Interview: Sammie Sedano – het nachtleven is een prachtleven

Als kind had hij slaapproblemen en ADHD waardoor hij weinig slaap nodig heeft. Mitchel Sam-Sin, aka Sammie Sedano, windt er geen doekjes om op zijn debuut-ep De Nachtapotheker. ’s Nachts verdiende hij het grote geld met het verkopen van alle soorten drugs. Na het behalen van zijn diploma en contract bij Sony Music is zijn ‘baan’ als apotheker voorbij, maar hoe vult Sammie Sedano zijn nachten nu in?

Ik zit tussen de kunstwerken in als ik wacht op Mitchel Sam-Sin, aka Sammie Sedano. Sober Collective is de plek waar we meeten, een gallerie in Rotterdam-Noord. Tevens ook de wijk waar hij is geboren en nooit meer is weggegaan. Als 5-jarig jongetje had Mitchel al snel genoeg aan drie à vier uurtjes slaap per nacht, wat zich ontwikkelde in nachten hangen op voetbalpleintjes en kattenkwaad uithalen tot criminaliteit en drugs verkopen.

Imago
Als rapper draagt Sammie tekstueel bij aan een imago. Hij rapt over drugshandel, veel geld en soms wel in denigrerende zin over vrouwen. Ik vraag me af wat hiervan de realiteit is uit het leven van Mitchel en of het slechts een stoer imago is wat Sammie Sedano neerzet. Mitchel legt uit: “Het is ontstaan uit diverse emoties en gebeurtenissen in en omtrent mijn leven. Ik kon dit deel van mijn leven niet verloochenen of wegstoppen. Ik probeer met mijn teksten niets te verheerlijken, maar juist een beeld te schetsen van wat hier de realiteit is. Ik heb met een ieder het beste voor, don’t get me wrong. Mijn teksten houd ik zo dicht mogelijk bij mezelf, dus als men twijfelt aan de echtheid lig ik daar niet wakker van. Uiteindelijk is het geschreven vanuit mijn perspectief en ben ik hier niet om anderen te overtuigen.”

Ongelijkheid en frustratie
Textueel hoor ik ook veel agressie, Mitchel vertelt: “Je groeit op in een stad met op dat moment, in die tijd, weinig kansen. Rotterdam was een stad die achterbleef. Je ziet veel ongelijkheid, waarin mensen met een andere etniciteit dan de Nederlandse vaak onbegrepen zijn en mensen minder, maar ook meer hebben dan jij. Dat deed mij beseffen dat het een oneerlijke wereld is en daar komt die frustratie vandaan. Je wilt net zoveel als mensen die meer hebben en probeert dat grote geld op een makkelijke manier te verkrijgen. Je probeert je eigen draai te vinden in deze samenleving, maar omdat dat dus niet helemaal werkt, probeer je een soort uitweg te vinden om het op een andere manier te doen. Op die manier is de ‘duistere’ kant in mijn muziek tot stand gekomen.”

De Nachtapotheker
Het rauwe Rotterdamse sluit goed aan bij zijn beginnende werkwijze als beatmaker. Hij bleek veel meer talent te hebben voor rap, wat na jaren zoeken naar zijn sound evolueerde in zijn debuut-ep. Mitchel legt uit: “De naam van mijn debuut-ep De Nachtapotheker past bij mij omdat een normale apotheek om 6 uur sluit, maar ik er altijd was met drugs voor mijn omgeving. Ook kwam ik de clubs in en maakte ik kennis met verschillende werelden in het nachtleven, terwijl ik in eerste instantie niet uit ging om uit te gaan.” “Gangster!” antwoord ik. Mitchel betwijfelt dat: “Gangster.. Nouja, gangster… Jongens in volksbuurten kennen altijd wel iemand die drugs verkoopt. Ik denk dat het een veel voorkomend verschijnsel is in de randstad. In mijn omgeving merk ik dat veel jongeren dit wel hebben meegemaakt. Het is natuurlijk totaal niet iets waar ik trots op ben, maar het is een deel geweest van datgene wat mij heeft gemaakt tot de persoon die ik nu ben. Daarnaast heb ik zelf nooit de behoefte gevoeld om ook maar enige harddrugs uit te proberen.”

