Golden Caves

Foto bij interview Golden CavesGolden Caves is één van de jongere generatie bands in het toch vooral door oudere mannen gedomineerde genre van progressieve rock. ‘Jong bloed’ is altijd welkom en dus zal Golden Caves naar eigen zeggen het genre openbreken. Sinds hun oprichting in 2012 hebben zij de ep Bring Me To The Water (2016, remastered door Christiaan Bruin) en enkele singles uitgebracht.

De band treedt steeds meer op door het land en dus is het hoog tijd voor een debuutalbum: Collision. Ondersteunt vanuit Popunie Music Support Zuid-Holland houdt Golden Caves op 24 maart hun releaseparty in de Kroepoekfabriek te Vlaardingen.

Een ep, optredens op festivals en popprijzen op de conto: jullie zijn druk geweest de afgelopen tijd. Goed moment voor een debuutplaat?
Golden Caves (GC): Zeker! Na ep Bring Me To The Water is het balletje echt gaan rollen. Steeds meer mensen komen kijken naar onze optredens en we hebben enkele radio-interviews gedaan. Het voelt voor ons als een goed moment om met de plaat naar voren te komen en deze te kunnen spelen voor mensen.

En dus komt er een cd-presentatie/releaseparty in de Kroepoekfabriek in Vlaardingen! Spannend?
GC: Ja, en vooral heel leuk! We hebben lang aan het album, Collision, gewerkt dus we kunnen niet wachten op de reacties van mensen en om de nummers live te gaan spelen. Onlangs hebben we de fysieke kopies van de plaat in handen gehad, een bijzonder moment, heel exciting!

Wat staat er gepland voor die avond?
GC: Wij zullen natuurlijk tracks van Collision spelen maar er wordt een heel evenement van gemaakt. We spelen niet alleen: we worden bijgestaan door The Aurora Project en Mayra Orchestra, twee toffe acts die erg in ons straatje liggen qua muziek. Met begeleiding van visuals, die wij als liveact graag gebruiken, willen we er echt een show van maken.

Over de plaat, Collision: hoe is het schrijfproces gegaan?
GC: Het schrijven van de tracks van Collision – negen in totaal – heeft een half jaar geduurd. Maar het creatieve proces richting deze plaat is al begonnen met onze eerste singles. Qua schrijven doen wij het met z’n allen, iedereen draagt zijn of haar steentje bij. Wij houden elkaar ook in toom, niemand krijgt perse een solomoment in een nummer tenzij de muziek daarom vraagt.

Waarom Collision? Wat is het verhaal achter de muziek?
GC: Collision gaat over de clash met de realiteit: hoe je als jong volwassene een leven vol verantwoordelijkheden tegemoet gaat terwijl je het zwarte gat na studeren moet zien te overbruggen. De plaat verhaalt de tegenstrijdigheden van het leven. Hoe lastig het kan zijn om je plek te vinden en de moed te vinden om door te gaan met je passie.

Hoe wordt dit vertaald in de muziek op Collision?
GC: De tegenstrijdigheden die we noemden komen ook in de muziek voor. Elk nummer kan tegelijkertijd verdrietig zijn en hoopvol klinken. Letterlijk komt dit als tegenstrijdigheid in de muziek voor wanneer majeur en mineur tegelijk gespeeld worden. We variëren ook wel per nummer. Het gaat van kleinschalig tot bombastisch, zolang dat gevoel wat wij willen uitdragen erin zit.

Single Keep Running is wat dit betreft een goede representatie van Collision.
GC: Klopt! Keep Running begint ook klein en eindigt groots. Alle invloeden en facetten die wij op de plaat gebruiken zitten in deze single. Hij is erg luisterbaar, of toegankelijk, voor mensen die niet thuis zijn in de progressieve rock door de melodieuze opbouw. Het heeft natuurlijk wel dat scherpe randje van prog. rock.

