Vrijheid, blijheid! Dit jaar viel Bevrijdingsdag op een maandag, maar het festival in Rotterdam is boven de verwachtingen van de organisatie goed bezocht met ruim 35.000 feestgangers die konden genieten van prachtig weer. Op de Sena Talent Stage powered by Popunie werd het neusje van de zalm van lokaal talent gepresenteerd. Negen vette acts kwamen in het park bij de Euromast de vrijheid vieren in stijl, of beter gezegd stijlen.
Bellita Carol opent de dag met soul. De winnares van de Grote Prijs van Rotterdam 2013 in de categorie Urban zingt en swingt met veel flair. Ondersteund door haar achtergrondzangeressen warmt ze de eerste lading bezoekers op door ze bij haar vrolijke melodieën te betrekken. Met een eigen vertolking van Rihanna’s We Found Love biedt ze haar nieuwe luisteraars wat extra houvast. Tijdens dit nummer is goed te horen dat Bellita het podium en het publiek onder controle heeft. Het is net als de rest van haar set gemoedelijk en zomers. Wie het gemist heeft kan haar nieuwe ep terugvinden op iTunes.
Na Bellita Carol staat er een act op het programma die alleen al vanwege hun achtergrond niet had mogen ontbreken op dit bevrijdingsfestival. Orchestre Partout is opgericht door een groep asielzoekers. Het zijn mensen die letterlijk hun vrijheid doorgeven met muziek. Met invloeden uit hun eigen culturen – variërend van Afrikaans tot Midden-Oosters – zijn zij misschien wel de definitie van ‘wereldmuziek’. Met zo’n mooi verhaal in hun achterzak hebben zij de aandacht van de Rotterdammers meer dan verdiend.
Het viertal Bermuda Square toonde op het Eendracht Festival al aan dat ze wel in zijn voor een feestje. Door af te tikken met een diep stemgeluid doet hun muziek even denken aan The Editors. Verdere vergelijkingen met die band zijn niet nodig. De surfrock-invloeden passen perfect bij deze zwoele dag in het park. Op een laconieke toon meldt zanger Robert dat vrijheid niet vanzelfsprekend is, “want er is nog steeds heel veel oorlog, hè.” Het publiek lacht, het is ook een jaarlijks cliché, maar het klopt helaas als een bus.
Liar’s Dice is een band die goede zaken heeft gedaan op het Bevrijdingsfestival. Tussen de menigte staat al een aantal mensen met hun t-shirts. Op wat zij noemen ‘booze rock’ gaan in de volle zon de voetjes van de vloer. Met hun opzwepende, hedendaagse rock ’n roll brengen de jongen mannen de viezigheid van de bruine kroeg naar het open veld. Vooraan staat een groep jonge meiden met geverfd haar die het maar moeilijk droog houdt bij de smerige muziek van deze groeiende band.
De Rotterdamse metal hardcore-band All for Nothing moest het helaas even zonder aanwezigheid doen van meneer de recensent. Die zat namelijk in de Noorse Zeemanskerk om Kunstbende Zuid-Holland te verblijden met zijn bezoek. Drie Zuid-Hollandse finalisten in de categorie muziek – Norwegian Blue, Atlas & The Fox en Aimée Tio – lieten elk in tien minuten hun talent horen. Jongeren die zich geïnspireerd voelen door deze mooie, akoestische sets kunnen zich al aanmelden op de website van de Kunstbende. Nog even wat All For Nothing betreft: het publiek vond hun geweldig. “Je hebt echt wat gemist” luidde het oordeel. Voor mensen die het optreden net als meneer de recensent hebben gemist spelen ze gelukkig op 11 mei nog op het Eindhovense New Breed Fest. Daarna touren ze door Duitsland en Frankrijk.
Met een naam als The Sweet Release Of Death zou je eigenlijk een schreeuwende, bebaarde metalband verwachten, maar niets is minder waar. Frontvrouw Alicia is een wat delicatere verschijning. De band rockt zeker weten wel. Hun noise-pop galmt in de buitenlucht des te meer. In de programmering moeten ze concurreren met vrijheidsambassadeur Gers Pardoel, maar dat is voor hen absoluut geen probleem. Ze vissen met hun klanken immers in een compleet andere vijver.
Misschien wel onder zwaardere concurrentiedruk staat het trio The Afterveins. Een groot deel van hun publiek is er niet over uit of ze showspektakel Blaas Of Glory wel willen missen. Toch krijgen de winnaars van de Grote Prijs van Rotterdam 2013 het veld aardig vol – en verdiend. Hun optreden bruist. Gitarist Xander klimt naar plaatsen op en om het podium waar de meeste artiesten zich niet wagen. Het is duidelijk: de mensen die voor The Afterveins zijn gebleven worden beloond. De drie mannen geven zich volledig.
Dan De Skaggerz; een ouderwetse, Nederlandstalige ska-formatie met een boodschap. Geen misstand is veilig voor de hevig kritische teksten. Zelfs een festivalbezoek wordt ironisch genoeg hard aangepakt. De grote vraag die het zestal op deze dag oproept is: hoe vrij zijn we eigenlijk? Het publiek vindt het in ieder geval wel best. Die gaat helemaal los. Op het optreden volgt nog een kleine primeur: De Skaggerz komt binnenkort met een album.
De eer om het podium af te breken als laatste act is weggelegd voor De Likt. Het drietal verzorgd een ruige mix van elektronische geluiden uit verschillende scenes en een rapper die geen seconde stilstaat. In zilveren shorts en met een strak boevengezicht spuugt Jordy Dijkshoorn teksten uit op het publiek die door sommigen als onzin en door anderen als herkenbaar ervaren zullen worden. Hoe dan ook, het gaat hard – op de voorste rij zelfs zo hard dat de dranghekken schudden. Hun smerige set wordt afgesloten met ondersteuning van ‘special guest’ Special Steve. Wat er nog wel bij kan is drummer Bart, die gewoon zijn ding doet in zijn onderbroek. Dit combo sluit het programma op de Sena Talent Stage powered by Popunie af met een absolute knaller.
Door het mooie weer en mooie muziek kan het Bevrijdingsfestival Zuid-Holland alleen maar bestempeld worden als een succes. Wie genoten heeft van het Sena Talent-programma zou zeker ook een kijkje moeten nemen op het nieuwe openluchtfestival G’rof dat op 17 mei in Rotterdam plaatsvindt. Leve de vrijheid en tot volgend jaar!
Crevan Toonder
