In Alarm
lp / download-album
grunge / metal
Hoe val je tegenwoordig nog op met een originele artiestennaam? Nou, bijvoorbeeld door een tamelijk triviale naam als Marcel te schrijven als MXRCXL. De eerste aandacht is hiermee opgeëist. De volgende vraag is dan wie of wat de hel is MXRCXL?
Zelf omschrijft Rotterdammer Marcel Janssen zijn muzikale geesteskind als een alternatieve metalact. Geen band, geen soloproject, meer een solo-act. In 2012 liet hij voor het eerst van zich horen via een 2-track demo waarop hij alle instrumenten bespeelde.
Live bleek dat wat lastiger, vandaar een beroep op diverse muzikanten. Een jaar later volgde een meer organisch klinkende 4-track ep, A Laughing Matter. Organischer, want nu stond er een band aan de wieg van het muzikale eindproduct. De recensies waren veelal lovend.
Na een intensieve tour (o.a. op het Baroeg Open Air Festival) volgde een ingrijpende personeelswijziging. Achter de functies drummer en gitarist stonden nu de namen van Yoeri Traas, respectievelijk Tijmen Riede. Met Jasper de Groot (keyboards/percussie) en – uiteraard – Marcel zelf op bas en zang was dit de basis voor het eerstgeboren volledige studioalbum dat nu het levenslicht ziet.
In Alarm is de titel en wordt door Marcel bestempeld als een ‘zeer persoonlijk album’. Persoonlijk is in dit geval een ‘chaotische geestestoestand’, ‘paniek’ zo u wilt. Dat roept bij mij associaties op met langdurig lawaai of tenenkrommende teringherrie. Na de eerste tonen valt dat (gelukkig) meer dan mee.
Opener Shit For Brains knalt er heerlijk in en zet meteen de toon. Een internationale sound die inderdaad refereert aan het beste wat de alternatieve metalhoek te bieden heeft.
De biografie rept over namen als Dinosaur Jr. en Faith No More. Daar mogen wat mij betreft Seattle-act Tad en Kepone aan worden toegevoegd. Een fijne videoclip ondersteunt de muziek met het nodige beeldmateriaal.
De totaalsound van het album maakt indruk. Alles klinkt goed geproduceerd (door de band zelf) en inderdaad organisch. Gelukkig niet overgeproduceerd en alle instrumenten zijn duidelijk definieerbaar.
Er is ruimte voor dynamiekcontrasten zoals in The Damaged One en Oh, The Irony. De zang is over het algemeen passend, klinkt soms bekend (zonder met een specifieke naam te komen), maar neigt af en toe naar zeurderig. Niet echt storend en waarschijnlijk een kwestie van smaak.
De composities zijn afwisselend en meestal met een visie opgebouwd. Alternative metal is weliswaar de rode draad, maar daarmee dekt het niet de hele lading. Devoured + Dried Up is een soort semi-ballad (met een abrupt einde) en Where Were You All The Others Were There! is een muzikale kruisbestuiving tussen Jane’s Addiction en Nirvana.
Het titelnummer heeft raakvlakken met pop en is verrijkt met gastvocalen van Renate Bus (Babes In The Hole). Vreemdste muzikale eend in de bijt is de eigentijdse vertolking van Roy Orbinsons You Got It.
Genoeg te beleven dus op In Alarm, zowel muzikaal als tekstueel. Wie in is voor een postmoderne mix van alternatieve rock en pop, metal, grunge en … (vul zelf maar in) mag (niets moet) best wel eens gaan luisteren naar MXRCXL.
