Live-verslag: On The Map heeft ambitie

Voor de tweede editie van On The Map pakte organisator Selim het wat groter aan. De avond bood beginnende en verder gevorderde rappers en producers 12 uur lang een podium. Zo waren Vlins, Casi-Y0, Maximilli, Sellwin en Bolle G van de partij… om er maar een paar te noemen.

Sommigen zijn nog wat zoekend naar een eigen sound (veel doen Amerikaanse of Engelse voorbeelden na), anderen zijn al hard onderweg om als artiest zichzelf te worden. De deelnemers overstegen meestal het niveau van een gemiddelde showcase, mede door de creatieve sfeer. Deze keer stonden er naast muziek en grafische kunst ook twee modeshows op het programma. Zo waren er in totaal meer dan 40 artiesten betrokken (vorig jaar was dat de helft).

Een boeiend onderdeel was de gezamenlijke mixtape, waarmee Selim meer interactie tussen artiesten wilde creëren. “Vorig jaar kwam iedereen met een eigen gang, ze waren nog niet echt aan het samenwerken. Dat wilde ik veranderen.

Daarom heb ik een tijdelijke locatie gefikst met drie dikke studio’s, voor een groepje van vorige keer en een limited hoeveelheid nieuwe artiesten. Toen heb ik gewoon gezegd: ‘Ik ben er elke dag van 2 tot 12 uur, zie maar.’ Geen enkele dag was ik voor middernacht thuis… zonder er betaald voor te krijgen heb ik een volle week daar gezeten, best intensief, maar ik doe dit voor de culture en muziek. Het werkte beter dan verwacht.

Er zijn 35 tunes gemaakt; niet alles komt op de tape. Ieder kwam in zijn eentje aan, niet om te chillen, echt om aan de slag te gaan. Sommigen kenden elkaar al, maar hadden nog nooit samen een tune gebracht. WatWatIs en M3 klikten bijvoorbeeld goed.”

De volledige OTM Mixtape vol.1 was de kers op het programma: producers bliezen vriendelijk vieze beats en mics werden soepel doorgegeven.

Monsters
Andij (a.k.a. Noureddine) staat binnenkort in de finale van de Grote Prijs van Rotterdam en was één van de rappers die zich een week in de studio heeft opgesloten: “Toen ik daar was, haalde ik alles eruit. Veel mensen waren hard aan het werk.

ZeusDegado bijvoorbeeld, hij praat met je terwijl hij een verse schrijft. Ik was flabbergasted, had alleen nog een refrein, was oprecht gewoon even verloren en heb drie kwartier over een verse gedaan. Toen moest er een knop om. Achteraf gaven anderen me respect omdat ik als een soort fenix was opgestaan. Dat kwam door de inspirerende sfeer. Iemand die goed is, gaat je gewoon beter maken.

Ondertussen heb je altijd een beetje interne strijd nodig om je eigen manier te vinden. Af en toe een twist aan het toeval geven is ook heel belangrijk. Je kan wel iets in je hoofd hebben, het wordt a la minute vaak toch opeens een hele andere tune. Ik denk dat ik altijd zo wil werken, als het over kunst gaat in elk geval. Muziek en koken lijkt veel op elkaar. Stel dat je courgette en tomaat hebt en je gooit er chocola bij… kijken wat er gebeurt.”

 

Zijn horecadiploma heeft hij op zak, maar Andij (genoemd naar een mislukte andijviestamppot – no joke) is wel een beetje klaar met de keuken, zeker nu hij vader is. “Je verdient weinig en werkt veel. We kookten als monsters, met miljoen handelingen in twee minuten. Je creatieve energie kan je niet gebruiken als je dood thuis ligt.” Gelukkig gaat het steeds beter met de muziek en kan je voor 2000 euro thuis een aardige studio inrichten: “Zou mooi zijn. Het is soms toch wel frustrerend als je afhankelijk bent van anderen.”

Heeft hij steeds meer muzikale ambitie? “Ik zie mezelf wel naast die commerciële mensen staan, maar niet die formule volgen. Als je kunst kan maken voor iedereen, dán ben je pas op een gek niveau. Wat ik doe slaat aan, merk ik bij vrienden, dus inmiddels durf ik ook voor random guys iets te spitten. Selectief ben ik wel. Mijn vriendin kijkt bijvoorbeeld anders naar muziek, daarom wil ik het juist haar laten horen.

Collega’s hebben me ook verder geholpen: ‘Zo je hebt echt flow, maar wat de fuck zeg je allemaal?’ Articuleren was kennelijk een ding… ik verstond mezelf dan wel, je staat er uiteindelijk toch voor die mensen. Het is goed om naar anderen te luisteren en ondertussen je eigen keuze te maken in je hoofd. Manu – ja, M3 inderdaad – stond iets te veel met zijn rug naar het publiek. Kan ik gewoon tegen hem zeggen. Anderen geven mij ook inzicht.”

Tricky
Buiten is het gezellig. Als het regent, druppelt het publiek naar binnen. De afstand tussen podium en rokers is groter dan bij de eerste editie, waardoor je het contact met het geluid verliest als je een frisse neus haalt. WORM houdt de muziek natuurlijk beter binnen dan restaurant Gusto. Elke locatie heeft andere voordelen, maar het is als aanstormend evenement uiteraard nodig om in beweging te blijven.

Ondanks een verhuizing in de week na deze avond gaf ‘doorbitch’ Jade graag haar tijd en energie aan On The Map. “Selim had me gewoon gevraagd. Leuk om dit voor hem te doen, het is wel echt een bijzondere jongen – veel anderen vinden dat ook. Geen slecht bot in zijn lichaam.

