemaakt door maar liefst 11 dames!

  • Galestreet

  • XLG
    • Genre: rock
    • Release-type: album
    • Label: self-released

XLG is een zelfbenoemde ’70’s band of the future’. Een 5 -koppige band uit regio Rotterdam, die aan het werk is om een eigen sound te ontwikkelen, met inspiratie van artiesten als Oasis, Joan Jett, The White Stripes en harmonische rockbands uit de jaren ’70.

De band is tijdens de coronacrisis gevormd en sindsdien hard aan de weg aan het timmeren; in 2022 kwam hun debuut-ep Rosalina uit. Hiermee stonden ze al eens op het Zomerterras, in De Kroepoekfabriek en CAPSLOC in Capelle a/d IJssel. Ook wonnen ze het Popsport Zuid-Holland 2023 traject, om vervolgens mee te doen aan de landelijke variant. Na dit traject zijn ze weer de studio ingedoken en het resultaat hiervan is het debuutalbum Galestreet. Goed bezig!

  • Verstoorde Emoties

  • Simha Youth
    • Genre: urbanpop, future r&b
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

Joy Siem (aka Simha Youth) begon op 15-jarige leeftijd interesse te krijgen in het schrijven van gedichten. Dit was een manier waarop ze haar gevoelens uitte. De gedichten ontwikkelden zich al snel tot songteksten en ze begon hierbij muziek te maken. Simha zette haar eerste stap door de muziek die ze schreef te gebruiken voor open mics en schooloptredens. Hoe leuk ze het ook vond, ze kon haar muziek niet naar het gewenste niveau brengen, omdat haar middelen en apparatuur beperkt waren.

In de zomer van 2019 bouwde Simha dus haar eigen studio waarin ze zich vooral richtte op vocale productie, mixen en masteren. Het eerste nummer dat Simha uitbracht was On A Trip kort daarna gevolgd door Everyday. Sindsdien is ze steeds serieuzer met muziek bezig en stond bijvoorbeeld in 2023 al in de finale van de Sena Performers Grote Prijs van Rotterdam. Verstoorde Emoties is haar debuut-ep met vijf tracks.

  • Lose My Luck Remixes

  • Dragonfruit & Kay Slice

Oorspronkelijk uitgebracht op de compilatie van het label Super-Sonic Jazz getiteld Super-Sonic Family Vol. 2 verschenen er nu twee remixen. De eerste remix is van collega-Rotterdamse producer en componist Beau Zwart die nationaal en internationaal succes genoot als filmcomponist, producer en dj. Het nummer werd doordrenkt met drums in breakbeat-stijl die dromerige synth-texturen tegengaan die het nummer naar een levendige maar energieke ruimte tillen.

Voor de tweede remix vroeg Dragonfruit de ‘gehuld in anonimiteit’ producer en artiest SUBFICTION om hun single met Kay Slice een draai te geven. SUBFICTION is een van Nederlands best bewaarde geheimen én snelst stijgende acts van dit moment. Zijn herwerking van Lose My Luck is gebaseerd op Britse broken beat geluiden, die het normaal vrolijke deuntje een donkere en baszware ondertoon geeft voor zweterige clubs en festivals.

  • Ocean of Silence

  • Gavran | Svjetlost
    • Genre: loud music, doom, sludge
    • Release-type: split single
    • Label: self-released

Gavran bracht in 2022 het goed ontvangen album Indistinct Beacon uit via Dunk! Records. Nu heeft de Rotterdamse sludge band een bijzondere split uitgebracht. Enerzijds de lange groepstrack Nastavi en anderzijds de nog langere titeltrack Ocean Of Silence van Svjetlost. Dit is het gloednieuwe doomy soloproject van Gavran drummer/vocalist Jamie Kobic.

Nastavi is eigenlijk het hoogtepunt van het vijfjarige bestaan van Gavran. Een hoogstandje van alle stijlen, emoties en dynamiek die de band tot nu toe heeft gekend. De inhoud ervan is een observatie van de menselijke psyche en de volledige ontkenning van de beperkingen ervan.

Met Ocean Of Silence ziet Svjetlost eindelijk het licht. Een soloproject geboren uit de urgentie om de creatie van muziek verder te verkennen. Met bands als YOB, Sleep en High on Fire als grote inspiratiebron wil Svjetlost harder inslaan dan een meteoriet, soms met een vleugje Balkan-roots en bovendien leunend op dromerige, psychedelische sferen. Missie geslaagd wat ons betreft!

  • II

  • Death In The Afternoon
    • Genre: loud music, punk
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

De vijfkoppige, energieke, alcoholrijke, agressief melodieuze punkrockband Death In The Afternoon bracht een tweede ep uit met de prachtige titel II. De acht voorbijrazende skatepunk songs in nog geen 20 minuten hierop stralen een enthousiasmerende levenslust uit!

