Investeer in Talent: Neda Boin

Singer/songwriter Neda Boin is geen onbekende in de music scene. In 2013 werd ze tweede in de finale van de Grote Prijs van Rotterdam, won later zowel de publieks- als juryprijs bij de Music Matters Award en was zo een jaar lang muziekambassadeur van Rotterdam. Neda, wat letterlijk innerlijke stem of stem van God betekent, is van plan om te gaan touren in de Verenigde Staten voor haar The Light Has Come album. Om deze droom te realiseren heeft ze jullie hulp nodig!


The Light Has Come
Neda heeft een leven vol muziek en spiritualiteit. Ze won met haar album The Light Has Come de Rotterdam Music Award voor Beste Album. Ze gebruikt haar stem om mensen een ervaring te geven van wie ze echt zijn. Haar enige doel is om haar stem volledig over te geven aan de liefde. Neda: “Als ik kijk naar wat voor moois er al op m’n pad is gekomen sinds ik ja zei tegen deze cd, dan weet ik dat het het beste is als ik zelf gewoon een stap terug doe, en de leiding overgeef aan de Liefde”.

Crowdfunding
Het doel is dus om genoeg geld op te halen om de tour in de Verenigde Staten te financieren: Vliegtickets betalen, de aanschaf van een toetsenbord voor onderweg, en de tourbus klaar te maken. Neda: ”Het zou geweldig zijn om geld te hebben dat we kunnen gebruiken voor de kosten die we hebben voordat de tour begint. Als je een vonk voelt voor deze tour en ons wilt steunen, zou het heel fijn zijn om een ​​donatie te ontvangen.”

Steun Neda via haar GoFundMe/Pagina

Check ook ons interview met Neda Boin hier!

Volg Neda op Instagram en bekijk haar website!

Het portret: VULVA

De combinatie van vrouwen die weten wat ze wel en vooral niet willen met harde muziek kan alleen maar voor goede dingen zorgen. Volle barren, kapotte visnetpanty’s en veel bier, Kim Hoorweg (zang, bas) en Nadia van Osnabrugge (zang, drums) weten er alles van. Hun brede muzikale achtergronden beloven veel en zijn samengekomen in het noise/punk duo VULVA, dat met controversiële onderwerpen wil stangen en gewoon knallen. Ik ontmoet ze beiden in de Duct Tape Studio en we spreken over hun kijk op de muziek in Rotterdam, baarmoeders en de groei van VULVA.

“Ik hoop dat we de randomheid en frisheid in onze act kunnen houden.’’

 

‘’Nadia: Ik ben voor de muziek naar Rotterdam verhuisd. En de mensen, maar dat gaat hand in hand

Nadia
”Ik ben Nadia en op jonge leeftijd was ik al met muziek bezig. Mijn vader was een muziekliefhebber en muzikant, hij had altijd muziek aanstaan uit de tijd van The Rolling Stones, Bowie, Queen, The Beatles en Jimi Hendrix. Ik ben zelf begonnen met piano spelen. Op de basisschool heb ik vijf jaar les gehad, maar had een gemene juf, dus uiteindelijk vond ik het piano spelen niet meer zo leuk.

Toen heb ik een saxofoon opgepakt en hier heb ik ongeveer acht jaar op gespeeld, eerst in een bandje met mensen van de muziekschool in Amsterdam waar ik op zat, later in een studentenorkest. Op de middelbare school was ik een beetje een nerd en keek ik obsessief series en dan vooral Supernatural.

Ik was altijd bezig met het opzoeken van de liedjes die voorkwamen in de series die ik keek, je had toen natuurlijk nog geen Shazam, dus ik typte de tekst in op Youtube en vervolgens downloadde ik alles wat ik kon vinden. Door Supernatural ben ik Led Zeppelin gaan luisteren en werd al snel fan van drummer John Bonham.

 

 

Bij ons thuis stond een drumstel, ik schiep hier graag over op in de klas van de middelbare school. Tot een bandje een drummer nodig had en mij hier voor vroeg. Toen moest ik wel even vertellen dat ik geen idee had hoe je moest drummen. Toch ging ik het avontuur aan, ik heb het geleerd door veel muziek van Led Zeppelin te luisteren, video’s van John Bonham te kijken en hem na te doen; hij is mijn grote inspiratie geweest.’’

