Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Tramhaus tourde van 29 oktober t/m 3 november 2025 door Noorwegen en dit is hun verslag.

Oslo
Vroeg verzamelen we met z’n allen op Rotterdam Centraal. Om 08:15 zitten we in een volgeladen spits trein richting Schiphol. Deze tour nemen we het vliegtuig. Na een korte soepele vlucht landen we in Oslo en pakken we vanaf het vliegveld een taxi naar ons hotel. Helaas missen we wel de koffer van Julia, na lang wachten krijgen we te horen dat deze nooit in Oslo is aangekomen. Juul zucht diep en begint direct alles en iedereen te bellen om dit op te lossen. Gelukkig is alle gear wel aangekomen en kunnen we vanavond dus gewoon spelen.
Het hotel en de venue zijn nog geen 5 minuten lopen uit elkaar en we hebben nog wat tijd te doden dus we gooien onze spullen af bij het hotel en beginnen wat te wandelen. Wie tegen de alternatieve muziekliefhebber Noorwegen zegt, zegt black metal. Vooral Oslo is de geboortestad van dit genre.

We besluiten wat geschiedenis te bekijken en langs te gaan bij Neseblod Records, een metal platenzaak waar voorheen het legendarische Helvete zat. Deze platenzaak werd gerund door gitarist en (mede)oprichter van de band Mayhem, Euronymous. Onder deze zaak vind je een kelder waar de leden groot ‘black metal’ op de muur hebben gekalkt. Deze kun je nog steeds bezoeken en dat doen we dan ook. Eenmaal beneden krijg ik kippenvel als ik nadenk over de gruwelijkheden die zich rondom deze zaak en band hebben afgespeeld maar indrukwekkend is het wel. Voor de geïnteresseerde: lees de biografie van Mayhem op Wikipedia en je weet genoeg. Na het bezoek aan Neseblod en de aanschaf van wat pins en merchandise, lunchen we wat en drinken we een biertje voor we om 18:30 bij de zaal worden verwacht.

Neseblod Records in Oslo.

Vanavond spelen we in de bovenzaal van de venue Goldie als onderdeel van het Oslo World Festival. Het is een kleine zaal, wel passen we allemaal op het podium, ik gok dat er zo’n 100 man capaciteit is. We eten pizza en bereiden ons voor op de show. Ik loop nog snel een rondje en bij terugkomst verbaas ik me over de hoeveelheid mensen die naar de show zijn gekomen. Het is voor het eerst dat we in Noorwegen spelen dus ik ben positief verrast. We spelen een prima leuke show en de mensen lijken het allemaal heel leuk te vinden. Na de show verkopen we vrijwel al onze merchandise (dit was helaas niet veel omdat we met het vliegtuig kwamen). We kijken nog even beneden bij een cumbia band die speelt en gaan dan redelijk op tijd naar bed. Morgen wordt vroeg.

Setup in Oslo.

Stavanger
Om 06:30 gaat de wekker, om 07:00 verzamelen we in de lobby, om 07:25 zitten we in de trein richting Stavanger. We maken vandaag een treinrit van acht uur door de bergen. Het beloofd een mooie rit te worden, maar dit soort tijden zijn we als muzikanten niet echt gewend. Half slapend tuur ik wat uit het raam en luister ik naar black metal terwijl kilometers bossen aan me voorbij razen. De treinrit is adembenemend mooi en lijkt voorbij te vliegen. Al snel worden de bossen opgevolgd door fjorden en bergen. Om 15:00 komen we aan in Stavanger. We gooien wederom onze spullen bij het hotel, direct tegenover de venue van vanavond gelegen en maken een korte wandeling door het kleine stadje. Ik besluit nog een uurtje bij te slapen.

