Alles voor artiesten Alles voor organisatoren

Bad Temper

15 oktober 2013 • Recensies • Crevan Toonder

bad-temper-enemies-for-goodEnemies For Good
cd-album / download-album
punk
Klabautermann Records

Raggende punk is al best oud. Vandaar waarschijnlijk ook die stickers die ons laten weten dat punk nog niet dood is. Bad Temper beseft dat ook en geeft eerlijk toe dat hun muziek geen poging is om iets origineels te doen. Ze willen gewoon dat we keihard meebrullen. Het mee te brullen materiaal hebben ze nu verzameld op hun eerste volledige album Enemies for Good.

Bad Temper klinkt vanaf het begin al lekker boos. Devil’s Whore bouwt het tempo snel op. Ze nemen als het ware het podium en gaan er niet meer vanaf. De muziek is ideaal voor boze momenten, of dat nu een echtscheiding is of die leeftijd waarop je je ouders helemaal zat bent. Deze band bezorgt je de nodige beledigingen. In My Philosophy komen de klassieke “ooohs” eraan te pas.

I Miss You is met drie minuten het langste nummer op het album. Alle andere zijn korter, precies zoals The Ramones dat ooit bedoeld hebben. Laat je niet misleiden door de titel: I Miss You is geen zoetsappig liefdeslied. Bad Temper doet niet aan adempauzes.

https://www.youtube.com/watch?v=JQGfJIPTkGk
Bad Temper – I Miss You

Wie verdient er meer een eigen lied dan kungfu-artiest Jackie Chan. Oké, de sympathieke Chinees zingt zelf ook af en toe, maar dat is voor westerse muziekmaatstaven niet om aan te horen. Niet dat zangeres Ashley het volgende seizoen van X-Factor gaat winnen, maar het is vooral makkelijker mee te zingen. Jackie Chan is een hyperactieve punk-anthem. Hopelijk wordt Jackie hier alleen als metafoor gebruikt, want erg vlijend is het niet.

Prominente punkers als Bad Religion en The Offspring kunnen weer een beetje trotser zijn op hun nalatenschap. Bad Temper is het type lekker agressief. In hun teksten volgt de ene sneer op de andere. Werkelijk niets blijft overeind. Voeg daar de drukke muziek aan toe en je hebt een machtige punk-ontlading. Bad Temper is nog lang niet uitgeraasd. De liedjes op Enemies For Good vormen slechts een selectie uit hun repertoire. Dat is niet misselijk als je bedenkt dat de band net iets langer dan een jaar bestaat. We kunnen er dus van uitgaan dat ons nog veel meer heftigs te wachten staat.

Download Enemies For Good op Bandcamp.

Crevan Toonder

Meer zoals dit

Live-verslag: Small Time Crooks @ Café de Bel

15 oktober 2013 • Concerten • Yvo van der Vat

cafe de belZaterdag jl. stap ik in Dordrecht maar weer eens in de trein naar Rotterdam. Terwijl ik de dag ervoor al in WORM geweest was, ga ik er nu heen voor een concert van Small Time Crooks. Ik ken deze folky Americana band al en weet dus wat ik kan verwachten.

Dat meerdere mensen ze kennen blijkt uit het feit dat ik in de trein zomaar een bekende tegenkom, namelijk één van de twee Haagse Sissies, en zij weet mij te vertellen dat deze band met enige regelmaat ook de speciale Puur Gelul avonden als band begeleid. Inmiddels ben ik al bijna in Rotterdam en erg nieuwsgierig geworden naar het café waar ze voor deze gelegenheid zullen spelen. Hier door het lekkere herfstweer (nat!) aangekomen blijkt Café de Bel het perfecte decor te bieden voor deze band. Tijdens het optreden vergeet ik eigenlijk dat ik in Rotterdam ben. Het lijkt wel of ik in een film van de Coen Brothers ben beland en dat ik me bevind tussen alle ‘Crooks’.

De podiumuitstraling van deze vier heren (alhoewel vaak zonder letterlijk podium) is subliem en de banjo, akoestische bas, gitaar en wasbord vallen qua sfeer perfect samen met het James Dean nummerbord en de poster van Easy Rider aan de muur. De avond wordt lekker aan elkaar geluld en er wordt zelfs nog het nieuws dat de heren vorige week een platencontract hebben vastgelegd bij Suburban Records vermeld. Als ik deze alvast kon bestellen dan had ik dat direct gedaan, maar we moeten nog even wachten tot februari 2014 voordat we dan eindelijk deze heerlijke muziek thuis kunnen beluisteren of in die mooie Amerikaanse slee, waar hij eigenlijk thuishoort!

De avond is compleet als de band op traditionele jazz/blues manier elkaar voorstelt, door de perfecte samenzang van de vier heren, de zeer aparte cover van Ramses Shaffy ‘Laat me’, het enthousiaste publiek en natuurlijk… genoeg bier. Het was het wachten zeker waard, aangezien ze ook nog meer dan een uur spelen. Ik was zelf een beetje moe geworden na twee dagen op pad en moest helaas weer door de Hollandse regen naar huis, maar het zal me niks verbazen als de heren de avond nog geruime tijd voortgezet hebben met… Jack D.




Yvo van der Vat

Gezien: zaterdag 12 oktober, Café de Bel, Rotterdam

Lees het vorige bericht