“Ik maak nu nog wel gebruik van de gehoortraining die mijn vader en ik vroeger deden, verder heb ik best een aversie naar de jazz wereld, mede doordat mensen snel over je oordelen en niks goed genoeg is, in tegenstelling tot de wereld waarin ik nu zit.’’

Kim
‘’Ik ben Kim en ik heb vroeger klassiek cello gespeeld. Ik kom uit een muzikaal gezin. In ons huis lagen overal instrumenten en mijn vader stimuleerde m’n broertje en ik al van jongs af aan om iets met muziek te gaan doen. Ik begon met bas spelen in bandjes, later ben ik piano gaan spelen, geen toeval aangezien mijn vader pianist is.

Rond de tijd dat ik naar de middelbare school in Rotterdam ging, de Havo Voor Muziek En Dans, begon ik met zingen. Ik ontwikkelde me al snel als jazz zangeres, er kwam een cd en ik heb veel opgetreden.

 

Ook heb ik een half jaartje aan Codarts jazz-zang gestudeerd, mijn klasgenoten waren echt heel saai. Iedereen was constant aan het praten over mensen die al lang dood zijn, zoals Chet Baker. Ik voelde me helemaal niet op mijn plek.

Vrienden van de kunstacademie vroegen me toen een keer enthousiast mee naar een concert van Harry Merry, die ik nog niet kende. Ik vond zijn naam wel grappig klinken dus ik besloot mee te gaan. Er ging een wereld voor me open toen ik hem op het podium, in een matrozenpak, een weird liedje zag spelen; ik vond het heel vet.

 

Ik was gewend aan mensen in strakke pakken die vanaf bladmuziek hele moeilijke dingen deden, dit was een verademing. Na een tijdje voelde jazz niet meer als de wereld waar ik wilde zijn, ik vond het saai en wilde iets gaan doen met meer energie en tempo.’’

Afgeplakte tepels
‘’Toen leerden Nadia en ik elkaar kennen. Tijdens Left Of The Dial vorig jaar, bij een gig van JC Thomaz & The Missing Slippers (wat gemeenschappelijke vrienden van ons zijn). Ik zag Nadia daar voor de eerste keer, ze drumde ook die avond en had een transparant topje aan met daaronder afgeplakte tepels. Dat vond ik zo cool dat ik op haar afstapte. Het klikte gelijk goed en we waren al snel over van alles aan het kletsen. Met best wel een sappie op gingen we richting Bar³, daar ontstond het idee om een band te beginnen. We kenden elkaar net een paar uur.’’

 

Pussy Riot
‘’De eerste keer repeteren ging helemaal ruk, we moesten alleen maar lachen en hebben zelfs nog geprobeerd om van instrument te wisselen. We gaven het voor het moment op en gingen richting Bar³, wat ondertussen onze stamkroeg is. De naam VULVA ontstond zittend aan de bar en we werden super enthousiast. Het gaf gelijk een duidelijker beeld van welke richting we op wilden met onze muziek.

Het was ook snel duidelijk dat we daar wilden komen door gewoon te gaan en te doen. Dat is het fijne aan VULVA, we weten wel dat we bepaalde stappen willen zetten en doelen willen bereiken, maar dat heeft verder niks te maken met een podium of plek. We willen nu graag werken aan meer liedjes en het opnemen daarvan, de rest zien we wel.

Tuurlijk dromen we weleens groot als we een wilde avond hebben, zo is weleens de naam Pussy Riot gevallen. We hebben recent voor hen geopend. Zij hebben ons benaderd met een mailtje of we het voorprogramma in TivoliVredenburg wilden doen. Diezelfde dag hadden we er toevallig nog een gesprek over dat we niet een activistische band willen zijn, maar ons op de kwaliteit van de muziek willen focussen.

 

Ons verdere doel met VULVA is om op vette plekken te spelen en vette muziek te maken. Onze grote droom is om een paar platen uit te brengen.’’

‘’We willen gewoon een beetje rommel en ophef maken, wat wij doen is eigenlijk piemels tekenen.’’

Dood aan alle mannen
‘’Als je als vrouw in de muziekscene actief bent, is vaak je kut belangrijker dan de muziek die je maakt. Je krijgt snel een stempel. Zeker als je VULVA heet, dan denkt iedereen dat je alle mannen dood wilt. Oké, dat hebben wij misschien in het begin ook wel gezegd, als grapje natuurlijk, maar daarmee schiet je jezelf in je voet.

