De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Stel je voor. Je bent al een eindje in de 50. Je speelt al heel lang en nog steeds in lokale bandjes, sinds je tienertijd. Je wordt benaderd door een Amerikaans platenlabel, Fear Of War Records. Die willen een officiële heruitgave uitbrengen van een vinyl ep uit 1982 van het punkbandje uit Krimpen a/d IJssel waar het ooit zo ongeveer mee begon. Je gelooft niet wat je hoort. Dan wordt duidelijk dat het een serieus plan is. Het overkwam Bram Visser (aka Pescador), tegenwoordig lid van twee bands, te weten Plastic Jesus & The Godfearing Saints en sinds kort The Jam Society.

Terug naar 1982. De tijd van de hoge jeugdwerkeloosheid, kraakpanden, vredesdemonstraties, punks en skins. In Rotterdam en omgeving bestond de eerste golf van punkbands o.a. uit Revo, de Rondos, Railbirds en Bunker OESO. In de laatstgenoemde band speelde ik zelf ook nog een tijdje gitaar. Naast optredens in kraakpanden, jongerencentra en alternatieve festivals was ook vaak het doel om ‘iets’ uit te brengen volgens de Do It Yourself (DIY) uitgangspunten. Iets op vinyl of cassette. Bunker OESO en zeker ook de Rondos schopten het redelijk ver hiermee. Ook in de polder gebeurde het een en ander, zo werd door N.L. Corruption uit Krimpen a/d IJssel de ep Greatest Shit Vol. 1 uitgebracht op het eigen Corrupte Kankerzooi Records label. Bram Visser, de enige uit de band die een baantje had, betaalde uit eigen zak de opnamekosten.

Stevige, typische Killed By Death-punk vol met maatschappijkritiek. Nog steeds te gek om naar te luisteren vind ik als oud-punker. De 33 toeren ep bevat vijf tracks, Kraak Van Agt Z’n Kop, This City Is A Bore, Victims Of Commerce, Jim Jones Tragedy en Neo Fascism From Washington. Mijn favoriete track is Victims Of Commerce, dat start in disco-stijl en vervolgens overgaat in plankgas punk.

Enkele jaren geleden ontmoette ik Bram, we raakten aan de praat en hij had voor mij zelfs nog een exemplaar van de originele ep. Het ep’tje werd destijds vooral verspreid tijdens de optredens, maar bleef verder nagenoeg onopgemerkt. Zoals meer vintage punk uit Nederland werd het later een onvindbaar en onbetaalbaar collectors item. En daarmee onbereikbaar voor de echte vintage punk liefhebbers. Geweldig dat deze ep nu voor een redelijke prijs opnieuw is uitgebracht. De uitvoering is prachtig, in tegenstelling tot het origineel zit er ook een mooie insert bij met kleurenfoto’s uit het grauwe verleden. Onbetaalbaar gaaf (kreet uit begin jaren tachtig…).

Bram speelt treedt nog regelmatig op met zijn eerder genoemde huidige bands. Geen KBD-punk meer, meer bluesrock en americana. Maar wanneer je goed luistert kun je de rauwe punk roots nog wel hier en daar terughoren. En het gaat goed, met zijn band The Jam Society wordt er zelfs gedacht aan een album release.