Interview: Life’s Electric – We gaan gewoon lekker hard

promofotoDe zon schijnt volop, de terrassen zijn bemand, over de Nieuwe Binnenweg waart een kakofonie van stemmen en geluiden. Op de onderuitzakbank van Rotown zit Ferry van der Woude, zanger van Life’s Electric, met een biertje in zijn hand. Of ik hun nieuwe single wil horen? Maar natuurlijk. Oortjes in en direct bij de eerste tonen verdwijnt het zomerse geluidsdecor als sneeuw voor de zon: dit is rockmuziek, dit is hard, dit is ruig; dit is typisch Life’s Electric. Even later schuift ook bassist Wouter Landzaat aan.

 

Beide muzikanten koesteren een diepe liefde voor de grote Amerikaanse rockbands uit de jaren negentig, afkomstig of inspiratie puttend uit de Seattle-scene. Denk aan Soundgarden, Foo Fighters en Alice in Chains. Bands die er prat op gaan ‘echte rockmuziek’ te maken. Zonder poespas. Zware gitaren, strakke bas, opzwepende drums en een stem die de decibels gemakkelijk aankan.

Wat de Rotterdamse rockers in die muziek zo aantrekt? ‘De energie die vrijkomt,’ zegt Wouter, ‘de agressiviteit, het gevoel van jezelf afzetten, je eigen boosheid die je erin kwijt kunt. Gewoon lekker hard…’

Life’s Electric is bezig aan zijn zevende levensjaar. Voortgekomen uit een band die Project-A heette, is Ferry het enige overgebleven bandlid. In 2012 bracht de toen nog zeskoppige formatie het album Trust Me I’m A Doctor uit.

‘Te poppy,’ concluderen ze nu; een album en stijl van muziekmaken die ze achter zich hebben gelaten. Wanneer de band begin 2015 de ep Catalyst uitbrengt, is dit de bekrachtiging van de nieuwe weg die zij zijn ingeslagen. De sound is gevonden en minstens zo belangrijk, dit geluid slaat aan.

Muzikale opstootjes
Het vinden en ontwikkelen van een eigen geluid houdt de band bezig. In de repetitieruimte wordt er iedere week aan gewerkt. Ze houden elkaar scherp, staan kritisch tegenover hun muziek én tegenover elkaar: ‘Als je mensen om je heen hebt waarmee je het goed kunt vinden, kun je ook alles tegen elkaar zeggen. Het kan er best hard aan toe gaan,’ vertelt Ferry lachend.

‘Vooral de gitarist, Gert-Jan, en ik willen elkaar nog wel eens – op een goede manier – in de haren vliegen. Gert-Jan is heel kritisch. Ook direct na optredens, terwijl wij nog staan uit te hijgen, weet hij precies de kritische puntjes aan te wijzen.’

Bassist Wouter en drummer Bram houden zich tijdens zulke goedaardige opstootjes wat meer op de achtergrond. Laat ze maar even uitrazen. Op andere momenten laten zij hun stem weer horen. Zo schrijft Ferry de teksten van de nummers, maar legt hij ze op gegeven moment aan zijn mede-bandleden voor.

Wouter: ‘Ik snap ze heel vaak niet omdat ik er snel een betekenis aan wilt geven, iets concreets. Soms is er een zinnetje waarvan ik me afvraag: wat bedoel je daar nou mee? Dan legt Ferry het uit en af en toe weet hij zelf ook nog niet helemaal wat hij daar nu precies mee wilt zeggen.’ ‘Klopt,’ zegt Ferry, ‘sommige teksten worden me pas echt duidelijk nadat we ze met de jongens goed hebben bekeken.’

Momentum
Deze kritische houding lijkt zijn uitwerking te hebben. De band kan de zomer ingaan met een goed gevoel. Zo stonden ze in de after-show van Muse en waren ze begin april 3FM Serious Talent. Een golf van positieve reacties nam de band blij in ontvangst: ‘Zendtijd op de radio heeft ons zo’n boost gegeven,’ zegt Ferry.

‘Een paar maanden geleden deed ik nog een dansje toen we 1000 plays op Spotify hadden, nu zitten we aan de 45.000. Het is heel raar… de eerste keer dat we op 3FM werden gedraaid zei ik ook tegen de jongens: dit voelt zo gaaf, maar ik kan er nog niet helemaal van genieten omdat ik elke dag bang ben dat het opeens voorbij zal zijn.’

Zaak dus om de stijgende lijn vast te houden. De band heeft het gevoel in het momentum te zitten. Ze gaan hard, zoals hun muziek. Aan het eind van het jaar zouden ze graag een nieuw album opnemen, een buitenlandse tournee (‘Amerika!’) staat hoog op de verlanglijst, volgende zomer moeten de festivals worden plat gespeeld. ‘We moeten gewoon vette muziek blijven maken, de muziek de we zelf helemaal te gek vinden,’ besluit Ferry. ‘Het heeft wel bewezen dat we met trouw blijven aan onszelf het verste komen.’

