Het portret: Kees en Francis

Kees Braam en Francis Pronk vormen samen een muzikaal superstel dat intussen een aardig stempel op de Rotterdamse muziekscene weet te drukken.

Francis is al 10 jaar programmeur van Popronde Rotterdam en sinds september vorig jaar werkzaam bij Baroeg. In de tussentijd heeft ze gewerkt bij o.a. Popunie en Podium Grounds. Ook schrijft ze recensies voor Festivalinfo.

Waar Francis vooral achter de schermen werkt, staat Kees wat meer in de spotlight. Hij is muzikant en producer, drummer in Certain Animals en toetsenist voor The Cinema Escape. Ook beheert hij samen met bandlid Thijs een eigen opname- en mixstudio in Rotterdam: Deer Sound Studio. Daarnaast schrijft ook hij zo nu en dan een artikel, namelijk voor 3voor12 Rotterdam en de Popunie.

Van het platteland naar Rotterdam
‘’Kees en ik hebben elkaar vier jaar geleden leren kennen, tijdens het eindfeest van de Popronde in Amsterdam. Kees was daar als roadie voor zijn oude band, ik gewoon als coördinator. We bleven op dezelfde locatie logeren en zijn daar aan de praat geraakt.

We bleken o.a. bij hetzelfde concert van The Who geweest te zijn in 2013 en deelden dezelfde mening over welk album nou de echte rockopera van deze band is: Quadrophenia. Iedereen vindt dat Tommy deze titel verdient, daarom was het verfrissend om eindelijk iemand mee te maken die het ook niet eens was met deze populaire mening.

Later zagen we elkaar op Noorderslag en was Kees gepromoveerd van roadie naar toetsenist. Een week later had de band haar ep-release in Hengelo, wat in de buurt ligt van de oude woonplaats van Kees. Hij komt namelijk van het platteland.

 

Het sneeuwde die avond, wat betekende dat de treinen niet reden, waardoor ik niet terug kon naar Rotterdam. Ik moest dus wel bij iemand slapen en Kees bleek hier de perfecte kandidaat voor. Alleen is van dat slapen niet veel gekomen, we hebben toen tot 8 uur ’s ochtends gepraat over muziek. Het was zo gezellig dat ik vroeg of ik nog een nachtje mocht blijven slapen.’’

Copyright foto: Landa Penders

De eeuwige vrijgezel
Kees, de eeuwige vrijgezel op dit punt: ‘’Ik was zo blij toen ze dit vroeg, het is echt vooral de muziek geweest die ons samen heeft gebracht. Beiden zijn we erg fan van The Beatles en hebben bijna de hele nacht alleen maar The White Album gedraaid, en ook Quadrophenia natuurlijk. Dit album gaat over iemand met vier persoonlijkheden, waaronder een mod en een deurbewaker. Het is ook het eerste album ooit wat quadrafonisch is opgenomen en uitgebracht, wat bijdraagt aan de naam.’’

 

“Mama, ze wilt nog een nachtje blijven!”

‘’Twee maanden later woonden we samen. Nou ja, het was eigenlijk een uit de hand gelopen logeerpartij, na meer dan een jaar kwamen pas de spullen van Kees over. Nu zijn we vier jaar verder en ook al werken we beiden in de muziekscene, we hebben allebei ons eigen leven. Het gaat voornamelijk langs elkaar heen, en soms komt het samen. Als we thuis zijn praten we over onze dag en draaien we de muziek die we allebei leuk vinden.

Onze werklevens komen wel samen door Certain Animals, die hebben bijvoorbeeld ook mee gedaan aan de Popronde. Wat onze relatie zo sterk maakt is dat we allebei weten hoe de muziekscene werkt, bijvoorbeeld met het late thuiskomen. Dit zal voor ons nooit een probleem vormen, omdat je er allebei mee te maken hebt.’’

Blokfluit door de helft
Kees: ‘’Ik doe nu het conservatorium, Codarts. Hiervoor was ik al veel met muziek bezig, vanaf mijn 13e ongeveer, op mijn 18e begon ik serieus te spelen. Mijn hele familie is muzikaal, maar nu ben ik nog de enige die een instrument bespeelt, haha. Ik moest beginnen met de blokfluit, deze heb ik na een jaar doormidden gebroken.