Mensen begaan fouten
Mitchel volgde aan het hbo de opleiding Rechten, deels om zich zelf te kunnen verdedigen. Op een bepaald punt in zijn leven behaalde Mitchel zijn diploma en kreeg een contract aangeboden bij Sony Music. Hij voerde meerdere waardevolle, diepe gesprekken met zijn moeder en besloot langzaam te stoppen met zijn streken in het nachtleven. Waarna hij zijn focus probeerde te verplaatsen naar zijn creatieve kant: “Het is niet dat ik ermee geassocieerd wil worden, met dingen die ik in het verleden heb gedaan. Toch vind ik dat ik mijn verhaal kan vertellen, niet alleen voor mezelf maar ook voor andere jongeren die in dezelfde positie hebben gezeten. We zijn mensen en mensen begaan fouten, daar hoef je je toch niet voor te schamen? Nog altijd ben ik nauw betrokken met het Rotterdamse nachtleven.”

Recht voor zijn raap
Dat verhaal wat Mitchel wil vertellen is recht voor zijn raap en wordt ook buiten Rotterdam gehoord, zie bijvoorbeeld zijn sessie voor Colors Berlin. Die tekstuele eerlijkheid is eveneens niet voor alle leeftijden bedoeld, maar cijfert tegelijkertijd geen groepen weg. Mitchel legt uit: “De nummers die ik tot nu toe heb uitgebracht, zijn voor iedereen boven de zestien jaar. Ik neem geen blad voor de mond en mijn taalgebruik is niet voor ‘kinderen’ bedoeld. Verder sluit ik niemand uit. Het is daarnaast een punt van herkenning voor iedereen buiten onze havenstad die geen beeld heeft van wat hier speelt. Samen met documentaire fotograaf Stacii Samidin heb ik ook een fotoreportage gemaakt over het Rotterdamse nachtleven. Deze twee elementen samen zorgen ervoor dat je er een reëel beeld van krijgt.”

Een bouwsteen
Sammie Sedano’s eerste ep is slechts een bouwsteen van wat er in de toekomst gaat komen. Er komt namelijk een vervolg op De Nachtapotheker, waar Sammie momenteel hard aan bezig is. Wat hij hierover kan vertellen: “Het wordt een ep die volledig is geproduceerd door producer en goede vriend Dayle. Ik hoop hem dit jaar nog uit te kunnen brengen. Daarnaast heb ik nog wat singles liggen met WAV. Yard die voor augustus het licht zullen zien. Ook mijn samenwerking met fotograaf Stacii zal ik blijven voortzetten.”

Na ons openhartige gesprek en eerlijkheid vanuit Mitchel’s kant, loop ik Sober Collective uit, waarna het keihard begint te regenen. Maar Sammie weet, na regen komt zonneschijn. Ik ben ervan overtuigd dat we nog veel van Sammie Sedano gaan horen, hij zal zijn zonnestralen schijnen op ons, zelfs in de nacht.

Volg Sammie Sedano op Facebook.

Foto: Ali Mousavi voor Red Bull Sound Select

Tourverslag: Albatre in Europa

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Albatre is een jazzcore band met leden die hun roots in Portugal en Duitsland hebben, maar gevestigd zijn in Rotterdam. Tijdens hun Fall Of The Damned-tour hebben ze in twaalf dagen ca. 4800 kilometer gereden, waarbij er elke dag een optreden gepland stond. Hoe dit verliep, lees je hieronder.

Het eerste optreden was in Leipzig op 30 april, 2017. Dit optreden was echter een last minute gig die wij gelukkig nog konden regelen. We hadden problemen om een optreden te vinden voor deze datum. We waren bang om direct vanuit Rotterdam naar Padubice CZ te rijden (1000 KM). Dat is te ver! Gelukkig konden we dus nog de gig in de MERSE 24 / Schwarzburg regelen.

Dag 1: Swarzburg in Leipzig.
De MERSE 24 / Schwarzburg is een groot herenhuis in het hart van Leipzig. Deze plek wordt gerund door punkers die heel aardig tegen ons waren.

We kregen eten en bier. Een plek om te slapen was er helaas niet, omdat ze altijd problemen met de politie en gemeente hadden. Ze raadden ons aan om een hostel te zoeken, omdat ze er regelmatig politie-invallen hebben. De locatie in Schwarzburg is inmiddels ontruimd. We hebben een van de laatste gigs in dit legendarische pand in Leipzig gespeeld, wat vrij speciaal is.