Over dat genre, progressieve rock. Daar wordt Golden Caves zeker toe gerekend, maar jullie zijn meer dan alleen dit genre. Hoe zien jullie deze classificering?
GC: Wij zijn apart in het feit dat er niet veel jonge bands zich in het genre prog rock bevinden. Alleen vallen we een beetje buiten de standaard doordat wij een zangeres hebben, wat ongebruikelijk is in het genre, en ook als atmosferische rock worden bestempeld. Wij staan getekend bij FREIA Music, dat sterk dit genre ondersteunt. Maar wij willen dit genre openbreken en laten zien dat wij niet tot één genre gerekend kunnen worden. Wij hebben ieder onze eigen muzikale projecten en die lopen sterk uiteen. Die interesses brengen wij terug in het schrijven van onze muziek. En dat hopen we met Collision te bewijzen, dat we meer in huis hebben.

Extra informatie releaseparty
Datum: vrijdag 24 maart
Locatie: Kroepoekfabriek, Vlaardingen
Aanvang: 20.30 uur
Entree: €4,-
Facebook event

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws via de Facebook of website van Golden Caves.

Live-verslag: ScumBash IV

AZ-1141
De heren van Schorem Haarsnijder en Barbier zijn verantwoordelijk voor een van de gaafste festivals van de Benelux. Met 20 bands, verdeeld over drie podia, was ScumBash dit jaar alweer aan zijn vierde editie toe.

De organisatie vond een nieuwe locatie en wist hier een diverse en kwalitatief hoogstaande programmering neer te zetten. ScumBash IV was opnieuw een kruisbestuiving van alle subgenres die de rock&roll te bieden heeft, zoals we inmiddels van het festival gewend zijn! Met een strakke organisatie, een uitstekende sfeer en de zeer fraaie aankleding was deze vierde editie wederom een succes.

Voor ScumBash IV werd er dit jaar een nieuwe locatie gevonden in de Rotterdamse RDM Loodsen. Waar er hier vroeger onderzeeboten werden gebouwd, is het pand à la 2017 volledig gerenoveerd en geheel geschikt voor het ontvangen van duizenden punkers, rock ’n rollers en metalheads.

Met de hoge plafonds en wijde doorgangen biedt de locatie qua ruimte en overzicht dat wat een festival van dit kaliber nodig heeft. Hoe industrieel de locatie ook moge zijn, de organisatie heeft er zichtbaar veel werk ingestoken om de sfeer tot een prioriteit te maken. De bars, de merchstands en de drie podia zagen er allen uitstekend uit, waarvoor complimenten!

BvR-7538

Miss Mary Ann & The Ragtime Wranglers

Twintig bands op drie podia. Eén dag pure rock&roll. Dat is nogal wat. Aan Miss Mary Ann & The Ragtime Wranglers werd het startschot gegeven om dit feest met succes in te luiden.

De authentieke rockabilly liet de eerste toeschouwers warmlopen en er werd zelfs gedanst. Met meer dan vijftien jaar ervaring onder de armen, waren Mary Ann en haar Ragtime Wranglers de perfecte, al dan niet de meest authentieke, openers in de geschiedenis van het ScumBash Festival.

AZ-0425

Order Of The Emperor

Op het naastgelegen Jack Ketch podium waren de leden van Order Of The Emperor eindelijk weer terug in hun eigen stad. Hun debuutplaat Behold slaat goed aan. En dat zien we terug in hun podiumprestatie.

Niets voor niets hebben zij eerder de Sena Grote Prijs van Rotterdam gewonnen. Zelfverzekerd werken de mannen zich enthousiast en gedreven door hun set. Bestaande uit sterke melodieën en opzwepende drum- en baslijnen die de eerste vuisten van de dag de lucht inkrijgen.

Naderhand was er OOTE sambal te verkrijgen (snel uitverkocht) en zorgde de pro-actieve supportcrew tot zelfs laat in de avond voor een ware OOTE-stickerinvasie. Niemand ontkwam vandaag aan hun bevelen.

