Interview: Mark Blomsteel – Dit is een droom die is uitgekomen

IMG_5324In april komt de Nederlandse countryster Mark Blomsteel tijdelijk terug naar eigen land. Als je je afvraagt wie Mark Blomsteel is, dan heb je iets belangrijks gemist. Veel muzikanten van Nederlandse bodem dromen van een carrière in het buitenland, en dan vooral een in de Verenigde Staten. Mark echter zette woorden om in daden en vertrok naar het walhalla van de Amerikaanse muziek: Nashville, Tennessee, waar hij inmiddels bijna vier jaar woont. Afgelopen november won hij met zijn plaat Crank It twee prestigieuze Dutch Country Music Awards, waaronder die voor beste zanger. Hoogste tijd dus voor een interview met een Rotterdamse countryzanger uit de States.

Het gaat hartstikke goed,” is de opener van het gesprek. “Met de muziek maken we nog steeds goede stappen vooruit. Het is fijn om in de bijna vier jaar dat ik hier woon toch erkenning heb gekregen voor wat je doet. In 2009 nam ik hier m’n eerste cd op en nu werk ik met een hoop grote namen uit de Amerikaanse muziekwereld. Mijn producer was vroeger manager van The Beach Boys, mijn gitarist speelde mee op alle albums van Garth Brooks (megaster in de countrymuziek, red.), de beste drummer van Nashville speelt mee op mijn cd’s, ga zo maar door. Dat is echt een droom die is uitgekomen en gelukkig leef ik die droom nog steeds na.

Van Ommoord naar Nashville
Maar hoe begin je nu met het maken van country? De liefde voor muziek zat er al vroeg in, maar de liefde voor het genre was niet vanzelfsprekend. Blomsteel: “Ik ben opgegroeid met muziek van m’n pa, daarin zaten veel country invloeden. Neil Young, John Fogerty en zo. Ik ben altijd muziekliefhebber geweest, maar toentertijd vond ik al die artiesten een beetje oubollig. Maar ik hoorde wel dat er kwaliteit in de muziek zat. Ik vind het heel belangrijk dat er goed geluisterd wordt naar de tekst van een nummer, dat vond ik uiteindelijk in die muziek. Dat greep me.

IMG_3760“Toen ik voor het eerst in Nashville was, ik had een vriendinnetje in Texas in die tijd, merkte ik dat iedereen daar naar country luisterde. In andere muziek wordt er volgens mij weinig naar teksten geluisterd, maar hier werd dat wel gedaan. Toen ging ik bij mezelf na of dat niet iets voor mij was; van pop en rock naar country. Ik bleek het bij het rechte eind te hebben. Ik werd terug in Nederland benaderd door een geïnteresseerde producer met de naam Fred Vail. Toen ik ging opzoeken wie er in zijn studio hadden opgenomen kon ik niet geloven wat ik zag: Dolly Parton, Johnny Cash, alle grote namen uit het genre waren daar geweest. Dan vraag je je toch af, is dit wel waar? Ik ben er toch naartoe gevlogen om het met eigen ogen te zien. Alles bleek waar te zijn en op het moment dat ik die studio binnenliep en alle foto’s van artiesten zag hangen bekroop me een magisch gevoel. Hier moest ik opnemen, en dat is dan ook gebeurd.”

De rest is geschiedenis. Over het huidige leven als muzikant in Nashville heeft Mark weinig te klagen. Zelfs de enorme hoeveelheid concurrentie in de country business belet hem niet om onverminderd gemotiveerd door te timmeren aan de weg. “De mensen zijn hier ongelofelijk vriendelijk. De community steunt je en de reacties op mijn muziek zijn alleen maar positief en opbouwend. In heel Amerika trouwens. Ik kreeg al snel de bijnaam ‘Dutch Boy’, zowel hier als in andere staten, zoals Georgia. Dat ik niet hier vandaan kom vinden ze ook juist wel interessant. Het is echter net als bij elk genre wel moeilijk om in de hoogste kringen te belanden. In Nederland kan men zich het misschien niet voorstellen, maar country is in de VS verreweg de populairste soort muziek die er is. Er is veel concurrentie, maar het niveau in Nashville is dan ook bizar hoog. Iedereen is in ieder geval enthousiast en ondersteunt elkaar. Muziek maak je immers samen.”

