Hiphopveteraan Kaascouse (Laïd Atiiaoui) vergaarde zijn bekendheid als één van de smaakmakers bij het Youtube-fenomeen Punch Out Battles. Niet veel later won hij de tweede editie van het BNN VARA programma ‘The Next MC’. Hij is tot de dag van vandaag dan ook de meest bekeken battle-rapper van Nederland & België.

Na vele losse releases en nog veel meer sessies is Sorry Voor De Excuses volgens Kaascouse zijn ‘echte’ debuutalbum. Een plaat waarop prachtige composities en vlijmscherpe beats elkaar afwisselen terwijl Laïd onderwerpen als persoonlijke groei, vertrouwen & vaderschap bespreekbaar maakt. Aan de hand van dit album toert hij uitgebreid door Nederland met Sorry Voor De Tour.

Peter Somuah is een begenadigd jazztrompettist die leerde spelen door eindeloos te luisteren naar zijn trompethelden Miles Davis en Roy Hargrove. Somuah valt op door zijn warme en melancholische geluid, evenals de ritmische bekwaamheid die zijn opvoeding weerspiegelt, omringd door de muziekstijlen die inheems zijn in West-Afrika. Hij raakt zijn publiek en laat ze grooven.

In 2021 won Somuah de Erasmus Jazzprijs voor jong jazztalent en een jaar later de prestigieuze Edison Jazzprijs met zijn debuutalbum Outer Space. In zijn composities verkent Somuah de grenzen tussen jazz, funk en traditionele Ghanese muziek, doorspekt met een vleugje elektronische muziek. Letter To The Univers roept bij vlagen inderdaad kosmische beelden op en is zo wederom een fraai crossover werkstuk geworden.

Rotterdams eigen singer/songwriter Ntjam Rosie en de Amsterdamse jazz crew SMANDEM. slaan hun handen ineen op de ep ELLE – Reworked. In 2010 releasete Ntjam Rosie haar tweede album ELLE. Nu jaren later genieten we nog altijd van haar eigenzinnige visie op jazz en soul en haar karakteristieke sound.

Destijds wilde zij zichzelf bewijzen en gezien en gehoord worden. Inmiddels heeft ze dat kunnen loslaten en kijkt ze graag met een frisse blik naar nieuwe muzikale mogelijkheden, nieuwe sounds en nieuwe energie. Om die reden besloot ze met de band SMANDEM. een selectie van de songs van ELLE onderhanden te nemen en naar het heden te brengen. Het resultaat is een actuele sound die tegelijk energiek en groovy aanvoelt alsook rauw en smooth.

Brintex Collective begon als een driekoppige band van jonge muzikanten uit Rotterdam onder leiding van toetsenist Brenn Luiten. Het project van Brenn groeide langzaam uit tot een creatieve samenwerking. Tegenwoordig bestaat de band uit vijf of soms zelfs zes muzikanten die elk nieuwe kleuren geven aan Brenns composities. Geïnspireerd door jazz, hiphop en elektronische muziek is het resultaat een fris geluid dat het publiek meteen energie geeft. Brenn zelf noemt hun geluid UK-geïnspireerde jazzmuziek – acts als Alfa Mist, Yussef Kamaal en Robert Glasper behoren tot hun inspiratiebronnen.

Nog voordat deze debuut-ep het licht zag maakte Brintex Collective al indruk op festivals als BIRDfest, Tweetakt Festival, Motel Mozaique, North Sea Jazz Festival en maart jl. als één van de Popunie Live acts op Grasnapolsky. De Brintex Collective ep legt de lat meteen erg hoog en maakt daardoor zeer nieuwsgierig naar de toekomst van dit aanstormende gezelschap.

Voor de tentoonstelling Hete Vuren, ‘Schatten uit het Rijks’ werd singer/songwriter Elly Kellner uitgedaagd om bij kunstwerken muziek te componeren. Drie specifieke schilderijen grepen Elly’s aandacht en inspireerden haar tot het opnemen van een nieuw album. Ze schreef en arrangeerde nog zes songs die aansloten bij haar interpretatie van het thema ‘Hete Vuren’.

Elly’s zang, gitaar, bas partijen en familie koor werden hierbij opgenomen in haar Rotterdamse thuisstudio en de rest in Studio Wildverband, Boxmeer. Voor dit bijzondere project werkte Elly samen met BJ Baartmans, Tom Baartmans, Sjoerd van Bommel en het koortje Sweet & Bright (Carlijne, Loek, Olivia, Roos en Sarah). Op haar socials benoemd Kellner zichzelf tot ‘The most melancholy Lady of the Lowlands’ en het sterke album Out Of The Flames bevestigd dit zondermeer.