  • Something, Something, And The Sun Comes Out

  • Kamiel Thomas
    • Genre: singer/songwriter, indiefolk
    • Release-type: ep
    • Label: self-released

Door expliciet met cassette te werken, is het werk van Kamiel Thomas kwetsbaar en herkenbaar aan imperfecties. De op akoestische gitaar gebaseerde nummers kunnen worden omschreven als dromerig en droevig, maar zijn toch ook romantisch van aard. Na de debuutmixtape Accidental Sounds uit november 2020 is nu de ijzersterke ep Something, Something, And The Sun Comes Out verschenen. Zes folky liedjes met een licht psychedelische sfeer die zich al gauw in je hoofd nestelen. Toffe plaat!

De Spotify-playlist van maart

Breng jij een album of ep uit? Meld je release hier aan!

Tourverslag: de Franse tour van Smudged

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Smudged vertrok begin maart naar Frankrijk voor een korte tour. Annefleur Verbaas ging mee als chauffeur en schreef het volgende tourverslag!

Smudged vroeg mij mee op tour en ik zei ja. Onverwacht perfect op tijd stond de tourbus voor mijn deur. Dit witte bakbeest op wielen bleek een trouw kameraad. Na de eerste stop, Snackbar E17, was de toon gezet. Dit gaat leuk worden.

Zonder familieruzies kwamen we wederom onverwacht perfect op tijd aan bij de eerste Venue: Le Three Pieces. Onder het cafégedeelte zat een grot en dat was de zaal. Cool. Ik vroeg aan de geluidman waar we die avond zouden slapen, ‘chez moi’ was zijn antwoord. Niet wetende dat hij die avond op de grond van zijn eigen keukenvloer zou slapen.

Supportact The SicknessStars was al bezig met uitladen en de gig beloofde ons wat we er al
van hoopte: fake bloed, touwen en schokken van elektrische stoelen die op orgasmes leken.
Er was overigens geen backstage waardoor heel alternatief Rouen de piemel van Bart heeft
gezien tijdens het omkleden. De sfeer zat er lekker en in en Jim gaf iedereen ongevraagd een
groene Smudged neus, ‘le nez vert’. Met plezier werd de groene schmink ontvangen en dit
publiek stond even later met hun groene neuzen in de grot beneden. Er werd zichtbaar
genoten van de groene Hollandse invasie.

Lang voordat wij naar huis wilden, wilde ons logéadres al huiswaarts. Uiteindelijk waren ook
wij zo ver om de nachtbus te pakken naar de buitenwijk van Rouen. Wil het niet dat we
onderweg Bart en Jim ergens verloren, maar die ‘zouden zo wel komen’. Lief en gastvrij als
onze gastheer was om ons eerst te voorzien van een slaapbank en luchtbedden in de
woonkamer, ging hij erna zelf nog op pad.

De helft van de band (en ik) vonden al nachtrust tot de andere helft van de band ons ‘s nachts wakker maakte door de intercom. Na urenlang verdwaald te zijn in de betonnen wijk van randje Rouen hadden ze ons logeadres bereikt. Door alle commotie besloot Victor zijn resterende nachtrust veilig te stellen en in het bed te gaan liggen van de huiseigenaar. Die was immers toch leeg.

De volgende ochtend werd ik wakker met een bek droger dan mijn moeders kut en wilde ik
me naar de keuken haasten voor een glas water. Dat is alles wat ik wilde: gewoon. een. glas.
water. Het was nog vroeg en iedereen lag nog te slapen. Op mijn tenen bereikte ik bijna de
keuken, ik zag de kraan en het mijn verlossing van vocht in mijn mond was nabij. Ik wilde de
deur openzwaaien tot ik in mijn rechterooghoek een schim zag bewegen. Nog voordat ik
deur een verdere zwieper gaf realiseerde ik me dat de schim het hoofd was van onze gastheer.

Hij lag op de grond van zijn eigen keuken, zonder matje, zonder deken. Hij draaide zijn hoofd en ik rende weg. Terug hinkelend over de matrassen in de woonkamer. Toen ik daar ook nog ontdekte dat het luchtbed van Mink nog leger was dan de inhoud van mijn bankrekening proestte ik in lachen uit en maakte ik de hele band incluis geluidsman veel te vroeg wakker. Op naar Dag 2.

In retroperspectief was dit de kortste rit en zou ons het minst zwaar moeten vallen. Het
tegendeel bleek waar. Maar de zwaarte van rit viel totaal weg toen we hartelijk ontvangen
werden door onze hostst: Manon en Baptiste bij venue de Melody Maker in Rennes. En toen
Marc van Swich Swach Records ons croissantjes kwam brengen en chili con carne die zijn
vriendin had bereid, stonden alle tekenen al helemaal goed.

