Let’s Talk About Music With… Larry Pickles

larry-1De Rotterdamse muziekscene is levendig; maar wie zijn nu precies die movers en shakers? Wat doen ze, wat drijft hen en welke ambities hebben ze? Om ze beter te leren kennen begonnen we een interviewserie waarin muzikanten de mic aan elkaar doorgeven en wij ze van harte aan het woord laten. In één van de vorige interviews lieten we Wavy B aan het woord. Hij gaf de mic door aan zijn Green Cabin-maatje Larry Pickles. En niet alleen omdat de twee veel samenwerken maar ook, erg toepasselijk, omdat Larry Pickles kort geleden zijn ep Mars dropte. Goede aanleidingen dus om eens met hem over muziek te praten!

Met wie hebben we het genoegen?
Ik ben Larry Pickles. Geboren op Zuid, maar later ben ik naar Capelle verhuisd. Ik ben eigenlijk overal wel zo’n beetje te vinden in Rotterdam dus ik heb niet echt één wijk die ik vertegenwoordig.

Hoe kom je aan de naam Larry Pickles?
M’n vrienden noemden me altijd Larry Lightskinned. Dus daar komt Larry vandaan. Pickles komt van Tommy Pickles, een personage uit Rugrats, mijn favoriete TV-show. Ik heb ze gewoon aan elkaar geplakt en zo kwam ik op Larry Pickles. Ik vind het eigenlijk helemaal niet zo’n toffe naam maar hij is toch lang blijven plakken. In de toekomst zou ik weleens van naam kunnen veranderen maar voorlopig blijft het bij deze. Hij is wel catchy namelijk.

larry-3Hoe lang ben je al bezig met muziek?
Op m’n 13e ben ik begonnen met beats maken op het muziekprogamma FruityLoops Studio. Ik ben nu 18, dus vijf jaar. Later ben ik ook gaan rappen, al wilde ik eigenlijk zingen maar daar was ik niet echt goed in… haha. Ik heb mezelf piano leren spelen en wil nu ook de basgitaar oppikken.

Wat was je grootste inspiratie om muziek te maken?
M’n moeder luisterde veel 90’s R&B dus daar heb ik wel wat van meegekregen. M’n vader was meer van de jaren ’90 pop, hiphop en rock. Wu-Tang Clan en Gorillaz (animatie poprockband opgericht door Blur frontman Damon Albarn en striptekenaar Jamie Hewlett). Gorillaz ben ik wel echt een liefhebber van geworden. Zelf hield ik van Kid Cudi, Pharell, Q-tip, Andre 3000, J-dilla, dat soort dingen. Maar ik heb periodes. Soms luister ik helemaal geen hiphop. Dan check ik graag bands als Grizzly Bear en N.E.R.D. Ik luister ook heel veel naar jazz, dat probeer ik ook terug te  laten komen in mijn producties.

Over producties gesproken, met welke producers werk jij persoonlijk?
Ik werk eigenlijk alleen met mijn eigen Green Cabin crew maar ik zou graag met Dr. Meraki willen werken, een jazzfusion band uit Den Haag die onlangs de Lekker Bezig-bokaal hebben gewonnen op het Metropolis festival. Ik ga binnenkort wat met hen doen dus dat wordt nice.

Heb je los van je eigen team nog favoriete producers?
The Neptunes zijn wel mijn favoriet. Dat was zo’n nieuwe sound. Dat vind ik erg belangrijk; een nieuwe sound! Ik ben daar ook 100% op gefocust. Ik richt me volledig op muziek en wil niet teveel bezig zijn met randzaken. Dat is voor mij wel een eis. Mijn omgeving raadt dat weleens af, maar ik geloof daar helemaal in en ga voor het hoogst bereikbare. Mijn school heb ik niet afgemaakt dus er ligt wel wat druk op maar als ik geschiedenis wil schrijven is er geen andere manier. Dat gaat niet lukken als ik er niet vol voor ga. Ik wil ook authentiek blijven en echt wat neerzetten. Ik luister wel veel naar wat nu populair is maar probeer wel mijn eigen spin te geven aan alles. Het is NU de tijd om dit te doen. Het werpt ook z’n vruchten af. We krijgen echt al een eigen aanhang en we worden op muziekgebied steeds beter. We zijn nog jong en we er zit nog veel rek in, maar we zijn in elk geval hongerig.

Sampling of zelf inspelen?
Vroeger wilde ik alles het liefst zelf inspelen maar tegenwoordig maak ik veel meer gebruik van samples. Een beetje de omgekeerde wereld dus. Onlangs heb ik een project gedaan wat ook voor het grootste gedeelte uit gesample’de muziek bestaat. Dit staat als WKWRD op mijn soundcloud. Het begon met het samplen van drums en dat heb ik later uitgebreid.