2014-12-17-markrx10_4846Dutch Country Music Awards
In november nam Mark twee Dutch Country Music Awards in ontvangst: die voor beste zanger en meest veelbelovende act. “Dat is ook weer een stukje erkenning voor het werk wat je doet. En in eigen land, dat maakt het extra leuk. Twee jaar geleden won ik ook al een award, voor beste song van het jaar. Daarbij krijg je dan een podium en wat aandacht van de media. Helaas wordt er hier vaak een beetje lacherig gedaan over country. Ilse DeLange won bij dezelfde uitreiking afgelopen november ook een award voor beste zangeres, maar zij durft eigenlijk ook geen country plaat meer te maken. Het is hier blijkbaar niet cool en de aandacht die je als country artiest krijgt is volgens mij niet altijd de juiste. Ik ben een paar keer omschreven als ‘de mannelijke Ilse DeLange’. Aan de ene kant vind ik dat echt wel een eer, maar daar reageren veel mensen toch verkeerd op. Ik heb dat zelf helemaal nooit zo gezegd natuurlijk.”

“Maar aandacht is goed natuurlijk. Hoe meer aandacht voor het album, hoe meer mensen er naar luisteren. Zo gaan er toch steeds meer deuren open voor een genre dat in Nederland met vooroordelen kampt.”

Intercontinentaal artiest
Marks korte terugkeer naar de lage landen staat gepland voor april. Hoewel Mark zelf opereert vanuit de States, draagt zijn vader aan de andere kant van de oceaan zorg voor het management en de boekingen. Fijn toch, samenwerken met je familie? “Nou, dat is best lastig af en toe. We hebben nogal dezelfde persoonlijkheid, dus dat botst wel eens. Mijn vader wil natuurlijk heel erg dat ik succes heb en pusht me dan ook om dat te behalen. Aan de andere kant is het vooral gewoon m’n pa, waarmee je het ook over andere dingen wil hebben. We hangen elke dag met elkaar aan de telefoon, maar het gaat alleen maar over zaken. Dan mis je dat persoonlijke wel eens. Ondanks dat heb ik met m’n vader veel bereikt. Daar ben ik hem heel dankbaar voor.”

Behalve in Nederland en Amerika heeft Mark ook in België, Groot Brittannië en Duitsland getoerd. Laatstgenoemd land doet hij, ook in april, weer aan voor de Country Music Messe in Bergheim. “We zouden daar twee jaar geleden eigenlijk spelen, maar dat moest ik afzeggen omdat ik bij de geboorte van m’n eerste kind wilde zijn. Nu staan we daar prime time op het hoofdpodium. Geeft ook weer een goed gevoel. Het stikt daar van de country liefhebbers uit heel Europa, maar bovendien ook van alle geïnteresseerde boekers en managers. Ik hoop dat we daar een paar optredens in Europa mee kunnen genereren en nieuwe fans vergaren.”




“Waar ik mezelf over vijf jaar zie? Ik hoop gewoon dat we stapje voor stapje vooruit gaan zoals we dat de afgelopen jaren hebben gedaan. In grotere zalen spelen, meer bekendheid krijgen. Met het album hebben we succes geboekt en de single Talk Me Down is goed opgepakt. Mijn grote droom was om een plaat te maken in Nashville, en dat is al gelukt. Twee zelfs! Dus alles is eigenlijk al een bonus. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Ik ben nog maar 31, ik kan misschien nog van alles bereiken. The sky is the limit, toch? Als ik dit kan blijven doen tot ik achter mijn rollator loop, dan teken ik daar voor.”

Lars Nebel

Extra informatie
Op 25 april staat Mark Blomsteel met zijn band in Theater Markant in Uden. Klik hier voor het Facebook-event.
Eind 2014 werd Mark uitgenodigd voor een Nashville Special van Omroep Brabant, bekijk hier de korte documentaire.
Nog meer weten over Mark Blomsteel? Check zijn website. En zijn album is te beluisteren op iTunes en Spotify.