Toen vroeg ik aan mijn vader om drumles, hij was hier niet zo enthousiast over. Toch ging ik daarmee verder en gelukkig maar. Ik speelde op de middelbare school als drummer in bandjes, dit veranderde langzaam naar coverbands en daarna begon ik toetsen te spelen.

Ik speelde de drums vooral voor mezelf, zeker in de tussenjaren die ik heb gehad. Ik ben door de conservatoria in Utrecht en Amsterdam geweigerd, dus vermaakte ik me met mijn drumstokken en een bijbaantje als postbezorger totdat ik in Rotterdam als producer wel werd aangenomen.

Nu zit ik op mijn plek in het derde jaar muziekproductie op Codarts, ook geef ik muzieklessen om de onvermijdelijke vraag “Kun je er ook van leven?” alvast te beantwoorden. Ik heb muzieklessen gegeven op het Lyceum en nu geef ik vooral privélessen, waar ik veel plezier aan beleef. Volgend jaar ga ik afstuderen en o.a. om deze reden ga ik rond die tijd een album uitbrengen.’’

“Pa?” “Ja, mien jong?” “Ik wil op drumles.” “Oh, nee he.”

Even samenvatten
Francis: ‘’Ik was altijd al geïnteresseerd in het werken in de muziek. Op de middelbare school speelde ik al als manager voor bandjes, die daadwerkelijk af en toe een gig mochten spelen. Elf jaar geleden begon ik als vrijwilliger voor de Popronde, later is dit veranderd in coördinator voor Rotterdam.

Ik heb tussendoor nog de Pabo geprobeerd, maar dit was niks voor mij. Toen kwam de cursus European Artist Management van de Rockacademie op mijn pad, hier werd ik wel heel blij van. Het certificaat dat ik deze cursus succesvol heb afgerond werd op Noorderslag aan me overhandigd. Kort samengevat ben ik zo het wereldje ingerold.’’

Naar buiten toe crowdsurfen
Kees: ‘’In 2016 heb ik Thijs en Niels-Jan leren kennen, met wie ik nu Certain Animals vorm. We beheren samen een studio, waar we met plezier samen werken. Het ligt op een vrij afgelegen plek, buiten het centrum. We zijn er al drie jaar bezig en we hebben nog nooit klachten over geluidsoverlast gehad.

 

Als het gaat om onontdekte pareltjes in en uit Rotterdam, vinden zowel Francis als ik de band (The) Shoebills heel vet, hierin speelt ook een klasgenoot van me. Godverdomme, wat zijn die gasten goed. Het café De Riddert is ook erg tof, we hebben daar nog een keer gespeeld. Er passen geloof ik maar tien mensen in, maar dat maakte voor de sfeer niks uit.’’

Francis: ‘’Café Voorheen Voigt is ook een aanrader. Er is af en toe live muziek, dan puilt het uit van de mensen, je kan dan zo naar buiten toe crowdsurfen.

‘’Er passen geloof ik maar 10 mensen in, maar dat maakte voor de sfeer niks uit.’’

Praatje bij 3FM
Francis: ‘’De acts van de Popronde die me het meest zijn bijgebleven? Het eerste wat in me opkomt is het concert van Orgaanklap in Club Vibes, dat was erg leuk. Éen van de eerste bands die ik heb gezien op de Popronde, 11 jaar geleden dus, was The Mad Trist uit Maastricht in café De Schouw.

In deze tijd was ik erg fan van De Staat en toen ik hoorde dat Torre van De Staat producer was van The Mad Trist moest ik hier wel heen. De invloeden van De Staat hoorde je ook echt terug, helaas bestaat The Mad Trist nu niet meer.

 

Ik mocht laatst op de radio bij 3FM een praatje houden over de Popronde dit jaar. Ik heb toen Dr. Justice uit Dordrecht en Another Now getipt. Another Now speelt dit jaar ook op Submit Fest in Baroeg.

De hiphopgroep WatWatIs uit Rotterdam is ook zeker een naam om te onthouden. Ze werken ontzettend hard en hebben een grote gunfactor.’’

‘’De muziek staat van je af, maar de muzikanten komen dichtbij.’’