Hoe vaak ze de woorden zelf wel niet heeft uitgesproken: “Maar verder gaat het goed hoor.” Op een feestje. In de hoek. Je eigen weemoed relativeren tot er weinig meer van over lijkt. Toen het even niet zo goed ging, schreef Sophie Reekers haar eerste So-Fi-liedjes met een goedkope synthesizer en een krakkemikkige drumcomputer; allereerst om zichzelf durf in te praten, tot ze besefte dat wel meer mensen dat konden gebruiken. Een wijs besluit want de speelse Nederlandstalige indiepop op Maar Verder Gaat Het Goed werkt uiterst louterend en steekt bovendien muzikaal heel goed in elkaar. Verslavend plaatje!

Bad To The Bone is een gitaarband die sinds 1979 bestaat. De band is opgericht in Reeuwijk bij Gouda door de broers Marc (zang, mondharmonica en gitaar), Maarten (gitaar en zang) en Gerben Ibelings (drums), samen met bassist Paul de Kruijff. De band beleefde eind jaren tachtig en begin jaren negentig succesvolle jaren toen er twee albums uitkwamen die werden geproduceerd door de Engelse producer Mike Vernon, het debuutalbum Bad To The Bone (1988) en het tweede album Whirlwind On Fire (1990). Eind 1990 werd de groep opgeheven, maar in 1996 werd een doorstart gemaakt en sindsdien opereert de band vanuit Rotterdam.

In 1998 bracht de band het album Primitive Urge uit waarop bassist Paul van Schaik en drummer Karel Dops de ritmesectie vormen. In september 2017 kwam het vierde album Thirteen uit. Hun vijfde studioalbum en derde in eigen beheer Pretty Promises is nu uit en laat weer horen hoe geweldig onversneden rock ‘n’ roll ook al weer klinkt. Een hoopvol signaal dat uiterst aangenaam stemt.

Na verschillende samenwerkingen besloot Roufaida haar carrière als soloartiest voort te zetten en produceerde sinds 2021 nieuw werk in haar thuisstudio in Crooswijk. Ze creëerde hier een alternatief popuniversum met Noord-Afrikaanse elementen, geïnspireerd door Arabische dichters, gnawa-grooves en het credo van Nina Simone: “It’s a artist’s duty to reflect the times”. Met invloeden van Björk, Fairuz en Nilüfer Yanya produceert Roufaida nu indiepop met gitaar, guembri, vintage Riffijnse cassettesamples en beats, in het Engels en Arabisch.

Op het podium creëert ze haar verfijnde muziek solo, waarmee ze de luisteraar uitzonderlijk dichtbij laat komen. Roufaida’s lyrische thema’s zijn daarbij hoop en kansen; “Hoe verschillend we ook lijken, we zijn allemaal gelijk in ons verdriet, onze liefde en eenzaamheid.” Met dit nieuwe werk stond ze al in het voorprogramma van Eefje de Visser en Balthazar en op festivals als Into The Great Wide Open, Motel Mozaique en Welcome to the Village. Dit jaar startte met een concert op Noorderslag en nu ligt er het bijzonder klinkende Roufaida met daarop zeven ‘kleine’ liedjes met een soms betoverende groove; chapeau!

Marlon was negen jaar toen hij voor het eerst het podium op ging. Voortkomend uit een zeer muzikale bloedlijn kwam hij op jonge leeftijd in aanraking met muziek. Fascinatie sloeg over in passie en Marlon was voorbestemd om zijn entree te maken in het NL muzieklandschap, aldus geschiedde…

Gewapend met een krachtige soulvolle stem en uitzonderlijke begaafdheid op drums keert hij voor zijn debuutalbum Good Ol’ Loving terug naar zijn roots: soul en rock ‘n’ roll. Geïnspireerd door de groten als Otis Redding en Wilson Pickett neemt hij je mee terug in de tijd naar de jaren 60 en 70 om je op de meest respectvolle manier de authentieke STAX sound te laten herbeleven.

Geheel in stijl verscheen op Record Store Day het zevende studioalbum Hold On To A Scream van de Rotterdamse undergroundband Spasmodique, gevolgd door een aantal optredens in Nederland. In de periode van lockdowns (’20/’21) zijn acht nieuwe nummers geschreven en ingestudeerd en begin 2022 grotendeels live opgenomen in de Rotterdamse Far Out Sound studio door Niek Driesschen.

Het album werd voltooid, gemixt en gemasterd in Studio 2X2 door Spasmodique’s drummer Reinier Rietveld en op lp en cd uitgebracht door het label Sounds Haarlem Likes Vinyl. De ‘schreeuw’ in de titel drukt overigens geen wanhoop of angst uit, maar verwijst eerder naar de urgente en inspirerende oerschreeuw die Spasmodique al meer dan 40 jaar drijft. Op naar de toekomst!

Daniel’s fraaie debuut-ep Carry On gaat over verlies, verdriet en hervonden hoop. Een ep met vier songs en drie instrumentale interludes waar hij in 2020 de eerste hand aan gelegd heeft en die nu drie jaar later eindelijk het levenslicht ziet. In de tussentijd wist hij vorig jaar zowel de Sena Performers Grote Prijs van Rotterdam én Rotterdam Music Awards (Belofte) op zijn naam te schrijven en besteedde het prijzenpakket aan de afronding.