“We’re not going anywhere”, schreeuwt zanger OX Accelerator van de Accelerators. En als één van de beste frontmannen van Nederland dit roept doe je er goed aan om hier als publiek in mee te gaan.

AZ-0613

Accelerators

De band raast vol overtuiging door hun set, inclusief materiaal van hun nieuwste plaat. Geluidtechnisch klinkt het allemaal wat rommelig en bovendien veels te zacht. Pas halverwege de set wordt dit iets beter, maar de band kan er niet om malen.

“Lekker bier drinken om twee uur ’s middags”, roept de frontman. “Godverdomme, we hebben er zin in!” De Accelerators waren één van de toppers van het festival. Volgend jaar staan deze mannen vast en zeker later op de dag en hoger op de bill geprogrammeerd.

Batmobile

Batmobile

“Here comes the Batmobile”, klinkt het vrolijk door de PA, tot het moment Batmobile daadwerkelijk opkomt en zonder gelul begint te spelen. Zowel op het podium als in de stampvolle zaal wordt er geswingd, gerockt en gedanst.

De band presenteert vandaag hun nieuwste album met een zeer energieke en charismatische performance, waarin de bandleden onderling nog weleens van instrumenten wisselen. De Batmobile-rockabilly from outer space brengt het festivalgevoel naar nieuwe hoogten. Vanuit het publiek werd dit beantwoord door het lanceren van opblaaskrokodillen en strandballen.

Ook bij de Voodoo-stage ging het los met White Miles. De stoner bluesrock van dit opkomende duo maakt furore in de underground, waar we de aankomende jaren meer van gaan horen. Dat er van deze band geen merch verkrijgbaar was voor een aantal teleurgestelde fans was de enige domper van deze memorabele show.

Pure kracht, dat is de enige definitie die het optreden van thrash-veteranen Legion Of The Damned eer aan doet. Met een uitstekende selectie uit hun nu meer dan tienjarig oeuvre wisten zowel de heren als de genadeloos gezellige moshpit van geen ophouden. Ongetwijfeld de hardste band van de middag, overtuigden zij met volle glorie op The Kraken-stage.

Death Alley neemt geen pauzes. Dat is een feit. Tussen hun talrijke eigen shows initieerden zij eerder dit jaar nog de tourende tribute-show Lemmy Lives i.s.m. met onder andere DOOL, Heideroosjes en Birth of Joy. Op ScumBash speelden zij een eigen show; rauw, vurig en psychedelisch, zoals wij hen graag zien. Death Alley is simpelweg niet meer weg te denken uit het hardrockende landschap van de Benelux.

Duitse stonerrockers Kadavar waren met hun optreden mogelijk de knallers van het festival. Met het tempo omlaag en het volume flink omhoog werden de jaren ’70 met verve in herinnering geroepen. Materiaal van alle platen kwam voorbij in deze sonische trip. Als afsluiter trakteerden zij het publiek op hun rauwe versie van Helter Skelter. Met hun grooves en authentieke sound was Kadavar zondermeer een hoogtepunt.

AZ-1058

DJ Okkie

Met de 40th Anniversary van Stiff Little Fingers heeft de organisatie van ScumBash een legende weten te programmeren. Het was dan ook een waar festijn onder het publiek. Er werd gemosht, gedanst en gezongen. De heren, vol energie op het podium en nog lang niet moegestreden, genoten hier zichtbaar van.

ScumBash IV kan de boeken in als een memorabele editie van dit unieke festival. De solide programmering stond als een huis. Zoals gezegd bracht ook de aankleding van de nieuwe locatie het beste in de sfeer naar boven.

Deze review is daarom incompleet zonder een shout out naar de dames van Rotterdam Roller Derby, DJ Okkie, The Vintage Vixen en alle andere organisaties en eersteklas individuen die dit festival kleur hebben gegeven met hun passies. Naar ScumBash V wordt halsreikend uitgekeken.