Finale Battle 4 BOA in Baroeg

060724baroegOp zondag 15 juni vindt in Baroeg de Battle 4 BOA plaats. Dit is een bandwedstrijd waarbij een podiumplek op het gratis festival Baroeg Open Air gewonnen kan worden. Baroeg Open Air vindt dit jaar op 21 september plaats in het Zuiderpark te Rotterdam.

Baroeg Open Air heeft sinds enkele jaren een Talent Stage, waar veelbelovende bands zich kunnen presenteren. Baroeg heeft talentontwikkeling hoog in het vaandel staan en denkt met deze wedstrijd jong talent te kunnen stimuleren. Dit jaar meldden maar liefst 51 bands zich aan voor de strijd. Uit deze 51 werden vervolgens de zes beste bands gekozen: Conorach, Stranded, All Saints Flood, Ecocide, Project Pain en Sudden Annihilation. De line-up is divers en de bands zijn aan elkaar gewaagd. Het belooft dan ook een spannende avond vol gitaargeweld te worden.

Tijdschema
16:00-16:30 Conorach
16:50-17:20 All Saints Flood
17:40-18:10 Project Pain
18:30-19:00 Stranded
19:20-19:50 Sudden Annihilation
20:10-20:40 Ecocide

Popunie Live presenteert de acts Elle Bandita, The Hard Way en FFF op Baroeg Open Air. Meer informatie vind je hier.

Extra informatie
Datum: zondag 15 juni
Locatie: Baroeg, Spinozaweg 300, Rotterdam
Aanvang: 16:00 uur / deur open: 15:00 uur
Entree: gratis

Nodig hier je vrienden uit en voor meer informatie bezoek je de website van Baroeg.

Onenigheid onder muzikanten en derden

Carla-sessie 8Als mensen zijn wij het vaak niet met elkaar eens en hebben wij talrijke meningsverschillen onder elkaar. Als muzikanten en kunstenaars hebben wij dat ook, maar dan met handicaps en gebreken eraan toegevoegd. Om te kunnen creëren dienen wij immers als meditatieve wezens te functioneren.

Daarbij is het noodzakelijk om niet teveel aandacht te schenken aan signalen vanuit onze omgeving, tenzij die ons direct inspireren omdat wij domweg niet anders kunnen en tevens geen andere keuze hebben. Wij willen niet afgeleid worden en sluiten ons dan ook af van elke afleiding. Dit wordt ons niet in dank afgenomen. Klachten over het feit dat wij de telefoon niet opnemen zijn ons niet vreemd. Er wordt immers van ons verwacht dat wij alles wat we doen onderbreken om iedereen maar via zo’n mobieltje te woord te staan. Het idee dat wij eerst iets willen voltooien waarmee wij bezig zijn wekt bevreemding.

Verder worden wij uitgelachen omdat wij niet zo goed een ei kunnen bakken of met een hamer kunnen omgaan als niet-muzikanten. Doordat wij ons zo vele jaren in de ontwikkeling der kunstuiting hebben bekwaamd, is een ander groot deel van ons onderontwikkeld gebleven terwijl datzelfde deel juist heel sterk ontwikkeld is bij mensen die niks anders te doen hebben dan een bovenbaas tevreden te stellen of te chatten. Het is niet moeilijk om bij een kunstmens naar zwakke plekken te zoeken en die dan ook te vinden. Geduld wordt in dit geval ook als een zwakte gezien terwijl wij er op onze manier toch best wel veel profijt van hebben. Niettemin hebben deze verschillende mensensoorten elkaar toch allemaal nodig.

Muzikanten hebben veelal aanvaringen met derden. Dit komt doordat derden zo weinig mogelijk willen wachten. Zij doen het wel omdat het moet maar niet van harte. Derden willen immers flitsen en knallen. Dit wilden muzikanten ook toen zij nog jong waren, maar die jarenlange ervaring met het podium en alles eromheen heeft bij veel muzikanten juist het verlangen gewekt om de vergetelheid op te gaan zoeken. Zij willen rust.