Eenmaal aangekomen bij Folken, de zaal waar we spelen vanavond, worden we ontvangen door het vriendelijke personeel, geheel gerund door vrijwilligers. Als ik in de greenroom kom, zie ik een briefje liggen. Tot m’n verbazing in het Nederlands. Honey I’m Home speelde hier gisteren met Hotline TNT en hebben een boodschap achtergelaten in de greenroom, cute. Ik stuur ze direct een DM. Jim en ik hebben het wederom weer heel de dag over black metal en zo praten we wat over de black metal/rock ‘n roll band Kvelertak, tot onze verbazing komen we er achter dat de band uit Stavanger komt.

De show van vanavond is okay bezocht maar het publiek is wat Noors? haha, erg stijf in ieder geval. Wederom zijn de mensen achteraf heel enthousiast en we verkopen dan vanavond ook al onze merchandise uit. Na de show droppen we onze spullen en besluiten nog even de stad in te gaan. We worden op pad genomen door de bassist van de support act waar we morgen mee spelen. Hij speelt alleen zelf de show niet mee omdat hij zelf op tour is met een theatergezelschap. We drinken wat en praten over de verschillen tussen theater en (pop)muziek. Tot onze verbazing heeft de beveiliger van de kroeg waar we eindigen een tijd in Rotterdam-Zuid gewoond. Wat is de wereld toch klein. Te laat gaan we terug naar het hotel. Morgen wordt wederom vroeg.

Bergen
Om 09:00 verlaten we het hotel weer richting Bergen. Dit keer moeten we de bus nemen aangezien het een kustroute is van fjord naar fjord, er rijden dus geen treinen. Deze rit is iets korter dan die van gisteren maar toch nog een flinke vijf uur. We kruisen twee fjorden met een ferry en de rest is niet normaal mooi. Ik luister wederom weer wat black metal. Jim en ik hebben een lichte obsessie en raden elkaar allemaal bands aan. Wel googelen we telkens even de band en hun geschiedenis om te checken of ze allemaal wel okay zijn. Verbaasd lees ik over de geschiedenis van Gorgoroth en besluit deze band beter niet te luisteren. Wel ben ik onder de indruk van zanger Gaahl, schijnbaar geen lieverdje maar wel gay en zoals naasten van mij misschien wel weten is dat als iets of iemand gay is ik moeilijk mijn aandacht er nog van af kan houden. Ik besluit wat van z’n solo materiaal te luisteren en droom weg in de adembenemend mooie natuur.

Fjorden tijdens de reis naar Bergen.

Aangekomen in Bergen worden we opgehaald door Line. Line heeft deze tour grotendeels voor ons georganiseerd, het is fijn haar te ontmoeten. Op z’n Noors snellen we ons van Bergen station naar de venue waar we vanavond spelen. We droppen onze spullen en worden aan een tafel gezet. We bestellen lunch en wijn en vragen ons af waar de zaal is. Tot onze verbazing krijgen we te horen dat we al in de zaal zijn en dat over een uurtje alles de lunchroom uit wordt getrokken en we een heuse floorshow spelen vanavond. Ik heb er direct heel veel zin in. Goed bezochte floorshows vind ik altijd heel leuk en neemt me altijd terug naar de dagen met Pig Frenzy waar we vooral hardcore shows mee speelde. We maken een korte wandeling door Bergen. Ik loop met Micha door het eeuwenoude viking centrumpje van Bergen en we verzamelen een uur later weer bij Landmark, de zaal van vanavond. Julia komt ondertussen terug van het hotel waar naar grote vreugde haar koffer is afgeleverd.

We ontmoeten de support band van vanavond, een band genaamd Hounding. Het zijn super lieve mensen en we klikken snel. Na de soundcheck eten we chinees en maken we nog een korte wandeling om op tijd weer terug te zijn voor Hounding. De band speelt een soort van combinatie van post-punk en post-hardcore en metal. We vinden het super vet en het past qua energie heel goed bij wat wij doen. Onze show gaat super goed en het publiek is heel enthousiast. Ik heb het heel erg naar m’n zin.

