Nadia Struiwigh. De Rotterdamse die deze naam draagt heeft eerder dit jaar een fantastisch ambient album uitbracht op het prestigieuze en stijlvolle Denovali Records label, getiteld WHRRu (oftewel ‘Where are you?’). De ingetogen muziek op het album roept bij mij associaties op met het werk van Biosphere, Boards of Canada en de rustige kant van Aphex Twin. De abstracte titels van dit album versterken de associatie met de laatstgenoemde ook nog eens.

Heerlijke dromerige soundscapes vloeien je oren binnen, met af en toe een stiekem vleugje dissonantie en hier en daar wat scherpe, maar tegelijkertijd zachte hoge tonen die een spannend rafelrandje toevoegen aan het geheel. In sommige tracks duiken subtiele beats op, die akoestisch van aard lijken en nooit op de voorgrond treden. De plaat bestaat uit een tiental tracks die samen een hele mooie eenheid vormen. Kortom, een heerlijke luistertrip waar je helemaal in op kan gaan en de tijd als het ware stil komt te staan.

Ik heb de plaat diverse malen beluisterd en elke keer daarna dook in mijn hoofd de vraag op ‘Wat nu?’. Steeds had ik even tijd nodig om weer in de ‘echte wereld’ te komen, een heel mooi en bijzonder effect vind ik. De titeltrack trekt je langzaam naar binnen met een subtiele, licht melancholieke en mistige sound. Repeterende gesampelde stemmen met een echorandje doemen op in de mist en verdwijnen ook weer naarmate het nummer vordert en uiteindelijk eindigt een fade-out van de hoge tonen. Een intrigerende start van deze prachtplaat.

Dan volgt Roeiweijk, een mysterieuze en spooky track, waarin het lijkt of de tijd vertraagd wegtikt. Het geluid van een oude piano, broos getokkel op een akoestisch snaarinstrument en flarden van verwaaide koorstemmen vormen een sfeer van lang vervlogen tijden. De track Jimmy Read begint heerlijk met licht dissonante down-tempo akkoorden die een vervreemdend effect sorteren. Lage tonen nemen de track over in het volgende deel, met daaroverheen akkoorden die gespeeld worden met een licht, verstild en ouderwets klinkend reverb effect.

Bizarph laat een combinatie horen van akoestische snaarinstrumenten met op de achtergrond subtiele zangvogels, waarschijnlijk gemaakt op basis van field recordings. Je waant je in een uitgestrekt moerasgebied. Dan komen er wat fragiele beats in en is een heerlijk slome baspartij ingevoegd, alsof je eindelijk weer vaste grond onder je voeten voelt. De overige tracks zijn elk weer wat anders van sound, maar vormen bij elkaar toch een album dat een echte eenheid is. Dit is bijzondere instrumentale muziek die een verhaal vertelt, een verhaal dat na het vaak geluisterd te hebben toch verscholen blijft en niet door te vertellen is. Je blijft het dus beluisteren.

Het album heeft overigens ook prachtig artwork, gemaakt door ‘Niet Zo Vierkant’. Mijn exemplaar (op rood vinyl) krijgt dan ook een prominente plek in het ambient hoekje van mijn vinyl collectie.

Nadia Struiwigh’s ster is rijzende. Ze was een ontdekking voor velen op het Rewire Festival in Den Haag eerder dit jaar. Nadia is een zeer veelzijdige dame. Naast haar werk als producer, componist en dj/live act is ze actief als editor/reviewer voor Interface (een magazine voor muzikanten en producers), grafisch ontwerper en houdt ze zicht bezig met marketing. De muziek van Nadia Struiwigh is onder andere te vinden op Soundcloud, Bandcamp en in de betere platenzaken.

Op 18 november a.s. is Nadia te zien tijdens de Denovali Label Night Rotterdam in Worm.