Meer informatie is te vinden op hun website, van het laatste nieuws blijf je op de hoogte via hun Facebookpagina.

Vincent Terlouw

tourdata

Tourverslag: Kalulu in Ierland

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Gloednieuwe band Kalulu vertrok met hun nieuwe album Hoax op zak naar Ierland van 27 april t/m 4 mei. Ze speelden live bij radiostations en op ontzettend mooie plekken. Een kort, maar krachtige trip.

13123253_967586476671248_8854321022867200319_oDe wekker. De tijd? De beste niet. Maar 04.00 u wordt schappelijker als je weet dat je een tourtje naar Ierland gaat doen. Daar zaten we dan: Max Abel, Silvan van der Zwaag, Tim Biesta en ik met koffie en slaap-katers op Schiphol, 3,5 uur van te voren omdat we uren in de rij zouden staan omdat er meer beveiliging  zou zijn na de bomaanslag in Brussel. Na 11,5 minuut waren we binnen.

Kalulu-001De vlucht en het huren van de auto daarna ging allemaal soepel en rond 12 uur ’s middags zaten we al in onze idyllische cottage by the sea. Nog even wat gitaren ophalen en toen konden we ’s middags naar onze eerste radiogig bij LMFM, Drogheda. Weer wat nieuwe woorden en gezegdes in het Engels rijker, waren we nu voor ons gevoel echt in Ierland aangekomen. Daarna hebben we boodschappen gedaan en ons comfortable gemaakt in het huisje. #tourlife

Kalulu-002Dag 2
Vrij. Vandaag hebben wij vrij! Eruit up naar de kliffen van Howth, fish and chips eten bij Beshoffs en gezellig bij het huisje zitten. #zwaarlevon

 

 

 

Kalulu-003Dag 3
Twee gigs. Eerst naar Dublin gereden om daar een huiskamerconcert te geven (oorspronkelijk in de achtertuin, maar hé, Ierland). De vrouw des huizes was een oud zangleerling van mij die met haar vriendin verhuisd is naar Ierland, dus dat was ook een leuke reünie. De hele huiskamer zat vol met fijne mensen. Daarna in de achtertuin gebarbecued en snel weer doorgereden naar de tweede gig in Odd Mollies, Drogheda.

Daar was een lichtelijke identiteitscrisis aan de gang. Een nieuwe concertpub was daar recent geopend en wij konden daar voorprogramma verzorgen van The Get Up. Ik geloof alleen dat we daar in een nachtclub-status-5-uur-en-nog-lang-niet-naar-huis-maar-dan-om-10-uur-‘s avonds waren beland, dus dat optreden hebben we kort en bondig gehouden en verder onze ogen uitgekeken. #feestleven 

 

Kalulu-008Dag 4
The International Bar, Dublin. Dat voelde voor mij als thuiskomen. Een bar waar ik al twee keer heb gespeeld met gitarist Younes Kadri en wat tot twee keer toe enorm gaaf was. Dit keer weer veel mensen en iedereen was muisstil. #goodgigleven

 

 

 

Kalulu-004Dag 5
Drogheda Arts Festival. Waar we toch wel de mooiste locatie hadden van alle gigs ooit. Een oude kerk op een mooi landgoed in Drogheda. Een gezinsvriendelijk festival met onwijs veel leuke dingen te doen. Het weer zat niet altijd mee, maar hé, Ierland. ’s Avonds hadden we vrij en heeft Tim Biesta, onze lieftallige drummer & linksrijder, succesvol een kip van 2 kilo bereid.

Kalulu-005

 

#kiphetmeestveelzijdigestukjevleeskipleven

 

 

 

 

13096171_966805596749336_1127341235635554329_nDag 6
Het laatste avondmaal. ’s Ochtends een live optreden op Dundalk FM, waar Michael Duffy je altijd zeer welkom heet. Doorgereden naar het laatste sightseeing-evenement in Skerries, een prachtig vissersdorpje aan de zee, en toen door naar de laatste gig van de tour. En wat voor een: Boyles of Slane, een bekende pub waar veel muzikanten graag komen. En daar horen wij nu bij.

 

Kalulu-006Een pub vol met luisterende mensen die enthousiast meezongen met het laatste lied You Let Me Down en met wie je daarna nog een fijn praatje kon maken. In de late uurtjes reden wij naar ons laatste verblijf in Dublin, waar we even afgezakt waren en onze spullen konden pakken. #gintonicleven

 

 

Kalulu-007Dag 7
Weg. Het tourtje was kort, maar zeer krachtig. En zonder Music Export van de Popunie een stuk moeilijker geweest; zo fijn dat dit bestaat.
We hebben geweldige mensen ontmoet, nieuwe muzikanten en muziek leren kennen, op gave plekken gespeeld, en gehuild omdat het alweer voorbij was. Beter gaan we gewoon weer een keer terug. #blessedleven

Marinka Stam

Blijf op de hoogte van de muziek en shows van Kalulu via hun website of geef ze een like op Facebook!

rotterdam-music-exportDeze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export.