Na de show kletsen we wat bij met Line en de eigenaar van de zaal. Na een kort gesprekje komen we er achter dat zij Gaahl van Gorgoroth dus goed kennen en vaak met hem omgaan. Zijn galerij zit hier om de hoek en de zaal waar we zojuist speelde verkopen soms ook z’n wijn. De eigenaar van Landmark stuurt hem een berichtje. Jim en ik kijken met mond open naar elkaar en besluiten samen met Julia, Elmo en de eigenaar nog een drankje te doen bij een café in de buurt. Later sluit een deel van de support act ook nog aan en wordt het veel te laat. Gaahl reageert uiteindelijk niet, maar zowel wij als Line vonden het een goede reden om snel terug naar Noorwegen te komen.

Landmark in Bergen.

Tromsø
Wederom vertrekken we erg vroeg richting Bergen airport voor onze vlucht naar Tromsø. Het is een vlucht van 2,5 uur in een propellervliegtuigje over vrijwel alleen maar sneeuwbergen, het is een van de mooiste dingen die ik ooit heb gedaan. Rond 13:30 landen we en worden we opgehaald door de organisatie van het festival. Als we wegrijden, begint de zon al onder te gaan. Tromsø ligt in het noordelijkste gedeelte van Noorwegen ten noorden van de poolcirkel ter hoogte van Alaska en Siberië, dit merk je aan alles. Het is mega glad, het vriest en overal om je heen zijn sneeuwbergen. Het stadje, ook wel Parijs van het noorden genoemd, telt slechts 40.000 inwoners.

Zonsondergang bij aankomst om 14:00 in Tromsø.

Al snel verkennen we het stadje met open mond. We drinken glühwein en eten een hotdog, zien een foto expositie over het nomadische Sami volk en krijgen vaag wat mee van het noorderlicht. Na onze soundcheck worden we om 21:00 uur verwacht op de saunaboot voor diner en wellness. We eten wat en rouleren daarna al snel tussen hot tub, sauna, fins stoombad en de ijskoude oceaan, allemaal uiteraard onder het genot van een hoop biertjes. Het leven is goed, hier bedenk ik me.

Helaas hebben we niet heel de avond hier op de boot en plots staat onze pick-up klaar. Helemaal zen worden we bij de venue afgezet. We spelen hier de laatste officiële show van het jaar op de zolder van een kroeg. De zaal is afgeladen en het publiek is mega enthousiast, ik kijk trots rond en verschillende bandleden nemen gebruik van de door emotie en alcohol gestimuleerde roes om iedereen uitvoerig te bedanken. We drinken die nacht nog wat biertjes en gaan doodmoe naar bed.

Hot tub in Tromsø.

Om 13:30 schrik ik wakker uit een intens diepe slaap. Op mijn telefoon lees ik dat Jim, Koen en Elmo een van de sneeuwbergen zijn opgegaan. Ik besluit vandaag grotendeels even alleen door te brengen en even te videobellen met m’n man.
We verzamelen later deze dag voor lunch en lopen daarna met z’n allen richting het stadion van Tromsø IL, de lokale voetbalclub. Vasil de organisator van het festival is groot fan en nam ons graag mee naar de wedstrijd die vanavond gespeeld wordt. Tromsø wint met 4-0 en we juichen enthousiast voor ieder doel. We eten nog wat en gaan bijtijds naar bed.

Om 08:00 uur worden we in het Kulturhuset verwacht. De hilarisch vroege get-in is nodig omdat we vandaag voor een middelbare school spelen. In een theater achtige zaal zetten we onze spullen op en doen een soundcheck. De zaal vult zich met 30 pubers en we spelen een set van een half uur. Dit is makkelijk gezegd het meest ongemakkelijke wat ik ooit heb gedaan en we hebben het er achteraf dan ook uitvoerig over. De officiële laatste show van Tramhaus van 2025 is gespeeld en nog geen half uur later zitten we klaar bij de gate voor de vlucht naar huis.

Venue in Tromsø.

De show voor de middelbare school in Tromsø.