High Lonesome Below Sea Level: boek over bluegrass in Nederland

HLBS promobeeldIn het Nederlandse muzieklandschap is de afgelopen jaren steeds meer aandacht gekomen voor akoestische en ‘authentieke’ muziek. Niet alleen door het succes van de Belgische speelfilm The Broken Circle Breakdown en de opkomst van indiefolk bands in het kielzog van Old Crow Medicine Show en Mumford & Sons. Ook door het omarmen van rockabilly door hipsters en het toenemend aantal bekende Nederlanders dat er voor uit durft te komen dol te zijn op banjo’s en mandolines, hebben de meeste mensen ooit wel eens het woord bluegrass horen vallen. Maar wat is bluegrass eigenlijk? Wie houdt zich er in Nederland allemaal mee bezig en… waarom?

High Lonesome Below Sea Level
Cultuurwetenschapper Loes van Schaijk en fotograaf Marieke Odekerken, allebei Rotterdammers, maken samen hun debuut in de vorm van een boek over dit hele specifieke muziekgenre dat in de jaren ‘40 ontstond in de Verenigde Staten en zo’n tien jaar later zijn weg naar Nederland vond. In een half jaar tijd zijn ze het hele land afgereisd om allerlei mensen te bezoeken die in de ban zijn geraakt van de voor bluegrass typerende combinatie van akoestische snaarinstrumenten, het duizelingwekkende tempo en de gedreven energie, de virtuoze solo’s die de muzikanten om beurten improviseren, de aanstekelijke meerstemmige refreinen en het unieke high lonesome geluid van de leadzang.

http://www.youtube.com/watch?v=diR2whgLbK8

10543592_839588606060005_54414372254806726_oMarieke fotografeerde en Loes sprak met muzikanten, boekers en bouwers; amateurs en professionals; pioniers en jonge honden; grijze muizen, hillbillies en hardrockers; traditionalisten, puristen en mensen die voortdurend de crossover zoeken met andere stijlen. Behalve de gemeenschappelijke bluegrassliefde is het enige dat ze met elkaar gemeen hebben de opvatting dat ze niets met elkaar gemeen hóeven te hebben. Het boek is een verslag van menselijke individualiteit in vijfenzestig foto’s en evenzoveel interviews: bijna honderd kleurrijke karakters in zwart-wit.

Bekende Nederlanders als Douwe Bob Posthuma, Ricky Koole, Bertolf Lentink en Rotterdammers Frédérique Spigt, Harm Goslink Kuiper en Rikke Korswagen verleenden hun medewerking aan het boek. Maar ook de mensen wiens naam bij de meeste lezers in eerste instantie geen belletje zal doen rinkelen zijn door Marieke en Loes zo integer en natuurlijk in beeld gebracht dat het voelt alsof het oude bekenden van je zijn.

Natuurlijk is een boek over muziek of muzikanten niet compleet zonder dat er daadwerkelijk muziek bij te horen is. Dankzij Layar technologie kunnen lezers ieder portret scannen met een smartphone. Dat brengt hen naar een webpagina waarop muziek van de geportretteerde artiest te beluisteren is.

Boekpresentatie
Het boek wordt op 14 mei 2015 officieel gepresenteerd op het Gulpener Bluegrass Festival Utrecht, waar het eerste exemplaar zal worden uitgereikt aan bluegrasslegende Doyle Lawson, de zanger en mandolinist met de bijnaam Master of Bluegrass. Vervolgens zal het boek te koop zijn op alle bluegrassfestivals die in 2015 in ons land plaatsvinden, waaronder het EWOB in Voorthuizen (Hemelvaart-weekend) en het Pijnackerplein Bluegrass Festival in juni in Rotterdam.

Lees hier een recensie door Bluegrass Today van het boek.

Extra informatie
Datum: donderdag 14 mei
Locatie: Parel van Zuilen, burgemeester Norbruislaan 17, Utrecht
Entree: € 30,- | Kaarten voor het festival zijn hier te bestellen.

Meer weten over het project of het boek kopen? Bekijk de website van het boek.