Punk is dead of punk will never die? Lone Wolf beslist het laatste. Het logo en de albumcover van Lone Wolf maakt een zeer goede eerste indruk. De zwarte wolf is gewond geraakt in het heetst van de strijd (te zien aan het verband aan zijn achterste poot) maar, de hypnotiserende blik in zijn ogen laat zien dat er niet met hem te sollen valt. De twaalf tracks op het 32 minuten durende album van Lone Wolf bevestigen dat.

De band uit Rotterdam is gloednieuw, maar heeft al een indrukwekkend portfolio opgebouwd. Lone Wolf speelde met onder andere Descendents, CJ Ramone, Jeff Rosenstock, The Queers en Get Dead. Ook vlogen ze in oktober van vorig jaar naar Florida om daar diverse shows te spelen. Het viertal muzikanten achter Lone Wolf werden gevormd in niet de minste bands, namelijk; Accelerators, The Apers, The Windowsill en The Bat Bites. In huidige bezetting mixen ze punk rock invloeden met elementen uit indie en fuzzy garage rock.

Het self-titled album staat vol met hitpotentie. Songs als Get Along, Side Of That Road en Way Out duren amper tweeënhalve minuut per stuk, maar blijven wel veel langer in het hoofd rondgalmen. Strakke chords en vrolijke zanglijntjes van frontvrouw Merel en bassist Ox versterken elkaar en nodigen uit tot meezingen. Falling Apart voert daarbij het tempo zodanig op dat het lijkt alsof het album zal ontsporen. Bottom Of The Hill, Say Goodbye en Tonight borduren stevig door op het tempo, maar laten af en toe wat ruimte voor adempauze. Gelukkig maar.

Het nadeel van twaalf aanstekelijke tracks op een album is dat ze samen al gauw één grote waas worden. Na het beluisteren van een plaat die amper een half uurtje duurt is het vrijwel onmogelijk om een favoriet nummer aan te wijzen. Een er uit springende single is natuurlijk geen must, maar vergroot wel de kans om opgepikt te worden door bijvoorbeeld radiostations, blogs en magazines. En meer catchy tunes van Lone Wolf op de radio, dat is wat we willen!