Met Carry On geeft Daniel Nolet een goede indruk van zijn songschrijvers kwaliteiten en legt daarmee een stevig fundament om op door te bouwen aan zijn carrière.

Een onofficieel soundtrackalbum geïnspireerd door de boekenreeks The Murderbot Diaries van Martha Wells gemaakt uit liefde voor de serie.

Harvey Sengers (1990) maakt muziek sinds 2002 en is bekend van voormalige bands als New Era Dojo, The Hearted en The Travelling Psycho Ward. Na bijna zeven jaar aan voorbereiding bracht hij The Al(l)one Time Project Pt.1 uit. Voor het eerste deel van dit speciale concept werkte Harvey ieder nummer uit in een andere stijl en in samenwerking met verschillende gastartiesten.

Onder andere Darren Shan (Ierse schrijver van de Cirque du freak, Demonata en Zom-B boeken), Daphyd Sens (Omnia, Jack Parrow), Kevin Snoeij (Drunken Dolly, UrineSane) en Boy Kuijs (Adversary, Hawser, As Prayers Fail) stapten aan boord om deze intense luisterplaat te realiseren. Samen met een toekomstig The Al(l)one Time Project Pt.2 zal dit album ook op vinyl verschijnen.

Mihael draagt zijn nieuwe ep Voices | Glasovi op aan koorwerken, die voor hem de diepste muzikale manier van menselijke verbinding met muziek vertegenwoordigen. Hrustelj had het voorrecht om samen te werken met twee grote jeugdkoren uit zijn geboorteland Slovenië (schoolcentrum Velenje en gymnasium Novo Mesto), onder leiding van dirigent Alenka Podpečan. Het resultaat klinkt niet alleen wonderschoon maar weet ook een mysterieuze sfeer op te roepen die we kennen uit bijvoorbeeld het eclectische werk van Dead Can Dance. Van harte aanbevolen aan avontuurlijke muziekliefhebbers dus!

Het album wordt bovendien fysiek uitgebracht op digitale ‘voice cards’ met naar keuze een planeet uit het Love-universum. Deze ontvang je per post en zijn origineel, uniek en geverfd met volledig natuurlijke pigmenten in de Sloveense Brinas Studio. Deze samenwerking is ontstaan uit gemeenschappelijke liefde en bewondering voor ‘Moeder Aarde’ en is te bestellen via Bandcamp.

De in Rotterdam geboren zangeres en songwriter Joan Franka (1990) ontwikkelde,  geïnspireerd door singer/songwriters uit de jaren ’60, een unieke stijl waarin Americana, pop en spaghettiwestern elkaar ontmoeten. Tijdens haar studie aan de Herman Brood Academie (2014-2017) koos Joan er namelijk voor om een ander artistiek pad te kiezen.

Met haar alter ego Luba The Baroness transformeerde Joan naar een expressieve, krachtige artiest en kon zich bevrijden uit de hokjes die rondom haar waren gecreëerd. Geïnspireerd door o.a. Shirley Bassey en The Doors bracht zij op diverse podia haar persoonlijke verhalen ten gehore en singles The End, My Man en Bad Boy kenmerkten deze transformerende periode in haar muziek carrière. In een openhartig interview uit die tijd spraken wij haar hierover.

In 2017 creëerde ze het album Luba The Baroness dus al en zegt hierover: “Jarenlang heb ik deze plaat verborgen gehouden voor de wereld. Zes jaar lang om exact te zijn. Deze plaat is met liefde gemaakt in een periode waarin ik mezelf niet durfde te zijn. Ik release deze plaat in een periode waarin ik mezelf omarm.” Een goed besluit want het is een album om trots op te mogen zijn. Het rockt als een malle en horen is gewoon geloven!

Van de Rotterdamse band Dyatlov verscheen het eerste album getiteld Dyatlov als vanouds op het eveneens Rotterdamse platenlabel Spazz Records. Volgens hun bio maken ze “een toxic mix van synthpunk, noise en psychedelica” en daarmee is alles gezegd. De band ontstond tijdens de corona-lockdowns in ’20 en bracht in ’21 de eerste single uit Wound Man / Barren Lands, in ’22 opgevolgd met de ep Insect Paranoia.

Na alle corona perikelen bouwt Dyatlov al snel een reputatie op met wilde en explosieve liveshows die eindigen met bebloede microfoons en een verbijsterd publiek. Bijvoorbeeld op festivals als Left Of The Dial, Sniester, Kliko Fest, Get Lost Fest (Hamburg), Iguanarama en podia als Vera, Slachthuis en WORM. Het album Dyatlov was op Spotify al eerder te beluisteren maar werd deze maand officieel uitgebracht op authentiek vinyl!

Sessions (Robin Becker, Alistair Franenberg en Bobbi X) maakte met Satellite een plaat bedwelmende tyfusherrie die rechtop in de traditie van (early) Swans (de New Yorkse band van Michael Gira) staat. Een must voor de rechtgeaarde tegentonen liefhebber denken wij dan; top!