Cthuluminati heeft in korte tijd een flinke naam opgebouwd in de regio. Met hun mix van black metal, doom metal, stoner metal en psychedelische rock springen ze alleen met hun muzikale beschrijving al in het oog. Na hun deelname eerder dit jaar aan de Baroeg Metal Battle, spelen de heren hier nu als voorprogramma van black metal veteranen Carach Angren. Cthuluminati blijkt een uitstekende keuze als voorprogramma (samen met de death/black metal formatie Soulemission). Voorafgaand aan deze review alvast hulde aan de scherpe programmering van de Baroeg.

Wat direct opvalt aan de show van Cthuluminati op 23 juli is de warme sfeer die zich zowel muzikaal als visueel over het publiek verspreidt. Halverwege setopener Illumni Fhtagn loopt de zaal al langzaam vol. Met een sfeervol geprojecteerde achtergrond met metamorfische mandala’s en aan weerszijden van het podium twee opgezette Cthuluminati banners, is de aankleding alvast dik in orde. Cthuliminati, relatief jong binnen de scene, pakt dit aspect van hun liveshows alvast professioneel aan. Klasse.

Het publiek heeft zich intussen al front row tegen het podium verzameld. Een zeldzaamheid bij een openingsband, zeker in de Baroeg, waar de mensen toch vaak wat meer afstand houden. Cthuluminati bezit dan ook een behoorlijke aantrekkingskracht.

De nummers zitten goed in elkaar en nemen de tijd voor een opbouw met een weldoordachte climax. Dit wil geenszins zeggen dat alle tracks een vaste formule bevatten. De tempowisselingen en uitgedachte constructies zijn de rode lijn binnen de Cthuluminati-formule. Maar er zijn veel variaties bestaande uit sterke instrumentale stukken, ruimte voor feilloos duo gitaarspel en een bewuste keuze voor het wel/niet implementeren van vocalen.

Zang wordt bij menig band ingezet als een permanent opgesteld wapen aan de frontlinie, maar dit is bij Cthuluminati niet het geval. Bij deze heren lijkt men weloverwogen te hebben besloten om de muziek voor zich te laten spreken. Een progressief element in een toch al harmonisch samenspel van verschillende stijlen. Wanneer de frontman dan toch zijn strot laat horen varieert dit per nummer of het schrale krijsen of diepe grunts betreft. Per nummer is met klasse besloten welke stijl effectief tot zijn recht komt.

Halverwege de set komen de headbangers los en is er in de zaal aardig wat beweging te zien. De zaal is ondertussen ook behoorlijk gevuld. En hoe kan het anders met zulke uitstekende nummers vol tempowisselingen en opbouwende tracks? De temperatuur neemt daarmee ondertussen ook toe in deze Satansgrot aan de Spinozaweg. Wat was het er vanavond weer bloedheet. Een goede airco zou de Baroeg, zeker in de zomermaanden, niet misstaan. De aanwezige toeschouwers applaudisseren desondanks na ieder nummer, zonder dat er vanuit de band ergens om wordt gevraagd. Een goed teken, waarna de zwijgzame heren geconcentreerd verder spelen.

Met de laatste twee tracks Svartálfr en Umibozu komt de set teneinde. Deze nummers had Cthuluminati wat mij betreft kunnen omwisselen in de setlist. De laatstgenoemde zit uitstekend in elkaar, maar mist de ‘punch’ om een set van dit kaliber af te sluiten. Desondanks is dit slechts een klein detail voor een verder uitstekend optreden. Ik zie nu al uit naar de plaat en een volgend optreden.