Interview: Dave von Raven & Marcel Fakkers (PAF! Studio)

FullSizeRender(3)Vanaf  ‘Bird’ fiets ik langs de Boogjes over de Vijverhofstraat. Voor nummer 66 zitten Marcel Fakkers (ex The Madd) en Dave von Raven (The Kik) op klapstoeltjes in het zonnetje. Dave draait een sjekkie. Marcel neemt een slok koffie. Vlak naast de nieuwe toko van Man Met Bril bivakkeren ze op het stoepje van hun trots: PAF! Het nieuwe studiopareltje van Rotterdam. 

Weer verliefd
‘Wij repeteren hier al een jaar of vier met The Kik’, verteld Dave. ‘Altijd met de gedachte om eens echt iets van deze ruimte te maken, maar dat kwam er niet van. Marcel speelde orgel in onze vorige band The Madd. We hebben een tijdje ruzie gehad, maar toen we een jaar geleden in de kroeg zaten werden we weer verliefd en vonden we dat we nu echt eens moesten beginnen.’

FullSizeRenderDe Studio
Marcel staat op en gaat de deur door. Ik loop achter hem aan. Aan de kapstok hangen een drietal witte stofjassen zoals ze vroeger in Abbey Road droegen. Het is niet de enige verwijzing naar die mooie historie, want de hele studio ademt de sfeer van de jaren ’60 en ‘70. Een tapijt met retro zwart wit design op de vloer en warme verlichting maken deze plek. Armand staart je aan vanaf een enorme plaat die boven de bank hangt. Een grote rol is weggelegd voor de instrumenten en amps: een echte verzameling van VOX buizenversterkers, orgeltjes, piano en zelfs een heus klavecimbel.

FullSizeRender(1)‘Deze ruimte klinkt goed’, zegt Marcel. ‘Je kan een hele band kwijt en dan blend alles gelijk al lekker. We vinden sfeer erg belangrijk, maar zijn wel echt een recht toe recht aan studio zonder tierlantijnen.’

‘We dachten met niet al teveel budget te kunnen gaan bouwen, maar toen we eenmaal bezig waren begon de meter echt te lopen. Ik heb helemaal niks meer’, aldus Von Raven. ‘We kozen ervoor om het met echt Hollands vintage materiaal te doen. Philips is zo’n merk. Uit de oude Phonogram studio’s kochten we een preamp waar er maar één van is. Een schitterend ding waar enorm veel bekende Nederlandstalige muziek doorheen is gegaan. Boudewijn de Groot’s nummer Picknick FullSizeRender(2)bijvoorbeeld.’ Dat unicum staat nu gewoon hier bij ons. Verder hebben we daar ook een viersporen tape-recorder en een compressor vandaan. Het werkt allemaal goed, af en toe een druppeltje naaimachineolie en dan kan het er weer tegen.’

Bandjes
‘Op dit moment werken we hier aan een ep voor de theatertour van The Kik, die daar exclusief aangeboden zal worden aan de bezoekers van de voorstelling. Verder gaan we aan de slag met onder andere Flip & De Noormannen (winnaar Wim Sonneveldprijs 2014, red.), de Black Marble Selection, en Mustangs uit Den Haag.’ Marcel Fakkers laat me de eerste opnames horen van zijn nieuwe studio. Als je hem achter de mengtafel ziet, zie je dat dit zijn passie is. Een lekkere compacte sound klinkt uit zijn monitors.

We praten wat na op de klapstoeltjes buiten. Er wordt me nog een bakkie aangeboden, maar het blijkt dat er in de afgelopen dagen zo hard is gewerkt dat die op is. Dave draait er nog een: ‘Want de schoorsteen moet roken. En ik ook.’

FullSizeRender(4)Opening
Dinsdagavond is de opening van PAF! Met ‘een blokje kaas, een stukje leverworst en een kopstootje’, aldus het producersduo Fakkers en von Raven. Jullie zijn welkom bij deze feestelijke aangelegenheid om even een kijkje te komen nemen. Inloop vanaf 19:00. Gelieve geen drankjes te plaatsen op de mixtafel of de taperecorders.

Rikke Korswagen

Extra info
Datum: dinsdag 15 september
Locatie: Vijverhofstraat 66
Aanvang: 19.00 uur

Lowlands

ai ming oeiDe week na Lowlands had ik moeite mij op de dagelijkse dingen uit het leven te concentreren. Allerlei leuke herinneringen schoten non-stop door mijn hoofd. Of door m’n lijf. Ik voelde het in al mijn ledematen (het aantal afgelegde kilometers loog er niet om), in mijn nek (ik ben niet gemaakt om zo lang te sjouwen met campinggerei) en daarbij kwam dat mijn oogleden ongebruikelijk veel last van de zwaartekracht hadden (iets met slaaptekort en bier). Het zijn de gevolgen van een heel tof weekend gevuld met familie, muziek en beste vrienden.

