Knak
cd- / download- / cassette- / floppydisk-album
singer/songwriter / experimenteel
YCR Rotterdam 

Twee jaar terug besprak ik voor de Popunie de laatste cd van Yoshimi!, het alter-ego van de Rotterdammer Niek Hilkmann, en hoorde een mengsel van Spinvis en het New Yorkse Buke and Gase.

Op het nieuwe album Knak, dat Hilkmann onder zijn eigen naam uitgebracht heeft, is met name de eerste referentie gebleven. Reden is niet alleen de Nederlandstalige rijmelarij, maar ook bij vlagen de stem van Hilkmann, die soms angstig veel op die van Erik de Jong lijkt.

Wat Niek Hilkmann ook met Spinvis gemeen heeft is het feit dat hij geheel in zijn eentje zijn songs laag op laag opbouwt. Zo begint bijvoorbeeld Collie met een á capella koortje en wordt dan via een eenvoudig orgeldeuntje en percussiegeluiden met de mond uitgebouwd tot een liedje. Soms lijkt de instrumentatie elementen van stadgenoot Harry Merry geleend te hebben.

Eenvoud is troef. Eigenlijk is het eerste liedje op de cd, Alles, nog het meest een echt popliedje te noemen, met meer het up-tempo geluid van een bandje uit de sixties. Alle andere nummers hebben dan toch meer het meer naïeve, eenvoudige en soms wat kinderlijke geluid wat we gewend zijn van onder meer het eerder genoemde werk van Yoshimi!.

Niek Hilkmann is ook duidelijk een tekstdichter en daarom is het spijtig dat in enkele liedjes op deze cd zijn stem zo ver naar achteren is gemixt, dat je niet kunt horen wat hij zingt. Dat is jammer, want iemand die het lukt om “collie” te laten rijmen op “een spelletje monopoly” (in Collie) is natuurlijk het aanhoren waard.

Dat de teksten soms van ‘lulligheid’ aan elkaar hangen, doet niets af aan de zeggingskracht. Sterker, deze ‘lulligheid’ is van het soort ‘doe maar gewoon dan doe je gek genoeg’, die past bij de karakteristieke onbevangen deuntjes van Hilkmann.

En toch is niet alles wat het zou moeten zijn. De cd is met zeven tracks erg kort en daarbij zijn niet alle liedjes even sterk. Na het beluisteren blijf je toch zitten met de vraag of Niek Hilkmann, onder zijn eigen naam of als Yoshimi!, misschien eens zijn blikveld wat moet verruimen.

Nu is het toch ook vaak een beetje te veel van het zelfde. “Kijk me nou eens gaan, kijk me nou eens staan, ik wil alles verkopen” zingt hij in Uitverkoop. Wellicht moet hij voor zijn volgende project gewoon eerst meer dingen terugzetten in het magazijn en kijken of hij ze van een andere vorm of kleur kan voorzien. Dat levert uiteindelijk vast meer op.

Meer weten over Niek Hilkmann? Bezoek zijn website of Facebookpagina.

Rob Veltman