De Rotterdamse muziekscene is levendig; maar wie zijn nu precies die movers en shakers? Wat doen ze, wat drijft hen en welke ambities hebben ze? Om ze beter te leren kennen begonnen we een interviewserie waarin muzikanten de mic aan elkaar doorgeven en wij ze van harte aan het woord laten. Tijdens de Sena Grote Prijs van Rotterdam 2016 schopte Apollo (Sander van Kleef) het al tot de halve finale en onze recensent die naar zijn laatste ep Demain Le Monde luisterde, hoorde zelfs een ‘internationale potentie’. So… Let’s Talk About Music With… Apollo!

Hoe kom je aan de naam Apollo?
Ik was een periode zoekende naar een toepasselijke naam en toen raadde iemand me aan om wat breder te zoeken dan wat ik normaal gesproken zou doen, meer buiten mijn comfortzone. De Griekse mythologie fascineerde me altijd al en de Griekse god Apollo sprak me het meest aan. Apollo stond voor kunst, cultuur en verlichting en ik zie wat ik doe, zonder mezelf als een soort god te zien uiteraard, ook wel als een soort nieuwe richting in de muziek. Ik kan mezelf goed profileren onder die eigenschappen. Nogmaals, het is niet dat ik mezelf als een soort hogere macht der muzikanten zie, integendeel. Ik ben een nuchtere Rotterdamse muzikant. Dat wil ik wel benadrukken.

Hoe lang ben je al bezig met muziek?
Ik maak al muziek sinds ik mijn eerste instrument, een drumstel, in mijn handen kreeg. Dat was dus al op m’n 4^de. Ik heb een tijdje les gevolgd aan de Capelse Muziekschool maar ben na verloop van tijd m’n eigen pad gaan volgen. Ik wilde niet beperkt worden in wat ik daar aangeleerd kreeg. Rond m’n 14^e ben ik begonnen met produceren. Zoals velen met behulp van een demo versie van Fruityloops. In het begin was het voornamelijk R&B, met wat uitstapjes naar progressive dance, daarna voornamelijk hiphop. Poëzie genoot ook altijd mijn belangstelling dus op een gegeven moment ben ik me ook gaan verdiepen in het tekstschrijven. Dat begon in het Nederlands maar omdat ik mezelf wilde verbreden heb ik later de overstap naar Engelstalige teksten gemaakt. Qua beats ben ik op een gegeven moment meer richting trap gegaan tot ik echt de overstap naar grime heb gemaakt.

Je steekt je UK grime invloeden nooit onder stoelen of banken. Hoe ben je in contact gekomen met dat genre?
Dat kwam door een trip naar Engeland. In Tottenham kwam ik in aanraking met UK grime. Ik ben er volledig ingedoken en besloot mezelf ook te positioneren als Nederlandse grime artiest. Je hebt natuurlijk Zwart Licht en Noizboiz, waarvan laatstgenoemden een van de weinigen waren die grime maakten, dus die zie ik wel als mijn Nederlandse voorbeelden. Maar die trip naar Engeland gaf wel de doorslag, de hele scene en het stijltje trekt me gewoon heel erg. Het is hier ook niet echt heel erg groot. Daarom voel ik me er des te comfortabeler bij. Het meeste is toch gericht op retro-hiphop, trap of R&B, ik voel me als artiest meer op m’n gemak bij een kleine scene.

Ik hou van hiphop maar dan vooral van de wat oudere vibes van Extince, Brainpower, Ali B en Opgezwolle. Dat was hiphop waar ik gelukkig van werd. Tegenwoordig is het rauwe randje eraf. Niet zozeer gelijk slecht of fout, maar ik kies voor een andere richting. Naast grime maak ik ook iets wat ik melodic trap noem. Dat is meer gericht op wat complexere composities dan de op energie gebaseerde tracks die mensen gewend zijn tegenwoordig. Het is wat abstracter en experimenteler, maar dat staat ook wat dichter bij mij als persoon.

Wat was je grootste inspiratie om muziek te maken?
Het zijn twee momenten geweest. Het eerste moment was bij een contest genaamd Artistiek Alexandrium in 2014. Ik was altijd wel bezig met muziek maar had nooit echt serieuzere stappen ondernomen om er echt wat mee te doen. Ik won die editie en kreeg toen het gevoel dat ik, voor mezelf, bewezen had dat muziek maken een reële optie werd. Het tweede moment was het bereiken van de halve finale van de Sena Grote Prijs van Rotterdam. Het feit dat ik bij de beste tien artiesten van Rotterdam zit in deze categorie was die extra push om er vol voor te gaan. Deze twee momenten gaven mij wel echt de doorslag, los van de muzikale inspiraties die ik al had natuurlijk.