Mijn eerste Lowlands was in 2010. Mijn achteroom Swie Tio, muziekjournalist, is hoofdredacteur van zowel de Lowlandswebsite als het krantje Daily Paradise dat elke dag van het festival voor het Lowlandspubliek verschijnt. Hij vroeg mij of ik zin had om als runner aan te treden. Ik mocht ook iemand meenemen om me te helpen. Mijn zusje en ik, ware kampeermaagden, visten de tent uit de schuur van onze ouders en reden op donderdagochtend richting de Flevopolder.

Het run-werk bestond uit het halen en brengen van eten en dat soort zaken, voor de redactie van Daily Paradise. Het is volgens mij het beste baantje dat je kunt hebben op LL. Het nam namelijk relatief weinig tijd in beslag zodat we ons volop konden verlustigen aan alle optredens en bijbehorend entertainment in dit kleurrijke pretpark voor volwassenen.

Het werd de eerste van een reeks run-jaren. Het run-team, altijd een combinatie van de zusjes Oei of bff Thomas, eindigde elke dag steevast in de nacht, in de Bravo-tent, om te dansen op heel veel beats. Overdag maakten we cocktailstops, zagen we onze favoriete artiesten en ontdekten ook veel nieuwe. Zo kwam ik er ooit achter dat Modeselektor helemaal de shit is. Wist ik veel dat ik van dat soort muziek hield! Maar ja dus. JA!

Afijn, als bezoeker/runner vermaakte ik mij altijd grandioos, maar als muzikant zijnde had ik spelen op Lowlands natuurlijk al jaren op m’n bucketlist staan. Toen ik in jaar drie op Lowlands mocht spelen als onderdeel van de Conny Janssen Danst-dansworkshop in de Grolsch-tent, was ik dan ook blij als een ei. 2012 en 2013 waren blijkbaar mijn gouden jaren, want in jaar vier, was het weer raak. Ditmaal geen workshop, maar een echte show. Ik verruilde mijn backstage-bandje voor een bandje waar met vette letters ‘artist’ op stond en speelde (wederom) met Conny Janssen Danst onze voorstelling MEER RUIS in een bomvolle Juliet.

Iedereen die op Lowlands is geweest zal het wel herkennen: de algehele euforie. Die werkt als een snel verspreidende ziekte, heersend en besmettelijk. Deze euforie wakkert absurd enthousiast applaus aan en zo rezen ook tijdens onze buiging de decibellen. Ik genoot met volle teugen en mijn dag was compleet toen ik bij het diner slechts twee tafels verwijderd was van mr. James Blake himself! (OMG!)

Als artiest naar Lowlands gaan is fantastisch! Maar voor de editie van dit jaar stonden er geen optredens meer. Gelukkig bestond mijn positie als runner nog wel! Back to bezoeker/runner. En met liefde! Het was een bijzondere episode, omdat aan het einde bleek dat oom Swie na 18 jaar Daily Paradise, er jammer genoeg mee stopt. De Daily Paradise wacht dus een nieuwe hoofdredacteur en aangezien ik geen andere Lowlands suikerooms heb, heb ik geen idee of we het runnersbestaan kunnen voortzetten in 2016. Ik hoop ten zeerste van wel. Ik ben namelijk chronisch ziek met euforie en zou het zo missen. Voor de zekerheid ga ik spelen op Lowlands maar weer op m’n bucketlist zetten.

Ai Ming Oei

Ming is de zangeres en songschrijver van Ming’s Pretty Heroes en is daarnaast ook actief als songwriter en topliner voor andere artiesten en producers. Met de muziek van haar album’s Ok Mr. Mix (sept 2009) en Karma (sept 2011) tourde Ming’s Pretty Heroes o.a. door Duitsland en China. Ming was winnaar van de Music Matters Award en muziekambassadeur voor Rotterdam gedurende 2011. Tot augustus 2013 tourde Ming’s Pretty Heroes met dansvoorstelling MEER RUIS van Conny Janssen Danst en verzorgde live de muziek voor ruim 70 voorstellingen in Nederland en Zwitserland, op muziekfestival Lowlands en op de Theaterfestival de Parade. De voorstelling won “De Mus” voor beste voorstelling op de Parade. In maart 2014 kwam het derde studioalbum van Ming’s Pretty Heroes genaamd Roots and Bones uit en keerde Ming terug op Parade de met de voorstelling Kate Bush. Deze voorstelling toert vanaf januari 2016 weer door het land. Foto: Barry Marré.