36 uur en 16 minuten. Zo lang ben ik nu wakker. Niet omdat ik na een lange dag in de nachtelijke uren flink ben doorgezakt en daarna door moest, maar gewoon omdat het zo is. Zonder aanwijsbare oorzaak. Ik pieker nergens over. Ik lig hier gewoon. Het is niet voor het eerst. Soms gebeurt het dat ik een paar keer per week meer dan 24 uur wakker ben en daarna in een heerlijk diepe slaap van zo’n 10 uur wegzak. Bliss…

Alles wat je kunt doen, laten of tellen om de slaap een kans te geven, heb ik geprobeerd. Het helpt niet. Integendeel: ik ben nog nooit zo alert geweest. Ik begin me er nu wel een beetje zorgen over te maken; wat als ik altijd wakker blijf? Hoe kan ik in hemelsnaam dingen maken, creatief zijn, als ik niet slaap? Zouden er insomniacs bestaan die desondanks nog weleens iets voor elkaar hebben gekregen? Hmmm.

Ik moet het nú weten. Ik haal mijn telefoon, die aan de andere kant van het huis ligt sinds ik heb gehoord dat het beter is voor de slaapcyclus om alle electronica buiten de slaapkamer te houden. Dat is onderzocht. In een laboratorium. Ik google: “productive insomniacs”. Ja hoor! Ze bestaan! Bill Clinton, Madonna en Napoleon Bonaparte zijn met mij.

Ik heb veel respect voor hen, want onderzoek heeft aangetoond dat je van slaaptekort niet alleen vermoeid raakt (you don’t say?!!), maar dat daarnaast je brein sneller krimpt. Na 24 uur kunnen er zelfs symptomen optreden die lijken op schizofrenie! Ik noem maar wat.

F*** de onderzoeksresultaten. Ze helpen me niet in slaap te vallen. Het is slimmer om anders tegen slapeloosheid aan te kijken. Leidt het daadwerkelijk tot drama?

Ik ben een aantal keer op een podium geklommen zonder geslapen te hebben en liep toen geen enkel risico op overconcentratie (het soort concentratie dat ervoor kan zorgen dat je zo gefocused bent dat je niet meer echt aanwezig bent).

Ja, ik word extra relaxed van niet slapen! En aangezien ik ook nu totaal niet moe ben, kan ik maar beter dankbaar gebruik maken van de extra tijd (én de bijzondere gemoedstoestand!) die ik zomaar cadeau krijg. Iets opnemen, muziek luisteren, beetje schrijven.

Inmiddels zit ik op 37 uur en 12 minuten…

Daisy Cools 

Dat Daisy Cools vroeg of laat een project als ‘The Europe Files’ zou bedenken was onvermijdelijk. Reizen, optreden en liedjes schrijven: het zijn dé ingrediënten waar Daisy inspiratie van krijgt. In een reeks van zes ep’s onder deze noemer woont Daisy steeds zo’n vijf maanden in een Europese stad waar ze optreedt en liedjes schrijft. Haar eerste bestemming ‘The Paris file’ kwam uit in 2011, waarna ‘Palermo’ (2012) en ‘Lissabon’ (2014) volgden. Op zoek naar het gevoel van vrijheid, deelt Daisy door middel van liedjes haar ervaringen tijdens het verblijf in de verschillende steden.
Na maanden in het warme zuiden te hebben doorgebracht, wil Daisy binnenkort juist koudere sferen opzoeken met een verblijf in Reykjavik. Voordat zij in 2015 naar de IJslandse stad afreist, viert zij in Nederland het voltooien van het eerste deel van de reeks met o.a. een album en optredens met haar band. Meer informatie over Daisy en haar muziek kun je op haar site vinden.