Je produceert alles zelf, vertel daar eens wat meer over?
Ik begon heel simpel met beats ‘inklikken’, en dat heeft zich ontwikkeld tot hoe ik nu te werk ga. Ik doe alles zelf. Productie, mix, teksten, opnames en het uitbrengen. Ik heb wel wat mensen in mijn kring waar ik mee spar maar doe voornamelijk alles alleen. Ik sta wel heel erg open voor andere producers en muzikanten, zolang het in mijn kader blijft. Graag zelfs. Tegenwoordig loopt alles in elkaar over, alles overlapt elkaar dus ik kan uit een grote vijver vissen. Dat is aan de ene kant mooi, alleen maakt het alles ook best onoverzichtelijk. Wanneer iemand rapt wordt er gelijk een hiphop stempel op geplakt. Het is wel wat genuanceerder naar mijn mening.

Heb je nog favoriete producers?
Tuurlijk! Ik vind Rude Kid heel dope. Preditah vind ik nice, net zoals Labrinth. In Nederland heb ik veel respect voor Spanker. Hij doet ook grote internationale dingen. Mede-Capellenaar Jack Chiraq doet ook erg goede dingen, kan ik ook erg waarderen.

Professionele studio of huiskamer set-up, wat geniet jouw voorkeur?
Ik doe voornamelijk alles thuis. Daar voel ik me het meest op m’n gemak. Daar kan ik volledig creatief zijn. Dat geldt voor schrijven maar ook opnemen. Daar voel ik me vrij. Ik kan wel in andere studio’s werken maar mijn voorkeur gaat uit naar thuis werken.

Hoe kijk jij tegen generaties aan?
Ik vind de manier waarop artiesten zich tegenwoordig neerzetten niet helemaal tof. Je bent toch een rolmodel voor je generatie. Of je het nu wilt of niet. Ik vond de hiphopartiesten van de jaren 90 en begin ’00 zoals Brainpower en Ali B veel meer verantwoordelijkheid op zich namen op dat gebied. Ik vind het nu te pocherig. Social media heeft daar uiteraard ook een grote invloed op gehad. Jonge mensen kopiëren dat gedrag toch wat sneller. Dat gaat NOG sneller door middel van social media tegenwoordig.

Wat zijn je favoriete artiesten van dit moment?
Op dit moment vooral Skepta. Kan erg genieten van zijn laatse album, Konnichiwa. Kano, JME, Wiley Cat, Dizzee Rascal, Tempa T, D Double E, de kanonnen dus. Die blijven toch wel aan de top staan.

Met wie zou je graag samen willen werken?
In Nederland zou ik graag met De Likt willen werken. Hun liveshow is zo crazy. Hun stijl spreekt me echt aan, dat retro-achtige en nuchtere, rauwe. Internationaal, productioneel zou ik graag met Rude Kid willen werken en qua artiest mensen als Kano en Tinchy Stryder. Dat zou ik wel dope vinden, haha.

Welke rol speelt Rotterdam in je muziek?
Rotterdam speelt een hele grote rol in mijn muziek. Mijn laatste video, Demain Le Monde, heb ik hier ook bewust opgenomen. In Rotterdam begon mijn muziekontwikkeling, dus is het vanzelfsprekend dat het een grote invloed heeft op me. Ik hou van de Rotterdamse vibe. Ik pas hier het meeste. Ik voel me hier begrepen in vergelijking met andere steden. Als persoon én artiest.

http://www.youtube.com/watch?v=d-LFu8b5qUI

Als jij het voor het zeggen had wat zou je willen veranderen aan de scene?
Ik denk dat er heel veel artiesten zijn die wellicht de nieuwe 2pac of Notorious B.I.G. zouden kunnen worden. Maar omdat er geen draagvlak en support is voor zulke artiesten worden ze ondergesneeuwd door de artiesten die op DIT moment populair zijn. De waan van de dag regeert helaas. En dat is vaak niet eens op muzikaal talent gebaseerd, maar ook wie het populairst is op social media. Die talenten verdienen ook een podium naar mijn mening. Ik hoop dat ik ooit een platform zou kunnen maken voor zulke artiesten. Kwalitatief is er wel een dalende lijn ingezet. Dat heeft ook te maken met de grote populariteit van ‘urban muziek’ en het feit dat hiphop meer naar de popmuziek wordt getrokken. Hierdoor verwaterd alles een beetje. Het gaat vooral om catchy melodieën in plaats van creatieve teksten.

Waar wil je over vijf jaar staan?
Ik hoop een clubtour gedaan te hebben. Ook hoop ik op enkele festivals te hebben gestaan zoals Woo-Hah en Appelsap. Ik hoop al in Engeland wat dingen te hebben gedaan. Ik wil die stap uiteindelijk wel maken nadat ik hier wat meer buzz gecreëerd heb. Ik heb daar toch wel een onderscheidende factor door mijn Nederlandse achtergrond. Voor de rest laat ik alles een beetje over me heen komen. Ik bekijk het per dag. Wensen en doelstellingen zijn er altijd het is alleen aan mij om ze te verwezenlijken.

Aan wie mogen we de mic doorgeven?
Ik geef de mic door aan Kevtendencies. Ik kan echt waarderen wat hij wil neerzetten en daar mag wel wat meer aandacht aan besteed worden.

Volg Apollo’s Facebookpagina voor het laatste nieuws en shows!

tekst: Ollie Vida
Foto linksboven: Julia Bo Heijnen, tijdens Halve Finale van de Sena Grote Prijs van Rotterdam 2016