Professionele studio of huiskamer set-up, wat geniet jouw voorkeur?
Ik hou van ‘thuis’ opnemen. Dat is op dit moment bij China Viking en soms bij Wavy B op zijn zolder. Ik moet wel echt kunnen viben en in mijn zone kunnen komen. Beetje smoken, thee’tje erbij en wat kaarsen aan. Ik neem ook mijn tijd. Ik ben geen beatfabriek. We zitten sowieso in onze eigen bubbel. We hebben zo onze eigen manier van werken ontwikkeld.

larry-4Hoe kijk jij tegen generaties aan?
Eerlijk? Ik geloof niet in generaties. Ik geloof in mensen. Individueel. Er zijn artiesten die ik goed vind en artiesten die ik slecht vind. Dat overlapt elkaar qua generaties. Alles overlapt elkaar tegenwoordig sowieso. Er zijn geen hokjes meer zoals vroeger; alles is veel globaler en minder gericht op Amerika. Feitelijk zijn er nog wel generaties, maar de wereld is helemaal veranderd. Ook in de scene. Iedereen is veel meer betrokken. Liefhebbers zijn niet alleen meer liefhebbers maar zijn steeds vaker actief als artiest. De scheidslijnen vervagen. Ik ben blij dat de hokjesgeest een beetje verdwenen is. Alles gaat ook zo snel. We downloaden niet eens meer terwijl dat 15 jaar geleden nog revolutionair was.

Wat zijn je favoriete artiesten van dit moment?
Ik luister veel naar Lil’Yachty maar ook Anderson .Paak. The Internet kan ik erg waarderen. Dus ik ga alle kanten op. Ik vind de producer Knxwledge ook heel dope. Hij doet producties voor o.a. Kendrick Lamar, Blu en Joey Badass. Hij is vrij lowkey, daar hou ik wel van. Uit Nederland check ik vaak de zangeres Meru. Sjaak vind ik nice en het hele Wilde Westen collectief kan ik ook waarderen.

Met wie zou je graag samen willen werken?
Sza’s (zangeres bij TDE) stem zou ik graag op één van mijn producties willen horen. D’Angelo zou ik ook graag een keer in de studio willen. In Nederland? Kempi. En dan vooral zijn zang. Het is zo rauw en melodieus. En hij werkt graag met nieuwe artiesten. Dat waardeer ik erg.

Volg de Facebookpagina van Larry Pickles voor het laatste nieuws en shows!

Ollie Vida

Meer zoals dit

Steven Ven

2361Still Waters Run Deep
cd- / download-album
folk / fingerstyle guitar

Geef Steven Ven een gitaar en hij blaast je omver met virtuoos fingerstyle-spel. Dat begon trouwens pas zeven jaar geleden, toen Ven gegrepen werd door het akoestische gitaarspel van onder anderen Tommy Emmanuel en Harry Sacksioni. Het inspireerde hem ook gitaar te gaan spelen en nu, op 24-jarige leeftijd, brengt de Vlaardinger zijn tweede album uit: Still Waters Run Deep. In de relatief korte tijd dat hij gitaar speelt, kreeg hij het voor elkaar zijn gitaar om te toveren tot solo-instrument met ritme, melodie, bas en begeleiding. Een bewonderenswaardig resultaat.

Net als zijn debuutalbum Moree uit 2013 is Still Waters Run Deep een plaat vol muzikale verhalen, verteld door één man en zijn gitaar. Sluit tijdens het luisteren je ogen en de avonturen openbaren zich vanzelf. Bij het ene nummer maak je een wandeling door de Schotse Hooglanden (Stage Time en Pink Elephants) om daarna weldadig te vertoeven op de massagetafel (Lola’s Love). En wanneer je tot volledige ontspanning bent gekomen, verrast Steven Ven met een openhartige verklaring van verdriet (Broken Friendship). Het album eindigt met  de welhaast transcendale prelude Tabula Rasa en de gelijknamige wonderschone ballade.

Wie het nieuwe album Still Waters Run Deep van Steven Ven de kans geeft, en wat mij betreft doet iedereen dat, zal aangenaam verrast worden door zijn wonderschone gitaarspel en de prachtige beelden dat het album daarbij oproept.

Wil je meer weten over Steven Ven en weten waar hij live speelt? Hier vind je zijn website en zorg er voor dat je hem volgt op Facebook.

Hans van der Maas