En zo geschiedde: ook deze show was weer een knaller. Ondanks er een bijzonder vervelend iemand in het publiek stond die ofwel dronken was of aan mentale problemen leed (of een combinatie van allebei), was het was het wederom weer fissa. Bart zette de man hardhandig doch met eerbied op zijn plek en de volle zaal genoot zichtbaar van de gig. Het fijne huis van Manon en Baptiste was op loopafstand en in een gezellige carrousel keerde we huiswaarts. Op naar Dag 3.

Dag 3 zou een lange rit worden, naar Toulouse. Maar ons witte bakbeest maakt zo’n rit goed
dragelijk. Iedereen heeft er zo’n beetje z’n eigen plekje genesteld en er wordt flink wat afgelachen, geboerd en gegamed. Ze laten ons alvast weten dat ze een parkeerplekje pal voor de deur van Bar Le Ravelin reserveren voor ons. Bij aankomst schrikken ze een beetje van het gevaarte waar we mee aankomen, maar na een paar steekjes staan we keurig in het vak.

Misschien iets minder op tijd dan aan het begin van de tour, maar zeker bijtijds, worden we ook hier hartelijk ontvangen en duikt de band de soundcheck in. Ik doe een welverdiend sigaretje met een vers getapt biertje. Dit belooft ook weer een goede avond te worden. Ik vraag aan Marion waar we slapen, dit keer worden we opgedeeld wegens ruimtegebrek van de hosts. Dat is natuurlijk jammer, vooral omdat het de laatste avond is, maar we zijn natuurlijk überhaupt al blij dat iemand z’n huis voor ons open wil stellen.

De supportact bestaat uit een one man show en is wat flauwig. Het lijkt een makke zaal wat een klein beetje zorgen wekt. Het is de laatste show van de tour. Hoe timide de zaal leek, hoe uitbundig zij blijkt. Sterker nog, die Fransozen willen meer en meer. Ik sta rustig aan de zijkant van het podium en een leuk meisje zegt in mijn oor dat deze muziek haar ‘really happy in the heart maakt’. De laatste show is een feit en ook deze was weer een knaller.

Buiten vraagt een vrouw aan mij of we een adres hebben om te slapen. Ik zeg haar dat we verdeeld slapen. Dan roept ze enthousiast dat we alle vijf bij haar kunnen slapen. Maar ze wil eerst nog dansen in een andere bar. Ik vraag haar nummer zodat ik het kan bespreken met
de rest van de band en we haar eventueel later kunnen contacten. Ze weet haar eigen nummer niet meer. Een kwartier verder en met hulp van wat vrienden weet ze me eindelijk
haar nummer te vertellen.

Ik keek naar Bart en vraag me hardop af of we dit echt moeten willen. ‘Het is een risico, maar wel leuke afsluiter met z’n alle dus we nemen ‘m.’ Ik weet niet precies hoe, maar we raken allemaal bij de bar waar ons nieuwe logeeradres nog flink van God los aan het gaan is. De bar is lelijk en geeft niet per sé een goede vibe. Volgens mij willen we eigenlijk allemaal weg. De hele band zit buiten, te roken en filosofische dronkenmansgesprekken te voeren. Het is wachten op onze host.

Als de lichten aan gaan van de bar en onze gastvrouw letterlijk naar buiten geveegd wordt, lijkt het eindelijk zo ver: we gaan naar haar huis! Even lijkt het alsof er een grote stoet mee gaat afteren maar gelukkig verliezen zij het geduld door de trage voortgang van onze host. Nous allons. We slaan zelfverzekerd de straat in. En dan nog zelfverzekerder nog een straat
rechts in. Ons navigatiewonder Mink merkt op ‘als we hier weer naar rechts gaan word ik gek’. Natuurlijk slaan we rechts in. We komen weer bij de bar waar we zo blij waren weg te zijn.

Onze host begint keihard te lachen en ziet er heel erg de humor van in. Ik denk aan wat Bart eerder heeft gezet: ‘Het is een risico maar we nemen ‘m’. Onze host probeert haar telefoon te pakken en haar adres in te vullen op Google maps. Mijn vertrouwen zakt in m’n schoenen. Nous allons. Encore. Wonder boven wonder komen we warempel na hele korte wandelroute, pak ‘m beet 4 minuten, aan bij haar appartement. Een prachtig appartement met donzen dekbedden en een uitzicht op de Pyreneeën.

De volgende ochtend worden we allemaal wakker van het Franse getetter van onze gastvrouw en kijken we er alweer naar uit om in onze vertrouwde witte bakbeest te zitten.