‘’De Rotterdamse muziekscene groeit ontzettend hard, door het werken voor de Popronde zie ik dit voor m’n ogen gebeuren. In het begin van de Popronde werd Rotterdam niet zo goed gepresenteerd, nu hebben we bijna evenveel aanmeldingen en acts als Amsterdam. Er gebeurt zo bizar veel in Rotterdam waar je trots op kan zijn, niet eens alleen als Rotterdammer.’’

Kees: ‘’Wat ik zo leuk vind aan de scene is dat er overal een podium en publiek voor is: van metal tot hiphop, maar ook gladde, gelikte pop.’’

‘’Rotterdam is echt ‘booming’ (wat een kutwoord)’’

Pop punk terug naar Rotterdam
Francis: ‘’Een persoonlijk doel van mij is om pop punk & emo muziek terug te brengen naar Rotterdam. Vroeger had je nog plekken zoals Waterfront als je fan was van deze muziek, maar nu is er te weinig. Hoe leuk zou het bijvoorbeeld zijn om in de Maassilo een podium te hebben dat helemaal in het teken staat van pop punk?’’

‘’Now&Wow en pop punk in het zelfde gebouw, dat is toch helemaal top?’’

Niet bang om te sterven
Kees: ‘’Ik ben niet meer echt bang om te sterven. Als ik nu voor een tram kom is in ieder geval een deel van mijn droom al uitgekomen. Ik ga er natuurlijk van uit dat ik die droom mag najagen tot mijn 80ste, maar toch. Mijn grootste ambitie is namelijk altijd al geweest om platen te maken, ik ben nog lang niet waar ik wil zijn maar ik ben al lekker onderweg.

Ik zou het tof vinden als mensen mij zien en onthouden als een goede muzikant en producer. Mijn grote held van dit moment is Jonathan Wilson, ook zijn de Eagles, Crosby, Stills, Nash & Young en Jackson Browne grote inspiratiebronnen.

 

Die blonde suikerspin
Ik houd niet zo van festivals, tenminste niet als bezoeker. Om er te spelen is natuurlijk fantastisch. Ik vind kleinere evenementen als de Popronde leuk, maar toen we naar Rock Werchter gingen moest ik daar een week van bijkomen. We gingen voornamelijk voor Paul McCartney. Maar we moesten eerst even de ellende van de blonde suikerspin Ellie Goulding doorstaan, die voorafgaand aan McCartney speelde.

Zoveel supersterren achter elkaar zien optreden is best heftig, maar de sfeer is wel altijd heel goed op grote festivals. Toch ben ik meer van de intieme concerten, het optreden van London Souls in Rotown is één van de beste concerten waar ik ooit geweest ben, er waren geloof ik maar tien mensen. Die gasten maken recht toe recht aan wat ik tof vind. Daarnaast kom ik gewoon graag in Rotown.’’

 

‘’Wat mij op de been houdt, is dat je altijd muziek moet maken waar je achter staat.’’

LIJSTJES

Francis:
(Huidige) favoriete evenementen?
Jera On Air, Baroeg Open Air, Graspop Metal Meeting, De Rotterdamse Dakendagen, Eendracht Festival, Paaspop, Zwarte Cross en Dynamo Metal Fest.

(Huidige) favoriete muzikanten?
Misfits, Ghost, Underoath, Steel Panther, As It Is, Enter Shikari en Laster. Als ik vinyl luister (muziek die Kees ook luistert): Wings & The Beatles. Voor tijdens het schoonmaken: Hepie en Hepie.

“Dweilen gaat gewoon heel lekker op Hepie en Hepie.”

(Huidige) favoriete platen?
Stealers Wheel – Self Titled, Wings – Band On The Run.

(Huidige) favoriete muziekplatform?
Discover Weekly op Spotify.

Kees:
(Huidige) favoriete evenementen?
Tosti Treffer & de Rotterdamse Dakendagen.

(Huidige) favoriete muzikanten?
Jonathan Wilson, James Taylor, Stealers Wheel en Steely Dan.

(Huidige) favoriete platen?
Jonathan Wilson – Fanfare, Gerry Rafferty – City To City.

(Huidige) favoriete muziekplatform? Podiuminfo.

Releases Juni 2019