Dag 2: Pardubice in Tsjechië.
De volgende dag gingen we naar Pardubice in Tsjechië. De venue heet Divadlo 29, een klein theater met een vast publiek dat van alternatieve muziek houdt. Ze hebben er een gasthuis en je krijgt supergoed te eten. De techniek en de backline was ook prima voor elkaar. Goede sound! Er waren ca. 60 fanatieke noise-liefhebbers.

Dag 3: Budapest in Hongarijë.
Next stop: Budapest. Wij vinden dit een van de mooiste steden in Europa. De venue ligt in het oude centrum en heet Kék Ló. Vertaald bekent dit ‘Blauw Paard’. Er waren maar 20 mensen die op stoelen zaten, maar de show en het geluid waren fantastisch.

Dag 4: Subotica in Servië.
Na Budapest gingen we door naar Servië. Een klein dorpje met de naam Subotica. Vrienden van ons hebben daar een klein venue met de naam Studio 11. Het is heel kleinschalig. Er waren maar tien mensen en volgens mij hebben we omgerekend maar 8,00 euro gage gekregen. Wel eten en een slaapplek. In zo’n klein dorpje in Servië is geen geld. Het is heel arm daar. Je voelt meteen dat de EU hier niet vertegenwoordigd is. In het centrum zie je de verwoeste dorpskerk nog die in de oorlog gebombardeerd was. Wij vinden het niet erg om dit soort optredens te doen. Je vult weer een dag op. We willen elke dag spelen en je kan ook weer netwerken en nieuwe mensen ontmoeten.

Dag 5: Belgrado in Servië.
Op weg naar Belgrado, hoofdstad van Servië. Belgrado is een van de grootse steden in de Balkan. Helaas hebben we niks van de stad gezien. De venue heet Elektropionir, er waren zeker 150 bezoekers. Super venue! Goede gear en eten. Het hostel moesten we wel zelf regelen.

Dag 6: Bistrica ob Sotli in Slovenië.
De volgende dag komen we aan in Slovenië. Een klein stadje met de naam Bistrica ob Sotli. We gaan spelen in Club Metulj. Deze plek wordt gerund door Misha, een oude vriend van ons. De mensen zijn daar super en heel enthousiast. Helaas kwamen we vier uur te laat aan en moesten meteen alles opbouwen en beginnen. Ik denk dat we die avond onze beste show hebben gespeeld. Geweldig! Eten, slapen, alles was super!

Dag 7: Zagreb in Kroatië.
Next stop: Attack in Zagreb. Anti Fa left punk venue. Very tough.
Er waren drie bands die avond en wij waren de afsluiter. Het liep allemaal heel erg uit vanwege chaos. Maar we hebben allemaal gespeeld en het was hard. Check Action Toilet, goed duo. Er was geen slaapplek voor ons geregeld, maar we mochten bij de gasten van Action Toilet blijven crashen.

Dag 8: Graz in Oostenrijk.
De volgende gig is in Graz, Oostenrijk. Club Interpenetration. Er waren iets van 50 bezoekers. Alles goed geregeld. Goede sound. Bekijk hieronder de hele show.




Dag 9: Wenen in Oostenrijk.
Next stop: Wenen. De club heette Moe. Helaas is deze club nu ook dicht, omdat er appartementen worden gebouwd. Het publiek was heel leuk, ca. 30 mensen die gingen dansen. Mensen dansen niet zo snel op onze muziek, dus dit vonden we wel leuk. We bleven bij onze vriend en organisator Markus Knispel crashen. Goeie saxofoon-speler en saxofoon-reparateur.

Dag 10: Budweiss in Tsjechië
Volgende optreden is in Budweiss, Tsjechië. Club NAAB. Tachtig bezoekers waren er. Dit bleek helaas ook onze laatste gig van deze tour, want het optreden erna was last minute gecancelled.

Het Immerhin in Würzburg is echter wel een goede tip. De promoter heet Charlie en is een muziekfanaat. Hij doet altijd zijn best om tourende bands te helpen. We hebben er al drie keer gespeeld. Maar helaas deze keer dus niet.