De thema’s die naar voren komen in onze muziek zijn dingen die we belangrijk vinden, maar we gebruiken het ook om een beetje te stangen. Een songtitel als Kill The Baby is natuurlijk super overdreven, maar we vinden wel echt dat er meer over abortus gepraat mag worden. Ons nieuwe nummer We Only Fuck So U Can Cum gaat over ook zo’n onderwerp; menstruatiebloed.

 

Hier wordt echt belachelijk over gedaan, veel mensen vinden het goor en naar. Maar yo guys, het is zo normaal! We willen gewoon een beetje rommel en ophef maken over dit soort dingen, zodat er over gepraat kan worden, maar ook om gelachen. Het is toch hilarisch dat vrouwen heel zachtjes en stiekem een tampon aan elkaar overhandigen, alsof het een geheime transactie is?’’

De eerste keer
‘’We zijn samen vaak met JC Thomaz mee geweest, met hun hadden we onze eerste live ervaring in Café Voorheen Voight. Ons eerste echte optreden was tijdens het Eendracht Festival vorig jaar in Bar³. Het stond helemaal vol. Eendracht Festival is één van onze favoriete evenementen in Rotterdam. Left Of The Dial hoort daar ook bij en is een stukje sentiment, omdat we elkaar daar natuurlijk hebben leren kennen. Ook hebben we ons aangemeld voor de Popronde dit jaar.

Verder gaan we duidelijk veel naar Bar³, WORM, V11 en af en toe Rotown voor een concertje. O ja, en Roodkapje, obviously. Qua bands zijn Smudged Toads vet, Pig Frenzy, Forbidden Wizards, Beach Coma en Neighbours Burning Neighbours. Ook is Ache, een doom bandje van vrienden van ons, heel goed.”

 

Nadia: “Ik luister veel naar Iguana Death Cult en Pig Frenzy luister ik ook op cassette. Je koopt elkaars dingen ook gewoon, iedereen support elkaar en is super lief. Wesley Walker van de Bruja Kru doet zó veel voor iedereen. Ook hebben we veel te danken aan Thomas Harteveld. Thomas had gebaseerd op twee nummers, die niet eens online stonden, de gig op het Eendracht Festival geregeld. In totaal hebben we nog maar vijf nummers dus het kwam goed uit dat het een showcase festival is en je maar 20 minuten hoeft op te treden, haha.

 

Wesley had nog helemaal niks gehoord en vroeg gelijk wanneer we konden spelen, ook had Dick, de eigenaar van Bar³, snel vertrouwen in ons. Vele vinden ons heel gezellig als we zuipen, maar ja, dan moet je het nog wel kunnen waarmaken.”

LIJSTJES:


Nadia:

Favoriete muzikanten: Queens Of The Stone Age, LCD Soundsystem, The Garden, Tame Impala, Lorde, Gøggs en Thee Oh Sees.

Favoriete platen: Queens Of The Stone Age – Selftitled, Desert Sessions – Vol. 11 & 12, Tame Impala – Lonerism, Viagra Boys – Street Worms. Ik heb pas een fantastische plaat voor 40 cent gekocht, 40 Million Sellers (Vol. 2), met allemaal hits uit de jaren 50 en 60, een beetje jazz, country en Disney vibes.

Favoriete evenementen: Down The Rabbit Hole, Wildeburg, Eendracht Festival en ik werk meestal op Best Kept Secret.

Favoriete platform: KEXP, SBS6 – Opgelicht.

 

Kim:

Favoriete muzikanten: Ty Segall, Queens Of The Stone Age, Pharmakon, Puce Mary, Duster, Slint, Jordan Rakei, Swans, Thee Oh Sees, Viagra Boys, Hong Kong Express en Boards Of Canada.

Favoriete platen: Hong Kong Express – 2418, Frank Sinatra – Sings Only For The Lonely (jeugdsentiment), Stevie Wonder – Innervisions (jeugdsentiment), Queens Of The Stone Age – Songs For The Deaf en Boards Of Canada – Geogaddi (welke precies 60 min. en 6 sec. duurt en 666 mb is als download, je kan ‘m ook in reverse luisteren en dan is die nog vetter).

Favoriete evenementen: Roadburn dit jaar voor het eerst, Fuzzclub, Grauzone en Rewire.

Favoriete platform: Studio Brussel (StuBru). Ik luister eigenlijk het liefst naar podcasts: Crime Junkies, Cult Liter en Beautiful Anonymous.

 

”Hou ons dus in de gaten, enne, als je in Bar³ bent, koop een biertje voor ons!’’