Uiteraard willen muzikanten nog altijd het publiek geven wat het verlangt en het motto blijft hoe dan ook The Show Must Go On heten. Maar wij hebben hier een voorwaarde voor gesteld die tevens als een hindernis gezien kan worden en pas later erbij gekomen is: Het moet leuk zijn! Wat er ook gebeurt, of het nou studio-opnames of oefensessies of optredens zijn, het moet altijd maar leuk zijn anders kan het niet gebeuren. Al die oude filosofieën over de kunst van het lijden met bijbehorende idealen waar wij in onze tienertijd nog zo gretig aan vast hielden zijn afgesleten en weggesmolten.

Er ontstaan dan ook problemen wanneer het echt niet leuk is door de misvatting dat er iets niet klopt als het niet leuk is. Maar helaas klopt het wel. Voor een goed resultaat moet immers flink gewerkt worden en zoiets is een ernstige zaak. Helaas willen we het dan juist weer wèl leuk hebben waardoor datgene wat niet leuk is teveel aangedikt wordt met als resultaat dat mensen niet meer met elkaar willen werken.

Om alles in goede banen te kunnen leiden moeten wij samenwerken met derden, waaronder producers en managers. Die hebben vaak een hele andere kijk op de zaak en dat is maar goed ook. Want het blijft een ongezond idee dat de apen op de dierentuin moeten gaan passen. Voor een goede samenwerking om een project tot een goed en mooi einde te brengen moet er een goeie balans gevonden worden tussen streven en waarmaken… Tussen wel leuk en niet leuk… Helaas is deze balans nog ver te zoeken en zijn de meningen hieromtrent nog tot op het bot verdeeld; anders zouden wij nog veel meer van die prachtige meesterwerken in de winkels hebben liggen…

Ik voorzie een toekomstige tijd waarin deze balans toch zal ontstaan wegens verdere evolutie van ons menselijke brein.

Zorgt Goed Voor Elkander… En Voor Uzelve…

Harry Merry

Mijn ouders kochten voor mij en mijn broers een Zimmerman-piano die wij jarenlang in de woonkamer hadden staan en waarop ik dan ook dagelijks urenlang aan het rammen was omdat ik het zo leuk vond dat er geluid uit kwam wanneer ik een toets aanraakte. Vanaf mijn zesde levensjaar volgde ik tevens pianolessen evenals één van mijn broers. Ik speelde wel eens op school voor de klas wat boogie-woogie en bestudeerde ook veel andere bladmuziek. Ook draaide ik sinds heel jonge leeftijd vinyl-platen die mijn ouders voor me gekocht hadden tezamen met een kleine pick-up van o.a. Dorus, The Beatles, Dean Martin, Ivan Rebroff en Mungo Jerry. In 1989 begon ik mijn eigen liedjes te componeren omdat ik besloten had dat daar de tijd voor gekomen was. Na 7 jaar lang alleen maar thuis bandjes opgenomen en mijzelf gaandeweg in het componeren ontwikkeld te hebben begon ik uiteindelijk in 1995 voor het eerst op te treden. Mijn podiumdebuut maakte ik op het door de Popunie georganiseerde Singer-Songwriter-Festival in Rotown te Rotterdam. De eerste paar jaar trad ik alleen in Nederland op en vanaf 1997 ook in het buitenland in landen als Slovenië, Kroatië, Italië, Frankrijk, Duitsland, Engeland en Amerika. Verder bracht ik ook albums uit; eerst in eigen beheer en later ook bij Tocado Records. Na bijna 20 jaar van hot naar her opgetreden te hebben begint nu eindelijk ook de nationale televisie een klein beetje interesse in mij te tonen hetgeen ik van harte toejuich. Verder lees ik tevens boeken van Godfried Bomans, Charles Dickens, Arnon Grunberg, Aristoteles, Dante, Heleen Van Royen, Emily Brontë en nog veel meer van die klassieke schrijf(st)ers waarmee wij ons geestelijk verheffen. Vele beste wensen van Harry Merry aan U allen……