Met wat hij heeft doet hij goede dingen, dus als ik iets kan betekenen: sowieso. Hij had het deze keer groter aangepakt: heel de dag, wat wel tricky was. Misschien iets te enthousiast… er was genoeg publiek, maar niemand gaat echt 12 uur chillen. Bij sommige optredens was het daarom te rustig. Kan gebeuren. Gelukkig hadden de meeste artiesten vrienden mee.

Het is niet direct wat ik thuis zou luisteren, toch kan ik het wel zeer waarderen, zeker live. Je kan echt zien hoeveel talent je nodig hebt. Zowel voor de lyrics als de beats. Volgende keer zou ik trouwens meer diverse stijlen combineren. Super nice zo’n hiphop avond, maar je kan een groter publiek aanspreken.” Het heeft haar in elk geval geprikkeld zelf ook weer muziek te gaan maken, iets wat door haar studie op de achtergrond raakte.

Buitenland
Selim blikt tevreden terug. Ook heeft hij weer een hoop geleerd. “Misschien ga ik wel een beetje te hard, ja. Het moet elke keer een stukje verder ontwikkelen. Eigenlijk is afgelopen keer het bewijs dat ik het in mijn hoofd al iets groter had bedacht. Ik was een beetje teleurgesteld, maar de feedback achteraf was positief.”

De toekomst klinkt dus ook wat ambitieus, maar absoluut haalbaar in de juiste handen: edities in het buitenland en vaker per jaar. “Eerst een Belgische editie. Handig, mijn pa woont in Brussel. Ik wil me minder op feestjes gaan richten en meer op een schrijverskamp, artiesten coachen, dat soort dingen. Er waren veel nieuwe namen, die voor het eerst op een podium stonden. Geen zorgen, er komt sowieso een Rotterdams feestje volgend jaar. De rest kan tussendoor.” Wil je een label opzetten? “Dat is de onofficiële beschrijving.”

Ook tijdens deze tweede On The Map hing een spannende en toch veilige vibe, waardoor artiesten elkaar fijn feedback konden geven. Geen ego leek ertoe te doen, wat de mixtape misschien nog wel het beste symboliseert. Hoe kort de artiesten elkaar soms ook pas professioneel kenden, de show aan het eind van de avond voelde al een beetje als een reünie waar het publiek toevallig bij mocht zijn. Plezier, talent en vriendschap op het podium waren een gepast toetje voor een soms misschien wat rustige nacht, maar als organisatie groeien gaat vaak met horten en stoten. Waarschijnlijk kijken er nu al weer een hoop mensen nieuwsgierig uit naar de volgende editie. Als het aan Selim ligt, komt dat wel goed.

Copyright foto’s On The Map in WORM: Thomas Wieringa.

WIl je weten wanneer de mixtape uitkomt of wanneer de volgende On The Map editie is? Check de Facebook-pagina en Instagram!

Music Support: Oude Haven Zomerfestival

Op zondag 1 september is het weer zover! Dan wordt de Rotterdamse Oude Haven voor de zevende keer omgetoverd tot ’n eendaags, spetterend zomerfestival waar je kunt genieten van de lekkerste live muziek, cabaret en de mooiste verhalen, verdeeld over zeven podia. Met behulp van Music Support Rotterdam is er ook weer ruimschoots Rotterdams talent geboekt.

Headliner dit jaar is Ellen ten Damme, de getalenteerde alleskunner die je met haar band mee neemt op een spetterende, muzikale reis. Maak ook kennis met nieuw Rotterdams talent, zoals zangeres Eline Mann (Grote Prijs van Rotterdam finalist), kleinkunstenaar Willemijn de Boer, de feestband Banana Savannah en singer/songwriter Oliver Pesch. Alles op verrassende locaties in de mooiste binnenhaven van Rotterdam.

Rotterdams talent
Het Oude Haven Zomerfestival heeft een neus voor talent en zet graag Rotterdamse nieuwkomers in de schijnwerpers. Zoals de eigenzinnige singer/songwriter Eline Mann. Vorig jaar schopte ze het tot de halve finale van de Grote Prijs van Nederland, toerde ze mee met de Popronde en was ze support act van Macy Gray in een uitverkocht TivoliVredenburg. In september staat ze in de finale van de Sena Performers Grote Prijs van Rotterdam.

 

De Rotterdamse singer/songwriter en kleinkunstenaar Willemijn de Boer beschrijft herkenbare situaties uit haar eigen leven, met onderwerpen als liefde of verdriet. Met haar muziek geïnspireerd op artiesten als Spinvis, Clean Pete en Maarten van Roozendaal probeert Willemijn het publiek te raken, vermaken, inspireren en taboes te doorbreken.

 

De Rotterdamse singer/songwriter Oliver Pesch, die als zestienjarige voor het eerst op het festival speelde, staat ook op het hoofdpodium. Oliver komt voor de derde keer terug met nieuwe songs, geïnspireerd door de sixties en seventies.

 

De dag wordt afgesloten door de dynamische Rotterdamse band Banana Savannaheen originele mix van eigen nummers met een sausje van The Meters, Curtis Mayfield en Parliament-Funkadelic.

 

Prijswinnend cabaret
Het Oude Haven Zomerfestival heeft ook cabaret! Charlotte Vermeulen en Bibi Roos wonnen als cabaret-duo Charlotte & Bibi de Kunstbende in de categorie ‘Theater’ (2017) en speelden eerder op Lowlands, Oerol en in het voorprogramma van Sara Kroos. De meiden zijn niet alleen een cabaret-duo, maar ook nog eens beste vriendinnen. Het duo maakt voorstellingen met een geheel eigen stijl: absurdistische sketches en energieke dialogen.

 

Ook staan acts Jordi Martin, Supermoon en zangeres Jules geprogrammeerd.